[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 202 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.202 - ตอนที่ 202 เอเลเมนต์มาสเตอร์ ปะทะ ราสปัน (2)


มันเป็นเครื่องประดับที่มีอัญมณี​สีน้ำเงินราวกับสีของท้องทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล​

 

สิ่งนี้ก็คือ [ผู้พิทักษ์แห่งเพลิงสีฟ้า・นะนะบาล์ส・เอ็มเล็ต (蒼炎の守護・ナナブラスト・アミュレット)] นั่นเอง

 

มันเป็นไอเท็มเวทมนต์ของฟิโอน่าที่เอาไว้ใช้ป้องกันพลังธาตุไฟ

 

เธอมอบให้กับโครโน่เอาไว้ใช้ป้องกันพลังจากของเธอเองเมื่อครั้งที้สู้กับอัครสาวกที่ 8 ไอซ์ตอนนั้น

 

แล้วเมื่อวันที่ 1 ที่ผ่านมา เธอก็ได้มอบของชิ้นนี้ให้กับชั้นเป็นเจ้าของ ของมันจริง ๆ

 

ฟิโอน่า “นี่คือของขวัญของฉันเองค่ะ กรุณารับไปด้วยนะคะ”

 

สร้อยคอที่แผ่แสงสีน้ำเงินเหมือนกับสีผมของเธอกำลังเจิดจ้าได้ถูกส่งมอบมาให้ชั้น

 

โครโน่ “ทำไมถึง…”

 

ชั้นถามเธอ แต่เธอก็บอกกลับมาแค่ว่า “เป็นของที่ซื้อมาค่ะ” แค่นั้น

 

นั่นไม่ใช่คำตอบที่ชั้นอยากได้สักหน่อย

 

ฟิโอน่า “เข้าคู่กับฉันเลยนะคะ”

 

เธอพูดตบท้ายเช่นนั้น ช่างเป็นคำพูดที่กำกวมชวนให้ผู้ชายเข้าใจผิดเสียจริง

 

ชั้นอยากจะถามเธอว่าของหายากขนาดนี้มันจะมีมูลค่าขนาดไหน แต่ทว่า---

 

“ขอบคุณครับ”

 

ชั้นกลับพูดได้เพียงแต่คำขอบคุณและรับมาอย่างยินดีเท่านั้น

 

แถมอีกนิด ในตอนนั้นลิลี่ส่งสายตาน่ากลัวมาทางชั้นด้วยละ

 

….

 

ชั้นผ่าบอลอัคคีที่โจมตีใส่เข้ามาจากราสปันเป็นสองส่วน มันจ้องมาที่ชั้นอย่างแปลกใจที่ไม่ได้รับบาดแผลใด ๆ เลยสักนิดเดียว

 

ก็นะ ถ้าไม่ใช่เพราะสร้อยคอของฟิโอน่าละก็ ชุดคลุมของชั้นคงถูกเผาไปหมดแล้วละ

 

ด้วยพลังของสร้อยคอนี้ ชั้นจึงไม่ได้รับบาดแผลไฟไหม้มาเลยสักนิดเดียว

 

คลื่นระเบิดที่ตามมานั้นได้ถูกโล่สีดำของชั้นช่วยป้องกันเอาไว้แทน ซึ่งโล่อันนี้ก้มีความแข็งแกร่งมากขึ้นด้วยถุงมือต้องคำสาปที่สวมอยู่นี้

 

ผลลัพธืจึงเหลือแค่ความรู้สึกอุ่น ๆ ที่สัมผัสได้จากอากาศรอบตัวเท่านั้น

 

และในเวลาเดียวกันนั้นเอง

 

ฟิโอน่า “เพิ่มความเร็ว”

 

ชั้นง้างพร้าต้องคำสาป [ฮาราซะ] ขึ้นมาพร้อมกับเวทเสริมพลังที่ได้รับมา

 

ชั้นทุ่มพลังลงไปกับการใช้ทักษะต่อสู้ของตัวเอง

 

โครโน่ “คุโรนางิ !!”

 

ร่างของราสปันกระเด็นถอยไปข้างหลังเนื่องจากถูกโจมตีด้วยความเร็วที่ไม่ทันคาดคิด

 

คมดาบสีดำได้เฉือนลงไปในผิวหนังของมัน และมันก็พยายามที่จะหลบมันให้พ้น

 

แต่ราสปันก็ไม่อาจหลบคมดาบที่ถูกเพิ่มพลังและความเร็วพ้นได้

 

ชั้นรู้สึกว่ากำลังตัดลงไปยังเนื้อที่มีความเหนี่ยวหนืดอย่างมาก

 

ที่แขนซ้ายของมันมีเลือดพุ่งกระจายออกมาให้เห็นเล็กน้อย

 

ถึงจะยังห่างไกลจากคำว่าบาดแผลร้ายแรง แต่ชั้นก็คาดการถูกต้อง ชั้นสามารถที่สร้างความเสียหายให้กับมันได้

 

พวกเราสามารถล้มมันได้แน่นอน

 

โครโน่ “ฮ่าา !!”

