[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 30 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.30 - ตอนที่ 30 ปาร์ตี้นักผจญภัย


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 30 ปาร์ตี้นักผจญภัย

 

 

ใช้เวลาช่วงเช้าไปกับการอ่านหนังสือที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน, กินข้าวกลางวันที่กิลในช่วงบ่ายและมองหาภารกิจ ทั้งหมดนี้เป็นตารางเวลาที่ชั้นวางไว้ตอนที่ไม่ได้รับภารกิจ

 

“แล้วรุ่นพี่ก็บอกว่า [ไว้ทำทีหลังละกัน] พูดแบบนั้น! แล้วทิ้งงานทั้งหมดมาให้ฉันทำ!นี่มันไม่เลวร้ายไปหน่อยหรือค้า!?”

 

“นั่นสิน่ะ มันเลวร้ายจริงๆนั่นล่ะ แต่นี่ให้ชั้นได้กินข้าวอย่างสงบๆหน่อยเถอะ”

 

“เดียวสิ ฟังฉันหน่อยคุณโครโน่!!”

 

ชั้นคิดว่าได้สนิทกับพนักงานกิล เนียนโก๊ะ ไม่สิต้อง เนียวโก๊ะ มากขึ้นถึงขึ้นเรียกชื่อกันตรงๆแล้ว

 

เนียวโก๊ะยังคงความสุภาพอย่างที่มาตรฐานพนักงานกิลควรจะมี แต่ตอนนี้เวลาคุยกับเธอที่เกี่ยวงานเริ่มน้อยลงแต่เรื่องไร้สาระกลับเพิ่มมากขึ้น

 

เหมือนทุกครั้งชั้นเป็นผู้ฟังและเธอก็บ่นเรื่องต่างๆมา ค่อยกั้นจานเนื้อตรงหน้าด้วยคำพูดราวกับปืนกลของเธอ จะว่ายังไงดีล่ะ นี่ไม่มีงานทำรึไง?

 

“รับสิ่งนี้ไปก่อนน่ะค้า,     อืมーอา หร่อยย!”

 

“ได้..เอ๊ะ!?อย่ากินเยอะงั้นสิ!”

 

เนื้อสองก้อนหายจากจานเข้าไปในปากของเธอเต็มคำ (tn : ยัดหรือกิน)

 

“ไม่เป็นไรหรอกกー แค่คำเดียวเอง~”

 

“คำเดียวของเธอมันใหญ่ไปแล้ว!ดูสัดส่วนของขนมปังกับเนื้อที่โดนทำลายไปสิ!”

 

“หยาบคาย~ทำยังกับว่าฉันปากใหญ่อย่างงั้น”

 

“หยุดอู้งานได้แล้ว เนียวโก๊ะ!”

 

และด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยวดังขึ้น คนที่เป็นเนียวโก๊ะบ่นถึงอยู่ คุณไพเน่ก็ปรากฏกายขึ้นพร้อมกับชูกำปั้น

 

“โอ้ย!?รุ่นพี่โหดร้ายーฉันแค่กำลังช่วยคุณโครโน่นักผจญภัยผู้มุ่งมั้นที่กำลังต้องการฟังเกี่ยวงานในขณะกำลังกินข้าวー”

 

“ผิดแล้ว มันก็แค่จากมุมมองของเธอคนเดียวเท่านั้น”

 

“เดียวสิคุณโครโน่!?นี่ทรยศกันงี้เลย!”

 

“จำไม่ได้ว่าเป็นพันธมิตรกันตอนไหนน่ะ”

 

“ถ้างั้นคุณโครโน่ เดียวฉันจะนำเด็กผู้หญิงคนนี้กลับไปจัดการเก็บเอกสาร ถ้าคุณต้องการรับภารกิจสามารถเรียกฉันได้ที่เคาเตอร์คะ”

 

“เข้าใจแล้วครับ บ้ายบาย เนียวโก๊ะ ขอให้โชคดีในการทำงานน่ะ”

 

“คูณณณーーーโครโน่!คนทรยศศศศーー!!”

