[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 24 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.24 - ตอนที่ 24 เควสต์กับแรงค์ (2)


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก
ตอนที่ 24 เควสต์กับแรงค์ (2)
 
 
 
ภารกิจ : เก็บหญ้าริคซีย์ (リキセイ)
ค่าตอบแทน : 5,000 ซิลเวอร์ต่อถุง
กำหนดเส้นตาย : ถึงช่วงอาทิตย์แรกของเดือนที่ฟ้าร้อง
ผู้ว่าจ้าง :  เจ้าของร้านขายอุปกรณ์หมู่บ้านอิรุส “คิสชู” (キッシュ)
รายละเอียดคำร้อง : หญ้าริคซีย์สามารถเก็บได้ที่สวนของแฟรี่ หากเก็บได้มากกว่า 3 ถุงขึ้นไปจะได้รับโบนัสเป็นโพชั่นที่ทำจากริคซีย์จำนวน 1 ชุด
 
 
 
ภารกิจ : คุ้มกันกลุ่มพ่อค้า 「จากคลูดร์ (クゥアル) ถึงไดดารัส (ダイダロス)」
ค่าตอบแทน : 7,500 ซิลเวอร์ต่อวัน + ตามการปะทะที่เกิดขึ้น
กำหนดเส้นตาย : วันที่ 20 ของเดือนลมพฤกษา เริ่มออกเดินทางวันที่ 22 
ผู้ว่าจ้าง : ตัวแทนผู้ค้า “เมาว์ตี้” (モウティ)
รายละเอียดคำร้อง : เปิดรับกลุ่มคุ้มกันพ่อค้าจากคลูดร์ไปยังไดดารัส มีอาหารฟรีครบสามมื้อต่อวัน เป็นการเดินทางไกลอาจใช้เวลาเป็นเดือน เส้นทางคือถนนตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งไม่มีภัยอันตราย
 
 
 
ภารกิจ : หาคนขนสัมภาระของ “ไอรูส เบรเด้อ (イルズ・ブレイダー)” 
ค่าตอบแทน : 3,000 ซิลเวอร์ต่อวัน
กำหนดเส้นตาย : จนจบเดือนลมพฤกษา
ผู้ว่าจ้าง : ผู้นำกลุ่มไอรูส เบรเด้อ “นีโน่” (ニーノ)
รายละเอียดคำร้อง : พวกเราต้องการคนขนของสำหรับปาตี้ เป็นภารกิจกวาดล้างมอนสเตอร์ระดับ 2 แต่ปาตี้เราจะเป็นคนป้องกันให้เอง ดังนั้นไม่ต้องเป็นห่วง!
 
 
 
ภารกิจ : ยามกลางคืนที่หมู่บ้านอิรุส
ค่าตอบแทน : 4,000 ซิลเวอร์ต่อวัน
กำหนดเส้นตาย : รับสมัครจนถึงปีใหม่
ผู้ว่าจ้าง : หัวหน้ากลุ่มกองกำลังป้องผลเรื่อน “กรินด์” (グリント)
รายละเอียดคำร้อง : เนื่องจากจำนวนมอนสเตอร์ประเภทก็อบลิ้นและแร็พเตอร์มีจำนวนมากขึ้น พวกเราจึงต้องการกำลังเสริจมารักษาความปลอดภัยในเวลากลางคืน สามารถมาเข้าร่วมเวลาไหนก็ได้ที่ว่างและสามารถรับค่าตอบแทนเป็นวันต่อวันได้
 
คุโรโนะ :“อื---ม มีบางคำที่ไม่เข้าใจอยู่เหอะ” 
 
ชั้นพลิกเอกสารกว่าสิบหน้าเพื่ออ่านภารกิจที่มีอยู่
 
รายละเอียดหลักๆไม่มีปัญหาอะไร แต่พวกวัน เดือน ปี, ชื่อสถานที่, ชื่อมอนสเตอร์  ฯลฯ เหล่านี้ชั้นไม่เข้าใจเลยสักอย่าง หากเป็นยังงี้ชั้นก็ไม่สามารถตัดสินใจเลือกทันทีได้
 
