NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.34 - ตอนที่ 34 ในคืนพระจันทร์เต็มดวง


สำหรับตอนนี้โปรดเปิดเพลงประกอบเพื่อเสริมบรรยากาศ
https://www.youtube.com/watch?v=D1G7x9ry5V0

 

-------------------------------------------------------------------------------------

 

บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 34 ในคืนพระจันทร์เต็มดวง

 

 

สุดท้ายก็หลบฉากออกมาจากงานปาร์ตี้ฉลองได้สำเร็จ ตอนนี้ชั้นอยู่ระหว่างเดินทางกลับบ้าน

ความจริงถ้าจะดื่มยันโต้รุ่งไปเลยแล้วกลับพรุ่งนี้ก็ไม่เป็นไรหรอกพวกเขาเองก็มีชวนชั้นด้วย แต่ช่วยไม่ได้หรอก เพราะชั้นอยากเห็นหน้าลิลี่ภายในวันนี้ให้ได้

นี่ก็ห้าวันแล้วนับแต่ที่ได้ส่งจดหมายไป เธอจะคิดถึงชั้นไหมน่ะ? ชั้นคิดถึงเธอมากเลยล่ะ

ชั้นใช้เงินไปถึงครึ่งจากเงินรางวัลที่ได้รับมาในการซื้อของฝากให้เธอ ก็มีกองภูเขาลูกกวาดและผลไม้สำหรับลิลี่โดยเฉพาะ

เห็นภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจของลิลี่ลอยขึ้นมาเลย ว่าแล้วก็รีบเดินกลับอย่างร้อนรนจนมาถึงหน้าบ้าน 

ชั้นเปิดประตูกระท่อม

คุโรโนะ:”กลับมาแล้วー”

หลังจากเปิดประตู ห้องที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นสู่สายตา

ตั้งแต่ที่ชั้นได้มาอาศัยร่วมอยู่ที่นี่ ห้องก็ถูกตกแต่งจัดระเบียบใหม่ มันให้ความรู้สึกเป็นห้องใหม่ที่สดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
 
ลิลี่:“โครโน่!”

มีเสียงจากสาวงามเรียกชื่อชั้นอยู่

ใช่แล้วเจ้าของเสียงสาวงามนี้คือลิลี่ーーเดียวนะ เสียงของลิลี่ต้องเด็กกว่านี้สิ?

จู่ๆทัศนียภาพของชั้นก็ถูกบดบังด้วยแสงสว่างจ้าโดยไม่มีเวลาให้คิดถึงเรื่องเมื่อกี้

คุโรโนะ:”โอ้ว แสบตา!?” 

ลิลี่:”โครโน่น่น่น่น่!”

ในจังหวะเดียวกันชั้นรู้สึกได้ถึงบางสิ่งเข้ามากระแทกที่ร่างกายของชั้น

ชั้นยืนยันตัวไว้ระวังไม่ให้ล้มลงไป และรู้สึกถึงบางอย่างที่นุ่มนิ้มกอดร่างกายชั้นเอาไว้อยู่

นี่มันอะไรกัน ของลิลี่มัน ไม่ใหญ่ไปรึ?

อย่างไรก็ตามชั้นคิดไม่ออกว่าจะมีใครอื่นได้ที่เรียกชื่อชั้นแล้วอยู่ที่บ้านหลังนี้

คุโรโนะ:”ลิ ลิลี่ ใช่ไหม?”

ทิวทัศน์ที่สว่างจ้าด้วยแสงสีขาวค่อยๆกลับสู่ปกติ 

หลังจากนั้นก็เผยให้เห็นคนที่กอดชั้นเอาไว้อยู่

คุโรโนะ:”.....ลิลี่ใช่ไหม?”

ชั้นถามคำถามเดิมอีกครั้ง

ลิลี่:”อือ ดิฉันลิลี่เองน่ะค่ะ?”

