[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 192 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.192 - ตอนที่ 192 ราชวงศ์ของจอมมาร


ชั้นรู้สึกว่าตัวเองนั้น [แตกต่าง] เป็นบุคคลที่แตกต่างจากทุกคนในโลกนี้ตั้งแต่ที่ได้เกิดมาแล้ว

 

และชั้นมักจะคิดถึงสถานที่ ที่ชั้นควรอยู่ ไม่ใช่สถานที่แสนน่าเบื่ออย่างเช่นที่นี่ เป็นสถานที่อื่นที่ห่างไกลออกไป

 

แต่ชั้นก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าสถานที่ว่านั้นคือที่ไหน และมันก็ดูยุ่งยากที่จะออกไปตามหามัน วุ่นวาย บ้าบอ เหนื่อยหน่าย ชั้นเกลียดที่จะเสียพลังงานในตัวเองไปอย่างโดยเปล่าประโยชน์นะ

 

เพราะฉะนั้น ชั้น [เนโร จูเรียล เอลโรด (ネロ・ユリウス・エルロード)] เลยโดดคาบเรียนที่ไร้สาระ แล้วมานั่งนอนอย่างเบื่อหน่ายอยู่บนหลังคาของโรงเรียนแห่งนี้

 

เนโร “เฮ้อ…”

 

ขณะที่มองท้องฟ้าอย่างไม่รู้จบ ชั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย

 

เอาเถอะ อย่างน้อยที่นี่ก็ดีกว่าไอปราสาทอวาลอนบ้า ๆ หลังนั้นละนะ

 

ไม่ใช่ชั้นต้องการซะหน่อย แต่กลายเป็นว่าโชคชะตากลับทำให้ชั้นเกิดมาอยู่ในราชวงค์ของอวาลอน และเป็นทายาทของจักรวรรดิ์เอลโรดที่ยิ่งใหญ่ในอดีตนั้น

 

แถมเท่านั้นไม่พอ ชั้นยังเป็นเจ้าชายลำดับที่หนึ่งของราชวงศ์อีกด้วย บ้าชิบหาย

 

ชั้นไม่อยากขึ้นเป็นราชาเลยสักนิด แต่นี่ชั้นจะต้องมานั่งปกครองดูแลบ้านเมืองบ้า ๆ นั่นอีก

 

วุ่นวายชิบหาย

 

นี่ขนาดหนีมาใช้ชีวิตในโรงเรียน ยังต้องเจอเหตุการณ์บ้า ๆ และอุบัติเหตุแปลก ๆ มากมาย นี่ถ้าหากชั้นได้ขึ้นเป็นราชาละก็ มันจะไม่กลายเป็นสงครามโลกไปเลยหรือไง

 

เอาเถอะ ช่างแม่งไปก่อนละกัน

 

ชั้นก็แค่อยากอยู่อย่างสงบเท่านั้นเอง ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องบ้า ๆ ทั้งหลายเลยสักนิด แต่ดูเหมือนพระเจ้าแห่งแพนโดร่าจะไม่ยอมปล่อยชั้นไป ให้ตายสิ สักวันชั้นต้องไปแตะตูดไอพวกเทพเจ้าให้ได้ คอยดูสิ ไอโชคชะตาบ้า ๆ แบบนี้ แม่งบ้าชิบหายเลย ถ้าได้เจอเทพเจ้าจริง ๆ นะ ชั้นจะถีบใส่แม่งไม่หยุดเลยคอยดู

 

ถ้าหากชีวิตที่สงบสุขนั้นได้มาอย่างง่าย ๆ เพียงแค่ไล่ถึบเทพเจ้าแล้วละก็ อะไร อะไรในชีวิตก็คงง่ายขึ้นเยอะ

 

เนโร “....ฮืม ?”

