[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 200 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.200 - ตอนที่ 200 บททดสอบแรก


หน้าที่เฝ้ายามเป็นหน้าที่ของชั้นเอง

 

ตอนนี้ข้างในเต็นท์ที่ซื้อมาจากชุด [สำหรับนักผจญภัยหน้าใหม่] ที่เคยซื้อเมื่อนานมาแล้วจากหมู่บ้านอิรุส กำลังมีคนสองคนนอนอยู่ข้างใน

 

ใช่แล้ว สองคนที่ว่าก็คือลิลี่กับฟิโอน่านั่นเอง

 

พวกเธอทั้งสองคนนอนหลับด้วยกันราวกับว่าเป็นพี่น้องที่รักกันดี

 

แถมพวกเธอยังน่ารักด้วย

 

อย่างฟิโอน่าเองก็เป็นมนุษย์ที่บอบบาง เป็นร่างกายของมนุษย์ธรรมดาไม่เหมือนชั้นที่มีร่างกายถูกดัดแปลงอย่างผิดธรรมชาติจนแข็งแกร่งและหยาบกร้านเช่นนี้

 

ส่วนสาเหตุที่ชั้นมารับหน้าที่เฝ้ายาม นั่นก็เพราะมันเป็นเรื่องปกติ ที่ควรจะให้สมาชิกที่เป็นจอมเวทของกลุ่มได้หลับผักผ่อนเต็มที่นะสิ

 

เป็นกฏพื้นฐานที่นักผจญภัยควรจะรู้เลยด้วยนะนั่น

 

ส่วนลิลี่นั้นก็ยังเด็กอยู่ เธอยังอยู่ในวัยที่สใควรจะได้หลับเยอะ ๆ เช่นกัน

 

ถึงลิลี่จะเก่งกาจที่สุด และแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มปาร์ตี้เอเลเมนต์มาสเตอร์ แต่ด้วยสภาพร่างกายของเธอ จึงทำให้พลังของเธอไม่ค่อยคงเส้นคงวาเท่าไหรนัก

 

ลิลี่ร่างเด็กนั้นมีพลังเทียบเท่ากับนักผจญภัยชั้นแนวหน้าได้ แต่หากเธอใช้ควีนแบรี่กลับคืนร่างเดิมละก็ เธอก็จะมีพลังมากยิ่งขึ้นไปอีก

 

แต่ก็ใช่ว่าจะใช้ได้อย่างอิสระ

 

เพราะฉะนั้นชั้นจึงต้องมาทำหน้าที่เฝ้ายามเช่นนี้ยังไงละ

 

พวกเราเลือกใช้พื้นที่รกร้างเป็นสถานที่ตั้งแคมป์ ชั้นก่อกองไฟอยู่ตรงกลางของลาน และมองดูมันลุกไม้อย่างเงียบ ๆ

 

และระหว่างที่เฝ้ายาม ชั้นก็ฝึกการใช้พลังเวทมนต์ดำฆ่าเวลาไปด้วย

 

ตอนนี้ชั้นสามารถใช้ถุงมือต้องคำสาปคู่ใหม่ได้อย่างเป็นมิตรมากขึ้นแล้ว เลยทำให้ชั้นใช้ท่า [หนวดสมอยึดจับ] ได้ทรงพลังยิ่งขึ้นไปกว่าเดิมเสียอีก

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกำลังหัวโล่งหรือเพราะถุงมือที่ทำจากเส้นผมของเมดคู่นี้มันช่วยสนับสนุนชั้น แต่มันก็ช่วยทำให้ชั้นได้ความคิดใหม่ ๆ เกี่ยวกับการใช้งานมันออกมา

 

บางทีความคิดใหม่นี้อาจจะทำได้สำเร็จตอนประมาณช่วงเช้า

 

แต่ในเวลานั้น ชั้นก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างไปเสียก่อน

 

ถึงจะไม่แน่ใจ แต่ชั้นรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่อยู่ในป่าลึกข้างหน้านี้

 

โครโน่ “นี่มัน...ความรู้สึกนี้มันคืออะไรนะ ?”

