[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 31 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.31 - ตอนที่ 31 อิลรุส เบลดเดอร์กับการแบกสัมภาระ (1)


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 31 อิลรุส เบลดเดอร์กับการแบกสัมภาระ (1)

 

 

ภารกิจแรงค์ 2 : ล่าดอร์โทส (ドルトス)
ค่าตอบแทน : 3-5 โกลต่อหัว
กำหนดเส้นตาย : ภายใน 1 เดือนหลังจากรับภารกิจ
ผู้ว่าจ้าง : กิลพ่อค้าไดดารอส
รายละเอียดคำร้อง : ต้องการให้ล่าคอร์โทสเพื่อนำขนและเนื้อมาใช้ พวกเรารับซื้อวัตถุดิบตลอดทั้งปีดังนั้นโปรดล่าให้ได้จำนวนมากที่สุดเท่าที่ทำได้
 
 
 
คุโรโนะ : “โอ้ นี่คือรูปร่างจริงๆของเจ้าเนื้อประหลาดเมื่อตอนนั้นเองรึเนีย” (จากบทที่ 21)
 
มันคือสิ่งแรกที่ชั้นนึกขึ้นมาในใจเกี่ยวกับภารกิจนี้
 
แต่ถ้าพูดให้ถูกต้องละก็ ภารกิจจริงๆของชั้นคือการมาแบกสัมภาระให้อิลรุส เบลดเดอร์ที่มาล่าดอร์โทสล่ะนะ
 
มอนสเตอร์ที่ถูกฆ่าเพื่อเอาขนหรือเนื้อจะเรียกว่า “การล่า (狩猟)”
 
การจัดการมอนสเตอร์ไม่ใช่ประเด็นหลัก สิ่งสำคัญคือการนำส่วนที่ใช้งานได้แยกส่วนเป็นวัตถุดิบกลับมา บางครั้งก็จำเป็นต้องจับเป็นกลับโดยไม่ทำให้พวกมันได้รับบาดเจ็บด้วย บางทีก็ถือว่าเป็นงานที่ยากขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง
 
ความยากของภารกิจล่าสัตว์เหล่านี้ขึ้นอยู่กับรายละเอียดและมอนสเตอร์ที่ต้องถูกล่า
 
ส่วนภารกิจที่มีประเด็นหลักคือการกำจัดหรือกวาดล้างมอนสเตอร์จะเรียกว่าภารกิจปราบปราม
 
นีโน่ : “ฟังนะโครโน่ ถึงเป้าหมายหลักเป็นการล่าดอร์โทส แต่พวกชั้นจะล่าหมาป่าลม วินวูฟล์ที่กำลังเพิ่มจำนวนไปพร้อมกัน ปกติแล้วปาร์ตี้พวกชั้นจะเน้นไปที่ภารกิจปราบปรามเป็นหลักจนกว่าความปลอดภัยของหมู่บ้านจะกลับเข้าสู่ระดับปกติ แต่ยังไงพวกชั้นก็คือนักผจญภัย เงินคือสิ่งที่ต้องการ ดังนั้นพวกชั้นจะเก็บวัตถุดิบจากมอนสเตอร์เพื่อนำไปขึ้นเงินด้วยเช่นกัน”
 
นี่เป็นรายละเอียดที่ชั้นได้รับจากนีโน่ เมื่อวานเย็น
 
นีโน่ : “พวกชั้นจะออกจากหมู่บ้านพรุ่งนี้แต่เช้าตรู่ ! ดังนั้นพวกชั้นจะอาศัยที่หมู่บ้านคืนนี้กัน !”
 
จู่ๆก็มาบอกชั้นแบบนี้ 
 
ชั้นรู้สึกไม่ดีกับลิลี่ แต่นี่เป็นงานในส่วนของชั้นเอง ดังนั้นชั้นลยส่งจดหมายไปบอกเธอว่าจะไม่กลับไปสักระยะประมาณหนึ่งอาทิตย์ ต้องขอบคุณประเจ้าที่ระบบส่งจดหมายก็มีที่โลกนี้เช่นกัน ถึงจะยังไม่ใช่ระดับเดียวกับการส่งไปมาในประเทศได้เหมือนที่โลกเดิม แต่มันไม่เป็นปัญหาสำหรับการไปส่งที่บ้านของลิลี่ที่อยู่ใกล้ๆหมู่บ้านนี้
 
