[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.3 - ตอนที่ 3 นรก


    บทที่หนึ่ง: ห้องวิจัยสีขาว

    ตอนที่ 3 นรก 

 

 

 ตื่นนอนตอน 7 โมงเช้า ออกจากบ้านไปโรงเรียนตอน 8 โมง ตั้งใจเรียนทุกคาบโดยไม่หลับหรือคุยเล่น เข้าชมรมหลังเลิกเรียน และพอถึง 5 โมงเย็นก็กลับบ้านแล้วก็นอนก่อนจะถึงวันใหม่

 

 ช่างเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขที่ชั้น คุโรโนะ มาโอะ (黒乃真央 ‘くろのまお’) ได้ใช้ชีวิตมา

 ไม่สิ จะพูดว่าชั้นใช้ชีวิตมาแบบนั้นก็ได้

 วันหนึ่งจู่ ๆ  อาการปวดหัวก็จู่โจมเข้ามาตอนที่ชั้นอยู่ในห้องชมรมแล้วก็สลบไป

 พอตื่นขึ้นมา ชั้นกลับอยู่ในห้องแปลก ๆ

 

 ที่นั่นเอง แหวนน่ากลัวที่มีเข็มแทงออกมาก็ถูกนำมาปักที่หัวชั้น

 หลังจากนั้นเป็นต้นมาชั้นก็เริ่มใช้ชีวิตในนรกที่ไม่อาจจินตนาการได้ในทุก ๆ วัน

 

 ก็ไม่รู้ว่าวันเวลามันผ่านมาเท่าไหร่แล้วตั้งแต่วันที่ชั้นตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้

 อย่างน้อยที่สุด ชั้นก็คิดว่ามันยังไม่ถึงหนึ่งเดือนแต่ก็บอกเป็นตัวเลขไม่ได้ว่าผ่านมาแล้วกี่วัน

 

 ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีบางสิ่งที่ชั้นพอจะเข้าใจได้ อย่างแรกเลย ด้วยการที่มีไอ้แก่นั่นเป็นหัวหน้า ชั้นถูกจับมาเป็นตัวทดลองในการทดลองกับมนุษย์ โดยพวกคนกลุ่มนี้ที่มีสัญลักษณ์กางเขนคล้ายกับของชาวคริสต์

 

 ผ่านแหวนที่ยังคงปักลึกถึงสมองชั้นเข้าไปตรง ๆ  การกระทำต่าง ๆ ของชั้นนั้นถูกควบคุมโดยสมบูรณ์แบบ

 เพียงแค่คิดเท่านั้น ไอ้แก่หรือไอ้พวกที่สวมหน้ากากก็สามารถมอบความเจ็บปวดรุนแรงถึงขนาด ที่ทำให้ชั้นอยากจะร้องขอความตายได้แทน

 

 ยิ่งกว่านั้น พวกมันเองก็สามารถทำให้ร่างชั้นเป็นอัมพาตโดยสมบูรณ์ได้เช่นกัน ทำให้ชั้นไม่อาจทำอะไรได้เลย แล้วยังบงการความคิดของชั้นมาจากภายนอก

 พวกมันควบคุมชั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ

 

 ต้องขอบคุณเรื่องนี้ พวกมันเลยขังชั้นไว้เป็นนักโทษ โดยไม่เอาของอย่างกุญแจมือมาให้ใส่เลยซักครั้ง

 ถึงจะอยู่ระหว่างการทดลองที่เจ็บปวด ก็ไม่มีความจำเป็นที่พวกมันจะต้องมากดร่างชั้น

 จะยังไงซะ ความต้านทานการเจ็บปวดเองนั้นก็สามารถถูกควบคุมได้โดยพวกมันอยู่ดี

 ส่วนเรื่องการทดลองที่ทำกับชั้น มันไม่ได้ทำแค่ของธรรมดา ๆ อย่างทดสอบผลข้างเคียงของยาตัวใหม่

 

 จากหัวจรดเท้า ร่างของชั้นถูกพวกมันปรับโครงสร้างใหม่

 บางอย่างคล้าย ๆ กับที่องค์กรปิศาจลับ ๆ ทำนั้นถูกทำขึ้นที่นี่

 เหนือกว่าสิ่งอื่นใด ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือไอ้การทดลองปรับโครงสร้างใหม่พวกนี้ไม่ได้ทำผ่านเทคโนโลยีอะไร แต่ทำผ่าน 『เวทมนต์』 แทน

