[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 20 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.20 - ตอนที่ 20 หัวหน้าหมู่บ้านอิรุส


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 20 หัวหน้าหมู่บ้านอิรุส

 

 

 

การขอเข้าพบหัวหน้าหมู่บ้านได้รับการอนุญาติอย่างรวดเร็ว เอลฟ์สาวดูสูงอายุราวรุ่นคุณยายนามชิโอ้( シオネ) กำลังนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ

 

“ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านอิรุสคุณโครโน่ พวกเราต่างยินดีต้อนรับเพื่อนของคุณลิลี่คะ”

 

“ขอบคุณมากครับ”

 

ชั้นรู้สึกว่าลิลี่มีชื่อเสียงอย่างมากกับที่นี่ ทุกคนต่างเรียก “คุณ” กับเธอในการเรียกชื่อเสียงเรียงนาม เธอนี่สุดยอดไปเลย คุณลิลี่ !

 

เป็นที่รู้ชัดแล้วว่าลิลี่นั้นเป็นที่รู้จักและได้รับความเชื่อถือเป็นอย่างดี แม้ว่าเธอจะไม่มีเพื่อนเลยสักคนที่บ้าน ชั้นดีใจมากที่เธอได้รับการยอมรับในหมู่บ้านนี้

 

“ที่จริงแล้วผมต้องการปรึกษาบางอย่างกับคุณ คุณพอจะมีเวลาให้ไหมครับ?”

 

“ได้คะ ฉันไม่รังเกียจเลยใช้เวลาจนพลบค่ำได้เลยคะ”

 

ชั้นเป็นห่วงงานของเธอที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน แต่เมื่อเธอรับฟังพร้อมกับยิ้มให้ ชั้นก็ยินดีที่จะรับข้อเสนอของเธอ แต่การคุณกันอย่างเป็นทางการแบบนี้มันยากชะมัด ชั้นไม่ได้พูดคุยลักษณะนี้ตั้งแต่เข้าสัมภาษณ์สมัครงานเสริมพิเศษแล้ว

 

อย่างไรก็ดีในเมื่อฝ่ายตรงข้ามเป้นคนที่สูงอายุกว่า ชั้นก็ควรที่จะสุภาพด้วยเพื่อให้การพบกันนี้ดำเนินการได้อย่างราบรื่น

 

ชั้นจะพยายามให้ดีที่สุด ช่วยมองข้ามด้วยหากชั้นพูดจาอะไรแปลกๆออกไป

 

“ด้วยสถานการณ์บางอย่างทำให้ผมจากบ้านเกิดมาที่แห่งนี้ ซึ่งบ้านเกิดของผมเป็นสถานที่ห่างไกลจากที่นี้มากๆ และในช่วงของการเดินทางผมได้พบเจอกับอุบัติเหตุทำให้ติดอยู่ในดินแดนแห่งนี้ครับ”

 

“เป็นอย่างงั้นรึ นึกว่าเป็นจอมเวทย์ที่ออกเดินทางซะอีกคะ ดูเหมือนจะมีสถานการณ์อะไรบางอย่างที่ซับซ้อนสินะค่ะ?”

 

“ใช่ครับ ผมเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจเลยว่าผมจะโผล่ที่นี่ได้ยังไง ผมคงไม่สามารถบอกในรายละเอียดได้ หากมองข้ามเรื่องนี้ได้ผมจะยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ”

 

“งั้นรึคะ? งั้นฉันจะไม่ล้วงลึกไปมากกว่านี้ โปรดเล่าเรื่องของคุณต่อได้เลยคะ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

มันดูเป็นการเห็นแก่ตัวที่ชั้นไม่ต้องอธิบายในส่วนที่สำคัญ แต่เหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ใจกว้างมาก ชั้นคงต้องขอบคุณในเรื่องนี้

 

“ผมไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับพื้นที่แถบนี้เลย แต่ผมก็ได้มีโอกาศมาพบกับลิลี่และได้รับการช่วยเหลือต่างๆจากเธอครับ”

 

ลิลี่ : “โครโน่นะ ตกลงมาอยู่ใจกลางป่านะ”

