[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 37 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.37 - ตอนที่ 37 บารมีของอัครสาวก


บทที่สาม ทัพกางเขน

ตอนที่ 37 บารมีของอัครสาวก

 

 

ณ ท่าเทียบท่าเรือ「การ์กันเทียร์(ガルガンチュア)」ในเมืองท่าเวอร์จิเนีย ชีฟพรีซ แมกซ์เวล (マクスウェル司祭長) กำลังสูดลมหายเข้าไปจนเต็มปอด
 
แมกซ์เวล:”อัครสาวก งั้นรึ….”
 
หนึ่งปีที่แล้วเขาคือคนกลุ่มแรกที่ส่งมาเหยีบยังทวีปแพนโดร่านี้
 
ด้วยความศรัทธา แม้ว่าเขาจะดำรงต่ำแหน่งชีฟพรีสซึ่งเป็นตำแหน่งระดับหัวหน้าของพรีชทั้งหลายนั้น ก็ยังมายังดินแดนที่ห่างไกลนี้ด้วยความตั้งใจที่จะพิชิตชัยเหนือทวีปแพนโดร่าตามประสงค์ของพระเจ้าของเขา
 
การบุกเบิกไปยังดินแดนที่ไม่รู้จัก ถูกโจมตีจากฝูงมอนสเตอร์ป่า อีกทั้งมีการรุกรานจากไดดารอส หลังจากผ่านความยากลำบากในการสร้างเมืองเวอร์จิเนียตลอดครึ่งปีมานี้ เขาก็ได้เป็นบุคคลที่มีส่วนร่วมในการก่อตั้งเมืองเวอร์จิเนียนี้มากที่สุด 
 
หลังจากการตายของผู้บัญชาการอัศวิน สมาชิกระดับสูงทั้งหลายต่างก็พากันหนีกลับสาธารณรัฐกันหมด แมกซ์เวลจึงกลายเป็นคนที่มีระดับสูงสุดของทางศาสนจักรในเมืองนี้
 
และการที่ได้เป็นตัวแทนจากทางศาสนจักร เขาจึงยืนอยู่ระดับจุดสูงสุดของอำนาจในเมืองนี้ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่นับถือศาสนิกชนเดียวกัน
 
ดังนั้นเขาจึงเป็นตัวแทนของประชาชนแห่งเมืองเวอร์จิเนียในการต้อนรับ 「อัครสาวก ผู้บัญชาการแห่งกองทัพครูเสดเดอร์」ที่พึ่งเดินทางมาถึงตอนนี้
 
ข้างๆเขามีพรีซหนุ่มยืนขนาบอยู่ และด้านหลังเต็มไปด้วยขบวนต้อนรับของเหล่าศาสนิกชนเพื่อจับตามองการมาถึงของ「อัครสาวก」ผู้ที่เปรียบได้ดั่งเป็นตัวแทนขององค์พระคริส
 
เหล่าประชาต่างส่งเสียงโห่ร้องฉลองชัยและโบกมือราวกับเป็นทะเลคลื่นต้อนรับการมาถึงของเรือรบขนาดยัก
 
แม็กซ์เวลเข้าใจถึงความรู้สึกของพวกเขาเป็นอย่างดี กับการที่ต้องหวาดกลัวกองทัพปีศาจที่อาจจู่โจมตอนไหนก็ได้ การที่ได้รับกำลังเสริม 15,000 นาย เป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง
 
ผู้บัญชาการกองทัพที่นำมานี้จึงไม่อาจต่างอะไรกับพระผู้ช่วยให้รอดของพวกเขา
 
แต่แม็กซ์เวลยังคงสงสัยอยู่ว่า คนที่เป็นอัครสาวกองค์นี้เป็นคนเช่นไร?
 