เนียวโก๊ะ :“แม้จะไม่เข้าใจเลย ก็สามารถทำภารกิจระดับแรกให้สำเร็จได้โดยไม่มีปัญหาคะ เพราะมันแทบจะไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้นเลยคะ”
 
คุโรโนะ :“ไม่ใช่แบบนั้น คือก่อนอื่นชั้นต้องการเข้าใจว่าวัน เดือน ปี และชื่อของสถานที่ที่ระบุในภารกิจคืออะไร พอจะมีขายปฏิทินกับแผนที่ไหม?”
 
เนียวโก๊ะ :“มู่มู่มู่ คนที่ดูมีการศึกษาอย่างคุณโครโน่ไม่เข้าใจวันเวลา?นี่ค่อนข้างเหลือเชื่อมาก หรือว่าจะคุณจะเป็นเจ้าชายจากดินแดนที่ห่างไกล!?”
 
คุโรโนะ :“นี่ฝันกลางวันมากไปเปล่า?”
 
เนียวโก๊ะ :“อุ้ย ขอโทษด้วยคะ ฉันไม่ควรสอดรู้เรื่องส่วนตัวแบบนั้น อืมมปฏิทินกับแผนที่ต่างมีขายที่ร้านขายไอเท็มคะ”
 
คุโรโนะ :“ใช่ร้านที่เป็นผู้ว่าจ้างในภารกิจนี้หรือเปล่า?”
 
เนียวโก๊ะ :“ใช่แล้ว และยังเป็นร้านขายไอเท็มเพียงแห่งเดียวในหมู่บ้านด้วย นักผจญภัยทุกคนต่างได้โพชั่นกับไอเท็มอื่นๆจากที่นั่นกันคะ”
 
เนียวโก๊ะ :“แล้วก็คนในหมู่บ้านเองก็ใช่บริการร้านนั้นเหมือนกัน แต่ลูกค้าหลักคือนักผจญภัยคะ ถ้าคุณโครโน่จะเป็นนักผจญภัยในหมู่บ้าน ยังไงก็ต้องไปร้านนั้นซักวันอยู่แล้ว หลังจากออกประตูให้ไปทางขวาแล้วคุณจะเจอป้ายร้านคะ”
 
คุโรโนะ :“ได้ เดียวจะไปดูหลังจากนี้”
 
เนียวโก๊ะ :“แล้วก็คุณโครโน่ ถึงนี่จะไม่เกี่ยวข้องกับนักผจญภัย แต่ถ้าคุณต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับปฏิทิน, ประวัติศาตร์ภูมิศาสาตร์, พืชและสัตว์, มอนสเตอร์โดยรอบนี้ คุณสามารถไปดูได้ที่เก็บหนังสือที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านคะ คุณโครโน่สามารถอ่านออกเขียนแล้วยังมีความจำที่ดี คงไม่น่ามีปัญหาหรอกคะ”
 
คุโรโนะ :“ใช่เลย ชั้นชอบอ่านพอๆกับเขียนเลยละ”
 
เนียวโก๊ะ :“เอ้อ้อ้ คุณโครโน่เป็นนักเขียนหรือคะ!?”
 
คุโรโนะ :“อาา เปล่า...แค่งานอดิเรกเฉยๆ....”
 