อ้าา มันต้องเหงาแน่ๆที่ไม่ได้เห็นหน้าลิลี่ตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้ ชั้นเริ่มรู้อ่อนไหว ดูเหมือนว่าชั้นเริ่มที่จะติดเธอซะแล้ว ชั้นปรารถนาว่าเธอเองก็คงรู้สึกเช่นเดียวกัน
 
ไม่มีประโยชน์ที่จะคิดต่อ ไว้เดียวชั้นจะนำของฝากจำนวนมากกลับไปให้ เมื่อตัดสินใจได้แล้วชั้นก็ล้มลงนอนในโรงแรมที่ทางกิลเตรียมไว้ให้
 
พวกดอร์โทสอาศัยอยู่ในภูเขาที่รู้จักในชื่อภูเขากาลาฮอล (ガラハド) มันอยู่ทางตะวันตกของสวนแห่งแฟรี่ เลยจากถ้ำที่ก็อบบิลเคยอยู่
 
เมื่อถึงที่นั้นก็ใช้เวลาไปเกือบวัน มาคิดดูแล้วพวกชั้นน่าจะมาเร็วกว่าปกติเล็กน้อยเพราะชั้นใส่ของทุกอย่างในพื้นที่เงาของชั้น
 
การกำจัดมอนสเตอร์รอบๆหมู่บ้านและสวนแฟรี่ก็เป็นเป้าหมายหนึ่งของพวกเขา แต่เพราะภารกิจนี้สำคัญกว่าดังนั้นพวกชั้นเลยตัดสินใจตรงมาที่นี่ก่อน
 
เนื่องจากพวกชั้นไม่ได้เข้าไปในสวนแฟรี่ การเดินทางของพวกเราเลยถูกขัดจังหวะโดยพวกมอนสเตอร์บ่อยๆ
 
มันให้ความรู้สึกเหมือนมาธุดงป่า พวกชั้นคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวของตัวเอง
 
อย่างแฮรี่ เขาเป็นน้องชายของคุณไพเน่ และเครเดลเป็นลูกชายของกรินท์ 
 
ใบหน้าของคุณไพเน่คล้ายกับคุณแฮรี่ ส่วนเครเดล แม้ว่าชั้นจะไม่สามารถแยกความต่างของใบหน้าลิซาร์ดแมนได้ แต่เครเดลมีเกร็ดสีฟ้าเหมือนคุณกรินท์และหอกของเขาก็เหมือนกับพ่อของเขา
 
หลังจากคุยกับ ชั้นก็เริ่มเข้าใจไม่มากก็น้อยเกี่ยวกับนิสัยของพวกเขา
 
ลีดเดอร์นีโน่เป็นคนที่ตรงไปตรงมา และยังเป็นคนที่มีความสามารถสูงสุดในกลุ่มของเขา อีกทั้งยังรู้「ศิลปะการต่อสู้」ด้วย
 
「ศิลปะการต่อสู้」เป็นเทคนิควิชาของนักดาบและนักรบที่ไม่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้ โดยการเสริมพลังเวทย์เข้าไปภายในร่างกายแล้วปลดปล่อยออกมาเป็นความสามารถและเทคนิคพิเศษต่างๆ ก็คล้ายๆพวกท่าไม้ตายหรือสกิลท่าโจมตีพวกนั้นนั่นล่ะ
 
ตอนที่อยู่ในศูนย์วิจัยชั้นเคยถูกโจมตีด้วยระเบิดอย่างรุนแรงหลังจากการเหวี่ยงดาบลงมา, ฟันด้วยคมดาบที่หุ้มเปลวไฟ, แทงด้วยหอกที่อาบไปด้วยกระแสไฟฟ้า และอื่นๆอีกมาก
 
ทั้งเวทย์มนต์และศิลปะการต่อสู้ต่างก็ใช้พลังเวทย์มนต์เป็นพื้นฐานแต่ทั้งสองอย่างก็แตกต่างกันด้วยกฎเกณฑ์ในการใช้
 
ก็ไม่ต้องไปสนหรอกว่าใช้หลักการอะไรกำหนด แต่มันเป็นความสามารถที่น่าทึ่งที่มีพลังโจมตีหรือป้องกันเทียบเท่าเวทย์มนต์ได้
 
และการที่ได้เรียนรู้หลายๆแขนงท่าต่อสู้นั่นหมายความว่าต้องเคยฝึกใช้อาวุธหรือรูปแบบการต่อสู้ที่หลากหลายมา 
 