เขารู้ว่าอัครสาวกองค์นี้ชื่อ ซาริเอล เป็นอัครสาวกลำดับที่ 7 และยังเป็นเพียงแค่สาววัยรุ่นเท่านั้น
 
ไม่ว่าจะเด็กเพียงใด อัครสาวกก็คือผู้ที่ได้รับความรักจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ต้องสงสัยถึงความแข็งแกร่งของเหล่าสาวก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเหล่าสาวกจะมาควบคุมพวกเขาโดยตรงได้
 
สิ่งที่เหล่าสาวกทำได้นั้นก็มีเพียงแค่ต่อสู้และพลังที่เหนือชั้นเท่านั้น
 
แน่นอนว่าอัครสาวกนั้นเป็นแค่สัญลักษณ์เท่านั้น คนที่สั่งการจริงๆคือรองผู้บัญชาการที่มีตำแหน่งระดับสูงในศาสนจักรต่างหาก
 
และเขา ตัวแม็กซ์เวลนั้นก็ไม่เชื่อใจพวก 「ระดับสูง」เหล่านั้นด้วย
 
ตั้งแต่แรกแล้วคนที่หนีไปก่อนใคร, คนที่ทอดทิ้งศาสนิกชนก็ไม่ใช่ใครอื่น มันคือเหล่าระดับสูงเหล่านั้นนั่นแหละ นับแต่นั้นแม็กซ์เวลก็ไม่เชื่อใจพวกเขาอีก
 
เขาคือชายที่ได้กลายเป็นชีฟพรีส พวกเหล่าพรีซอาวุโสหรือพวกบิชอปที่งานในอลีเซียนเป็นคนแบบไหน เขาต่างรู้ดีตั้งแต่เด็กแล้ว
 
ระบบองค์กรณ์ของทางศาสนจักรที่มีแต่การติดสินบน พวกมันเหล่านั้นต่างหลับหูหลับตาเลื่อนระดับกันเอาเอง คิดแค่ใครใช้งานได้คล่องใครทำผลประโยชน์ให้ได้และคอยขัดขาคนอื่นให้ร่วงหล่นลงมา   
 
การใช้เงินติดสินบนพบเห็นได้ทั่วไป แค่อยากเป็นพรีชก็จ่ายใต้โต๊ะก็เป็นได้แล้ว การบำเพ็ญเพียรไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป ความศรัทธาและปฏิบัติตนสามารถใช้เงินซื้อมาได้ 
 
ในโลกเช่นนี้ แม็กซ์เวลไม่สามารถอดทนแบกรับสิ่งเหล่านั้นได้ในตอนที่เขาได้รับตำแหน่งชีฟพรีสมา
 
เขาปิดเส้นเหล่านั้น และโยนตัวเองสู่สนามรบเพื่อองค์พระเจ้าของเขา
 
「คำพยากรณ์」ที่ได้รับมาคือคำประกาศิต เขาตัดสินใจอย่างไม่ลังเลในการสมัครเข้าเป็นส่วนหนึ่งของการพิชิตชัยทวีปแพนโดร่า เขาไม่เคยเสียใจกำการเลือกเส้นทางนี้
 
ถึงประสบการณ์ที่ได้รับที่นี่จะเจ็บปวด แต่นี่คือการทดสอบขององค์พระผู้เป็นเจ้า การทำงานตามประสงค์ของพระองค์มันเป็นหน้าที่อันทรงเกียรติ์ที่ผู้นับถือจะได้ทำ แม็กซ์เวลคิดเช่นนั้นอย่างสุดหัวใจ
 
นั่นเป็นเหตุผลที่เขารู้สึกคิดไม่ดีกับพรีชที่จมปลักอยู่ในความโลภเหล่านั้นกำลังจะมาเหยียบยังดินแดดแห่งเวอร์จิเนีย ดินแดนสำหรับ 「ผู้นับถือที่แท้จริง」
 
เขาไม่รู้ว่าเป็นใครที่เดินทางมาครั้งนี้ แต่หากพวกมันคิดที่จะใช้ดินแดนแห่งพระเจ้าอันศักดิ์สิทธิ์นี้เพื่อพวกตัวของพวกมันเอง เขาก็พร้อมที่จะลบพวกมันให้หายไปจากโลก
 
มันไม่มีการตรวจสอบในดินแดนที่ห่างไกลนี้ ต่อให้ถูกฆ่ามันก็แค่อุบัติเหตุเท่านั้น 
 
หลังจากคิดเตรียมการมามากแล้ว แม็กซ์เวลก็ยืนหลังตรงทักทายผู้บัญชาการ
 
แม็กซ์เวล:”(ข้า(ワシ)จะทำทุกอย่างเพื่อความแน่ใจว่าเจ้านั้นเหมาะกับดินแดนแห่งนี้รึไม่ーー?)”
 