เ-ีย อันตราย ถ้าหากเธอถามเรื่องประเภทหนังสือที่ชั้นเขียนละก็ ได้เป็นปัญหาแน่
 
เนียวโก๊ะ :“อุ๊บส์ นี่ก็คงเป็นความลับสินะคะ ฉันจะไม่ถามต่อแล้วคะ”
 
คุโรโนะ :“ขอบคุณ”
 
ดูเหมือนเธอจะคิดว่าเป็นความลับสำคัญละนะ แต่ก็ดีให้เธอเข้าใจไปแบบนั้นนั่นละ 
 
เธอคงไม่เข้าใจได้หรอกแม้ว่าชั้นจะเล่าถึงการต่อสู้เหนือธรรมชาติที่วางเป็นโครงเรื่องเอาไว้ก็ตาม และมันยังทำให้ชั้นรู้สึกบาดเจ็บทางจิตใจด้วย
 
คุโรโนะ :“แล้วนี่ทุกคนสามารถเข้าไปใช้ห้องสมุดที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านได้เหรอ?”
 
เนียวโก๊ะ :“มันไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนห้องสมุดหรอก แต่ถ้าพูดถึงสถานที่ที่มีหนังสือเก็บเอาไว้ในหมู่บ้านนี้ก็มีแค่ที่นั่นกับที่นี่เท่านั้นละคะ”
 
เข้าใจละ การเก็บหนังสือในบ้านมันเป็นเรื่องไม่ปกติสินะ เหมือนที่ญี่ปุ่นเลย**
 
คุโรโนะ :“เป็นงั้นเองรึ ?งั้นเดียวชั้นจะไปดูพรุ่งนี้”
 
ก่อนอื่นชั้นควรไปเรียนรู้เรื่องราวของโลกนี้จากหนังสือพวกนั้นซะ
 
เนียวโก๊ะ :“แล้วคุณโครโน่จะรับภารกิจอะไรหน่อยไหมคะ?”
 
คุโรโนะ :“ไม่ละ ชั้นต้องการข้อมูลมากกว่านี้และเตรียมความพร้อมก่อน ดังนั้นชั้นจะยังไม่รับภารกิจวันนี้หรอกนะ”
 
เนียวโก๊ะ :“อย่างงั้นเหรอคะ นอกจากภารกิจแล้วทางกิลยังให้ผลตอบแทนกับการเก็บรวบรวมวัตถุดิบและกำจัดมอนสเตอร์ด้วย รายละเอียดจะแจ้งอยู่ในกระดานข่าวทางนู้นคะ ราคารับซื้อกับรางวัลในการกำจัดมอนสเตอร์จะเปลี่ยนไปตามแต่ละฤดูกาล โปรดคอยเช็คที่กระดานด้วยนะคะ อ้า จริงด้วย ตอนนี้ขอแนะนำให้ปราบปรามก็อบลิ้นคะ!ดูเหมือนว่าพวกมันจะรวมกันเป็นกลุ่มขนาดใหญ่อาศัยอยู่ใกล้ๆนี้ ผลตอบแทนเลยสูงอยู่ ณ ตอนนี้ อีกเดียวคงมีประกาศภารกิจกวาดล้างมาแน่คะ”
 
คุโรโนะ :“หมายถึงพวกที่อาศัยในถ้ำทางใต้ของสวนแฟรี่รึเปล่า?”
 
เนียวโก๊ะ :“รู้ดีจังคะ ได้ข้อมูลจากคุณลิลี่หรือค่ะ?แต่ถึงแม้คุณจะไปกับลิลี่ก็โปรดระวังด้วยนะคะ ถ้าเข้าไปใกล้ละก็ พวกมันจะบุกเข้ามาเป็นจำนวนมาก ในกรณีของการกวาดล้างก็อบลิ้น ขอแนะนำให้ล่อพวกมันแยกออกเป็นกลุ่มเล็กๆแล้วเข้าโจมตีคะ!”  
 
คุโรโนะ :“แย่ละ คือพอดีว่าชั้นจัดการกวาดล้างพวกมันไปหมดแล้วนี่สิ”
 
เนียวโก๊ะ :“เอ้?”
 
