[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 204 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.204 - ตอนที่ 204 เศษเสี้ยวของ [ควีนแบรี่]


พลังหมัดเพลิงของราสปันได้ส่งฟิโอน่าปลิวไปพร้อมกับก้อนหินของเธอ

 

ในระหว่างนั้นลิลี่กำลังบินผ่านป่าไป และมองเห็นว่าโครโน่ได้เข้าไปรับเธอเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี

 

และเธอรู้สึกอิจฉาที่เห็นพวกเขาทั้งคู่กำลังสร้างบรรยากาศหวานขึ้นมา แต่เจ้าอสูรสีแดงตรงหน้ากลับไม่ยอมให้เธอไปขัดขวางพวกเขาได้

 

ดวงตาสีมรกตของเธอได้จับจ้องไปยังดวงตาสีแดงของราสปัน

 

แล้วลิลี่ก็เข้าใจได้ทันทีว่ามันเล็งเธอเป็นเป้ามหมายต่อไปแล้ว

 

ลิลี่ “ด้าาาา !!”

 

ลิลี่ยิงกระสุนแสงจำนวนมากออกไปพร้อมกับพลังระเบิดทำลายล้าง เสียงระเบิดได้ดังก้องสะท้อนไปทั่วป่า

 

แต่ราสปันก็ยังเคลื่อนที่เข้าหาเธอด้วยแขนทั้งสองของมันได้อยู่

 

ลิลี่พยายามบินหนีออกมา

 

พลังในการบินของเธอนั้นสามารทำให้อัศวินเพกาซัสระดับสูงยังต้องอายมาแล้ว แต่กับเจ้าราสปันนี้ เธอต้องพยายามอย่างมากเพื่อสร้างระยะห่างออกมาจากระยะโจมตีของมันแทน

 

หากเทียบกับโครโน่แล้ว เธอที่สามารถบินได้ย่อมต้องมีความคล่องตัวกว่า แต่เวลาของเธอก็ใกล้จะหมดลงในเร็ว ๆ นี้แล้ว

 

และแล้วในที่สุดก็…

 

ลิลี่ “ชิ หมดเวลาแล้วหรือเนี่ย…”

 

จนถึงตอนนี้เธอใช้เพียงแค่พลังจากควีนแบรี่เท่านั้น ยังไม่ได้ใช้ม้วนคัมภีร์เวทมนต์ [ดูดพลังชีวิต・ไลฟ์เดรน ] ออกมา

 

แต่เจ้าอสูรตรงหน้าดูท่าจะไม่ยอมให้เธอใช้งาน ทางเลือกของเธอจึงเหลืออยู่เพียงแค่การใช้พลังจากอัญมณีสีแดงของเธอเท่านั้น

 

ที่เธอบอกว่าสามารถใช้พลังได้แค่ 30 นาทีนั้น ไม่ใช่เป็นเพราะพลังของอัญมณีมีอยู่แค่นั้น แต่เป็นเพราะร่างกายของเธอสามารถทนรับพลังและใช้งานมันได้เพียงแค่ 30 นาทีต่างหาก

 

มันก็เหมือนกับวิ่งเดียวพลังเต็มที่อย่างต่อเนื่อง

 

และเพราะเหตุนั้น ตอนนี้เธอจึงได้อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้

 

ลิลี่ “ฮา...ฮาาาา..”

 

ระหว่างที่บินหนีไปพร้อมกับยิงลำแสงลงมา เธอก็เริ่มแสดงอาการหอบหายใจออกมาให้เห็นแล้ว

 

ลิลี่ “(ยัง ฉันยังกลับเป็นร่างเด็กตอนนี้ไม่ได้ !)”

 

เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่กำลังเผาไหม้ร่างของเธอ เธอรู้สึกร่างกายนั้นหนักอึ้ง แต่เธอก็ยังคงฝืนทนใช้ควีนแบรี่ย์ต่อไป

 

ลิลี่ “(โครโน่ ยังมีแผนการอะไรอีกหรือเปล่านะ ??)”

 

เธอจ้องมองไปที่เขา พวกเขากำลังซ่อนตัวเองอยู่ในกำแพงหินขนาดใหญ่ด้วยกันสองคน

 

ถ้าหากเป็นคนอื่นมาเห็นสภาพนี้ ก็คงคิดว่าลิลี่ถูกปาร์ตี้ของตัวเองทิ้งเอาตัวรอดไปแล้วแน่นอน

 

การทอดทิ้งสมาชิกเพื่อหนีเอาตัวรอดในสถานการฉุกเฉิน มักพบเห็นได้บ่อยครั้งในวงการของนักผจญภัย มันเป็นปกติที่มนุษย์มักเลือกชีวิตของตนเองเหนือสิ่งอื่นใด

 

ดังนั้นการที่จะร่วมทีมเป็นปาร์ตี้ขึ้นมาได้นั้น พวกเขาจะต้องเชื่อใจซึ่งกันและกันเป็นอันดับแรกให้ได้เสียก่อนเลย

 

และลิลี่ก็เชื่อใจในตัวของโครโน่

 

เธอที่มีอายุกว่า 30 ปี เธอไม่คเยเชื่อใจใครเลยสักครั้ง แต่เพราะเป็นโครโน่ เธอที่ได้มอบทุกอย่างให้กับโครโน่รวมถึงความเชื่อใจที่ไม่เคยมอบให้กับใคร

 

และเธอก็ได้มอบความเชื่อใจให้กับฟิโอน่าไปแล้วด้วยเช่นกัน เธอกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปที่ละเล็ก ทีละน้อย

 

ลิลี่ “(แต่ถ้านายจะทำอะไรสักอย่างละก็ ช่วยรีบด้วยเถอะนะ ! ฉันจะไม่ไหวแล้ว… !)”