 

 การทดลองแรกที่ถูกทำบนร่างชั้นนั้น มีการที่ทำให้ร่างชั้นสามารถรองรับพลังเวทในร่างกายได้รวมอยู่ด้วย

 

 หรือเรียกว่าดึงพลังเวทออกมาคงจะดีกว่านะ? ชั้นเองก็ไม่รู้รายละเอียดหรอก แต่ ผลก็คือ ตอนนี้ภายในร่างชั้นนั้นสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานที่ต่างออกไป

 ถ้าพูดแค่นั้น มันก็อาจจะฟังดูดีที่ได้ปลุกพลังใหม่ให้ตื่นขึ้นมา แต่การทดลองนั่นถือเป็นสิ่งที่ทรมานมากที่สุดจากทุก ๆ การทดลองที่ทำกับชั้น

 

 มันราวกับว่าเหล็กที่ถูกหลอมละลายถูกทำให้ไหลผ่านเส้นเลือดในร่าง

 แล้วยิ่งกว่านั้น เป็นเพราะว่าแหวนนั่นคอยบังคับให้ชั้นตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา แค่จะสลบไปก็ยังไม่ได้รับอนุญาตเลย

 

 พอมาคิด ๆ ดู มันก็น่าทึ่งไปเลยนะที่ชั้นยังไม่ตายจากความทรมาน

 ขนาดหลังจากทดลองเสร็จ ก็ยังต้องใช้เวลาซักพักให้ความรู้สึกระอุภายในร่างค่อย ๆ ซาลง

 และด้วยประสบการณ์นี้เอง ชั้นเลยสามารถเข้าใจในสิ่งที่เรียกว่าพลังเวทนั้น

 สามารถดึง 『เวทมนต์』 ออกมาได้โดยไม่มีปัญหาอะไร

 แต่ การเข้าใจและการนำมาใช้จริงนั้นมันคนละเรื่องกัน เวทแบบไหนที่ชั้นใช้ได้นั้นก็ยังไม่รู้ เพราะยังไม่เคยลองใช้เลยซักครั้ง

 

 แต่ในเมื่อแหวนควบคุมบนหัวชั้นนั้นทำมาจากเวทมนต์ ถ้างั้นมันก็คงคล้าย ๆ กัน ชั้นมั่นใจว่าชั้นน่าจะสามารถป้องกันผลจากมันได้ด้วยเวทมนต์เหมือนกัน

 

 เช่นนั้นแล้ว ชั้น ที่ตอนนี้สามารถใช้เวทมนต์ได้อย่างเห็นได้ชัด ถูกนำตัวไปผ่านกระบวนการการทดลองหลังจากนั้น จะความหมายหรือผลสุดท้ายของแต่ละการทดลองที่ถูกจัดขึ้นมานั้นเป็นอะไร ชั้นก็ไม่มีทางรู้เลย

 

 ของเหลวมากมายที่มีสีฉูดฉาดถูกฉีดเข้ามาในตัวชั้นหลายต่อหลายครั้ง

 ครั้งหนึ่งชั้นถูกกดหัวจมลงไปในของเหลวสีดำ ๆ ที่เหม็นยิ่งกว่าท่อระบายน้ำ

 แล้วถึงชั้นจะไม่ใช่เอเลี่ยน พวกมันก็ยังถึงกับเอาเศษเหล็กและอัญมณีคล้ายหินหลากหลายมาฝังในร่างของชั้น

 

 แล้วจากนั้น ทุก ๆ การทดลอง ก็เกิดผลข้างเคียงของความเจ็บปวด อย่างเช่น ปวดหัว ปวดท้อง คลื่นไส้ เป็นไข้สูง แล้วจากนั้นก็เริ่มเวียนหัว สูญเสียการมองเห็น เป็นอัมพาตทั้งตัว เห็นภาพหลอน กล้ามเนื้อตาย หยุดหายใจชั่วขณะและอาการสาหัสร้ายแรงอีกมากมาย ที่ทำให้กิจกรรมที่ทำเพื่อรักษาชีวิตนั้นถูกตั้งคำถาม เริ่มจะปรากฏขึ้นมาเป็นประจำด้วยเช่นกัน

 