คุโรโนะ :“เมื่อวานชั้นกับลิลี่พึ่งไปกวาดล้างพวกมันมานะ”
 
เนียวโก๊ะ :“เอ้อ้อ้อ้อ้!?จริงๆเหรอค้า!?”
 
คุโรโนะ :“จริง ชั้นได้รับรางวัลจากหัวหน้าหมู่บ้านมาแล้วด้วย เหรียญทองที่จ่ายไปเมื่อกลางวันนั่นละ ความจริงคือพวกแฟรี่มันพลักงานมาให้ลิลี่ทำ ชั้นเลยตัดสินใจช่วยเธอนะ”
 
เนียวโก๊ะ :“เมื่อวาน?เพียงวันเดียว?”
 
คุโรโนะ :“ใช่ พวกเราถล่มถ้ำตรงๆ จัดการจบเรื่องไปแล้ว”
 
เนียวโก๊ะ :“โคร คุณโครโน่จัดการไปแล้ว?”
 
คุโรโนะ :“ส่วนใหญ่ก็เป็นฝีมือลิลี่ที่ทำลายถ้ำนะ ชั้นน่าจะแพ้ในเรื่องจำนวนที่ฆ่าได้อยู่”
 
เนียวโก๊ะ :“ระ เรื่องอย่างนั้น......คุณโครโน่เป็นใครกันแน่ค่ะ?”
 
คุโรโนะ :“ไหนว่าจะไม่ถามไง ไม่ใช่ว่าชั้นบอกว่าเป็นจอมเวทย์มนต์ดำไปแล้วรึ”
 
เนียวโก๊ะ :“จริง…..จริงด้วย มันไม่สำคัญว่าคุณโครโน่จะเป็นใคร ตราบเท่าที่สามารถสนับสนุนหมู่บ้านและกิลได้ อีกทั้งยังแข็งแกร่งพอรับมือก็อบลิ้นกลุ่มใหญ่ได้ด้วยตัวคนเดียว ฉันจะรอคอยที่วันที่ได้ร่วมงานกับคุณ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
 
คุโรโนะ :“ทางนี้ก็เช่นกัน”
 
เนียวโก๊ะ :“เออ คือว่าถ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ มีเหตุผลอะไรหรือเปล่าที่อยากเรียนความรู้เบื้องต้นด้วยค่ะ? แล้วโอเคมั้ยที่ได้ระดับเริ่มต้นแค่หนึ่งค่ะ?”
 
คุโรโนะ :“นั่นมัน เพราะว่าชั้นรู้แค่จากมุมมองส่วนตัวของชั้นเท่านั้นเอง ชั้นอยากรู้กฎเกณฑ์ต่างๆด้วย ไม่ใช่ว่ามันไม่มีความหมายหรอก ที่ได้รู้เรื่องวิธีการจัดการกับก็อบลิ้นนะ”
 
เนียวโก๊ะ :“รับทราบคะ ถ้ามีอะไรที่ต้องการรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับหมู่บ้านหรือกิล โปรดถามฉันได้เลย”
 
คุโรโนะ :“ขอบคุณมากครับ ฝากตัวด้วยนะ”
 
เนียวโก๊ะ :“อ้า แล้วก็อีกเรื่อง”
 
คุโรโนะ :“อือ?”
 
เนียวโก๊ะ :“คุณลิลี่จริงๆแล้วแข็งแกร่งใช่หรือเปล่าค่ะ?”
 