แต่ดูเขาถูกล้อเลียนโดยอาเทนและถูดขัดบ่อยๆจากแฮรี่แล้ว ชั้นก็ดูไม่ออกว่าเขานั้นเก่งจริงไหม…....เอาน่ะดูเหมือนเขาเองก็เป็นที่เชื่อใจของเพื่อนร่วมทีม คงไม่เป็นไรหรอก
 
แฮรี่เป็นคนที่ให้บรรยากาศและน้ำเสียงฟังดูมีความรู้มากที่สุดในกลุ่ม เขามักใช้ 「คุณ」ในการเรียกทุกๆคนยกเว้นกับปาร์ตี้ตัวเอง ทุกๆอย่างที่ไม่เกี่ยวกับการต่อสู้จะเป้นหน้าที่ของเขาทั้งหมด
 
อาวุธของเขาคือธนูแต่เพื่อปกป้องนักเวทย์อาเทน เขาก็สามารถเปลี่ยนมาใช้ดาบสั้นได้เช่นกัน
 
เครเดลเป็นคนเงียบๆและไม่ค่อยพูดคุยเท่าไหรนัก ในต่างโลกนี้เองก็มีคนประเภทแบบนี้ด้วย ชั้นมีเพื่อนแบบเขาที่โลกเดิมมาก่อนเลยเข้าใจเขาดี ในการต่อสู้เขาจะอยู่แนวหน้าคู่กับนีโน่ ด้วยพลังป้องกันที่สูงเนื่องจากเกล็ดที่และผิวที่แข็งของเขา ในช่วงวิกฤตเขาก็สามารถเข้าปกป้องหัวหน้าของเขาด้วยผิวกายโดยตรงได้
 
อาเทนเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่ม แต่ดูเหมือนว่าปกติแล้วผู้คนจะเข้าหาเฉพาะคนในเผ่าเดียวกันเท่านั้น ดังนั้นถึงแม้จะเป็นคนที่สวยอย่างเธอ ก็จะมีแค่เผ่าลาเมียเท่านั้นที่จะเข้าหาเธอ มันเลยไม่มีอันตรายหรือปัญหาขัดแย้งในเรื่องของความรักภายในกลุ่มเกิดขึ้น
 
นักเวทย์แบบเธอนั้นอ่อนแอ แต่หน้าที่ในการสนับสนุนแนวหน้านั้นเธอสามารถใช้เวทย์โจมตีเป็นวงกว้างได้  ทำให้เธอนั้นเป็นเสาหลักของกลุ่มในการโจมตี
 
อีกทั้งเธอยังใช้เวทย์รักษาได้ แต่ยังไม่มีประสบการณ์พอที่จะนำมาใช้ขณะต่อสู้ได้ ดังนั้นการรักษาจะเน้นไปที่การใช้ยามากกว่า
 
ข้อมูลบางส่วนชั้นได้มาจากข้อมูลส่วนตัวในกิลการ์ด
 
และบางส่วนชั้นได้จากการดูพวกเขาต่อสู้
 
อาเทน:”นี่ーแล้วโครโน่ละ?”
 
คุโรโนะ:”หมายถึงอะไรรึ?”
 
อยู่ๆอาเทนก็ถามชั้นขึ้นมา
 
อาเทน:”เวทย์มนต์ รูปแบบการต่อสู้ อะไรแบบนั้น?พวกฉันบอกไปหมดแล้วแต่ยังไม่ได้ฟังจากโครโน่เลยน้า~”
 
แฮรี่:”ใช่แล้ว ถ้านายเป็นนักผจญภัยนั่นหมายความว่านายเองก็มีความสามารถอยู่ ใช่ไหม?”
 
คุโรโนะ:”อือ ชั้นยังไม่เคยเทียบตัวเองกับนักผจญภัยคนอื่นเลยด้วย ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากแต่ชั้นไม่ได้มีเวทย์มนต์ที่เก่งกว่าลิลี่หรอก ชั้นร่ายเวทย์ไม่เป็น ทำได้แค่การโจมตีเป็นครั้งๆและป้องกันด้วยโล่เวทย์มนต์น่ะ”
 
การโจมตีเป็นครั้งๆชั้นหมายถึง「ไรเฟิล」และ「กระสุนลูกปราย」
 
ใช้พลังเวทย์ของตัวเองต่างลูกปืนแล้วยิงออกไปโดยไม่ต้องพึ่งเทคนิคหรือการร่ายเวทย์ใดๆ เป็นกระบวนการที่ใช้การกระทำเพียงครั้งเดียว เลยเรียกไปว่าโจมตีเป็นครั้งๆไป
 
