[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 189 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.189 - ตอนที่ 189 เอ้ ไม่ใช่ห้องรวมหรอกหรือเนี่ย !? เปล่า นี่ห้องน้ำชายครับ !!


ในช่วงบ่าย ชั้นใช้เวลาที่เหลือไปกับการประชุมอาวุธยุคใหม่ด้วยกันกับชิม่อนอยู่ในห้องวิจัยใหม่ของเธอด้วยกันสองคน

 

ถึงความรู้ของชั้นจะอยู่เพียงแค่ระดับมัธยม​ศึกษาตอนปลาย แต่ชั้นก็คิดว่าเธอน่าจะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้

 

แล้วชั้นก็ไม่ได้จบเพียงแค่ที่ปืน แต่ยังเล่าไปถึงรถยนต์ รถไฟ เครื่องบิน มือถือ ทีวี ทุกอย่างที่เป็นเทคโนโลยียุคใหม่ให้ชิม่อนฟัง

 

ชั้นไม่รู้ว่าในหับของชิม่อนเห็นภาพอะไรอยู่ แต่เธอดูสนใจเรื่องราวเหล่านี้มาก

 

แล้วพอรู้ตัวอีกที พระอาทิตย์​ก็เริ่มตกดินไปแล้ว ชั้นจึงคิดว่าถึงเวลาที่จะกลับไปโรงแรมได้แล้วละ

 

ชิม่อน “ร้อนชะมัด เดียวผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ”

 

ถ้าหากบังเอิญชิม่อนไม่พูดแบวนั้นออกมาก่อนนะ

 

โครโน่ “ที่นี่มีห้องอาบน้ำด้วยเรอะ?”

 

ชิม่อน “ก็มีนะสิครับ ?”

 

ชิม่อนตอบชั้นกลับด้วยน้ำเสียงที่ว่า ‘ไม่รู้หรือไง’ แบบนั้น

 

ก็อย่างว่า ชั้นนะไม่รู้อะไรเลย นอกจากสิ่งที่ได้เจอมาเท่านั้นเองแหละ

 

โครโน่ “ก็หมู่บ้านอิรุสมันไม่มีห้องอาบน้ำนะ”

 

ชิม่อน “นั่นสินะครับ เพราะที่หมู่บ้านอาลซัสก็ไม่มีเหมือนกัน ปกติโรงอาบน้ำสาธารณะ​มักจะมีอยู่แค่ตามเฉพาะเมืองใหญ่อย่างสปาด้า หรือไม่ก็ตามบ่อน้ำพุร้อนเท่านั้นแหละครับ”

 

สปาด้าสุดยอด ! พอรู้ว่ามีโรงอาบน้ำสาธารณะอยู่ ชั้นก็รู้สึกว่าโชคดีจริง ๆ ที่ได้มาเยือนยังสปาด้าแห่งนี้

 

ถ้าถามว่าทำไมนะหรือ ? ก็เพราะการอาบน้ำนั้นคือหัวใจของคนญี่ปุ่น​ยังไงละ!

 

มันเป็นสถานที่ซึ่งจะได้รับการชำระทั้งร่างกายและจิตใจ

 

ชั้นอยากจะเข้าไปแช่บ่อน้ำร้อนเต็มทนแล้วตอนนี้

 

ชิม่อน  “ถ้างั้นพวกเราไปด้วยกันมั้ยครับ ?”

 

โครโน่  “แน่นอน ไปกันเถอะ!”

