[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 191 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.191 - บทที่ 13 เสียงกรีดร้องสีแดงที่คลุ้มคลั่ง (紅き憤怒の咆哮) ตอนที่ 191 อสูรเวทมนต์


ซาลามานเดอร์ถูกรู้จักในนามของมังกรไฟ

 

มันไม่ได้มีขาเหมือนนก แต่มีขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเกล็ดแข็ง กับปีกอันใหญ่โตค​ู่หนึ่งตามอย่างมังกรที่ปรากฏในตันานของยุโรป

 

เกล็ดสีแดงฉานของมันทำให้ดูเหมือนว่าร่างกายของมันถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยเปลวเพลิง อีกทั้งยังมีกรงเล็บกับคมเคี้ยวที่แหลมคมอันตรายยิ่งกว่าดาบเหล็กกล้า

 

นอกจากนี้มันยังสามารถพ่นลมหายใจมังกรอันร้อนแรงที่เทียบเท่ากับเวทมนต์​ขั้นสูงได้อีกด้วย

 

เมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ แม้แต่ผู้คนที่ปกครองโลกใบนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามังกระตัวนี้นั้นอยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารและสิ่งมีชีวิตทั้งมวล

 

และรังของซาลามานเดอร์ที่แสนอันตรายนี้ ก็มีอยู่รังหนึ่งในทางตอนเหนือของภูเขากาลาฮอล

 

พวกมันใช้ถ้ำเป็นรังของของพวกมัน และอาศัยมาอย่างยาวนานจากรุ่นสู่รุ่น

 

ดังนั้นจึงมีแต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดใช้พื้นที่ในส่วนทางตอนเหนือของภูเขาในการอยู่อาศัย

 

และ ณ ปัจจุบัยนี้ นอกจากซาลามานเดอร์แล้ว ยังมีซาลามานเดอร์ อีกตัวหนึ่งที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวใด ๆ

 

ปกติแล้วตัวผู้จะมีความอันตรายกว่าเพราะมีลมหายใจเพลิงที่ใหญ่กว่า แต่กับตัวนี้ มันเหนือไปกว่านั้น

 

เพราะมันมีสองหัวและร่างกายที่เหนือชั้นกว่าทุกตัวที่มีในรังของพวกมัน

 

นอกจากนี้ มันยังดุร้ายกว่าที่ควร เพราะตอนนี้คือช่วงเวลาที่พวกมันวางไข่กัน เลยทำให้มังกรเพศเมียอย่างมันมีความอันตรายสูงกว่าพวกตัวผู้

 

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความยากของพวกมันถูกจัดในระดับสูงกว่าแรงค์ 4

 

มังกรสองหัวตัวนี้คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในภูเขากาลาฮอลทางเหนือแห่งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

 

แต่ทว่า

 

*กี๊ซซซ*

 

ราชาผู้ครองบัลลังก์​ของภูเขาแห่งนี้กำลังจะถูกเปลี่ยนมือแล้ว

 

ที่รังของซาลามานเดอร์แห่งนี้กำลังถูกตดแต่งไปด้วยเลือดของพวกมันเอง

 

ที่แห่งนั้นไม่เหลือร่องรอยของมังกรผู้แข็งแกร่ง นอกจากสภาพอันโหดร้ายและน่าเวทนาของพวกมัน

 

ปีกของพวกมันถูกฉีกกระฉาก และที่พื้นก็ถูกถมไปด้วยลูกน้อยของพวกมันเอง

 

ปากของมันถูกฉีกขาดออกเป็นสองส่วนจนเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมของพวกมัน

 

หางของมันควรเอาไว้ปกป้องลูกน้อย ถูกฉีกออกมาจากร่างของมัน

 

เกล็ดสีแดงที่แข็งแกร่งถูกทุบทำลายลงด้วยค้อน แม้ว่าเกล็ดนั้นสามารถลมหายใจของมังกรได้ มันก็ยังถูกทำลายลง

 

แม้แต่มังกรสองหัวที่มีทั้งเพศผู้และเมียในร่างเดียวที่แข็งแกร่งที่าุดของถ้ำนี้ ก็มีสภาพไม่ต่างไปจากมังกรตัวอื่น

 

สาเหตุที่เกิดเหตุ​การณ์​เช่นนี้ สำหรับพวกมอนสเตอร์แล้ว มันไม่แปลกเลย

 