 

ขณะที่กำลังคิดเฟ้อไปเรื่อย ๆ ชั้นก็รู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังเดินมาทางนี้

 

ไม่ใช่ว่าชั้นถูกฝึกมาดีหรอกนะ แต่ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของชั้นนั้นมันดีกว่าชาวบ้านทั่วไปเลยละ นั่นก็ต้องขอบคุณที่ชั้นเคยผ่านการถูกลอบฆ่ามาถึง 2 ครั้งตั้งแต่เด็กละนะ

 

อ้า ช่างเป็นประสบการณ์ที่ดีจริง ๆ

 

ชั้นจับได้ว่ามีด้วยกันสองคน และมีพลังเวทมนต์แผ่ออกมา พวกเขากลุ่มนี้กำลังเดินขึ้นบันไดมาด้วยกันอยู่

 

บ้าชิบ ชั้นไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนโดดเรียนมาที่นี่ ต้องเป็นพวกเกเรแน่ ๆ

 

ชั้นไม่อยากนอนต่อหน้าคนอื่น มันคงไม่ดีเท่าไหรนักหากถูกโจมตีตอนนี้

 

ชั้นเลยลุกขึ้นมา แล้วเดินส่วนแขกที่กำลังเดินตรงขึ้นมานี้ไป

 

แล้วชั้นก็เห็น มันเป็นคนที่ชั้นรู้จักหนึ่งคน ส่วนอีกคนนั้นชั้นไม่รู้จักมาก่อน

 

คนที่มีร่างเล็กนั้นคือชิม่อน เขาเป็นคนจากตระกูลบาเดีย และยังเป็นนักเรียนที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก แม้แต่ชั้นเองก็ยังรู้จักชื่อของเขาเลย

 

เขาคือชายในตำนานที่สามารถสอบผ่านฉลุยด้วยคะแนนเต็มทุกวิชา แม้แต่วิชาระดับสูงก็ยังสอบผ่านมาแล้ว แต่กลับสอบตกทุกวิชาที่เป็นภาพปฏิบัติซะงั้น เลยทำให้เขาติดแหง่กอยู่ในโรงเรียนมาถึง 3 ปีได้

 

ช่างเป็นตำนานที่น่าขันเสียจริง

 

แล้วพอขึ้นปีที่ 4 เขาก็ไปเข้าภาคเรียนวิศวะกรรมเวทมนต์แทน

 

ความจริงเขาจะไปเข้าภาคเรียนปกติอย่างภาคเรียนพลเรือนก็ได้ เพราะสุดท้ายมันก็ไปถึงระดับชนชั้นสูงได้ไม่ต่างกัน แต่ชั้นไม่เข้าใจเหตุผลของเขาเลยสักนิด ที่ไปเข้าภาคเรียนวิศวกรรมเวทมนต์ทั้งที่ไม่ใช่พวกเผ่าคนแคระ

 

ความคิดของเขานั้นเกินสามัญสำนึกที่ชั้นจะตามทันได้ไปแล้ว

 

นอกจากนี้ ชั้นยังได้ยินมาว่าเขาเคยดรอบการเรียนไปช่วงหนึ่งเพื่อหาเงินค่าเล่าเรียนด้วย

 

ดูจากชุดที่ใส่แล้ว คงจะกลับเข้ามาเรียนแล้วสินะ

 

เอาเถอ ก็ใช่ว่าจะรู้จักอะไรเป็นการส่วนตัวหรอกนะ ก็แค่ได้ยินจากข่าวและตำนานวีรกรรมที่เขาได้เคยก่อเอาไว้เท่านั้นเอง

 

ที่ชั้นสนใจนะ เป็นชายร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างชิม่อนมากกว่า

 

เขาสวมชุดจอมเวทฝึกหัดขึ้นต้น ที่แม้แต่เด็กใหม่ยังไม่อยากใส่กันในช่วงนอกเวลาเรียน

 

แต่สิ่งที่ชั้นเห็นคือ ชายคนนี้ไม่มีช่องว่างให้โจมตีเลยสักนิดเดียว

 

ต่อให้เป็นอาจารย์ของโรงเรียนนี้ ก็ยังเทียบเขาไม่ได้ เขาคือชายที่ต้องมีพลังซ้อนเร้นเอาไว้สูงมากแน่ ๆ

 

นอกจากนี้เขายังมีกล้ามเนื้อและร่างกายที่เป็นมากกว่าจอมเวทที่ควรพึงมีอีกด้วย

 

บางทีคงเป็นผู้คุ้มกันของชิม่อนที่จ้างมาโดยตระกูลบาเดียละมั้ง

 