 

“คุณตกลงไปในสวนของแฟรี่หรือค่ะ? นั่นคงต้องลำมากแน่เลย”

 

“ไม่หรอกครับ ผมพบกับลิลี่ทันทีหลังจากนั้น ดังนั้นผมเลยไม่มีปัญหาใดๆ แต่ก็ถูกแฟรี่กันไม่ให้เข้าไปในส่วนของน้ำพุแห่งแสงครับ”

 

“ได้พบกับแฟรี่แห่งน้ำพุด้วยหรือค่ะ? คุณไม่ได้ถูกแกล้งมาใช่ไหมค่ะ”

 

ดูเหมือนว่าคนที่เจอแฟรี่ในป่าจะถูกเล่ห์กลหลอกแล้วจบลงด้วยการสูญเสียอาหารและไอเท็ม

 

เป็นพวกที่ซุกซนหาสาระไม่ได้เลย

 

เนื่องจากชั้นไม่ได้พกอะไรไว้ พวกมันเลยไปจดจ้องกับแอปเปิลที่กองอยู่รอบๆ ชั้นเลยถูกพวกมันเมิน จะยกเว้นก็แค่เจ้านั้นตัวหนึ่งที่ไล่ชั้นออกมา

 

“--ผมพักที่บ้านของลิลี่หนึ่งคืน แต่ผมไม่สามารถอยู่แบบนั้นโดยไม่ทำอะไรเลยได้หรอก อีกทั้งผมยังไม่มีเงิน ผมเลยไม่สามารถจับจ่ายอะไรได้ ดังนั้นอย่างแรกคือผมอยากให้สามารถอยู่ด้วยตนเองได้ แต่ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหมู่บ้านและพื้นที่รอบๆนี้ว่ามีอาชีพอะไรให้ทำบ้าง จะอยู่อาศัยที่ไหนได้บ้าง ผมต้องการรู้เรื่องสิ่งเหล่านี้ครับ”

 

“ได้สิคะ ฉันยินดีเป็นอย่างยิ่ง มันอาจยากสำหรับคุณที่ยังหนุ่มอยู่ แต่การรับมนุษย์หนึ่งคนเข้ามาที่หมู่บ้านก็ไม่ใช่ปัญหาคะ”

 

ลิลี่ : “โค .. โครโน่….. จะอยู่ที่หมู่บ้านอิรุส?”

 

“ถ้าเป็นไปได้ ชั้นไม่สามารถอยู่ที่บ้านลิลี่ได้ตลอดไปหรอก”

 

“ทำมายย!? อยู่ที่บ้านลิลี่เถอะ มันเหงานะะ!”

 

“ลิ ลิลี่…”

 

ชั้นไม่ได้คิดว่าเธอจะร้องไห้ออกมา !

 

ทำไมละ?ชั้นทำอะไรที่เลวร้ายลงไปงั้นรึ!?

 

“คุณโครโน่ แฟรี่ไม่พูดอะไรมากไปกว่าที่ต้องการจากใจจริงหรอก ถ้าคุณลิลี่ยืนยันอย่างนี้คุณควรตอบรับเธอนะ”

 

“ันจะดีรึลิลี่ ที่ให้ชั้นอยู่ด้วย? ชั้นนะตัวใหญ่จะทำให้บ้านหลังนั้นแคบลง และชั้นก็ไม่รู้ว่าจะสร้างปัญหาอะไรให้ด้วย”

 

“มันไม่แคบหรอก มีปัญหาก็สบายมาก!ลิลี่อยากอยู่กับโครโน่!!”

 

“โอ้ โอ้อ้ ลิลี่..พูดขนาดนี้แล้ว…...ชั้นก็อยากอยู่กับลิลี่!!”

 

“จริงนะ!?อยู่ด้วยกันที่บ้านหลังนั้น?”

 

“อือ!ชั้นจะอยู่ทุกที่ที่ลิลี่ต้องการเลย!”

 

“โครโน่!”

 

“ลิลี่!”

