[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 33 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.33 - ตอนที่ 33 สัตว์ร้ายอาละวาดดอร์โทส


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 33 สัตว์ร้ายอาละวาดดอร์โทส

 

 

มันเป็นพื้นที่เปิดโล่งถึงแม้ว่าจะอยู่บนภูเขาก็ตาม
 
เมื่อราว 10 นาทีก่อน นีโน่ที่อยู่แนวหน้าถูกจู่โจมโดยสิ่งที่เหมือนอะมีบ้าสีเขียวตัวใหญ่ และหลังจากนั้นก็มีตัวที่คล้ายๆกันอีก 10 ตัวโผล่ออกมารอบๆพวกชั้น
 
นีโน่:”พวกมันคือสไลม์ (スライム)!กระจายกำลังจัดการมันซะ!”
 
โอ้เจ้านี่คือสไลม์นี่เอง ขณะที่ชั้นคิดอยู่นั้นสมาชิกกลุ่มอิลรุส เบลดเดอร์ก็หยิบอาวุธคู่กายออกมาและเริ่มประจันหน้าต่อสู้กับกลุ่มสไลม์
 
นีโน่ฟันดาบไปที่สไลม์ทางซ้าย, ทางขวาและด้านหลังข ส่วนเครเดลคอยแทงหอกคุ้มกันให้เขาอีกที
 
ในขณะที่สไลม์มุ่งความสนใจไปที่พวกเขานั้นเอง
 
อาเทน:「الجليد الباردة تجميد انتشار النار――ไอส์・บลาส 氷結放射(アイズ・ブラスト)!」
 
อาเทนปลดปล่อยเวทย์มนต์ทันทีที่ร่ายเสร็จ
 
สไลม์ที่เข้าใกล้กลุ่มแนวหน้า ร่างกายเหลวๆของพวกมันถูกแช่แข็งในชั่ววินาทีจนกระทั้งหยุดเคลื่อนไหว จากนั้นเพียงแค่เหวียงหรือแทงเบาๆพวกมันก็แตกกระจายเป็นชิ้นๆ
 
ทั้งหมดนี้คือเรื่องเมื่อสิบนาทีที่แล้ว และตอนนี้นั้น
 
คุโรโนะ:”มันเป็นการต่อสู้ที่เป็นระบบระเบียบและเรียบร้อยมากーー”
 
ชั้นมีความรู้สึกว่ากำลังดูปาร์ตี้ที่มีความสมดุลตามเกมส์ RPG อยู่
 
แล้วก็ชั้นมีหน้าที่แค่แบกสัมภาระเท่านั้น ชั้นไม่จำเป็นต้องต่อสู้ดังนั้นจึงไม่ใครมาต่อว่าอะไร แม้ว่าชั้นจะดูสบายที่สุดในกลุ่มตอนนี้
 
อีกทั้งชั้นยังได้สังเกตุเรียนรู้วิธีการต่อสู้ของปาร์ตี้นักผจญภัยด้วย
 
ทว่าชั้นเองก็ไม่ได้อยากจะโม้หรอกนะ แต่ชั้นรู้ตัวดีว่าชั้นไม่ใช่มือสมัครเล่นเมื่อถึงเวลาที่ต้องต่อสู็ ก็ในกรณีที่สู้อยู่คนเดียวละนะ ชั้นไม่สามารถทำงานเป็นทีมอย่างพวกเขาได้หรอก
 
แม้ว่ามอนสเตอร์จะจู่โจมเข้ามาเป็นกลุ่ม แต่ตามคาดมันไม่อาจเทียบได้กลับกลุ่มคนที่มีความฉลาดแบบนี้
 
นีโน่:”โอ๊ส หนีไปหมดล่ะ”
 
แม้แต่สไลม์เองก็สามารถรู้ได้ถึงอันตราย พวกมันหนีกระจัดกระจายไปทั่วทิศทาง
 
นีโน่:”ถึงพวกมันจะไม่ได้ให้เงินมากมายเท่าไหร แต่ตอนนี้พวกชั้นมีคนแบกสัมภาระให้แล้ว งั้นเก็บคอร์ของพวกมันไปด้วยーー”
 
นีโน่หยิบหลักฐานการกำจัดสไลม์ซึ่งก็คือคอร์ที่เป็นแกนกลางของมัน ในตอนนั้นเอง
 
“แซ็กแซ็กーー”
 
คุโรโนะ:”แผ่นดินไหวเราะ?”
 