 

ด้วยเสียงร้องไห้ที่ดังไปทั่วห้องล็อบบี้ คุณไพเน่ลากเนียวโก๊ะจากไปด้วยการจับหางที่เป็นจุดอ่อนของเธอ

 

ในที่สุดชั้นก็ได้ช่วงเวลาอาหารกลางวันที่สงบสักที

 

ล็อบบี้ที่สงบสุขเช่นนี้ ชั้นค่อยๆจิบชาーー

 

“โอ๊ย คุณชื่อโครโน่ใช่ไหม”

 

ทันใดนั้นมีชายบางคนมานั่งที่เก้าอี้ข้างหน้าชั้น ตรงจุดที่เนียวโก๊ะนั่งจนถึงเมื่อกี้ ชั้นคิดว่าจะได้กินอย่างสงบแล้วน่ะ……

    

“ใช่ครับ ผมชื่อโครโน่แต่ー”

 

คนที่นั่งข้างหน้าเป็นมนุษย์แมว「วอร์แคท (ワーキャット)」เช่นเดียวกับเนียวโก๊ะ

 

เขาสวมใส่เกราะเบาและพกดาบ เขาเป็นนักผจญภัยแน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย ข้างหลังเขามีคนอีกสามคนยืนอยู่ ดูท่าจะเป็นสมาชิกในปาร์ตี้ของเขา

 

วอร์แคทตรงหน้าชั้นเป็นนักดาบ 「ลิซาร์ดแมน (リザードマン)」ที่พกหอก 「ฮาร์ปี้ (ハーピィ)」ที่พกธนู และสุดท้าย「ลาเมีย(ラミア)」ที่พกไม้เท้าเวทย์มนต์

 

ชั้นเข้าใจเผ่าของพวกเขาได้ง่ายๆจากรูปร่างที่แตกต่างกัน

 

วอร์แคทก็คล้ายกับเนียวโก๊ะ มีผมที่หัวเหมือนมนุษย์และเดินสองขา

 

ลิซาร์ดแมนจะค่อนไปทางเหมือนสัตว์มากกว่า พวกเขาไม่มีผมและให้ความรู้สึกเหมือนมอนสเตอร์

 

ฮาร์ปี้มีรูปร่างครึ่งบนเป็นมนุษย์แต่ครึ่งร่างเป็นนก และสิ่งที่พิเศษคือพวกเขามีปีกติดแขนทั้งสองข้างและมีมือที่สุดปลายแขนเหมือนคน

 

ลาเมียมีรูปร่างครึ่งบนเป็นมนุษย์แต่ครึ่งร่างเป็นงู ถ้าไม่ใช่เพราะอย่างหลังพวกเขาก็ไม่ได้ต่างจากมนุษย์ปกติเลย แต่ส่วนหางที่ยาวและลิ้นที่แยกออกเป็นสองแฉกทำให้รู้สึกเหมือนงูจริงๆ

 

ชั้นไม่เคยพูดคุยกับปาร์ตี้ที่มีหลากหลายเผ่าพันธ์แบบนี้ แต่ชั้นเคยเห็นเขาที่กิลบ่อยๆ รู้สึกจะชื่อว่า…

 

“ปาร์ตี้นักผจญภัยแรงค์ 2 「อิลรุส เบลดเดอร์(イルズ・ブレイダー)」มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ?”

 

ลาเมีย:“โอ้ยรู้จักพวกฉันด้วย?ดูเหมือนว่าพวกฉันจะดังพอดูเลย”  

 

คุโรโนะ:”ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะรอบๆหมู่บ้านนี้ไม่มีปาร์ตี้อื่นอีกแล้วไม่ใช่หรือ?”

 

มนุษย์แมว:”เจ้าบ้าอย่าพูดมากสิฟะอาเทน (アテン)”

 

มนุษย์แมวพูดใส่ลาเมีย

 

คุโรโนะ:“แล้ว มีธุระอะไรกับผมครับ”

 

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเริ่มทำเสียงดังขึ้น ชั้นเลยรีบพูดตัดบทเข้าประเด็น

 

มนุษย์แมว:“คุณ อย่าไปจีบเนียวโก๊ะในตอนที่เธอทำงานสิ!มันก่อความรำคาญให้ไม่ใช่รึ!”

 

คุโรโนะ:”.....?”