แต่ก็ช่างแม่งเถอะ เพราะที่ยิ่งกว่าความแข็งแกร่งของเขา ก็คือดวงตาและสีผมของเขา

 

ผมสีดำและดวงตาสีแดงหนึ่งข้างนั้น เป็นสิ่งที่แทบจะหาไม่ได้เลย นอกจากผู้ที่มีเชื้อสายสืบมาจากมิอะ เอลโรด จอมมารในอดีตผู้นั้น

 

และยิ่งคนที่มีผมกับดวงตาสีแดงปรากฏแสดงให้เห็นพรอมกันนั้นยิ่งแล้วใหญ่ เพราะแม้แต่ในราชวงศ์เองก็ยังถือเป็นเรื่องยากที่จะเกิดขึ้นมาได้

 

อย่างดีที่สุดก็แค่มีผมสีดำ หรือไม่ก็ดวงตาสีแดงอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น

 

แต่กับชายคนนี้ เขามีดวงตาสีแดงหนึ่งข้างกับผมสีดำปรากฏให้เห็น

 

การที่เขามีสิ่งนั้นทั้งคู่ มันถือว่าเป็นปาฏิหารมาก ๆ

 

ส่วนดวงตาสีดำนั้น บางทีคงได้มาจากพ่อแม่ของเขาสักคนที่เป็นชาวต่างชาติเหล่านั้น

 

เอาเถอะ ถึงจะเป็นเรื่องกรณีพิเศษที่หายาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีอะไรให้คิดมากมายหรอกนะ

 

เพราะว่าเรื่องราวกว่าครึ่งที่เกี่ยวกับจอมมารนั้น ต่างก็เป็นข่าวลือทั้งนั้น มันไม่มีสิ่งไหนน่าเชื่อถือเลยสักนิด การออกตามหาคนที่มีผมสีดำและดวงตาสีนั้น ถึงจะหายาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี ใช่ว่าชั้นพึ่งจะเคยเห็นคนแบบนี้ในวันนี้ครั้งแรกเสียหน่อย

 

เมื่อสรุปได้ดังนั้น ชั้นก็เดินผ่านพวกเขาไปอย่างง่วง ๆ

 

ชายคนนั้นกับชิม่อนจะไปทำอะไรที่บนหลังคา ก็ไม่ใช่เรื่องของชั้นสักหน่อย

 

พวกเขาจะไปเล่นสนุกกันสองคนในโลกของไม้ป่าเดียวกันก็เรื่องของเขา

(tn : โครโน่ เอ็งโดนราชวงศ์มองว่าเป็นพวกสายเหลืองแล้วฟะ)

 

หรือว่าชั้นควรจะเก็บบึนทึกหลักฐานเอาไว้ ? ถ้าเอาข่าวนี้ไปขายคงได้ราคาแพงแน่นอน ชายรูปหล่อคนหนึ่งกับชิม่อนไปทำลับตากันสองคนบนหลังคาอาคารเรียน

 

แต่ดวงตาของชายคนนั้นก็ดูแหลมคมจนน่ากลัวอยู่เหมือนกัน

 

ชั้นคิดแบบนั้นไปพลาง เดินลงบันไดไปพลาง

 

…”อ้า นายไปอยู่ที่หลังคานี่เอง !”

 

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น เป็นเสียงที่คุ้นหูชั้นดีเลยละ

 

เนโร “ไม่ได้อยู่ที่หลังคาสักหน่อย”

 

ก็อยู่ตรงบันไดแล้วนี่น่า

 

…”แล้วมันต่างยังไงยะ ! บันไดนี้มันขึ้นไปที่หลังคาไม่ใช่หรือไง !”