เวลาใช้「โล่กำบัง」ก็เช่นกัน
 
แล้วทั้งหมดนี้มันเป็นแค่พื้นฐานของการเป็นผู้ใช้เวทย์เท่านั้น ถ้าไม่สามารถดึงพลังเวทย์ออกมาใช้งานได้ก็ไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นจอมขมังเวทย์ได้ 
 
อาเทน:”เอ้อ้ーเห็นว่ารู้เวทย์มนต์พื้นที่ ฉันเลยคิดว่าจะรู้เวทย์มนต์อื่นๆที่สนใจด้วย นี่มาเป็นนักผจญภัยเพียงแค่ว่าใช้เวทย์สั้นๆกับโล่ป้องกันได้แค่นั้นเนียน่ะ”
 
นี่ชั้นถูกมองด้วยแววตาที่ดูน่าสงสารไปแล้วรึเนีย?
 
จริงอยู่ว่าชั้นไม่สามารถร่ายเวทย์มนต์ทั้งบทได้ แต่ชั้นยังสามารถยิงลูกปืนได้ มอนสเตอร์เล็กๆไม่เป็นปัญหาสำหรับชั้นหรอกนะ
 
แฮรี่:”คุณโครโน่ยังอยู่แรงค์หนึ่งอยู่เลย แล้วก็ไม่ได้ให้มาต่อสู้ด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เขาจะได้เรียนรู้เวทย์หลายๆอย่างจากที่นี้ ทำไมเธอไม่หาเวลาไปสอนเขาล่ะอาเทน?”
 
นะ นี่ชั้นถูกปฎิบัติเป็นซุปเปอร์หน้าใหม่ไปซะแล้วรึ?
 
เอาเถอะยังไงก็ได้ งานครั้งนี้ก็ไม่ใช่ต่อสู้ซะด้วย ไม่จำเป็นต้องเปิดปากพูดอะไรหรอก
 
อาเทน:”ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเวทย์มนต์ดำเลยー”
 
คุโรโนะ:”ไม่เป็นไร ชั้นไม่เคยได้เรียนเวทย์มนต์จากผู้ใช้เวทย์เลย มันจะดีกว่าถ้าเธอสามารถสอนชั้นตั้งแต่พื้นฐานได้”
 
มันเป็นความจริง
 
ลิลี่ถึงจะมีความสามารถเวทต์มนต์ที่่น่าทึ่ง แต่มันเป็นเวทย์มนต์พิเศษเฉพาะเผ่าที่สามารถใช้ได้ตั้งแต่เกิด「เวทย์เฉพาะตัว(固有魔法)」
 
ถ้าจะได้อธิบายก็มันเป็นอะไรที่คล้ายๆกับที่มังกรพ่นไฟได้ ต่อให้เผ่าอื่นๆอยากจะเรียกวิธีพ่นไฟให้ตายก็ไม่สามารถใช้ได้
 
ดังนั้นจนตอนนี้ ชั้นก็ยังไม่รู้ว่าเวทย์มนต์ที่ปรากฏในโลกนี้คืออะไร
 
การร่ายมนต์ การสร้างพิธีกรรม ต่างเป็นสิ่งที่ชั้นไม่รู้
 
อาเทน:”อย่างงั้นเหรอ~แต่การสอนของชั้นยากน่ะ!”
 
คุโรโนะ:”ก็ใช่ว่าเธอจะเป็นนักเวทย์ระดับสูงนี่ーใช่ไหม” 
 
อาเทน:”หนวกหู!เดียวกัดให้ซะหรอก!”
 
อาเทน:”(バカっ)ยัยบ้า!?หยุดเลย เขี้ยวเธอมีพิษไม่ใช่หรือนะ!?”
 
ชั้นที่กำลังโดนอาเทนเข้าจู่โจม คนอื่นๆที่มองดูอย่างอบอุ่น ฉากที่วุ่นวายแบบนี้ทำให้ชั้นคิดถึงวันคืนเก่าๆที่มีความสุขในตอนที่ชั้นอยู่ที่โลกเดิมก่อนหน้านี้
 
__________________________________________
 
商人(しょうんいん)=พ่อค้า
武技(ぶぎ)=วิชาการต่อสู้
固有魔法(こゆうまほう)=Unique magic เวทย์เฉพาะตัว
牙毒(きばどく)=เขี้ยวพิษ; 牙=เขี้ยว 毒= พิษ



NEKOPOST.NET