 

ชั่วขณะหนึ่งชั้นไม่เข้าใจว่าเขาพูดบ้าอะไรอยู่

 

คุโรโนะ:”นั่นน่ะคุณเนียวโก๊ะーー”

 

มนุษย์แมว:”ไม่ต้องมาแก้ตัว เนี๊ยว!!”

 

เมื่อกี้เขาตะโกนใส่ชั้นว่า 「เนี๊ยว」ใช่ไหม?

 

คุโรโนะ:”ไม่ได้แก้ตัวอะไรหรอก แต่ใส่ร้ายผมว่าจีบเธอโดยไม่มูลนี่มันーー”

 

มนุษย์แมว:”อ้าา รำคาญหยุดพูดวกไปวนมาซักที นักผจญภัยไม่ใช่พวกที่จะมาพูดจาอะไรแบบนี้!”

 

ชั้นได้พบกับเรื่องที่สุดยอดแล้วสิ แต่ถ้ามันเขาอยากให้ชั้นหยุดพูดจาสุภาพก็ได้เลย

 

“ได้เลย ชั้นก็เช่นกันแต่นายรู้ชื่อของชั้นแต่ชั้นไม่รู้ชื่อของนาย งั้นพวกเรามาเริ่มจากแนะนำตัวก่อนดีมั้ย”

 

การทำตัวให้ดูดีเหนือกว่าอาจดูเหมือนว่าหยาบคายไปนิดแต่ชั้นไม่สามารถปฏิบัติกับพวกนักผจญภัยเหมือนคนปกติทั่วไปได้ มันจำเป็นต้องโชว์บางอย่างไม่ให้ปาร์ตี้อื่นมาดูถูกได้

 

มนุษย์แมว:“....”

 

ลาเมีย:”ฉัน อาเทน เป็นนักเวทย์เช่นกันยินดีที่ได้รู้จัก”

 

โดยไม่สนมนุษย์แมวที่เงียบไปลาเมียสาวรีบแนะนำตัวเอง

 

มนุษย์แมว:“อาเทน!?ทำอะไรเองอีกแล้วーー”

 

อาเทน:”ไม่เป็นไรหรอกลีดเดอร์ แค่แนะนำชื่อเอง นักเลงไม่เป้นที่นิยมหรอกน่ะ”

 

มนุษย์แมว:”อึก........”

 

ฮาปี้:”เรียกฉันว่า แฮรี่ (ハリー)”

 

ลิซาร์ดแมน :”ชั้น เครเดล (クレイドル)”

 

หลังจากเธอฮาปี้และลิซาร์ดแมนต่างก็แนะนำตัวเองตาม

 

มนุษย์แมว:“....ชั้น นีโน่ (ニーノ) ลีดเดอร์แห่งอิลรุส เบลดเดอร์(イルズ・ブレイダー)”

 

คุโรโนะ:”ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน ก็อย่างที่ได้รู้ชื่อชั้นกันอยู่แล้ว ชั้นโครโน่ จอมเวทย์มนต์ดำ เป็นนักผจญภัยหน้าใหม่”

 

เกิดบรรยากาศแปลกๆขึ้นในอากาศ

 

ชั้นรู้ชื่อพวกเขาแล้วแต่ชั้นก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าพวกเขาต้องการอะไรจากชั้น

 

คุโรโนะ:“แล้วที่พูดถึงเนียวโก๊ะเมื่อกี้คืออะไรรึ?”

 

นีโน่:”ใช่แล้ว!แกสนิทกับเธอมากไปแล้ว!และอย่ามาเรียกเธอห้วนๆแบบนั้นน่ะ!”

 

คุโรโนะ:”ไม่ใช่ว่าเป็นเนียวโก๊ะเองหรอกรึ?”

 

นีโน่:”หยุดแก้ตัวー”

 

คุโรโนะ:”อะไรกัน ชอบเนียวโก๊ะใช่ไหม?”

 

นีโน่:”ทะ....ทำไมถึงรู้!?”

 

อ๊ะ โอ๊ะ นี่ชั้นแค่เดาเล่นๆไม่ได้คิดว่าจะถูกเลยซักนิด คงเป็นเหตุผลที่เขามาโหวกเหวกโวยวายเกี่ยวกับเนียวโก๊ะอย่างงั้นเนียวโก๊ะอย่างงี้...