นั่นมันอะไรนะ?ดูเหมือนว่าจะมีแค่ชั้นที่รู้ตัวด้วยสิ 
 
คนอื่นๆเริ่มมองไปทิศทางที่เป็นต้นเสียงนั้น
 
นีโน่:”คิดว่ามันกำลังมาทางนี้ นี่ช่วยลดปัญหาได้มากเลย”
 
นีโน่ดึงดาบออกจากฝักและยืนคู่กับเครเดล
 
อาเทน:”โครโน่ ช่วยออกไปห่างๆหน่อย”
 
อาเทนบอกกับชั้นและเริ่มร่ายมนต์
 
แฮรี่เตรียมธนูไว้สามดอกและยืนข้างๆเธฮ
 
ทุกคนอยู่ในสภาพพร้อมต่อสู้
 
ชั้นรู้สึกได้ยินเสียงและพื้นที่สั่นไหวค่อยๆใกล้เข้ามา
 
สถานแบบนี้ แน่นอนมันใช่เลยーー
 
“โมว์มอออออว์!!”
 
พร้อมกับเสียงคำราม ร่างสีเทากระโดดขึ้นไปอยู่บนยอดต้นไม้
 
มันคล้ายกับช้างตัวใหญ่ๆที่ชั้นเคยเห็นในสวนสัตว์ แต่มันมีพุ่งเข้าหาพวกชั้นราวกับหมูป่า
 
มันมีจมูกที่ยาว มีขนปกคลุมทั่วร่าง และมีงาที่ใหญ่โต โดยรวมเหมือนแมมมอธไม่ผิด
 
แต่งาของมันเหมือนกับเขากวางที่แผ่กิงก้านสาขาออก
 
เจ้านี้ล่ะคือเป้าหมายหลักในภาระกิจนี้ ที่มาของเนื้อปริศนาที่ชั้นเคยกิน สัตว์ป่าคลั่ง「ดอร์โทส」
 
“ฮูมมーーโฮสส”
 
การโจมตีแรกที่พุ่งเข้าใส่ดอร์โทสคือธนูของแฮรี่
 
ธนูสามดอกถูกปล่อยอกพร้อมกัน และพุ่งเสียบเข้าที่หัวของสัตว์ร้าย แต่ความเร็วในการพุ่งเข้าหาก็ยังมิได้มีทีท่าลดลง
 
มันพุ่งเข้าหานีโน่และเครเดลราวกับเป็นรถบรรทุกสิบตัน
 
แฮรี่:”อาเทน!”
 
อาเทน:「يكو هيروشي منع تجميد الباردة درع الجليد الصلب ーー ไอส์・อาร์มเมอร์ 氷結大盾 (アイズ・アルマシルド)」
 
หลังจากร่ายมนต์มาช่วงหนึ่งจนเสร็จ เวทย์มนต์ของอาเทนก็แสดงผลออกมา จังหวะที่ดอร์โทสจะปะทะกับพวกเขาทั้งสองคน กำแพงน้ำแข็งก็ปรากฏขั้นกลางพวกเขาเอาไว้
 
ดอร์โทนไม่อาจหลบกำแพงน้ำแข็งที่ปรากฏออกมาอย่างทันทีทันใดได้แน่นอน แต่เหมือนว่ามันจะไม่คิดหลบตั้งแต่แรกเลยด้วย
 
มันพุ่งเข้าชนกำแพงน้ำแข็งด้วยความเร็วสูงสุด 
 
ด้วยพลังและความเร็ว กำแพงน้ำแข็งแตกออกเป็นชิ้นๆ
 
แต่มันก็หยุดล้มลงเพราะช็อคจากแรงกระแทกที่เข้าชนกำแพง
 
นีโน่:”ตอนนี้ล่ะ!”
 