ขณะที่ยังกอดชั้นไม่ปล่อย สาวน้อยก็ตอบออกมา ร่างเปลือยไร้อาภรณ์นุ่งห่มจนโชว์เรื่องร่างที่ขาวเนียนสวยงาม ผมสีทองที่ยาวสลวยและปีกสีรุ้งที่อยู่กลางหลัง ใช่แน่นอนนี่คือเอกลักษณ์ของลิลี่ไม่ผิดแน่

แต่รูปร่างแบบนี้มันแตกต่างจากเดิมอยู่ เด็กสาวตัวเล็กเมื่อตอนนั้นอยู่ๆก็เปลี่ยนเป็นสาวน้อยแรกรุ่นซะอย่างงั้น

คุโรโนะ:”ลิลี่ตัวโตขึ้น!?”

ถ้าลองเปรียบเทียบให้ลิลี่ว่าเป็นเด็กชาวมนุษย์ ลิลี่ที่อยู่ตรงหน้าชั้นตอนนี้น่าจะมีอายุอยู่ที่ 10 ปี ซึงดูเหมือนนักเรียนมัถยมปลาย

นี่มันหมายความว่าไงฟะเนีย?จริงอยู่ว่าลิลี่อายุ 32 ปีแล้วและตลอดมาเธอก็มีรูปร่างเป็นเด็กสาวตลอด ทำไมอยู่ๆเธอโตพรวดพราดขึ้นมาแบบนี้ได้เนีย?

ตลอดช่วงห้าวันที่ผ่านมาที่ชั้นไม่อยู่บ้าน มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างของลิลี่กันฟร้าา!

ลิลี่:”ฉันคิดถึงโครโน่มากเลย ฉันเหงา ฉันไม่อยากให้โครโน่ไปไหนคนเดียวอีกแล้ว” 

คุโรโนะ:”อ้า อา ขะ ขอโทษนะ….”

นอกจากจะโตขึ้นแล้ว ชั้นยังแปลกใจที่เธอสามารถพูดได้อย่างชัดถ้อยชัดคำ

คุโรโนะ:”....ก่อนอื่นช่วยถอยออกไปก่อนได้มั้ย?”

ลิลี่:”ไม่”

*ช็อคคซินิม่า* ลิลี่ที่ปกติคอยเชื่อฟังชั้นเสมอกลับ…..นี่มันหรือว่า วัยต่อต้าน?

คุโรโนะ:”ถ้าเธอไม่หลบไป ชั้นก็เข้าบ้านไม่ได้สิ”

ลิลี่:”งั้นก็พาชั้นขึ้นเตียงทั้งๆแบบนี้เลย”

ลิลี่ร่างสาวพูดประโยคที่อาจทำให้เข้าใจผิดได้ในหลายๆความหมาย

เธอจองมาที่ชั้นด้วยนัยน์ตาที่หยาดเยิ้ม ตอนนั้นเองมันเป็นครั้งแรกที่ชั้นได้เห็นใบหน้าของลิลี่ในร่างสาว

คุโรโนะ:“อู้ーーー”

เธอสวยมาก มันทำให้ชั้นสั่นสะท้านไปทั่วกระดูกสันหลังเลยล่ะ

มันเหมือนว่าชั้นได้ถูกดึงดูดเข้าไปที่ดวงตาสีเขียวมรกตของเธอ

ขนตาที่เรียวยาวของเธอ ประกอบกับร่างกายที่เนียนขาวส่องประกายแสงอ่อนๆ และผมสวยที่ยาวขึ้น

คุโรโนะ:”......”

ชั้นปิดตาลงชั่วขณะและเริ่มสงบจิตใจ

นี่มันอันตราย เกือบจะหลงใหลในเสน่หาของเธอเข้าให้ซะแล้ว

ในโลกนี้ของที่สวยงามจะมีเวทย์มนต์ที่ใช้จับหัวใจของผู้คนที่หลงใหลต่อสิ่งนั้นได้

เช่นเดียวกับรูปปั้นของเทพเจ้าที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ มันถูกกล่าวว่าสิ่งที่สวยงามต่างๆจะมีพลังทำให้คนหลงใหลและถูกขโมยหัวใจไปเพียงแค่ได้จ้องมองไปในดวงตาและได้รับรอยยิ้มจากพวกเขา

มันเรียกว่า「ชาร์ม (チャーム)」เป็นสถานะผิดปกติรูปแบบหนึ่ง

ตอนที่ได้ยินชั้นก็คิดว่าเป็นเรื่องแต่งโกหกเท่านั้น ชั้นไม่คิดเลยว่าจะได้รับประสบการณ์ตรงด้วยตัวเองแบบนี้