 

ชั้นกอดลิลี่ที่กระโดดเข้ามาที่หน้าอกของชั้น โอ้อ้อ้ น่ารักชิบหาย น่ารัก น่ารักเกินไปแล้ว น่ารักทะลุจอเลย!

 

“เป็นเรื่องที่ดีนะคุณโครโน่ ทีนี้เรื่องที่อยู่ก็ตัดสินใจได้แล้วนะคะ”

 

“ครับ เหมือนกับจอมเวทย์ที่เคยอาศัยที่นั้น ผมจะอาศัยที่กระท่อมหลังนั้นกับลิลี่ครับ”

 

อย่างไม่คาดฝัน ปัญหาเรื่องบ้านก็ได้รับการแก้ไขแล้ว มันไม่ใช่ว่าชั้นไม่ได้คิดที่จะอาศัยอยู่ที่นั้นแต่ถ้าจะให้ถามไปตรงๆกับเธอ…….เป็นอีกครั้งที่ชั้นต้องขอบคุณความใจดีของลิลี่

 

“โอ้ คุณทราบแล้วรึคะว่าเป็นจอมเวทย์ที่เคยอาศัยในป่านั้น?”

 

“ใช่ครับ คฑานี้เป็นสิ่งที่เจอในกระท่อม ผมเชื่อว่ามันต้องถูกใช้งานโดยจอมเวทย์ครับ”

 

“อย่างที่คุณพูด ฉันเองก็คิดว่ามันดูคุ้นๆอยู่ ใช่คะเขาเองก็ใช้คฑาเดียวกันนี้คะ”

 

โอ้ มันเป็นคฑาจอมเวทย์จริงๆ อย่างที่คาดหวังไว้กับเอลฟ์ เธเคยพบกับจอมเวทย์คนนั้นตอนที่ยังมีชีวิตอยู่

 

“จอมเวทย์แห่งป่าเคยช่วยหมู่บ้านแห่งนี้ไว้คะ ถ้าโครโน่เป็นจอมเวทย์ฉันก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งหากคุณสามารถช่วยเหลือพวกเราด้วยเวทย์มนต์คะ”

 

“จอมเวทย์คนนั้นช่วยยังไงบ้างครับ?”

 

“อืมม มีสร้างบาเรียรอบๆหมู่บ้าน, ผสมยาที่รักษาโรคร้ายแรงได้, มีครั้งหนึ่งเขาเรียกฝนให้ด้วยคะ”

 

“ต้องขอโทษด้วยครับ สำหรับผมแล้วทำไม่ได้สักอย่างเลยครับ…..”

 

สัด ไอพวกคนใส่หน้ากาก!ทำไมไม่สอนเวทย์ที่เป้นประโยชน์กว่านี้นอกจากเวทย์ต่อสู้ให้กับชั้นกันนะ!

 

“มันอาจจะน่าอายไปบ้างแต่ผมทำได้แค่กำจัดมอนสเตอร์ครับ”

 

ลิลี่ : ”โครโน่แข็งแรงมากเลย!กำจัดก็อบลิ้นทั้งหมดเลย!”

 

ขอบคุณมากลิลี่ ตามน้ำได้ดีมาก

 

“อาร่า เป็นอย่างนั้นหรือคะ?  ถ้ามีพวกมันจำนวนมากก็เสียเวลาพอดู คุณโครโน่กำจัดพวกมันไปหรือค่ะ?”

 

“ลิลี่เองก็ช่วยด้วยครับ แต่ใช่ครับ พวกก็อบลิ้นนถ้ำถูกกำจัดหมดแล้วครับ”

 

“เพียงแค่วันเดียวหรือคะ?”

 

“ใช้ครับ เมื่อวานครับ”

 

“นั่นมันสุดยอกมากคะ ถ้าคุณแข็งแรงแบบนี้คุณควรลองไปสมัครเป็นนักผจญภัยคะ”

 

“นักผจญภัย?”

 

“คุณไม่รู้หรือค่ะ?ฉันแน่ใจว่ามีอยู่ทุกเมืองนะคะ”

 

“มันเป็นงานที่คอยกำจัดมอนสเตอร์หรือครับ?”