 

ชั้นรู้สึกได้ถึงพลังเวทมนต์บางอย่าง

 

ถ้าหากพลังนี้มาจากมนุษย์หรือมอนสเตอร์ชั้นก็ต้องรู้ตัวไปแล้ว แต่นี่ พลังเวทมนต์แบบนี้มันเหมือนกับที่ชั้นเคยรู้สึกจากหนังสือรายชื่อมอนสเตอร์ของกิลเลย

 

และความรู้สึกเช่นเดียวกันนั้นมันก็กำลังเกิดขึ้นอีกครั้งในตอนนี้ มัมไม่เหมือนกับครั้งนั้นที่ชั้นรู้สึกมาก่อน มันมีจุดที่แปลกประหลาดอยู่

 

ชั้นสำรวจพื้นที่รอบตัวอีกครั้ง

 

แล้วในเวลาต่อมา ชั้นก็พบว่า

 

โครโน่ “...นั่น มันกำลังส่องแสงอยู่ ?”

 

คงต้องขอบคุณดวงตาที่ได้รับการดัดแปลงมานี้ ชั้นกำลังเห็นแสงสีแดงส่องสว่างเป็นจุดเล็ก ๆ อยู่ในป่าลึกตรงหน้า

 

แสงสีแดงนั้นทำให้ชั้นนึกอะไรบางอย่างออก

 

ชั้นลองปิดตาขวาลง แสงสีแดงนั้นยังคงส่องสว่างอยู่

 

แต่พอชั้นปิดตาซ้ายลง มันคือข้างที่มีดวงตาของพระเจ้าดวงนั้น แสงสีแดงนั้นก็พลันหายราวกับแสงเทียนที่วูบลง

 

โครโน่ “อย่าบอกนะว่า นั่นคือบททดสอบนะ อืม... ?”

 

ชั้นพึมพำกับตัวเอง เธอที่เป็นเทพเจ้าอวดอ้างตนเองนั้นมักจะชอบผลุบ ๆ โผล่ ๆโดยไม่บอกกล่าวก่อน ทีเป็นเวลาแบบนี้ กลับไม่ยอมปรากฏตัวออกมาให้คำตอบที่ชัดเจนกับชั้น

 

แต่เอาเถอะ ไม่ต้องรอให้เด็กคนนั้นมาตอบ ชั้นก็ฟันธงไปครึ่งหนึ่งแล้วว่าสิ่งนั้นคือบททดสอบของการได้รับพรคุ้มครองจากมิอะ

 

แล้วจะให้ชั้นทำยังไงดีนะหรือ ? ไม่เห็นต้องถามซ้ำ คำตอบนะ มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง

 

โครโน่ “ฟิโอน่า”

 

ฟิโอน่า “งึมงำงึมงำ… ฮ่าวว~ มีอะไรหรือค่ะคุณโครโน่ ?”

 

ชั้นเรียกฟิโอน่าจากนอกเต็นท์ เสียงของเธอฟังดูครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่

 

โครโน่ “รีบ---”

 

แต่ก่อนที่ชั้นจะได้ทันพูดจบ

 

*โกร้วววววววววววววว !!”

 

เสียงคำรามของอสูรตนหนึ่งก็ได้ดังขึ้นทำลายความสงบของป่านี้ไปแล้ว

 

ด้วยเสียงคำราม ชั้นก็รู้ได้ทันทีว่าเจ้านั่นต้องเป็นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าทุกตัวที่ชั้นได้เคยเจอมาก่อนหน้านี้

 

เป็นที่แน่นอนแล้วว่ามอนสเตอร์ตัวนั้น ก็คือบททดสอบของชั้นแน่นอน

 

……….

 

พอพวกเราได้ยินเสียงคำรามนั้น พวกเราก็รีบเตรียมตัวมุ่งหน้าไปหามันทันทีด้วยความรวดเร็ว

 

พวกเราวิ่งตัดผ่านภูเขากาลาฮอลไปด้วยกัน

 

ถึงชั้นจะไม่อธิบายให้พวกเธอฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ลิลี่ก็ฟิโอน่าก็รู้อยู่แล้วว่ามีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งได้ปรากฏตัวขึ้นมา

 

ชั้นเก็บเต็นท์ลงไปในพื้นที่เงา ดับกองไฟ และเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทาง

 

ชั้นรีบอธิบายอย่างง่าย ๆ ให้พวกเธอฟังว่ากำลังจะไปปราบมอนสเตอร์ที่ยังไม่เคยเจอมาก่อน เพราะมันเป็นบททดสอบของชั้นเอง

 

โครโน่ “พวกเราจะได้เพิ่มพลังและแรงค์ของพวกเราไปพร้อมกันจากการต่อสู้นี้ บางทีคงเป็นโชคดีของพวกเราที่มันมาหาพวกเราเองถึงที่เลย”

 

ลิลี่ “ลิลี่จะพยายาม”