หากมีผู้ที่แข็งแกร่งกว่าปรากฏ​ตัว เรื่องแบบนี้ก็ถือว่าเป็นปกติ ก็แค่ว่ามีผู้ที่แข็งแกร่งกว่ามังกรสองหัวปรากฏ​ตัวเท่านั้นเอง

 

*โอ้ววววววว*

 

เสียงคำรามเดิมดังก้องไปทั่วถ้ำแห่งนี้

 

เจ้าของเสียงนั้นคืออสูรเวทมนต์​ที่มีรูปร่างแตกต่างไปจากมังกรเหล่านี้

 

มันมีรูปร่างเหมือนกับลิงกอริลลาที่กำลังเดินด้วยสี่ขาอยู่

 

แขนของมันยาวกว่า 6 เมตร และเมื่อวัดความสูงจากหัวไปถึงหางของมันแล้วก็จะมีถึง 10 เมตรได้

 

ขนาดตัวของมันหากเอาไปเทียบกับพวกซาลามันเดอร์แล้ว ก็ถือว่าตัวเล็กกว่ามาก และหากเอาไปเทียบกับมนุษย์​พวกเขาก็คงระบุให้มันเป็นเพียงแค่มอนสเตอร์ตัวใหญ่ปกติเท่านั้น

 

ส่วนร่างกายของมันนั้น ก็แทบไม่ต่างจากกอริลลาทั่วไป จะมีก็เพียงแค่กล้ามเนื้อที่มีพลังทัดเทียมมิโนทอร์หรือพวกไซครอบเหล่านั้น

 

แขนและมือของมันหนาหยาบกร้านราวกับเป็นกิ่งไม้ใหญ่ที่มอายุกว่าพันล้านปี

 

ที่มือขวาของมันมีอัญมณี​สีแดงส่องแสงออกมา มันแผ่พลังเวทมนต์ที่มีอำนาจหลอมละลายเกล็ดอันแข็งแกร่งของซาลามานเดอร์ได้

 

มันมีขนสีดำ และแซมด้วยขนสีแดงอยู่ที่รอบแขนและแฝงคอของมัน

 

แฝงขนสีแดงของมันดูร้อนแรงราวกับเปลวเพลิง หางของมันที่เหมือนกับหางวัวนั้น มีพู่สีแดงติดอยู่ตรงปลายหางของมันเช่นกัน

 

ร่างของอสูรตนนี้กำลังย่างก้าวเดินไปยังฝูงลูกมังกรที่กำลังขู่ร้องกลับมา

 

พวกมันกลัวจนลืมไปแล้วว่าสามารถที่จะโบยบินหนีไปได้

 

อีกอย่าง ต่อให้พวกมันไม่กลัว ยังไงซะพวกมันก็บินหรือวิ่งหนีไม่ได้อยู่แล้ว

 

เพราะก่อนที่พ่อแม่ของพวกมันจะถูกฆ่า พวกลูกน้อยก็ถูกเด็ดปีกและหักขา จนอยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายไปก่อนแล้ว

 

พ่อแม่ของพวกมันที่เห็นลูกน้อยถูกทำร้าย ก็พุ่งเข้ามาทำร้ายเจ้ากอริลลาอย่างบ้าคลั่ง

 

และนั่นก็ทำให้พ่อแม่ของพวกมันถูกฆ่าในเวลาต่อมา

 

อสูรเวทมนต์​ตัวนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งต่อหน้าพวกซาลามานเดอร์ตัวน้อยที่หวาดกลัว

 

มันยิ้มอย่างชั่วร้าย

 

หูที่เรียวยาวเหมือนหูกระต่ายนั้นกำลังสั่นไหวอย่างมีความสุข

 

ดวงตาสีดำกำลังจ้องมองเด็กน้อยตรงหน้าของมัน

 

แล้วมันก็คว้าหัวของเด็กน้อยเหล่านั้นที่พยายามจะตะกายหนีเข้าปากของมันไป

 

ปากของมัยเคี้ยวและกลืนกินไปทั้งกระดูกและเกล็ดที่แข็งกล้าไปพร้อมกัน

 

มันเคี้ยวจนหมดสิ้น แล้วเริ่มต้นจับเด็กตัวต่อไปมากิน

 

เวลาอาหารของมันดำเนินต่อไปอีก 5 นาที จนในที่สุดภายในถ้ำแห่งนี้ก็เหลือเพียงแค่มันตัวเดียวเท่านั้น

 

*โกร้ววววว*

 

มันคำรามก้องไปทั่วถ้ำแห่งนี้

 

ปัจจุบันนี้ ผู้ปกครองภูเขากาลาฮอลคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว




NEKOPOST.NET