แต่คำถามของเธอก็ไม่อาจเข้าถึงลิลี่ได้นั่นก็เพราะ
 
คุโรโนะ :“อ๊ะ เธอหลับอยู่”
 
เธอหลับอย่างสบายบนตักของชั้น
 
หลังจากกินจนหนังท้องตึง และต้องมาฟังเนื้อหาน่าเบื่อๆติดต่อกันเธอคงรู้สึกง่วงนอนน่าดู และตอนนี้เหมือนว่าเธอไม่อยากจะตื่นขึ้นมาด้วยนี่สิ ชั้นเลยปล่อยให้เธอหลับต่อไป
 
คุโรโนะ :“คนในหมู่บ้านรู้อยู่แล้วหรือเปล่าว่าลิลี่นั้นแข็งแกร่ง?จากที่เธอบอก หัวหน้าหมู่บ้านเองก็รู้อยู่แล้วว่าลิลี่เป็นคนที่ค่อยกวาดล้างมอนสเตอร์อยู่”
 
เนียวโก๊ะ :“เพื่อปกป้องน้ำพุแห่งแสง มีการพูดถึงกันว่าเธอได้ต่อสู้กับมอนสเตอร์มาตลอด มันเป็นเรื่องเล่าที่นิยมมาก แต่เมื่อฉันมาเห็นเธอในสภาพนี้ ฉันก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหรนะคะ….”
 
หน้าตาที่นอนอย่างไร้เดียงสานี้ไม่ว่าจะดูยังไงมันก็เป็นใบหน้าที่ไม่เหมือนคนที่ต่อสู้เป็น
 
คุโรโนะ :“ไม่หรอก แม้แต่ชั้นเองก็คิดเหมือนกันตอนแรก แต่ลิลี่แข็งแกร่งแน่นอน เธอใช้เวทย์มนต์ที่แข็งแกร่งกว่าชั้นอีกนะ”
 
ลำแสงที่ติดตามทำลายห่าฝนธนูและเสาลำแสงที่ถล่มถ้ำเป็นจุล ชั้นคิดว่าชั้นคงไม่สามารถป้องกันการโจมตีทั้งสองอย่างได้
 
เนียวโก๊ะ :“อย่างงั้นเหรอ สุดยอดไปเลย”
 
คุโรโนะ :“ก็ มันฟังดูไม่น่าเชื่อหรอกจนกว่าจะได้ไปเห็นด้วยตาตัวเอง”
 
เนียวโก๊ะ :“บางที พวกคุณอาจเป็นการรวมกลุ่มที่สุดยอดไปเลยก็ได้นะคะ นี่มัน คุณจะต้องเป็นนักผจญภัยระดับแนวหน้าได้แน่เลยคะ!มันต้องไม่ใช่เป็นเพียงแค่ความฝันแน่ๆคะ!”
 
คุโรโนะ :“อืออ ชั้นไม่ได้ต้องการขึ้นไประดับสูงๆหรอกนะ ชั้นแค่ต้องการเป็นนักผจญภัยเพื่อทำมาหากินเท่านั้นเอง”
 
ลิลี่เองก็ไม่ได้เป็นนักผจญภัยตั้งแต่แรกด้วย
 
เนียวโก๊ะ :“ไม่คะ ไม่คะ คุณต้องตั้งเป้าให้สูงเข้าไว้ในการทำภารกิจนะคะ”
 
“อย่างงั้นรึ?”
 
เนียวโก๊ะ :“ใช่แล้วคะ นักผจญภัยต้องเป็นแบบนั้นคะ!”
 
เนียวโก๊ะพูดอย่างมั่นใจ
 
ชั้นยังไม่ได้คิดเรื่องถึงเรื่องเหล่านั้นตอนนี้ แต่บางทีตัวชั้น สักวันก็จะได้เป็นนักผจญภัยอย่างที่เคยใฝฝันเอาไว้งั้นรึ?
 