 

แม้แต่ลูกทีมยังแสดงออกว่า “ก็ชัดเจนซะ” แบบนั้นเลย

 

คุโรโนะ:“อ้า ยังไงก็...ขอโทษด้วย”

 

นีโน่:”หนวกหู!”

 

หลังจากพูดแบบนั้นเขาก็กองไปกับโต๊ะ

 

คุโรโนะ:“ยังไงก็ตาม ชั้นน่ะชอบมนุษย์ผู้หญิงน่ะ ดังนั้นชั้นไม่สนใจเนียวโก๊ะหรอก โล่งใจได้เลย”

(tn:เปล่าเอ็งเป็นหมีต่างหาก)

 

อาเทน:“ฉันรู้แล้ว พวกเราพวกตั้งหลายครั้งแต่เจ้าโง่นี่ไม่ยอมฟังน่ะ”

 

นี่โน:”หยุด อย่าพูดมากกว่านี้เลย”

 

นีโน่ที่กองไปกับโต๊ะราวกับหมดพลังยังคงตอบกลับมาได้

 

อาเทมเผยรอยยิ้มล้อเลียนอย่างซาดิสออกมา

 

แฮรี่:“ปล่อยนี่โนไว้แบบนี้แหละ คุณโครโน่สนใจมาร่วมทีมกับพวกเรามั้ย?”

 

คุโรโนะ:”ว่าไงน่ะ? อ้า นั่งก่อนสิ ไม่ต้องยืนแบบนั้นหรอก”

 

แฮรี่พูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง นี่คงเป็นธุระจริงๆสินะ

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ชั้นได้นั่งร่วมกับปาร์ตี้อื่นเลยน่ะเนีย

 

แฮรี่:”รู้เรื่องภารกิจที่พวกเราประกาศรับคนถือสัมภาระอยู่ใช่ไหม?”

 

คุโรโนะ:“อืมมม ใช่มีภารกิจแบบนั้นอยู่ด้วย ต้องการให้ชั้นรับมารึ?”

 

แฮรี่:”พูดตรงๆเลยก็ ใช่”

 

อาเทน:”น้าาーได้โปรดโครโน่ ~ช่วยถือสัมภาระให้หน่อยน้าา~”

 

แฮรี่ :”อาเทน นี่กำลังเจรจาอยู่น่ะ แล้วนั่นวิธีขอร้องของเธอนี่มันー”

 

คุโรโนะ:”ได้”

 

แฮรี่:”เอ้?”

 

คุโรโนะ:”ชั้นเองก็มีคิดที่จะเข้าร่วมกับปาร์ตี้อื่นเหมือนกัน ชั้นเองก็อยากเห็นวิธีการทำงานของปาร์ตี้ด้วยเช่นกัน”

 

แฮรี่:”งั้นเองรี ถ้าเป็นอย่างงั้น ขอฝากตัวด้วย”

 

คุโรโนะ:”ทางนี้ก็เช่นกัน”

 

ชั้นจับมือกับแฮรี่

 

นีโน่:“เดียวก่อน โครโน่เป็นมนุษย์ เอามนุษย์สัตว์หรือออร์คไม่ดีกว่ารี?”

 

ในที่สุดก็ฟื้นจนได้ นิโน่แทรกขึ้นมากะทันหัน แต่ลอจิคของเขาก็ไม่ผิดหรอก

 

ไม่ว่าจะมีร่างกายดีแค่ไหน ด้วยพละกำลังของมนุษย์ย่อมด้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับเผ่าอื่นๆ แน่นอนว่าผลจากการทดลองที่เกิดกับชั้นทำให้ชั้นสามารถมีพละกำลังเทียบเท่ามนุษย์สัตว์ได้ และลิลี่เองก็รู้ถึงเรื่องนี้ดี

 

แฮรี่:”ลีดเดอร์ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก คุณโครโน่สามารถใช้เวทย์พื้นที่ได้”

 

คุโรโนะ:”รู้อยู่แล้วรึเนีย ได้ยินมาจากตาลุงคิสชูงั้นรึ?”