 

ก็มีเหตุผลของเธอแฮะ

 

เด็กสาวผมทรงทวินเทลสีแดงที่สวมผ้าคลุมสีแดงสดคนนี้ ก็คือชาร์ลลอต ทริซัน สปาด้า (シャルロット・トリスタン・スパーダ)

 

เพียงแค่ชื่อก็เป็นที่รู้กันแล้วว่าเธอคนนี้เป็นคนของราชวงศ์สปาด้าแห่งนี้นี่เอง

 

เธอคือองค์หญิงและเป็นลูกลำดับที่ 3 ของราชวงศ์สปาด้า

 

แต่สำหรับชั้น เธอคือเพื่อนสมัยเด็กที่เล่นมาและเติบโตมาด้วยกัน และเอาใจยากชิบหาย

 

ชาร์ลลอต “อย่าคิดว่าฉันเหมือนกับนายนะยะ ฉันนะผ่านวิชา [วงแหวนเวท] ไปแล้ว นายนั่นแหละ โดดเรียนทำไมกัน !”

 

เพียงแค่ครึ่งชั่วโมง เธอก็ผ่านบทเรียนมาได้สำเร็จแล้ว เธอยังคงเก่งไม่เปลี่ยนแปลง

 

ดวงตาสีทองและผมสีแดงของเธอนั้นเหมือนของพ่อเธอ [ราชาแห่งดาบ] เลโอนาร์ด แต่ไม่เหมือนกับพ่อสัตว์ประหลาดของเธอ เธอนั้นมีใบหน้าและดวงตาที่สวยสมวัย ดีแล้วละนะที่ชาลอต ที่เธอได้รับเชื้อมาจากทางฝั่งแม่มากกว่าของทางฝั่งพ่อนะ

 

ถ้าเอาตรง ๆ นะ ถ้าหากเธอมีรูปร่างทรวงอก และตูด เหมือนของคุณแม่เธอมากแล้วละก็ ชั้นจะชอบมาก ๆ เลยละ

 

แต่ชั้นคงต้องหยุดคิดเรื่องไร้สาระเหล่านี้ก่อน เพราะหากเธอรู้สึกได้ถึงความคิดอันเสียมารยาทของชั้นตอนนี้ เธอก็คงไม่ลังเลที่จะส่งลูกถีบเข้ามาที่ใบหน้าของชั้นทันที

 

เนโร “แสดงว่าเธอผ่านชั้นเรียนนั้นมาแล้วหรือ ? เร็วเช่นเคยนะ”  

 

ชั้นยังไม่อยากถูกเธอถีบ เลยรีบเปลี่ยนหัวข้อคุยไปก่อน

 

ชาร์ลลอต “ไม่หรอก ฉันนะเสร็จเป็นที่สองละ”

 

เธอพูดเหมือนกับเป็นเรื่องปกติ และไม่ได้เสียใจอะไรมากกับการที่ตัวเองได้ที่สอง

 

เพราะไม่ว่าชาร์ลจะพยายามมากแค่ไหน ยังไงก็สู้คน ๆ นั้นไม่ได้เสียที

 

เนโร “ไม่หรอก ตราบเท่าที่มี ซาฟี (サフィ) ยังไงก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ”

 

ชาร์ลลอต “อือ เพราะหมอนั่นคือซาฟียังไงละ”

 

ถึงเธอจะป็นพวกเนโครแมนเซอร์ไม่ใช่จอมเวท แต่เธอก็คิดว่าตัวเองเรียนรู้เวทมนต์สมัยใหม่ได้ยอดเยี่ยมไม่แพ้คนอื่น ๆ แต่ก็นะ

 

เนโร “เอาเถอะ ที่เธอมาหาชั้นนี่เพราะหิวแล้วสินะ ?”

 

ชาร์ลลอต “นั่นก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกเรื่องคือภารกิจครั้งหน้าต่างหาก !”

 

ดวงตาของเธอส่องประกายวิ้งออกมา อ้า...เอาอีกแล้ว ยัยนี่ต้องสร้างปัญหาใหม่ให้กับชั้นอีกแล้วแน่ ๆ

 

เนโร “โอ้ย พักบ้างเถอะ ตอนนี้ก็เป็นนักผจญภัยแรงค์ 4 แล้วนะ น่าจะพอได้แล้วม้าง”

 

ถ้าเล่นมุ่งหน้าไปด้วยความเร็วแบบนี้ พวกเราคงเป็นนักผจญภัยแรงค์ 5 ก่อนหน้าพวกพี่ชายของเธอ วิลฮาร์ท ทริสตั้น แน่นอน

 