พุ่งตัวข้ามซากกำแพงน้ำแข็ง นีโน่และเครเดลโจมตีใส่ดอร์โทสที่ล้มลงอยู่
 
เล็งไปที่หัวพวกเขาโจมตีพร้อมกัน แต่ก็ไม่อาจปลิดชีพมันได้ เนื่องจากขนและหนังที่หนาของมัน
 
ด้วยเสียงคำราม ดอร์โทสลุกขึ้นอีกครั้ง
 
มันเหวี่ยงงาอันใหญ่โตเข้าใส่ผู้จู่โจมทั้งสองจนกระเด็นออกมา
 
บางทีอาจมีพลังเวทย์บรรจุลงในงาของมันด้วย มันมีกระแสลมคลุมเอาไว้และสร้างเป็นลมบ้าหมูออกมา
 
นีโน่:”โอ้ยยยーー”
 
งาที่ปกคลุมไปด้วยกระแสลมนั้นเพียงแค่เหวี่ยงเบาๆใส่ ก็สามารถส่งนีโน่กระเด็นลอยขึ้นมา
 
มันพยายามไล่ตามไปซ้ำนีโน่ที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ แต่เครเดลเข้ามาหยุดด้วยหอกและมีแฮรี่คอยยิงคุ้มกัน
 
นีโน่:”--ชิ” 
 
นีโน่ปรับการทรงตัวกลางอากาศแล้วลงพื้นอย่างสวยงามราวกับเป็นแมว อืมก็เป็นแมวจริงๆนั่นล่ะ เขาจับดาบขึ้นมาอีกครั้งแล้วพุ่งหาดอร์โทสที่บ้าคลั่งอยู่
 
นีโน่:”นี่เป็นเหยื่อชิ้นโตที่ที่ไม่ได้เจอมานานแล้ว ต้องล้มมันให้ได้!”
 
“” โอ้อ้อ้อ้!!””
 
ดูสมาชิกอิลรุส เบลดเดอร์ที่ต่อสู้อย่างสนุกสนานดุเดือนเลือดพล่านแล้ว ชั้นก็รู้สึกอิจฉานิดๆ (tn : เอ็งเป็น S เราะ)
 
นีโน่:”ทำงานกันได้ดีมากพวก”
 
หลังจากการต่อสู้อย่างยาวนาน ชั้นเป็นเพียงคนเดียวที่ยังเหลือแรงอยู่ก็ถูกเรียกโดยสมาชิกที่ต่างหมดแรงแทบจะเป็นซากศพแล้ว
 
นีโน่:"ชั้นไม่ไหวแล้ว....ฝากที่เหลือด้วย โครโน่"
หลังสิ้นเสียงลง นีโน่ก็เหยียดแขนลงไปกองกับพื้น ข้างๆเขามีซากดอร์โทสที่ใหญ่โต นีโน่ได้ใช้ท่าโจมตีเจาะทะลวงหน้าผากของมันจนเกิดเป็นแผลฉกาก นอกจากนี้ยังมีแผลเล็กแผลน้อยที่เกิดจากสมาชิคในทีมทำเอาไว้อยู่ทั่วร่างของมัน
 
มอนสเตอร์นั้นแข็งแรงกว่าสัตว์ปกติ ดังนั้นพวกเขาต้องสร้างความเสียให้ได้อย่างน้อยมากอย่างที่เห็นนี้ ไม่งั้นก็ต้องเป็นฝ่ายที่ตายไปเสียเอง ถ้าหากเป็นมอนสเตอร์ที่ตัวใหญ่ก็ต้องรุนแรงมากขึ้นตามไปอีก
 