 

แฮรี่:”ใช่”

 

 อย่างที่คิด ชั้นมีใช้「พื้นที่เงา」ก็แค่ที่ในร้านขายอุปกรณ์เท่านั้น แต่ไปเรียกเข่าตาลุงนี่ก็น่ะ ชั้นคิดว่าไม่ได้ไปร้านเขามาช่วงหนึ่งแล้ว

 

แต่เขาก็เป็นหมาจิ้งจอกจอมขี้เกียจอยู่แล้ว

 

เดียวไว้ชั้นจะไปขายของบางอย่างให้เขาหน่อยล่ะกัน

 

นีโน่:”จริงดิ”

 

นีโน่มองชั้นอย่างสงสัย นี่เจ้าหมอนี่เกลียดชั้นขนาดนั้นเชียว?  

 

บางทีคงคิดว่าชั้นเป็นศตรูหัวใจสินะ

 

คุโรโนะ:“ดูที่เท้าชั้นー”

 

ในเวลาแบบนี้แสดงให้เห็นตรงๆไปเลย

 

ใกล้ๆเท้าของชั้นพื้นที่เงาได้ถูกเปิดขึ้นมา แล้วชั้นก็สุ่มหยิบได้ขวดยาโพชั่นออกมา

 

“””โอ้ออ!!”””

 

เงาสั่นระรอกราวกับเป็นน้ำและขวดยาโพชั่นก็ออกมาอีก

 

อาเทน:”พึ่งเคยได้เห็นเวทย์พื้นที่เป็นครั้งแรกเลยล่ะ~”

 

อาจเพราะเธอเป็นนักเวทย์เหมือนกัน ดวงตาของอาเทนส่องประกายระยิบระยับไปด้วยความสนใจ

 

แฮรี่:”จุได้เท่าไหร?”

 

คุโรโนะ:”ไม่สนน้ำหนัก ส่วนขนาดーก็พอที่จะใส่นายลงไปได้ซัก 5 คน”

 

แฮรี่:”สุดยอด!”

 

เครเดล:“สะดวกมาก”

 

ฟุฟุฟุ ชั้นแอบใส่ไข่เพิ่มไปบ้าง

 

เพราะว่าบางทีลิลี่อาจใช้เป็นด้วยเธอเลยไม่แปลกใจตอนที่เห็น แต่ปฏิกิริยาตอบสนองแบบนี้ทำให้ชั้นดีใจมาก

 

แฮรี่:“แบบนี้ลีเดอร์ก็ไม่ว่าอะไรแล้วใช่ไหม?”

 

นีโน่:”ถ้ามีความสามารถแบบนี้อยู่ก็ไม่มีอะไรจะบ่นล่ะ”

 

คุโรโนะ:”งั้นชั้นไปรับภารกิจล่ะนะ”

 

แฮรี่:”ขอบคุณ เดียวพวกเราจะรอตรงนี้ ส่วนรายละเอียดเดียวค่อยมาคุยกันทีหลัง”

 

คุโรโนะ:”เข้าใจล่ะ”

 

ชั้นปิดพื้นที่เงา, ลุกออกจากเก้าอี้ แล้วเข้าไปที่จุดต้อนรับที่มีคุณไพเน่อยู่

______________________________________

 

全部(ぜんぶ)=ทุกอย่าง

丸投げ(あるんあげ)=โยน

貰います(もらいます)=ได้รับ

沢山(たくさん)=จำนวนมาก

大口み(おうぐちみたい)=ราวกับมีปากใหญ่

痛っ(いた)=โอ้ย (เสียงร้องเวลาเจ็บ)

裏切り(うらぎり)=ทรยศ

組んだ(くんだ)=ด้วยกัน, พันธมิตร

余計(よけい)=มากจนเกินจำเป็น

言い訳する(いいわけする)=แก้ตัว

言い訳するな(いいわけするな)=อย่าแก้ตัว

魔術士同士(まじゅつしどうし)=นักเวทย์

 

อันนี้เดา: มีแววว่าลาเมีย"อาเทน"จะเป็นสาวยันอีกคน....




NEKOPOST.NET