แต่เขาเป็นถึงราชวงศ์อวาลอน แล้วมาร่วมปาร์ตี้กับเธอที่เป็นราชวงศ์เช่นกัน ชั้นยังไม่อยากสร้างปัญหาวุ่นวายมาก หรือโดดเด่นมากไปกว่านี้หรอกนะ

 

ที่ชั้นไปสมัครเป็นนักผจญภัยนั้นก็เพราะแค่อยากฆ่าเวลาและเรียนรู้วิชาบางอย่างเท่านั้นเอง

 

ชาร์ลลอต “ไม่ต้องไปสนพวกเสียงนกเสียงกาหรอก ปลอ่ยพวกบ้านั้นอิจฉาไปเถอะ”

 

เนโร “มันก็จริงของเธอ แต่…”

 

แล้วคุณเจ้าหญิงรู้หรือเปล่าว่าใครกันนะ ที่ต้องไปช่วยตามเช็ดล้างปัญหาพวกนั้นนะ ?

 

แต่เงียบเอาไว้ดูท่าจะดีกว่าแฮะ

 

เนโร “ก็ได้ ภารกิจต่อไปคืออะไรละ ?”

 

ชาร์ลลอต “ได้ยินเรื่องรังของซาลามานเดอร์ใช่มั้ย ?”

 

แน่นอนสิ พอมาเป็นแรงค์ 4 แล้ว พวกเราก็ได้รับข้อมูลของดันเจี้ยนมาเยอะเลยนี่

 

รังของพวกมันอยู่ทางเหนือของภูเขากาลาฮอล มันเป็นถ้ำที่เหมาะสมกับรังของพวกมังกรเป็นอย่างมาก

 

และครอบครัวของพวกมันก็สร้างรังอยู่ในนั้น และใช้ชีวิตมาอย่างยาวนานในรังนั้นกัน

 

เป็นสถานที่ที่จะมีพวกหัวหน้าระดับสูงอาศัยอยู่โผล่ออกมาก็ไม่แปลกเลยสักนิด

 

เรียกได้ว่า ใครที่คิดจะเข้าไป ก็เหมือนกับกระโดดลงไปกลางดงรังเพลิงนั่นแหละ

 

เนโร “เออ อย่าบอกชั้นนะว่า…”

 

ชาร์ลลอต “อือ ก็อย่างนั้นนั่นแหละ !”

 

อ้า เดาถูกเผงเลยตรู

 

แต่ชั้นก็ไม่รู้เวทมนต์ที่จะหยุดเธอตอนนี้ได้เช่นกัน

 

ชาร์ลลอต “แถมยังมีมังกรสองหัวด้วยนะ พวกเราอาจจะได้เห็นมันด้วยละ”

 

เนโร “เห็นว่าปีนี้น่าจะตัวใหญ่มาก นี่เธอเอาจริงอย่างงั้นหรือเนี่ย !”

 

ชั้นไม่อยากเหนื่อยเลยโว้ย ! แล้วเธอคนนี้ก็ดูท่าอยากจะไปปราบมันเอาเสียมาก ๆ สิ่งที่ั้นต้องทำก็คือช่วยสนับสนุนเธอในการเอาชนะมัน อ้า ต้องเหนื่อยอีกแล้ว ก็ได้ ชั้นเข้าใจแล้วละ

 

ชาร์ลลอต “งั้นไปที่โรงอาหารกันเถอะ พวกเราต้องคุยกันอีกเยอะเลยละ”

 

ชาร์ลเริ่มวิ่งและลากแขนชั้นไปตามทางเดินของอาคาร

 

เนโร “อ้า โอ้ย แม่มม…. ช่วยไม่ได้ละน้า…”

 

แล้วชั้นก็ต้องเป็นคนจัดการให้กับความเจ้ากี้เจ้าการของชาร์ลแบบนี้เสมอมา

 

แต่อย่างน้อยชั้นก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยสักนิด เวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเธอ ชั้นรู้สึกมีความสุขและไม่รังเกียจความวุ่นวายที่เธอนำมาให้เลยสักครั้ง

 

ชั้นรู้สึกไม่เบื่อเลยเวลาที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับเธอตอนนี้




NEKOPOST.NET