แน่นอนว่าความเสียหายภายนอกที่เกิดขึ้นเป็นจำนวมมากย่อมไม่เป็นผลดีกับภาระกิจประเภทนี้ แต่กรณ๊นี้คือเนื้อนั้นมีความสำคัญกว่าดังนั้นเลยไม่เป็นไร
 
คุโรโนะ:”ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ชั้นไม่รู้วิธีจัดการกับสัตว์หรอกนะรู้มั้ย”
 
อาเทน:”งั้นก็ยัดๆมันลงไปทั้งหมดเลยด้วยเวทย์พื้นที่สิ”
 
คุโรโนะ:”อย่าพูดง่ายๆงั้นสิอาเทน อะไรที่ใหญ่โตแบบนี้ มันแทบใช้เต็มพื้นที่ข้างในพอดีเลยนะ”
 
อาเทน:”เอ้อ้? แทบเต็ม?หมายความว่านายสามารถเก็บมันลงไปทั้งหมดได้!?”
 
คุโรโนะ:”ก็อาจจะ….ใช่”
 
“””โอ้อ้อ้””” ทุกคนต่างสงเสียงออกมาอย่างชื่นชม เอ๊ะเดียวนะชั้นบอกว่าอาจจะนะ ชั้นคงต้องทิ้งขาไว้สักข้างสองข้างเพื่อเก็บมันเข้าไป
 
อาเทน:”ไม่เป็นราย ไม่เป็นราย ถ้าทำได้ก็จัดมาเลย♪ ”
 
แฮรี่:”พวกชั้นฝากด้วยล่ะคุณโครโน่ ปกติจะแยกส่วนกันตรงนี้แต่กลิ่นคาวเลือดจะล่อมอนสเตอร์เข้ามาน่ะ”
 
คุโรโนะ:”ดังนั้นถ้าสามารถขนย้ายมันออกไปได้ก็ควรทำให้เร็วที่สุดสินะ เข้าใจถูกใช่ไหม?”
 
แฮรี่:”ใช่ โปรดช่วยจัดการด้วยครับ ถ้าต้องการเดียวเพิ่มค่าตอบแทนให้ครับ”
 
คุโรโนะ:”ถ้าข้อร้องกันถึงขนาดนี้แล้วล่ะก็ ได้เลย ชั้นจะลองดูーー「พื้นที่เงา」”
 
ต่อให้ไม่เพิ่มค่าตอบแทนให้ชั้นก็กะจะทำให้อยู่แล้ว แต่ในเมื่อเสนอมาให้แบบนี้ ชั้นก็ยินดีรับเอาไว้ด้วยความเต็มใจล่ะ!
 
เงาขยายออกจากตัวชั้นไปหาร่างของสัตว์ร้าย
 
ชั้นเปิดพื้นที่เงาจนสุดพื้นที่ที่จะทำได้แล้วเริ่มดูดมันเข้าไปช้าๆ
 
คุโรโนะ:”อึก  รู้สึกเจ็บนิดๆ เพราะเป็นวัตถุชิ้นใหญ่และหนักรึเนีย…..”
 
ในที่สุดชั้นก็เก็บมันลงไปข้างในจนหมด เมื่อพื้นที่ปิดลงน้ำหนักและขนาดก็ไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป
 
คุโรโนะ:”เรียบร้อย”
 
อาเนล:”โอ้ーสุดยอดเลยโครโน่ー!”
 
หางของอาเนลวนเข้ามาพันร่างของชั้น เธอคงแค่อยากทำสกินชิบกับชั้น แต่นี่มันโดนงูยักพันแบบนี้น่ากลัวเป็นบ้าเลย
 
คุโรโนะ:”อึ๊ก ปล่อยชั้นทีอาเทน..”
 