อย่างน้อยตราบเท่าที่ชั้นได้อยู่กับลิลี่ อนาคตมันต้องสดใสแน่ๆ
 
 
++++
 
 
ในโลกใบนี้มีสิ่งที่เรียกว่าสเตตัส (ค่าสถานะ) 
 
ถ้าคุณเป็นนักผจญภัย มันจะถูกรังรองโดยทางกิลออกมาในรูปของกิลการ์ด
 
ตราบเท่าที่คุณมีสิ่งนี้ คุณจะสามารถใช้ยืนยันได้ทุกกิลและรับรางวัลหรือภารกิจได้อย่างไม่มีปัญหา กิลการ์ดเป็นแผ่นสีเทาเข้มที่ทำจากโลหะแข็ง ถ้าหากให้โครโน่มาเห็น เขาจะต้องรู้สึกว่ามันคล้ายกับ 「ด็อกแท็ก (dog tag)」ที่โลกเดิมของเขา 
 
++++
 
ไพเน่ :“อ๊ะ เนียวโก๊ะ นั่นใช่คนในชุดดำที่พึ่งมาใช่ไหม?”
 
เนียวโก๊ะ :“ใช่ ถูกต้องค่าー”
 
รุ่นพี่ของเนียวโก๊ะพูดขึ้น เธอดูกิลการ์ดอย่างสนใจ เธอเป็นมนุษย์นก “ฮาปี้” นามว่า “ไพเน่ (ピーネ)”
 
ไพเน่ :“จอมเวทย์มนต์ดำ?ดูเหมือนว่าจะมีคนแปลกๆมาซะแล้วซิ”
 
ในกิลการ์ดจะระบุชื่อ, ระดับ และอาชีพเอาไว้
 
เนียวโก๊ะ :“ใช่ค่า เขาเป็นคนที่ลึกลับมาเลย!”
 
ไพเน่ :“มันก็ไม่แปลกหรอก แต่เขาเป็นสหายของคุณลิลี่คงไม่ใช่พวกอันธพาลหรือคนร้ายหรอก” 
 
++++
 
เมื่อคุณสามารถเป็นนักผจญภัยได้โดยไม่ต้องตรวจสอบประวัติ ก็จะมีแนวโน้มที่พวกโจรหรือคนร้ายที่มีคดีติดตัวมาเข้าร่วมได้ แม้กระทั้งพวกอันธพาลสมองกล้ามก็ด้วย
 
แน่นอนว่านักผจญภัยไม่เป็นแบบนั้น แต่เป็นความจริงว่ามีพวกคนแบบนั้นปะปนรวมอยู่ด้วย
 
++++
 
เนียวโก๊ะ :“คุณโครโน่มีหน้าตาที่น่ากลัวแต่เขาก็มีการศึกษา เขาดูมีความสามารถทางเวทย์มนต์ด้วย เขาจะต้องเป็นขุนนางหรือเด็กฝึกงานของจอมเวทย์ชื่อดังแน่ๆค่า”
 
ไพเน่ :“ฟูฟฟ มีความสามารถทางเวทย์มนต์?เธอได้ดูเวทย์มนต์ดำของเขาแล้วเราะ?”
 
เนียวโก๊ะ :“ยังคะ แต่เขาได้กวาดล้างก็อบลิ้นด้วยกันกับลิลี่และรับรางวัลจากหัวหน้าหมู่บ้านไปแล้ว เขาดูไม่เหมือนคนที่โกหกเลยคะ”
 
ไพเน่ :“ท่าว่าจะมีคนที่สุดยอดโผล่มาซะแล้ว…..หน้าใหม่คราวนี้ดูน่าจะคาดหวังได้สูงเลยนี่?” 
 
เนียวโก๊ะ :“ใช่คะ ชั้นรู้สึกสนุกที่จะมองเห็นอนาคตที่จะมาถึงข้างหน้าเลยค่า”
 
ไพเน่ :“แต่ที่นี่ไม่ค่อยมีภารกิจระดับสูงเท่าไหรหรอก”
 
เนียวโก๊ะ :“นั่นก็จริงอยู่นะคะ”
 
แต่ยังไงก็ตามการมีนักผจญภัยที่แข็งแกร่งในหมู่บ้านก็เป็นเรื่องที่ดี 
 
แม้ว่าจะต้องใช้เงิน แต่ในกรณีที่มีมอนสเตอร์บุกโจมตีหมู่บ้านพวกเขาจะสามารถจัดการสงบสถานการได้อย่างรวดเร็ว และพวกเขายังสามารถคอยกวาดล้างมอนสเตอร์รอบๆจากการรับภารกิจได้ ซึ่งทำให้หมู่บ้านนั้นรับรองในความปลอดภัยได้
 