 

ชิม่อนในตอนนี้เปรียบได้ดั่งพระเจ้าผู้มาโปรด​ให้กับชั้นเลยละ

 

 

มันใช้เวลา 5 นาทีกับการเดินมายังโรงอาบน้ำสาธารณะ​

 

มันตั้งอยู่นอกเขตของโรงเรียนนี้เอง

 

โครโน่ “อยู่ตรงนี้นี่เอง ต้องจำให้ดีแล้วละ”

 

ชั้นไม่รู้ว่าตัวเองพลาดไปได้ยังไง

 

เพราะมันเป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่มาก แถมยังตั้งเด่นเป็นตระหง่านอยู่บนถนนหลัก เท่านั้นไม่พอ มันยังมีป้ายแขวนบอกเอาไว้อีกด้วยว่า [โรงอาบน้ำสาธารณะ]​

 

โครโน่ “ดูคึกคักน่าดู ทั้งที่ยังเป็นเวลาแบบนี้”

 

หมอกควันที่พวยพุ่งไปบนท้องฟ้าสีแดงฉาน กันผู้คนหลากเผ่าพันธุ์​ต่างกำลังเดินเข้าออกสถานที่แห่งนี้กันเป็นจำนวนมาก

 

ชิม่อน  “ที่สปาด้าผู้คนใช้ชีวิตกันยาวนานครับ ต่อให้มืดค่ำไปแล้ว ก็ยังมีคนเดินถนนให้เห็นอยู่เลยครับ”

 

ชิม่อนในตอนนี้อยู่ในสภาพที่เตรียมอุปกรณ์​พร้อมจะเข้าไปอาบน้ำแล้วถืออยู่ในมือของเธอเอาไว้

 

โครโน่ “ถ้างั้นก็รีบเข้าไปเถอะ”

 

ชิม่อน  “ครับ”

 

หัวใจของชั้นเต้นแรงขึ้นเพราะคิดว่าจะได้สัมผัสกับการพักผ่อนแสนสบายในที่สุดในเร็ว ๆ นี้แล้ว

 

ชั้นเดินเข้าไปข้างในโดยเปิดประตูบานคู่ที่อยู่ตรงหน้าของตน

 

ข้างในนั้นมีผู้คนกำลังยืนจ่ายเงินค่าบริการให้กับคุณยายที่ยืนเฝ้าอยู่

 

ทางซ้ายคือประตูสำหรับเพศชาย ส่วนทางขวาคือประตูสำหรับเพศหญิง

 

ส่วนที่ชั้นอยู่ตอนนี้คือโถงต้อนรับ ชั้นเห็นบางคนกำลังนั่งดื่มน้ำและนั่งพักอยู่ข้างในนี้

 

ลักษณะ​ภาพรวมนั้น มันไม่ได้ต่างไปจากโรงอาบน้ำของโลกเดิมของชั้นเลย

 

ชิม่อน “ค่าใช้บริการ 300 ครัน ค่าเช่าผ้าเช็ดตัว 50 ครัน ครับ”

 

ก่อนที่ชั้นจะได้ตรวจสอบราคา ชิม่อนก็เป็นคนแจ้งให้ชั้นรู้ก่อนแล้ว

 

ชั้นควักเงินจ่ายออกไป 350 ครันพร้อมกับชิม่อน

 

ชั้นรีบพุ่งเข้าไปข้างในห้องเปลี่ยนเสื้อพร้อมกับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข

 

แล้วชั้นก็เปิดประตูบานเลื่อนตรงหน้าออก

 

ข้างในนั้นมีชายจำนวนมาก ต่างกำลังเปลือยผ้าอยู่

 

แม้แต่ห้องเปลี่ยนเสื้อ ก็ไม่ได้ต่างไปจายประเทศญี่ปุ่นเลยสักนิด

 

แต่เพราะส่วนใหญ่เป็นพวกนักผจญภัย​ข้างในเลยมีแต่ผู้ชายบ้ากล้ามจำนวนมากชุมนุมอยู่กัน

 

นอกจากนี้ยังเต็มได้ด้วยผู้คนหลากเผ่าพันธุ์​

 

ถึงจะไม่ใช่เรื่องของชั้น ว่าแต่พวกสเกเลตั้นนี่ มาแช่น้ำร้อนแล้วมันช่วยอะไรได้อย่างงั้นหรือ ?