 

“ใช่คะ รวมถึงการปกป้องหมู่บ้าน, คุ้มกันพ่อค้าพาไปส่งระหว่างเมือง, คนหาไอเท็มหายากจากพื้นที่อันตราย โอ้จริงด้วยสิค่ะ สำหรับนักผจญภัยนั้นงานหลักคือการหาสมบัติจากดันเจี้ยนค่ะ”

 

 ตะกี้ว่า ดันเจี้ยนใช่ไหม!?

 

ที่ศูนย์ทดลองนั้นเองก็ดูเหมือนจะเป็นดันเจี้ยน แต่ที่โลกนี้มีดันเจี้ยนที่มีสมบัตินอนหลับไหลอยู่ข้างในจริงๆ

 

อู้ーรู้สึกถึงความตึงเครียดขึ้นมาเลย!!

 

“ดันเจี้ยนที่ใกล้ๆนี้ก็มีป่าแฟรี่คะ”

 

เอ้ ป่านั้นก็เป็นดันเจี้ยนด้วย!?

 

“แต่นักผจญภัยเองก็ไม่เข้าใกล้น้ำพุแห่งแสง ไม่ใช่ว่าอันตรายแต่เพราะพวกเขาไม่อยากทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแฟรี่เลวร้ายลงคะ ดันเจี้ยนที่นักผจญภัยสามารถเข้าสำรวจได้ในบริเวณนี้และเป็นที่นิยมคือ「ซากปรักหักพังมีเดีย(メディア遺跡)」 อยู่ที่ถ้ำของหมู่บ้านคลูดร์ 「クゥアル」นะคะ”

 

เป็นถ้ำที่อยู่ใกล้หมู่บ้านคลูดร์.. เป็นโบราณสถานดันเจี้ยน โอ้ยย ชั้นรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาซะแล้ว

 

“คือว่า ทุกคนสามารถเป็นนักผจญภัยได้ใช่ไหมครับ?”

 

“ใช่คะ และไม่จะเป็นต้องยืนยันตัวตนด้วย ตราบเท่าที่คุณสามารถรับทำภารกิจได้สำเร็จ ก็ไม่มีใครสนใจคะ แล้วพวกเราก็มีกิลนักผจญภัยที่นี่ด้วย ถ้าหากคุณสนใจลองไปเยือนดูได้คะ”

 

กิลเป็นสถานที่รวบรวมและส่งมอบคำร้องให้กับนักผจญภัย

 

ดูเหมือนว่ากิลนักผจญภัยจะเป็นองค์กรที่ใหญ่โตมาก ดังนั้นนักผจญภัยจึงเป็นที่ต้อนรับของทุกหมู่บ้านหรือเมือง อีกทั้งยังให้ค่าตอบแทนที่แน่นอนจากและเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกให้ด้วย และการลงทะเบียนนั้นต้องไปลงที่กิลเช่นกัน

 

“ขอบคุณมากครับ หากเป็นนักผจญภัยผมที่ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากการต่อสู้ น่าจะสามารถหารายได้จากที่นั้นได้ครับ”

 

“งั้นรึ ฉันเองก็มีส่งคำร้องไปที่กิลบ่อยๆ เมื่อถึงเวลาฉันขอฝากให้คุณจัดการด้วยนะคะ”

 

“ได้ครับ ขอบคุณมากๆเลยครับ”

 

เมื่อชั้นได้รู้จักอาชีพนักผจญภัยชั้นก็รู้สึกว่าตัวเองมีมุมมองที่เปิดกว้างขึ้นมาอีกนิด

 

หลังนั้นก็มีถามเกี่ยวกับตัวหมู่บ้านอีกเล็กน้อย แล้วจึงมุ่งสู่กิลเป็นที่ต่อไป

 

ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー

 

決まった(きまった)=ตัดสินใจ

寂しい(さびしい)=เหงา

一緒に(いっしょに)=ด้วยกัน

冒険者(ぼうけんしゃ)=นักผจญภัย

遺跡 (いせき)=ซากปรักหักพัง




NEKOPOST.NET