ใบหน้าที่เหี่ยวย่นเกินวัยของชายวัยกลางคนแสดงความวิปริตออกมา
 
แต่ร่างกายที่ฝึกมาอย่างดีของเขาก็ไม่มีสัญญาณส่วนใดบ่งบอกถึงความอ่อนโรยลงตามวัยให้เห็น ด้วยแรงกดดันจากแม็กซ์เวล พรีซหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆต่างสั่นกลัวขึ้นมา
 
จังหวะนั้นเอง ประตูเรือรบก็ได้เปิดออก สิ่งที่ปรากฏคือชายที่ผอมเพรียวสูง
 
ผมสีบอร์นและความงามราวกับผู้หญิง เสื้อคลุมสีขาวที่คลุมร่างกายต่างได้ขโมยจุดสนใจแก่ทุกคน ณ ที่แห่งนั้น
 
แม็กซ์เวล:”(อาร์คบิชอป….ยังหนุ่มอยู่เลย…..)” 
 
แม็กซ์เวลรู้ว่าอาร์คบิชอปคือระดับที่รองจากพระคาร์ดินัล ซึงหมายถึงเป็นระดับที่จะได้กลายเป็นพระคาร์ดินัลองค์ต่อไป มันเป็นระดับสูงที่ต่างจากพรีสมากนัก
 
แม็กซ์เวล:”(งั้นหมายความว่ามันคือผู้บัญชาการ เดี่ยว ไม่ใช่สิ ผู้บัญชาการควรเป็นอัครสาวกสิ….)”
 
ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของทางศาสนจักรคือเหล่าอัครสาวก และอาร์คบิชอปคือผู้ที่อยู่สูงเป็นลำดับที่สามจากระดับสูงสุดหากไม่นับตำแหน่งของอัครสาวกเข้าไป และเมื่อแม็กซ์เวลได้เห็นอีกเขาคนนี้ก็เก็บความแปลกใจเอาไว้ไม่อยู่
 
สันนิษฐานที่ว่ารองผู้บัญชาการน่าจะเป็นพรีซอาวุโสหรือเหล่าบิชอปพวกนั้นพังไม่เป็นท่า
 
คนๆนี้ราวกับว่าเป็นผู้แทนจากสรวงสววรค์ เหงื่อไหลย้อยลงมาตามใบหน้าผากของแม็กซ์เวล เขารู้สึกอิจฉาเหล่าลูกศิษย์ที่ได้เป็นอาร์คบิชอป ชายหนุ่มผู้งดงามคนนั้นได้สงมือไปยังบุคคลผู้หนึ่งที่อยู่ข้างหลังแล้วก้าวเดินลงจากเรือมา
 
คนที่เดินลงมานั้นไม่ใช่ใครอื่น อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอล 
 
ความงดงามที่ขาวผุดพ่องประกายได้ปรากฏยามที่ต้องแสงสว่างภายนอก
 
แม็กซ์เวล:”อ้าาーー”
 
ณ เวลานั้นทุกสิ่งก็เงียบลงอย่างฉับพลัน
 
เสื้อผ้าที่ขาวสะอาด ผิวที่ขาวผุดผ่อง ผมสีขาวที่ทอประกาย และดวงตาทับทิมที่งดงาม
 
ภาพที่ มิ อาจวาดได้โดยช่างฝีมือใดๆ รูปร่างที่ไม่อาจแกะสลักเพื่อสื่อออกมาได้ มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สร้างความงดงามนี้ได้
 
แม็กซ์เวล:”ーーช่าง งดงามเหนือสิ่งอื่นใดนัก”
 