 

ระหว่างที่คิดไร้สาระ ชั้นก็เริ่มถอดชุดคลุมจอมเวท และเสื้อผ้าของตนออกมา

 

โครโน่ “ว่าแต่ ไม่ได้ต่างจากโรงอาบน้ำที่โลกเดิมเลยแฮะ”

 

ชิม่อน “เอ้ อย่างงั้นหรือครับ”

 

โครโน่ “ใช่ ๆ”

 

“…”

 

เออ เดียวนะ เมื่อกี้ดูเหมือนชั้นท่าจะหูพาดแฮะ

 

เพราะชั้นกำลังได้ยินเสียงของคนที่ไม่สมควรมาอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าชายแห่งนี้

 

ชิม่อน “มีอะไรหรือเปล่าครับคุณพี่ชาย ?”

 

ชั้นมองไปทิศทางต้นเสียงนั้น

 

โครโน่ “ทะ ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ ?”

 

ที่ตรงหน้าของชั้น ชิม่อนกำลังยืนอยู่ในสภาพใช้ผ้าขนหนูพันรอบตัวเอาไว้

 

หัวไหลของเธอกำลังโชวผิวขาวสวย ๆ ให้ชั้นได้เห็น

 

แถมเธอยังยืนโชว์ได้อย่างไร้ยางอาย ราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติ

 

ไม่ใช่แล้ว ! นี่คือห้องอาบน้ำของชายชาตรีนะเฟ้ย ! ต่อมห้เธอชอบแต่งครอสเดรสแค่ไหน เธอก็ไม่ควรเข้ามาในห้องน้ำชายแบบนี้นะ !”

 

ไม่สิ หรือว่าห้องนี้เป็นห้องอาบน้ำรวมหรือเปล่า ?

 

พอมานึกดู ญี่ปุ่นสมัยเอโดะเองก็มีการใช้ห้องอาบน้ำรวมอยู่เช่นกัน บางทีคงเป็นเรื่องปกติของ---

 

ชิม่อน  “เออ หรือว่าคุณพี่ชายไม่อยากอาบน้ำพร้อมกับผมหรือครับ ?”

 

ชั้นไม่รู้ว่าชิม่อนพยายามคิดที่จะพยายามล่อลวงชั้นหรือยังไง แต่เธอที่พยายามชักชวนชั้นเช่น มันทำให้เธอดูน่ารักมาก ๆ

 

แถมผิวของเธอยังข่าวพ่องราวกับพระจันทร์อีกด้วย

 

ชั้นไม่ใช่ชายที่จะมีน้ำอดน้ำทนอะไรแบบนี้ได้หรอก ชั้นยังสามารถเลือดดำไหลได้เช่นกัน แต่ถ้าชั้นต้องการ ชั้นก็สามารถที่จะยับยั้งชั่งใจ และอดทนผ่านไปได้เช่นกัน

 

โครโน่ “ไม่ใช่ว่าอยากหรือไม่อยาก แต่นี่คือห้องอาบน้ำชายนะ !?”

 

ชิม่อน “ก็ถูกแล้วนี่ครับ…”

 

ถ้ารู้อยู่แล้ว ยังจะมาทำไมอีก ?

 

โครโน่ “โอ้ย ยังจะคิดอะไรอีก เธอนะควรที่จะไปห้องอาบน้ำของฝั่งผู้หญิงนู้นไม่ใช่หรือไง ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ของเด็กผู้หญิงนะ !”

 

ชั้นพูดออกไปในที่สุด

 

ชิม่อน  “ผมต่างหากที่คสนถามว่าพี่ชายกำลังพูดอะไร ทำไมผมต้องไปฝั่ง---อ้า หรือว่าคุณพี่ชาย…”

 

ดูท่าเธอจะรู้ตัวแล้วสินะ เธอมองมาทางผมตาโตอย่างตกใจเลยละ

 

ชิม่อน “นี่คุณพี่ชายคิดว่าผมเป็นผู้หญิงใช่ไหม?”

 

มันก็แน่อยู่แล้วสิ ชั้นไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงพูดว่า “นี่คุณพี่ชายคิดว่าผมเป็นผู้หญิงใช่ไหม?”