คุโรโนะ:”ลิลี่ーー”

ลิลี่:”ได้โปรด”

ช่วยไม่ได้น้า ดูท่าลิลี่จะไม่ยอมแพ้ซะด้วย

ก่อนอื่นเลยอย่างแรกต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างของลิลี่กัน

ชั้นอุ้มลิลี่ในท่าเจ้าหญิงอย่างไม่เต็มใจนัก

แม้ว่าเธอจะกลายเป็นร่างที่โตขึ้นแล้ว แต่ความรู้สึกที่เบาและนุ่มอย่างประหลาดนี้มันคืออะไรกัน 

ลิลี่:”อุฮุฮุ ขอบคุณโครโน่”

สำหรับหนุ่มโสตวัยรุ่นอย่างชั้น ฉากเด็กสาววัยรุ่นร่างเปลื่อยที่นอนบนเตียงเป็นอะไรที่กระตุ้นอย่างมาก
 
ไม่ว่าร่างของเธอจะมีแสงศีลธรรมคลุมร่างอยู่ตลอดเวลา แต่โป้ก็คือโป้ ตอนที่ลิลี่ยังอยู่ในร่างเด็กมันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากหรอก แต่ในร่างวัยรุ่นแบบนี้มัน...ส่วนต่างๆมันช่างรบกวนจิตใจจริงๆ

ฉากตรงหน้าชั้นตอนนี้มันอยู่ในระดับที่หากเปรียบเป็นภาพเขียน ก็ประมาณว่าทำให้จ้องมองอย่างไม่อาจละสายตาได้ แต่คนที่อยู่ตรงหน้าชั้นนี้คือคู่หูที่ชั้นเชื่อใจที่สุดในโลกนี้ ชั้นจะไม่ให้อภัยกับตัวเองที่เกิดความคิดที่สกปรกกับเรื่อนร่างของเธอขึ้น

คุโรโนะ:”ห่มผ้าหน่อยได้มั้ย?”

ลิลี่:”ไม่”

วัยต่อต้านจริงๆใช่ไหมเนีย!?

ชั้นนั่งลงบนเตียงแล้วยืดหลังให้ตรงขณะที่ลิลี่จับมือของชั้นเอาไว้

ถ้าเธอดื้อโดยที่ยังอยู่ในร่างเด็กชั้นคงตอบรับง่ายๆไปแล้ว แต่นี่ชั้นไม่ใช่ผู้ใหญ่ที่มีความอนทนสงบจิตใจพอที่จะถูกเกาะหนึบโดยเด็กสาววัยรุ่นโป้ๆแบบนี้อยู่ได้หรอก

คุโรโนะ:”งั้นใส่นี้ซะ”

ชั้นถอดผ้าคลุมสีดำของชั้นออก มันมีชื่อว่า「บาโพเมทเอ็มบลาส (อ้อมกอดแห่งบาโพเมท)」ซึ่งเป็นหนึ่งในของโปรดของชั้น

ชั้นนำมันมาคลุมให้ลิลี่

ลิลี่:”อือฟู่ ฟู่ กลิ่นของโครโน่”

คุโรโนะ:”อ๊ะ โทษที ชั้นสวมมันมาตลอดーーー”

ลิลี่:”ไม่เป็นไร นี่มันดีมากเลยล่ะ มันทำให้ฉันรู้สึกสงบใจได้”

ลิลี่ทำท่าเคลิบเคลิ้มอย่างมีเสน่ห์และหลับตาลง ชั้นอดทนและจ้องมองเธออย่างเงียบๆ 

ตัดสินใจยิงเข้าประเด็นเลยดีกว่า

คุโรโนะ:”ลิลี่เกิดอะไรขึ้นกับเธอกัน?ก่อนหน้านี้เธอเล็กกว่านี้นี่ ชั้นยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอเป็นคนๆเดียวกัน”

ลิลี่:”แย่ที่สุดเลยโครโน่ อยู่ด้วยกันมาตลอดแท้ๆ แต่ไม่รู้ว่าเป็นฉันหรือเนี่ย?”