 

เธอพยายามล่อเจ้าอสูรตัวนี้เอาไว้โดยแลกกับร่างกายที่เล็กจ้อยของเธอ

 

เธอรู้สึกว่าตัวของเธอกำลังวิ่งเข้าไปในกลุ่มหมอกสีดำที่ไร้ซึ่งแสงสว่างอยู่ปลายทางข้างหน้า

 

ลิลี่ “ฮา…..”

 

แล้วเธอก็เผลอละวางการป้องกันตัวเองลงมาเล็กน้อยในที่สุด

 

ลิลี่ “อึ๊ก... “

 

ลิลี่พยายามที่จะหลบการเข้าประชิดของราสปันที่รวดเร็วราวกับเทเลพอตได้ของมัน

 

แต่เธอก็รู้ตัวแล้วว่าไม่อาจทำได้ ทุกอย่างช้าไปแล้ว ราสปันได้จับร่างของเธอเอาไว้ด้วยมือทั้งสองของมัน

 

ลิลี่ “อั๊ก ปล่อยฉันนะ !”

 

หากเป็นคนทั่วไปมาสัมผัสกับ [เกราะแฟรี่・โอราเคิลชีล] ของเธอ เขาก็จะถูกความร้อนจากบาเรียเผาได้

 

แต่เพราะราสปันมันต้านทานความร้อน มันจึงจับเธอได้อย่างไม่เป็นปัญหาใด ๆ

 

มันพยายามที่จะทำลายบาเรียของลิลี่ให้แตกลงด้วยมือของมันที่บีบรัดเข้ามา

 

ลิลี่ “อั๊ก อ้าาา…”

 

แสงไฟจากร่างของลิลี่เริ่มกระพริบดับวูบลง

 

ลิลี่ “[บีบอัดพลัง-ดาบแสง- ฟอร์สเอจด์ (光刃・フォースエッジ)]”

 

ลิลี่ที่ปกติแล้วจะเน้นการโจมตีระยะไกล เธอเองก็ยังมีท่าอย่าง [บีบอัดพลัง-ดาบแสง- ฟอร์สเอจด์] เพื่อใช้สวนกลับการโจมตีระยะใกล้ได้อยู่เช่นกัน ซึ่งมันเป็นดาบพลังความร้อนสูงที่สามารถตัดศัตรูของเธอให้ขาดออกเป็นชิ้น ๆ ได้

 

แต่กับราสปันแล้ว ออกจะเป็นคู่ต่อสู้ที่แย่สำหรับเธอมากไปหน่อย

 

ดาบแสงของเธอไม่อาจตัดร่างของราสปันได้แม้แต่เพียงปลายนิ้ว

 

ลิลี่ “(แย่ละสิ ฉันหนีไม่ได้แล้ว !!!)”

 

ลิลี่พยายามดึงพลังทั้งหมดไปที่ [เกราะแฟรี่・โอราเคิลชีล] แต่ศัตรูของเธอก็เริ่มที่จะทะลวงบาเรียเข้ามาได้แล้ว

 

และแล้วนิ่วมือข้างขวาของราสปันก็เอื้อมมาถึงร่างกายของลิลี่ได้ในที่สุด

 

นิ้วมือของอสูรร้ายเริ่มบรรจงจับอันเล็กจิ๋วของลิลี่

 

ลิลี่ “อ่าาาาาาา…”

 

นิ้วของมันคีบปีกแสงสีรุ้งของลิลี่เอาไว้

 

แล้วมันก็ค่อย ๆ ดึงปีกที่งดงามของเธอออกมาราวกับเด็กน้อยที่กำลังเด็ดปีกกับผีเสื้ออย่างสนุกสนานอยู่

 

ลิลี่ “กรี๊ดดดดดดดด !!”

 

ใบหน้าที่งดงามของเธอเริ่มบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด ไม่รู้ว่าความทรมานนี้จะยาวนานแค่ไหน แต่เธอก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้

 

ลิลี่ “(โครโน่จะต้องปกป้องฉันได้แน่นอน...)”

 

เธอเชื่อเช่นนั้น

 

ลิลี่ “(โครโน่จะต้องช่วยฉันแน่นอน !)”

 

ลิลี่ยังมีความหวังที่จะต่อสู้ต่อไป แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณืที่สิ้นหวังเช่นนี้ คนที่เธออยู่อาศัยมาด้วยกัน เป็นทั้งเพื่อนร่วมต่อสู้ เป็นทั้งคู่หู่ และเป็นทั้ง [คนรัก] ของเธอ…

 

และใช่แล้ว เขานะ…

 

โครโน่ “ออกไปให้ห่างจากลิลี่เดียวนี้เลยนะเฟ้ย !!”

 

เขาได้มาปกป้องฉันในที่สุด

 

ลิลี่ “บอกแล้วไง ฉันรู้อยู่แล้วละ ว่าโครโน่นะ ต้องมาหาฉันแน่นอน)”

…………………………………….

ติดตามอัพเดทกับทางผู้แปลได้ที่เพจ  https://www.facebook.com/Diamos-519670511704186/

โปรเจคอื่น ๆ (นิยายแต่ง)

"ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" (แต่งจบแล้ว) https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1699173

"DSU Board" (ยังไม่จบ) https://www.readawrite.com/?action=author_page&author_id=6f683b372cc7eacb980ec61b736cac74&page_no=1

 



NEKOPOST.NET