 

ไม่สิ ที่นี่คือต่างโลกนะ บางทีการปฏิบัติต่อเพศชายและเพศหญิงอาจจะไม่เหมือนกับโลกเดิมของชั้นก็เป็นได้

 

แล้วชิม่อนก็เป็นผู้หญิง...เดียวนะ ชั้นรู้สึกจะจำได้แล้วละว่าช่วงแรก ๆ ชั้นเคยสับสนเรื่องเพศของชิม่อนไม่ใช่หรือไงกัน ?

 

แล้วชิม่อนก้ไม่คเยบอกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงเลยสักครั้ง

 

เออ หรือว่าชั้นจะคิดเองเออเองไปอย่างงั้นหรือเนี่ย ?

 

โครโน่ “ชิม่อน...เป็นผู้ชาย ?”

 

ในที่สุดชั้นก็ถามคำถามนี้ออกไปได้ในที่สุด

 

ชิม่อน “คุณพี่ชาย !? บ้า บ้า บ้า ! บ้าที่สุด ! ผมเป็นผู้ชายจริง ๆ นะครับ แค่ดูก็รู้ไม่ใช่หรือไง !!”

 

คงจะรู้หรอกนะ ก็เล่นน่ารักซะขนาดนี้

 

วิธีการพูดของเธอเหมือนกับของมิอะเวลาที่พูดเลย

 

โครโน่ “ขอโทษทีนะ ชั้นนึกว่าเธอเป็นผูู้หญิงมาตลอดเลย…”

 

ชิม่อน “ผมเป็นผู้ชาย !! คุณพี่ชายบ้า บ้า บ้า ! บ้า คนบ้า คนโง่ !! คนบ้าาาา !!”

 

ชิม่อนชกเข้ามาที่หน้าอกของชั้นรัว ๆ ไม่หยุดซึ่งมันไม่เจ็บอะไรเลย แถมปฏกิริยาของเธอแบบนี้กลับทำให้ดูน่ารักยิ่งขึ้นไปอีก

 

แต่บรรยากาศรอบตัวที่กำลังจ้องมาทางชั้นนี่สิ ที่เจ็บปวดยิ่งกว่า

 

… “ดูคู่รักตรงนั้นสิ”

 

ชั้นเริ่มชักอยากจะสาดกระสุนปีศาจออกไปใส่ผู้คนรอบ ๆ ตัวเองตอนนี้แล้วละ

 

โครโน่ “...ชั้นขอโทษ”

 

ชิม่อน “ฮึ...ผมยอมให้ก็ได้ เพราะมีหลายคนที่มักชอบคิดว่าผมเป็นผู้หญิงอยู่เรื่อยเลย...”

 

อ้า...ชั้นละสงสัยจริง ๆ ว่าเป็นเพราะอะไร  

 

เอาเถอะ ได้เวลาไปอาบน้ำแล้วละ

 

ชั้นถอดเสื้อซับในออกมา ชิม่อนเองก็เช่นกัน

 

“...”

 

มันเป็นความรู้ที่ไม่รู้จะพูดยังไงดี ก็นะ ผิวขาว ๆ ของชิม่อนที่ถอดเสื้อผ้าออกมาให้เห็นในระยะใกล้แบบนี้ ชั้นจะรู้สึกแบบนั้นมันคงไม่ผิดใช่ไหม ?

 

ชั้นทำเป็นไม่สนใจหัวใจที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งของตัวเอง

 

หลังจากถอดเสื้อออกมาแล้ว ครึ่งท่อนบนของชิม่อนก็เปล่าเปลือยทันที มันเป็นร่างกายที่ดูเหมือนกับเป็นของเด็กผู้หญิงเอามาก ๆ

 

ผิวของเธอขาวพ่องสะอาดราวไข่มุก รูปร่างเพรียวบางน่ารัก ถ้าไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้ชาย ก็คงคิดว่าเป็นผู้หญิงจริง ๆ นั่นแหละ

 

ชิม่อนไม่ลังเลที่จะถอดช่วงล่างของตัวเองออกมาเลย

 

กางเกงของเธอที่ถอดออกมานั้น ได้เผยให้ชั้นได้เห็นต้นขาขาวสวยงามของเธอ

 

เธอไม่มีขนหน้าแข้งให้เห็นเหมือนอย่างที่ผู้ชายควรจะมีกัน ตกลงผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ฟะ

 

แต่เธอก็ไม่มีหน้าอก อืม… ตกลงเป็นผู้ชาย ?