เธอกอดมือของชั้นเอาไว้แล้วเขยิบร่างเข้ามาใกล้ๆ ชั้นใจชั้นเต้นเร็วขึ้นกับร่างของเธอที่เข้ามาใหล้ๆนี้

ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ตั้งสมาธิอยู่กับการสนทนาซะ

คุโรโนะ:”ไม่ใช่ว่าชั้นไม่รู้ แต่รูปร่างเธอต่างไปจากเดิมมาก ชั้นสันสนน่ะ”

ลิลี่:”ฟุฟุฟุ ใช่แล้วล่ะ งั้นเดียวฉันจะบอกความลับของฉันให้ฟังนะ”

ลิลี่ใช้นิ้วที่ผอมบางเรียวยาวแตะที่ปลายคางของชั้นแล้วจับเอาไว้ในขณะที่ค่อยๆขยับใบหน้าเข้ามาใกล้จนแทบจะหายใจรดต้นคอกันและกัน

เธอรุกเข้าหา แต่ชั้นไม่ต่อต้านและประสานตาเข้ากับลิลี่

เหงื่อเย็นๆไหลลงมาตามแก้ม นี่มันความรู้สึกตึงเครียดอะไรกันเนี่ย?ลิลี่คนก่อนได้โปรดกลับมาทีเถิด!

ลิลี่:”พวกเราเผ่าแฟรี่เติบโตมาภายใต้พลังแห่งแสงจันทร์ในคืนพระจันทร์เต็มดวงอย่างเช่นวันนี้ มีเรื่องเล่าว่าราชินีแฟรี่จะเสด็จลงสู่โลกเพื่อเล่นกับพระจันทร์”   

นะ นี่มันเรื่องเล่าเทพนิยายอะไรกัน นี่แสดงว่าที่อยู่ของราชินีแฟรี่อยู่บนดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาตนั้นหรอกรึ?

ลิลี่:”อุฮุฮุ ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าหรอกนะ แต่ถ้าเป็นความจริงพวกเราอาจจะได้พบกับราชินีแฟรี่ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงเช่นนี้ก็เป็นได้”

คุโรโนะ:”อย่างงั้นรึเนี่ย ชั้นรู้สึกว่ายังกับเป็นเรื่องเล่าในตำนานเลย”

ลิลี่:”ใช่แล้วล่ะ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันเป็นความจริงที่ว่าพลังของเผ่าแฟรี่จะเพิ่มมากขึ้น และดูเหมือนว่าจะมีผลกระทบกับฉันที่เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์เวทย์มากซะด้วย เลยเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้กลับมาสู่ร่างเดิมได้ในคืนพระจันทร์เต็มดวงนี้”

คุโรโนะ:”....ร่างเดิม?”   

ถ้าเป็นเช่นนั้น แล้วลิลี่ร่างจิ๋วที่ชั้นอยู่ด้วยนั้นคือใครกัน

ลิลี่:”นั้นเป็นร่างชั่วคราว ถ้าชั้นออกห่างจากน้ำพุแห่งแสง พลังเวทย์ของชั้นและสติปัญญาจะหายไปและทำให้อยู่ในร่างของเด็ก”

คุโรโนะ:”เข้าใจล่ะ…”

ลิลี่:”อย่างที่เข้าใจ และตอนนี้ฉันยังคงมีความทรงจำตอนที่อยู่ในร่างเด็กอยู่เช่นกัน และเมื่อฉันกลับสู่ร่างเด็กอีกครั้งหนึ่งความทรงจำในช่วงเวลานี้ก็ยังคงอยู่เช่นกันด้วย แต่ร่างเด็กนั้นมีความสามารถในการคิดต่ำ ดังนั้นฉันเลยไม่ค่อยเข้าใจในหลายๆอย่างเท่าไหรนักเมื่ออยู่ในร่างนั้น”    
 
มันยากที่จะยอมรับได้ แต่วิธีการอธิบายของเธอมันทำให้ชั้นรู้สึกได้ถึงความฉลาดของเธอที่มีมากขึ้น

ต่างจากลิลี่จิ๋วตอนปกติ ตอนนี้เธอให้ความรู้สึกว่าเป็นคนที่มีประสบการณ์ชีวิตผ่านมาหลายปีแล้ว