 

ชั้นพุ่งเข้าไปหามันอีกครั้ง และมันเองก็พุ่งเข้ามาหาชั้นพร้อมกับเสียงคำรามอย่างโกรธแค้น

 

ที่แขนซ้ายของมันเปล่งแสงสีแดงออกมาเหมือนเมื่อครั้งที่มันใช้กันการโจมตีจากอุกกาบาตตอนแรก

 

ชั้นรู้สึกได้ทันทีว่าพลังไฟของมันคราวนี้ร้อนแรงยิ่งกว่ารอบที่แล้ว

 

ต่อให้มีสร้อยคอต้านทานนี้อยู่ ชั้นก็ไม่แน่ใจนักว่าจะป้องกันได้ทั้งหมด

 

หรือต่อให้ไม่ถูกพลังเพลิงของมัน มันก็ยังมีโอกาศที่ชั้นจะถูกน็อกได้ในหมัดเดียวเช่นกัน

 

ดังนั้นชั้นควรที่จะเลี่ยงการถูกอัดโดยตรงน่าจะดีกว่า

 

โครโน่ “ดาบปีศาจ !”

 

ชั้นใช้ดาบสีดำทั้งสิบเล่มพุ่งเข้าโจมตีอย่างไม่ลังเล

 

ราสปันรับคมดาบทั้งหมดเข้าไปโดยไม่คิดแม้แต่จะหลบออกไป

 

มีเพียงดาบแค่ 7 เล่มเท่านั้นที่ปักคาอยู่บนตัวของมัน ที่หัวไหล แขน ขา และหน้าอก แต่แผลที่มันได้ัรบก็เป็นเพียงแค่แผลเล็ก ๆ เท่านั้น

 

มันไม่ได้มีพลังพอที่จะหยุดมันลงได้

 

ชั้นคิดว่าต่อให้เสริมด้วยพลังของถุงมือป้องกันเอาไว้ มันก็ยังอันตรายอยู่ดีที่จะแลกกับมัน แต่ชั้นก็ไม่อาจจะหยุดการโจมตีนี้ได้แล้ว คงทำได้แค่พยายามหลบมันเท่านั้น

 

หมัดของมันมุ่งตรงเข้ามาที่ใบหน้าของชั้น

 

แล้วชั้นก็นึกไปถึงเมื่อครั้งที่ชั้นยังอยู่ในห้องวิจัยสีขาวนั้น

 

ทุกวันชั้นต้องสู้กับมอนสเตอร์ตัวใหญ่ยักา์จนแทบจะเป็นเรื่องปกติ

 

ไม่มีอาวุธ ไม่มีอุปกรณ์ใด ๆ นอกจากร่างกายเปล่า ๆ เท่านั้น

 

แล้วตอนนั้นชั้นสู้กับพวกมันได้ยังไงนะหรือ ?

 

มนุษย์ไม่มีทั้งกรงเล็บที่ฉีกกระชากเนื้อ พละกำลังที่สั่นไหวได้ทั้งแผ่นดิน หรือปล่อยสารเพื่อสร้างกับดัก จับศัตรูได้เช่นนั้น

 

สิ่งที่ชั้นทำได้ ก็มีเพียงแค่หลบการโจมตีนั้นทั้งหมด ก็แค่นั้นเอง

 

โครโน่ “ฮ่าาา !”

 

หมัดที่ลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงได้พุ่งลงมาจากข้างบนหัวของชั้น

 

การหลบสิ่งนี้ ก็เพียงแค่พุ่งตรงหน้าต่อไปเท่านั้น

 

ด้วยร่างที่ใหญ่โตของมัน การมุดเข้าไปใกล้เท้าของมันจะทำให้หลบการโจมตีแบบนี้ได้

 

ชั้นรู้สึกงว่าได้กลบลูกไฟขนาดใหญ่ทิ้งเอาไว้เบื้องหลับด้วยการกระโดดเข้ามา

 

หมัดนั้นพุ่งตัดอากาศและถล่มลงบนพื้นดินจนสั่นไหวอย่างรุนแรง

 

คลื่นระเบิดปะทะได้กระจายตัวออกมาโดนแผ่นหลังของชั้นระหว่างที่ชั้นกลิ้งตัวลอดข้างใต้ของราสปันไป

 

ชั้นรู้สึกได้ว่าทักษะโจมตีของชั้นกำลังเฉือนร่างกายของมันอยู่ระหว่างที่ลอดผ่านไป

 

เจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มีความคล่องตัวสูงจนน่าเหลือเชื่อ แม้ว่าจะพึ่งสร้างแผลให้กับมันไปก็ตาม ชั้นจึงรีบลุกขึ้นมาตั้งหลักรอรับการโจมตีถัดไปจากมันที

 

ทันใดนั้น ลำแสงโจมตีจากลิลี่ก็พุ่งเข้าใส่มัน

 

แม้ว่าลำยแสงนั้นจะทำร้ายมันไม่ได้มากมายนัก แต่ก็ทำให้มันไม่สามารถเข้าใกล้ชั้นได้ทันทีเช่นกัน

 

นี่ละโอ--- แย่ละ มันกำลังสะสมไฟลูกใหม่ที่มือของมันอีกแล้ว

 

โครโน่ “หนวดสมอยึดจับ !”