 

และแล้วความสับสนของชั้นก้ได้สิ้นสุดลงในเวลาต่อมา

 

ชะวิ้งงง !

 

สิ่งนั้นกำลังยืนยันความเป็นชายของชิม่อนให้ชั้นได้เห็นเต็มสองลูกตาชัดเจน

 

โครโน่ “...ชิม่อน”

 

ชิม่อน “เออ มีอะไรหรือครับ ?”

 

ชิม่อนหันมาทางชั้นพร้อมกับผ้าขนหนูที่อยู่ในมือ

 

โครโน่ “เออ เปล่า ไม่มีอะไร”

 

ใช่แล้ว มันไม่มีอะไรหรอก ก็แค่ว่า เจ้าสิ่งนั้นชั้นได้ยืนยันด้วยตาของตนเองไปแล้วเท่านั้นเอง

 

ชิม่อน ถึงของเขาจะ [เล็ก] แต่ก็แน่นอนแล้วว่าเขาเป็น [ผู้ชาย]

 

ชิม่อน “เร็ว ๆ สิครับ”

 

โครโน่ “อ้า...อืม”

 

ชั้นตอนนี้เองก็สภาพเปล่าเปลือยแล้วเช่นกัน พวกเราทั้งคู่ต่างลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำด้วยกัน

 

โครโน่ “เออ ชิม่อน ทำไมต้องทำท่ากระสับกระส่ายแบบนั้นด้วยละ ?”

 

พอชั้นได้รู้ความจริงของชิม่อน ชั้นก็คิดว่าไม่มีอะไรต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ชั้นกำลังทำตัวเป็นปกติเหมือนกับที่เข้าหาเพื่อนผู้ชายด้วยกันแบบนั้น

 

ชิม่อนกำลังกระสับกระส่ายอยู่ ไม่สิ เหมือนกับกำลังระวังอะไรบางอย่างมากกว่า

 

ชิม่อน “เออ อืม เออ…”

 

ชิม่อนเริ่มหน้าแดงขึ้นมา หยุด หยุดเดียวนี้เลยนะ ! ชั้นที่รู้ความจริงของเอ็งแล้ว อย่ามาทำให้ชั้นสับสนอีกสิฟะ ! นี่ขนาดชั้นรู้ความจริงแล้ว หัวใจของชั้นก็ยังเริ่มเต้นแรงขึ้นมาอยู่เลย

 

ชิม่อน “คือแบบว่า บางครั้งก็ชอบมีคนมาจับก้นของผม ผมเลยต้องระวังตัวเองแบบนี้นะครับ”

 

โครโน่ “...ลำบากน่าดูเลยนะ”

 

แล้วชั้นก็ค้นพบสัจธรรมของโลกในที่สุด ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ขอแค่ให้ [น่ารัก] ก็เพียงพอแล้ว

 

เอาละ งั้นตอนนี้เดียวชั้นจะเป็นไม้กันหมาให้กับนายเองชิม่อน

 

***

 

หลังจากแช่น้ำเสร็จ ชั้นก็กลับไปที่โรงเตี้ยมด้วยความสุขจนฮัมเพลงออกมาเป็นจังหวะ

 

อากาศหน้าร้อนที่สัมผัสผิวกายของชั้นตอนนี้ มันช่างให้ความรู้สึกที่ดีจริง ๆ

 

และชั้นก็ไม่ลืมที่จะซื้อชุดกระต่ายเอาไปฝากให้กับลิลี่อีกด้วย

(tn : โครโน่มันร้าย รู้ตัวว่ากลับดึก เลยซื้อของเตรียมง้อเมียหลวง)

 