ลิลี่:”ฉันดีใจมากที่โครโน่กลับมาในคืนนี้ ฉันคิดเอาไว้ว่าอยากคุยกับโครโน่แบบนี้ ถ้าพลาดวันนี้ไปแล้วฉันคงต้องรอไปถึงอีกเดือนเลย”

ชั้นถูกรอยยิ้มของลิลี่มัดกุมทำให้หยุดนิ่งหลงใหลและไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ลิลี่:”นี่ーโครโน่ ฉันเข้าใจดีว่าโครโน่มาที่โลกนี้อย่างโดดเดี่ยว เธอถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายโดยคนเลวพวกนั้น แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอพยายามที่จะสู้และมีชีวิตอยู่ต่อไป และเธอก็ได้ให้ฉันเป็นสมบัติ เป็นสิ่งสำคัญที่ล้ำค่าที่สุดของเธอ”

คุโรโนะ:”ลิลี่ーー”

ในตอนนั้นเอง จากก้นบึ้งของหัวใจชั้นได้เชื่อแล้วว่าเธอคนนี้คือลิลี่อย่างแน่นอน

ชั้นรู้อยู่แล้วว่าลิลี่ต้องเข้าใจถึงสถานการณ์ของชึ้นตามที่เคยเล่าให้เธอฟังไว้

เป็นคนแรก คนที่เข้าใจชั้นโดยไม่สงสัยอื่นใด คนคนนั้นคือลิลี่

คุโรโนะ:”ーーขอบคุณมากครับ”

ลิลี่:”ทางนี้ก็เช่นกันโครโน่ ขอบคุณมากที่คอยอยู่กับฉันตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ฉันจะอยู่กับเธอด้วยกันจากนี้และตลอดไป”

คุโรโนะ:”อ้าาา ถ้ามีลิลี่อยู่เคียงข้าง ชั้นก็จะไม่เหงาอีกต่อไป ชั้นสามารถที่จะอยู่ในโลกนี้ต่อไปได้”

ลิลี่:”อือ ฉันก็ด้วย ถ้าโครโน่อยู่กับฉัน ฉันก็จะไม่เหงา แล้วก็ตอนนี้ฉันอยากจะคุยกับโครโน่ในร่างนี้ ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันอยากบอกและคุยกับเธออีก”

คุโรโนะ:”อืม ชั้นจะรับฟังทุกอย่างเลย”

ลิลี่:”อุฮุฮุ วันนี้จะไม่ให้ได้นอนเลยล่ะ♪”

จากนั้นลิลี่และชั้นก็เริ่มพูดคุยกับบนเตียงด้วยกัน 

ถึงเรื่องราวที่ได้เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ 

และเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ต่อไปーーー   
 

 

 

จบบทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก


_______________________________________



満月の夜(まんげつのよる)=คืนพระจันทร์เต็มดวง
眩し(まぶし)=(แสง)จ้า
寂し(さびし)=คิดถึง
魅了(じょうたい)=เสน่ห์ที่ทำให้หลงใหล
布団(ふとん)=ฟูก
匂い(におい)=กลิ่น
秘密(ひみつ)=ความลับ
姿だ(すがただ)=ร่างที่ปรากฏ


ก็จบกันไปกับบทหลักที่ 2 แล้วนะครับ ตอนต่อไปจะเป็นการขึ้นบทหลักที่ 3 ครับ


ส่วนเกี่ยวกับตอนนี้


ปล.1 ตอนที่ช่วงหลังๆลิลี่พูดออกมานั้นผมแปลไปน้ำตาซึมไปเลยละคือแบบว่า ประทับใจมากครับ มันซึ้งแบบว่าคนที่หัวอกเดียวกันมาพบกันอะไรประมาณแบบนั้นเลยครับ ในชีวิตหนึ่งถ้าได้พบคู่ชีวิตแบบนี้ผมว่าเป็นอะไรที่ยอดมากเลยละครับ (ถ้าไม่นับเรื่องเป็นยันอ่ะนะ) ไม่รู้ว่าผมอินมากไปหรือเปล่านะ 555+
ปล.2 ลิลี่นี่นอกจากจะเป็นโลลิถูกกฎหมายแล้วยังเป็นโลลิ 2 in 1 ด้วยนะเนี่ย 




NEKOPOST.NET