 แต่ไม่ว่าอาการมันจะร้ายแรงสาหัสแค่ไหน สุดท้ายแล้วชั้นก็จะกลับมาแข็งแรงดีเหมือนเดิม

 

 ในช่วงวงจรแห่งการทำลายและฟื้นฟูร่างกายอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนี้ ชั้นก็เริ่มจะเห็นภาพหลอนประสาท

 บางที ชั้นอาจจะตายไปหลายรอบแล้วก็ได้ แล้วก็ถูกชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง

 

 ยังไงซะ มันก็มีสิ่งที่เรียกว่าเวทมนต์ ก็คงจะไม่แปลกใจเท่าไหร่หรอกไม่ว่าพวกมันจะทำอะไรก็ตาม

 

 ร่างชั้นถูกปรับแต่งแก้ไขภายใต้การทดลองพวกนี้ยังไงนั้น ชั้นแทบไม่รู้เลย

 ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับชั้นที่เห็นได้ชัดนั้นคือชั้นสามารถสัมผัสถึงพลังเวทได้แล้ว

 และคำพูดที่ไอ้แก่กับพวกสวมหน้ากากพูดขึ้นก็เริ่มจะฟังดูเหมือนภาษาญี่ปุ่นขึ้นมาก็เท่านั้น

 

 เรื่องนั้น กับความจริงที่ว่าช่วงนี้ ที่ประสาทรับรู้ของชั้นที่เคยชัดเจนนั้น ค่อย ๆ จะลดลง ลดลง

 ไม่ใช่ว่าเพราะเวลานอนของชั้นมันมีมากขึ้นนะ แต่มันเป็นแบบตอนที่อยู่ในสถานะคล้าย ๆ กึ่งหลับกึ่งตื่น และร่างมันก็ขยับเขยื้อนไปของมันเอง

 

 เวลานอนในแต่ละวันนั้นไม่ถึง 2 ชม. เลยด้วยซ้ำ ผิดปกติถึงขั้นที่ชั้นไม่รู้ว่าตื่นขึ้นมาตอนกลางวันหรือกลางคืน

 

 หลังจากที่มาอยู่ที่นี่ ก็ไม่ได้เห็นอะไรอย่างอื่นเลยนอกจากกำแพงสีขาว บางทีภายในโลกนี้ ดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างกับท้องฟ้า พื้นผิวโลกที่มีหญ้าเขียวชอุ่มจะไม่มีอยู่จริง

 

 ใช่ใช่ ในที่สุดชั้นก็เพิ่งจะตระหนักได้เมื่อกี๊นี้เองว่านี่มันไม่ใช่โลกที่ชั้นเคยอยู่ก่อนหน้านี้ แต่เป็น 『ต่างโลก』ที่มีสิ่งที่เรียกว่าเวทมนต์

 

 นี่ชั้นตกสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวังไปกี่ครั้งกันแล้วนะ?

 

 ชั้นจำหน้าคนในครอบครัวกับเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนได้แค่เลือนรางเท่านั้น

 

 แต่ถึงอย่างนั้น ภายในห้องคุมขังว่างเปล่าสีขาว

 ตราบใดที่ชั้นนึกถึงช่วงเวลาแห่งความสงบสุขที่โรงเรียนในอดีตที่ห่างไกลเหล่านั้น ชั้นก็จะคอยถูกดึงสติกลับมาด้วยเข็มที่ปักอยู่ในสมอง

 

 วันนี้ สภาพร่างกายชั้นดีเยี่ยมมาก

 

 ไม่มีอาการปวดหัวหรือเจ็บปวดตามร่างกายตรงไหนซักที่ สัมผัสของน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มนั้นสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจน

 

 อา อยากไป อยากกลับบ้าน———

 

「หมายเลข 49 ออกมา」

 

 ชายสวมหน้ากากเรียกชั้นพร้อมกับเปิดประตู

 

 หมายเลข 49 นั่นคือชื่อของชั้นที่นี่ มันหมายความว่าอะไรกัน? ชั้นไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องไปคิดถึงมันเลย

 

「รีบ ๆ มาซะ」

 

 ยืน——ออกมา——เดิน——

 

 ก่อนที่อาการปวดหัวจะหนักกว่านี้ ชั้นก็รีบยืนขึ้น

 

 วันนี้อีกครั้งหนึ่ง ชั้นก็ยังคงเดินไปตามอุโมงค์ที่มืดมิด

 

 




NEKOPOST.NET