 

ด้วยมือซ้ายของชั้นที่ยังอัสระอยู่ กำลังสร้างเส้นใยจากเส้นผมของถุงต้องคำสาปอยู่

 

ราสปันได้ปล่อยบอลอัคคีใส่ลิลี่พร้อมกับที่ชั้นใช้หนวดยึดร่างของมันเอาไว้

 

โครโน่ “ย้ากกกกกก !!”

 

ชั้นออกแรงดึงมันเอาไว้ด้วยพลังทั้งหมด แต่ก็ไม่อาจเอาชนะแรงของมันได้

 

ในเวลาไม่นานนัก เส้นใยหนวดทั้งหมดของชั้นก็ถูกฉีกขาดลง

 

แต่ก็ถ่วงเวลาได้นานพอแล้ว

 

บอลอัคคีของมันถูกยิงออกไปพลาดเป้าเพราะชั้นเข้าไปป่วยสมาธิของมัน

 

เจ้าอสูรตนนั้นหันกลับมาโจมตีชั้นอีกครั้ง

 

เส้นหนวดที่ยังเหลือรัดอยู่ที่แขนของมันนั้น ชั้นกำลังรู้สึกว่าดึงปีนภูเขาลูกใหญ่อยู่

 

ราสปันเขย่าร่างกายของตัวเองเพื่อให้ชั้นกระเทือนไปด้วย ชั้นถูกมันเหวี่ยงไปมาราวกับหนอนแมลง

 

เพราะเหตุนี้ชั้นจึงถูกซัดลอยอยู่กลางอากาศสูงขึ้นไปเหนือหัวมันประมาณ 7 เมตรได้

 

ชั้นรู้สึกได้ถึงแรงโน้มถ่วงของโลก

 

โครโน่ “คุโระนะงิ !!”  

 

ชั้นทิ้งตัวลงมาพร้อมกับแรงดึงดูดโดยเล็งไปที่แฝงคอสีแดงเพลิงของมัน

 

ถ้าโชคดี ชั้นก็คงสามารถตัดคอมันได้ทันที แล้วการต่อสู้ก็จะจบลงในที่สุด

 

แล้วในตอนที่พร้าสสีดำของชั้นกำลังจะกระทบเข้ากับร่างของเป้าหมายตอนนั้นเอง

 

*โกร้ววววววววว !!*

 

เสียงคำรามก็ดังก้อง มันดังจนแทบจะทำลายแก้วหูของชั้นไปเลย

 

แต่ที่อันตรายยิ่งกว่าเสียงคำรามนั้นคือร่างกายที่กำลังเปลี่ยนแปลงของมัน

 

ขนที่เคยมีสีดำนั้นได้ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงอย่างน่ากลัว

 

พร้าของชั้นยังคงพุ่งเข้าหาเป้าหมายต่อไป

 

ชั้นทุ่มพลังทั้งหมดที่มีโดยหวังที่จะแยกส่วนคอของมันออกมา

 

โครโน่ “อึ๊ก แข็ง !”

 

แต่ทว่าสิ่งที่ชั้นรู้สึกในตอนที่ฟันลงไป กลับกลายเป็นความรู้สึกที่เหมือนกับกำลังฟาดเข้ากับโลของพวกอัศวินเกราะเหล็กเลย

 

ชั้นไม่ได้รู้สึกไปเอง ทั่วทั้งร่างของราสปันกำลังถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทอยู่จริง ๆ

 

แล้วการโจมตีของชั้นก็ถูกหยุดลงเอาไว้ที่ผิวของมันเท่านั้น

 

โครโน่ “---ล้อกันเล่นใช่มั้ย !?”

 

ทั่วทั้งร่างของมันไม่หลงเหลือส่วนที่เป็นขนสีดำอีกต่อไป มันได้กลายเป็นสีแดงเพลิงทั้งตัวไปแล้ว

 

มันเหมือนกับว่ากำลังใช้ทักษะ [กายาเหล็กไหล] แบบนั้น

 

ร่างกายโลหะ...ไม่ว่ามันจะคืออะไร แต่เป็นที่แน่นอนว่ามันสามารถหยุดทักษะของชั้น [คุโระนะงิ] ได้

 

โครโน่ “เอาจริงแล้วอย่างงั้นสินะ เอ๊ะ ?”

 

แล้วในตอนนี้ชั้นก็รู้สึกได้ถึงเหงือที่ไหลเย็นวาบลงมาของตัวเองบนใบหน้า

 

ราสปันที่มีความสามารถป้องกันพลังความร้อนสูงได้ เลยทำให้ลิลี่กับฟิโอน่าไม่อาจทำอะไรมันได้มากนัก และตอนนี้ แม้แต่การโจมตีของชั้นก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้แล้วอีกด้วย

 

พูดง่าย ๆ คือ หมดหวังที่จะชนะมันได้

 

โครโน่ “....นี่มันเรื่องบ้าอะไรฟะ แล้วพวกเราควรจะทำยังไงดีกันเนี่ย ?”




NEKOPOST.NET