ตอนที่ไปที่ร้านนั้น ป้าแม่มดก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิม แต่พอชั้นแสดงบัตรกิลแรงค์ 2 ให้เธอดู ป้าแม่มดคนนั้นก็แสดงท่าทีประทับใจในตัวของชั้นทันที

 

ดูเหมือนเธอจะเข้าใจแล้วว่าชั้นไม่ใช่ลูกขุนนางที่ออกมาเล่นสนุกแบบนั้น

 

แถมเธอยังลดราคาให้ชั้น จนซื้อมาได้ในราคาเพียง 37,000 ครันเท่านั้นเอง

 

ตอนแรกชั้นคิดว่าชุดนี้ทำมาจากกระต่ายที่มีขนสีขาว แต่กลายเป็นว่ามันทำมาจากมอนสเตอร์ ปันปัน ที่อาศัยอยู่ในภูเขาหิมะแทนเสียได้

 

แล้วตอนนี้ชั้นก็กำลังเดินกลับไปที่โรงเตี้ยมพร้อมกับชุดกระต่ายขนปันปันที่อยู่ในมือของตัวเอง

 

แต่กลายเป็นว่า---

 

ฟิโอน่า “ฮึ คุณโครโน่ไม่มีของฝากให้ฉันบ้างหรือคะ ?”

 

ชั้นดันลืมเธอคนนี้ไปเสียสนิทเลย

 

ไม่สิ มันหยาบคายไม่ใช่หรือไงที่มาถามหาของฝากแบบนั้น แต่ชั้นก็รู้สึกผิดเหมือนกันพอได้เห็นเธอมองไปทางลิลี่ด้วยสายที่อิจฉาอยู่

 

ลิลี่ตอนนี้กำลังสวมชุดกระต่ายสีขาวน่ารักอยู่

 

ชั้นเลยต้องขอโทษเธอเป็นการใหญ่ ก่อนที่จะให้สัญญาไปว่าจะทำพุดดิ้งให้เธอได้กินในวันหลังแทน

 

อีกอย่าง ตอนที่ชั้นตั้งปารืตี้นี้ขึ้นมา ชั้นก็เคยสัญญาว่าจะทำพุดดิ้งให้เธอกินเอาไว้ คงถึงเวลาที่จะต้องทำสัญญานั้นให้เป้นจริงเสียแล้วละ

 

ชั้นคิดเอาไว้ว่าจะใช้ห้องวิจัยของชิม่อนเป้นห้องครัวทำพุดดิ้ง

 

ห้องวิจัยของชิม่อนนั้นไม่ใช่โกดังเก็บของอย่างที่ชั้นเข้าใจในทีแรก แต่มันเป็นหอพักต่างหาก เพราะฉะนั้นมันจึงมีทุกอย่างที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตครบครัน

 

แล้วในตอนที่ชั้นกำลังคิดที่จะบอกพวกเธอให้ไปเข้าเรียนพร้อมกับชั้นเมื่ออัพแรงค์ได้ถึงแรงค์ 3 ตอนนั้นเอง

 

ฟิโอน่า “ความจริงแล้ว พวกเราเองก็มีของขวัญให้กับคุณโครโน่เช่นกันค่ะ ได้โปรดช่วยรับเอาไว้ด้วยนะคะ”

 

ชั้นก็ถูกพวกเธอทำเซอร์ไพรส์เสียแล้ว

 

โครโน่ “ขอบคุณมากครับ”

 

แต่ชั้นไม่อาจรู้ได้เลยว่า ของขวัญที่พวกสาว ๆ เตรียมเอาไว้ให้กับชั้นนั้นคืออะไร

…………………………………….

ติดตามอัพเดทกับทางผู้แปลได้ที่เพจ  https://www.facebook.com/Diamos-519670511704186/

โปรเจคอื่น ๆ (นิยายแต่ง)

"ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" (แต่งจบแล้ว) https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1699173

"DSU Board" (ยังไม่จบ) https://www.readawrite.com/?action=author_page&author_id=6f683b372cc7eacb980ec61b736cac74&page_no=1




NEKOPOST.NET