 

แล้วชั้นก็ได้ข้อสรุปจากพวกเธอว่าจะเข้าร่วมการปราบมอนสเตอร์ตัวนี้ด้วยกันกับชั้น

 

ชั้นตั้งคำถามให้กับตัวเองว่า มันดีแล้วหรือ ที่มาใช้พรรคพวกของตนไปปราบมอนสเตอร์แบบนี้ ? แต่พอคิดให้ดีแล้ว มันก็คงป่วยการเปล่าที่จะคิดแบบนี้ต่อไป

 

อีกอย่าง ชั้นเองก็ยังลูกผีลูกคนกับพรคุ้มครองของตัวเองอยู่เลย และการต่อสู้นี้ก็น่าจะเป็นประสบการณ์ที่ดีสำหรับปาร์ตี้ด้วย

 

ฟิโอน่า “แล้วคุณรู้หรือเปล่าค่ะว่ามอนสเตอร์ตัวนี้อยู่ที่ไหนกัน ?”

 

ปกติก็คงไม่น่าจะรู้ได้หรอกนะ

 

พวกเราไม่ได้มีเวทมนต์ที่ใช้ติดตามมอนสเตอร์นอกระยะสายตากัน

 

แต่เพราะคราวนี้ดูเหมือนจะเป็น [พระเจ้าได้บอกกับชั้น] โดยตรง ชั้นเลยรู้ว่ามันอยู่ตรงไหนในตอนนี้

 

โครโน่ “อือ ตามชั้นมาได้เลย”

 

แสงสีแดงนั้นได้สะท้อนเป็นป้ายบอกทางอยู่ในดวงตาของชั้นแล้ว

 

 

แล้วพวกเราก็มาถึงตรงแสงสีแดงนั้น

 

โครโน่ “...ไม่มีอะไรเลย”

 

ไม่มีแม้แต่เงาของมอนสเตอร์ แถมแสงสีแดงนั้นก็ยังหายไปซะดื้อ ๆ อีกด้วย

 

พื้นที่ตรงนี้เป้นพื้นที่รกร้างเช่นกัน

 

“(น่าอายชิบหายเลย)” ชั้นคิดแบบนั้น

 

แต่แล้วตอนนั้นก็มีบางสิ่งปรากฏตัวขึ้นมา มันดูเหมือนพึ่งจะลงมาจากที่สูง

 

สิ่งนั้นมีความสูงประมาณ 5 เมตรได้

 

โครโน่ “โอ้ เจ้านั่นดูแข็งแกร่งและน่ากลัวใช่ย่อยเลยแฮะ”

 

ไม่ใช่เพราะว่าชั้นกลัวร่างกายของมันที่เต็มไปด้วยขนสีดำและแฝงขนสีแดงนั้นหรอกนะ

 

แต่ที่ชั้นคิดว่ามันน่ากลัวและแข็งแกร่ง นั่นก็เพราะมันสามารถปรากฏตัวได้อย่างเงียบเชียบแม้ว่าจะมีร่างกายที่ใหญ่โตก็ตาม

 

แค่มองดูก็รู้ได้แล้วว่ามันแข็งแกร่งกว่ามอโนทอร์ซอมบี้ที่เคยสู้มา และมันน่าจะมีความคล่องตัวสูงราวกับนักฆ่าด้วย

 

มันน่าจะแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์แรงค์ 3 แน่นอน

 

ฟิโอน่า “เป็นมอนสเตอร์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยค่ะ”

 

ฟิโอน่าพูดออกมาอย่างใจเย็น

 

โครโน่ “ชั้นก็เหมือนกัน แล้วลิลี่ละ ?”

 

ลิลี่ส่ายหัวไปมา เธอกำลังยืนอยู่ที่ข้างขาของชั้น

 

เป็นมอนสเตอร์ที่กลุ่มของชั้นพึ่งจะได้เคยเห็นกัน

 

แล้วจะปราบมันยังไงดีเนี่ย ?

 

ในตอนที่ชั้นกำลังคิดวางแผนอยู่ ชั้นก็เห็นว่ามีคนอีกสองคนกำลังยืนอยู่ตรงพื้นที่รกร้างที่เจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้ยืนรออยู่

 

โครโน่ “มีนักผจญภัยอยู่ด้วยอย่างงั้นหรือ ?”