อาเนล:”ไม่ต้องอายหรอกน้า~”
 
คุโรโนะ:”เปล่า แต่ชั้นกลัวนะ”
 
อาเนล:“ว่าไงน่ะ!?!”
 
อย่างไรก็ตามตอนนี้พวกชั้นก็บรรลุภาระกิจหลักแล้ว
 
นีโน่:”ฉลองให้กับการเสร็จสิ้นภาระกิจーー”
 
“””เชียร์”””
 
ที่กิลในหมู่บ้านอิรุส เสียงของกลุ่มอิลรุส เบลดเดอร์และเด็กแบกสัมภาระได้xxx่ก้องดังขึ้น
 
5 วันหลังจากออกเดินทางจากหมู่บ้านอิรุส พวกชั้นก็ได้กลับมาอย่างปลอดภัยหลังเสร็จสิ้นภาระกิจ
 
พวกชั้นกลับมาช่วงบ่ายและหลังจากไปรับรางวัลมาแล้วก็เป็นช่วงเวลาเย็นพอดี ตอนนี้พวกชั้นกำลังนั่งฉลองกันอยู่
 
แน่นอนชั้นเองก็ดื่มกับพวกเขาด้วย ที่โลกนี้ไม่มีกฏหมายควบคุมอายุขั้นต่ำในการดื่มเหล้าด้วยสิ
 
อาเทน:”โฮ้ นายก็ดื่มด้วยหรืออโครโนนน่~”
 
อาเทนตอนนี้ที่หน้าแดงไปหมดแล้วเลื้อยเข้ามาหาชั้น
 
อาเทน:”ครั้งนี้พวกฉันทำภาระกิจได้ง่ายเพราะความช่วยเหลือของโครโน่เลยนะเนียย ขอบคุณมากเลยคร่าา”
 
แฮรี่:”ใช่แล้ว ไว้เดียวจะเรียกให้ช่วยอีกครับ”
 
เครเดล:”โอ้ นายช่วยได้มากเลยล่ะ”
 
นีโน่:”อ้า นายทำงานได้ดีมากสมน้ำสมเนื้อกับค่าจ้างเลยล่ะ”
 
ชั้นรู้สึกเขินๆนิดหน่อยที่ถูกชมจากทุกคน
 
คุโรโนะ:”ขอบคุณมากทุกคน!!”
 
ชั้นดีใจมาก
 
แม้ว่าจะเป็นที่ต่างโลก แต่การได้รับคำชมหลังทำงานอย่างเหน็ดเหนือยก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีเสมอ
 
ชั้นรู้สึกว่าชั้นค่อยๆเป็นที่ยอมรับในโลกใบนี้มากขึ้น
 
แน่นอนว่าหลังจากนี้ชั้นจะพบกับผู้คนที่หลากหลายมากขึ้น และผูกพันกับพวกเขาอย่างลึกซึ้งมากขึ้น
 
แต่ความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวชั้นเมื่อนึกถึงเพื่อน คือเพื่อนคนแรกของชั้นในโลกใบนี้ ลิลี่, คู่หูของชั้น ใบหน้าที่เล็กๆของเธอ
 
คุโรโนะ:“อ้า อยากเจอลิลี่จังーー”
 
________________________
 
逃げる(にげる)=หนีกระเจิดกระเจิง
地震(じしん)=แผ่นดินไหว
 
 
 
 
ตย.ตอนต่อไป(ขอบอกว่าพีคมาก)
 
ลิลี่:”ลิลี่เหงา โครโน่ ลิลี่ไม่อยากให้โครโน่ไปไหนคนเดียวอีกแล้ว”
 
คุโรโนะ:”ขะ ขอโทษนะ….”
 
…………
 
คุโรโนะ:”....ก่อนอื่นช่วยหยุดกอดชั้นก่อนได้มั้ย?”
 
ลิลี่:”ไม่”
 
…………
 
ลิลี่:”งั้นก็พาชั้นขึ้นเตียงทั้งๆแบบนี้เลย”



NEKOPOST.NET