และมากกว่านั้นถ้าหากภารกิจทั้งหมดสารถบรรลุเป้าหมายได้ ผู้ว่าจ้างก็จะสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างราบรื่น
 
ไพเน่ :“เอาละ เดียวฉันส่งมอบกิลการ์ดให้เองคะ”
 
ดังนั้น โครโน่จึงได้รับกิลการ์ดมาอยู่ในมือและเป็นนักผจญภัยของกิลในที่สุด
 
_________________________________________
 
採取(さいしゅ)=เก็บเกี่ยว
草(くさ)=หญ้า
報酬(ほうしゅう)=ค่าตอบแทน
期限(きげん)=กำหนดเส้นตาย
依頼主(いらうぬし)=ผู้ว่าจ้าง
依頼内容(いらうないよう)=รายละเอียดคำร้อง
商隊(しょうたい)=พ่อค้า
緑風(りょくふう)=ลมพฤกษา
代表(だいひょう)=ตัวแทน
歩哨(しょしょう)=ทหารยาม
王子様(おうじさま)=เจ้าชาย
地理 (ちり)=ภูมิศาสตร์
歴史(れきし)=ประวัติศาสตร์
動植物(どうしょくぶつ)=พืชและสัตว์
情報(じょうほう)=ข้อมูล[/canvas]
 
*เกี่ยวกับการเก็บหนังสือของคนญี่ปุ่น
คนญี่ปุ่นจริงๆแล้วที่ดินเขาแพงบ้านก็เล็กครับ คนที่เก็บหนังสือจริงๆเลยมีแค่พวกนักสะสมหรือพวกที่รักการ์ตูนจริงๆเท่านั้น นอกนั้นถ้าแค่พวกที่อ่านผ่านๆเอาสนุก หรือคนทั่วไปที่ไม่ได้คิดเก็บสะสมอะไร จะทำแค่ซื้อมาอ่าน พออ่านจบก็โยนๆมันไว้ตรงสถานนีรถไฟหรือตามตู้รถไฟนั่นละครับ ไม่ก็เก็บไปปล่อยมือสองเองหรือโดนคนจรจัดมาเก็บหนังสือพวกนั้นเอาไปขายมือสองแทน บางคนอาจงงว่าเฮ้ย!แบบนั้นสภาพหนังสือมันไม่เน่าไปก่อนเราะ?ที่นั้นสภาพหนังสือดีมากครับ ผมเองก็เคยเข้าไปตามร้านมือสองสภาพดีใช้ได้เลย (นิตยสารรายสัปดาห์ยังมีเอามาขาย) ส่วนปัจจุบันนี้ตลาดหนังสือที่ญี่ปุ่นเองก็เริ่มแย่ครับ คนซื้อนั้นน้อยลงไปมากจริงๆเพราะการมาของเทคโนโลยี่นั่นละครับ 
 
 
**เกี่ยวกับ Dog tags
หน้าตาแบบนี้ครับ 
เป็นป้ายชื่อที่กองทัพอเมริกาและบางประเทศใช้กัน เอาไว้บอกชื่อของทหารคนนั้นเพราะเวลาตายในสงครามจะได้รู้ว่าใครเป็นใครได้ครับ และยังช่วยบอกข้อมูลพื้นฐานเพื่อเวลาต้องรับการรักษาเพราะในสงครามคงไม่มีเวลามานั่งบอกหรือตรวจว่าใครอยู่กรุ๊ปเลือดอะไรน้ำหนักส่วนสูงเท่าไหร แพ้ยาอะไรไหม?หรอกครับ



NEKOPOST.NET