หยาดน้ำตาได้ไหลรินออกมาโดยไม่รู้ตัว เพียงแค่ได้ต้องตามองความงดงามที่ศักดิ์สิทธิ์นี้
 
ด้วยการนำของอาร์คบิชอป เธอค่อยๆเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
 
ความรู้สึกที่ไม่เคยได้รับแม้จะอยู่ต่อหน้าองค์พระสันตะปาปา ความรู้สึกที่ราวกับได้รับพระพรจากองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ก่อตัวขึ้นมาภายใน ความสงบสุขและความพึงพอใจได้ก่อตัวขึ้นมาในหัวใจของเขา
 
แม็กซ์เวลคุกเข่าอย่างเป็นธรรมชาติ กุมมือทั้งสองข้างที่ใต้คาง แล้วอยู่ในท่ากล่าวคำอธิษฐานอย่างสงบนิ่ง
 
ซาริเอล:”ชีฟพรีซ แมกซ์เวล ใช่ไหม”
 
ซาริเอลเดินเข้ามาตรงหน้าเขาและขานชื่อเขา แม้ว่าจะไม่เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้มาก่อน แต่เขารู้สึกได้ว่ากำลังได้รับฟังเสียงจากพระเจ้าโดยตรง
 
แม็กซ์เวล:”ใช่ครับ”
 
ซาริเอล:”คุณทำได้ดีมาคะ ที่ปกป้องเมืองเวอร์จิเนียแห่งนี้เอาไว้ได้ตลอดมานี้”
 
มือเล็กๆสีขาวของซาริเอลลูบไปที่หัวของแม็กซ์เวลเบาๆ เขาโค้งรับอย่างเต็มใจ
 
แม็กซ์เวล:“ครับ!แม็กซ์เวลคนนี้ขออุทิศตนทุกอย่างให้แด่อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอลครับ!!”
 
โดยไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ แม็กซ์เวลตอบรับอย่างจริงใจ
 
อย่างที่เขาได้กล่าวไว้ เขาได้สาบานจากหัวใจที่จะอุทิศทุกสิ่งให้แก่ซาริเอล
 
ซาริเอล:”ーー”
 
ซาริเอลนิ่งเงียบโดยไม่มีการตอบรับใดๆ จากนั้นเธอค่อยๆเคลื่อนไหวช้าๆเข้าไปยังฝูงชนที่ยังนิ่งเงียบอยู่
 
ในช่วงเวลานั้นเหล่าศาสนิกชนต่างหลั่งน้ำตาและร้องไห้ออกมา ความรู้สึกต่างๆได้หลั่งไหลออกมาไปทั่วเมืองเวอร์จิเนีย
 
แม้ว่าจะได้เห็นภาพเหล่านี้ปรากฏออกมา ซาริเอลก็ยังไร้ซึ่งแสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ
 
หลังจากที่ถอดแหวนควบคุมออกไปแล้ว พลังได้ถูกปลดขีดจำกัดออก เหมือนกับเหล่าอัครสาวกองค์อื่นๆ พรคุ้มครองจากพระเจ้าได้เข้าปกคลุมร่างกายของเธอ นั่นทำให้เธอได้กลายเป็นเสมือน 「พระเจ้า」ตัวจริง
 
เหมือนกับวัตถุที่สร้างขึ้นโดยพลังพระเจ้า ความงามของหญิงสาวที่ได้รับความรักจากพระองค์ มีพลังระดับทำให้เหล่าศาสนิกชนต่างต้องหลงใหลอย่างไม่อาจเข้าใจได้
 
ยิ่งมีความศรัทธาสูงเท่าใดก็ยิ่งมีผลกระทบมากขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น
 
ในเวลานั้นแม็กซ์เวล ชายผู้ที่มีความศรัทธาสูงยิ่งกว่าใครๆก็ได้สัมผัสเข้ากับพลังของพระเจ้าแล้ว
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
ไม่รู้ทำไมพออ่านตอนนี้จบภาพนี้แวบเข้ามาในหัวเลย (คนดู game of throne ระวังสปอยตอน 7/5)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



NEKOPOST.NET