 

ฟิโอน่า “ไม่น่าจะใช่นะคะ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังถูกไล่ล่าอยู่มากกว่าค่ะ”

 

พวกเขาทั้งสองกำลังใช้เวทมนต์คบเพลิงสร้างแสงสว่างให้กับตัวเองอยู่

 

คนหนึ่งสวมชัดสีดำและมีผ้าคลุมสีแดงสวมทับหัวไหล่ เขาคงจะเป็นพวกชนชั้นสูงอย่างที่ชิม่อนเคยได้บอกชั้นเอาไว้

 

ส่วนอีกคนเป็นเมดที่งดงามและสมบูรณ์แบบ ที่ชุดของเธอไม่มีรอยสกปรกเปื้อนให้เห็น

 

เธอดูเหมือนจะเป็นคนนำชายคนนั้น และในมือของเธอก็มีมีดถือเอาไว้จำนวนมาก บางทีเธอคงจะเหมือนกับประวัติของถุงมือต้องคำสาปนี้ เป็นทั้งเมดและผู้คุ้มกันให้กับเขาในเวลาเดียวกันนั่นเอง

(tn : ยินดีด้วยนะวิลฮาร์ท ท่านกำลังจะได้รับเมดยัน 1 ea)

 

ใบหน้าของเธอให้ความรู้สึกเป็นเหมือนพี่สาวมากกว่าเด็กสาววัยรุ่น

 

โครโน่ “พวกเขาน่าจะเป็นพวกขุนนางที่ชอบมาเล่นเป็นนักผจญภัยหรือเปล่า ?”

 

ก็คงจะใช่ละนะคะ ฟิโอน่าเห็นด้วยกับชั้น

 

เพราะเมื่อพิจารณาจากชุดของพวกเขาแล้ว มันก็ไม่เหมาะสมกับการมาเป็นนักผจญภัยเลยสักนิด

 

โครโน่ “คงปล่อยไว้ไม่ได้แล้วละ”

 

หลังจากที่ชั้นพูดออกไป เมดคนนั้นก็เสกคบเพลิงออกมาอีกดวง ก่อนที่จะก้าวเดินมาข้างหน้าไปพร้อมกับถือมีดในมือประจันหน้ากับมัน

 

บางทีเธอคงต้องการถ่วงเวลาเพื่อให้เจ้านายของเธอได้หนีไปก่อน

 

ในตอนนั้นชั้นรู้สึกได้ว่าเมดคนนี้ไม่ใช่ธรรมดา เธอต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้คนหนึ่งแน่นอน

 

โครโน่ “ตอนนี้พวกเราไม่มีเวลามานั่งคิดแผนการแล้วละ”

 

ชั้นไม่คิดว่าเมดคนนั้นจะสู้มอนสเตอร์ที่มีใบหูเรียวยาวเหมือนกับปันปันตัวนี้ได้

 

ชั้นคิดว่าเธอคงไม่ตายในหมัดเดียว แต่ก็น่าจะต้านมันเอาไว้ไม่ได้นานเช่นกัน

 

ฟิโอน่า “จะให้โจมตีไปเลยมั้ยคะ ?”

 

โครโน่ “ไม่ ไม่ นี่เป้นโอกาศดีที่จะได้ลอบโจมตีเลยนะ เอาเป็นการประสานงานแบบครั้งนั้นเป็นยังไง ?”

 

ชั้นกำลังพูดถึงการประสานงานโจมตีตอนที่สู้กับอัครสาวกที่ 8 ไอซ์ ตอนนั้น

 

ตอนนั้นชั้นใช้ [หนวดสมอยึดจับ] และฟิโอน่าก็ใช้ [รังสีแห่งสุริยะ-โกลเด้น-ซัน] ออกไป

 

คราวนี้ก็เช่นกัน เพราะไม่รู้ว่าศัตรูแข็งแกร่งมากแค่ไหน การที่ใช้ทุกอย่างที่มีออกไปเลย น่าจะเป็นการฉลาดกว่า

 

โครโน่ “แต่คราวนี้พวกเราไม่ได้มีอุปกรณ์ป้องกันมากพอจะกัน [รังสีแห่งสุริยะ] ได้ งั้นครั้งนี้ให้ลิลี่เป็นคนจบเกมส์ดีกว่านะ”

 

หลังจากปรึกษากันแล้ว ทั้งสองก็ตอบตกลงทันที

 

ดูเหมือนพวกเธอจะเข้าใจเหตุผลในสิ่งที่ชั้นพูดไป

 

เอาละ ถ้าหากปราบมันได้ในการโจมตีประสานนี้ได้ก็คงจะดีละนะ…




NEKOPOST.NET