[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 186 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.186 - ตอนที่ 186 ยินดีต้อนรับสู่แฟรี่เทล


ณ สถานที่ลึกเข้าไปข้างในของถนนหลัก มีบาร์แห่งหนึ่งที่ชื่อว่า [แฟรี่เทล] ตั้งเอาไว้อยู่

 

ถึงจะดูน่ากลัว แต่ลิลี่กับฟิโอน่าก็ไม่กลัวที่จะไปยังสถานที่อโคจรเช่นนี้ เพราะมันเป็นร้านที่ลิลี่พึ่งจะได้ไปดื่มกับโครโน่เมื่อไม่กี่คืนก่อนหน้านี้นั่นเอง

 

ลิลี่ “เป็นร้านที่ดูผู้คนนิยมมากกว่าที่คิดแฮะ”

 

ลิลี่ที่อยู่ในร่างของเด็กได้พูดออกมาเช่นนั้น

 

ที่หน้าประตูของร้านบาร์แห่งนี้มีป้ายที่เขียนไว้ว่า [OPEN]

 

ดูเหมือนว่าพวกเธอที่มาที่ร้านในวันนี้จะมีจุดประสงค์อื่นที่ไม่ใช่เพื่อการมาดื่มกิน

 

ฟิโอน่า “ที่ร้านนี้มีอะไรให้ซื้อหรือคะ ?”

 

ลิลี่ “หึ หึ หึ เดียวก็รู้”

 

เธอตอบเช่นนั้นก่อนที่จะเปิดเข้าไปข้างในร้าน

 

พนักงาน “ยินดีต้อนรับ”

 

ข้างในร้านเป็นพื้นที่ขนาดเล็กเท่าร้านกาแฟธรรมดาทั่วไป

 

มีเพียงเก้าอี้กับโต๊ะ 2-3 ตัว ตั้งอยู่ภายในร้านกับลูกค้าหลากหลายเผ่าพันธ์ุเป็นกลุ่มลูกค้าหลักอยู่ภายในร้านนี้

 

และพนักงานร้านที่เดินเข้ามาต้อนรับเธอนั้น ก็ไม่ใช่เผ่าอื่นใด แต่เป็นเผ่าแฟรี่เช่นเดียวกับลิลี่นั่นเอง

 

อาจเป็นเพราะได้เห็นแฟรี่ตัวน้อยในสถานที่คาดไม่ถึง ฟิโอน่าจึงจับจ้องไปยังร่างของแฟรี่ที่สวมชุดพนักงานต้อนรับคนนี้อยู่

 

ต่อหน้าคนที่เป็นเผ่าเดียวกับเธอ ลิลี่ก็ไม่ได้แสดงท่าที่ผิดแปลกอะไรออกไป

(tn : หากยังไม่ลืม ลิลี่เป็นคนถล่มบ้านเกิดของเธอเองนะครับ)

 

ลิลี่ “ร้านส่วนในเปิดหรือเปล่า ?”

 

พนักงานแฟรี่ “จองเอาไว้หรือยังคะ ?”

 

ถึงเธอจะส่งยิ้มกลับมา แต่ลิลี่ก็จับได้ว่าพนักตรงหน้ากำลังแปลกใจอยู่

 

ลิลี่ “เปล่า นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมา ฉันต้องการเข้าเยี่ยมชม [ส่วนใน] หน่อยนะ”

 

ลิลี่ควักเงิน 10,000 ครันออกมายัดใต้โต๊ะให้กับพนักงานตรงหน้า

 

ลิลี่ “ได้ใช่ไหม ?”

 

เนื่องจากพวกแฟรี่มีความสูงทั่วไปโดยเฉลี่ยที่ 30 cm. เธอเลยต้องใช้ถุงมาโกยเหรียญทองตรงหน้า แล้วแอบซ่อนเอาไว้ที่ข้างใต้แขนของเธอก่อนที่จะส่งยิ้มกลับมาให้อีกครั้ง

 

พนักงานแฟรี่ “ได้ค่ะ เรียนเชิญทางนี้ได้เลยนะคะ”

 

………..

 

เก้าตัวที่ลิลี่นั่งอยู่นั้นตั้งอยู่ด้านในสุดของร้าน มันไม่ใช่ห้องที่แยกต่างหากออกมา แต่มันมืดจนยากที่จะมองเห็นจากส่วนทางเข้าของร้านได้

 

ฟิโอน่า “นี่มันสุดยอดไปเลยนะคะ ขนาดเสียงเองก็ยังมีการกางเขตแดนป้องกันเอาไว้ด้วย”

 

ฟิโอน่ารู้สึกได้ว่าเสียงของพวกเธอไม่อาจดังออกไปสู่ภายนอกได้

 

ลิลี่ “แน่นอนสิ มันเป็นที่นั่งสำหรับคุยเรื่องที่ไม่อาจให้คนอื่นได้ยินได้ยังไงละ”

 

พอได้ยินแบบนี้ เธอก็เข้าใจได้ทันที

 

ฟิโอน่า “หรือว่าเป็นการค้าขายข้อมูลอย่างงั้นหรือคะ ?”

 

ลิลี่ส่งสัญญาณตอบรับมาให้เธอว่าถูกต้อง

 

ลิลี่ “ใช่แล้ว มีแค่ที่นี่ที่จะพบคน ๆ นั้นได้”

 

คนที่ขายข้อมูลนั้นจะถูกเรียกว่า [โบรกเกอร์ข้อมูล]

 

เป็นเรื่องปกติที่ร้านขายเหล้าหรือตามร้านอาหารจะมีคนแบบนั้นอยู่ เพราะมันเป็นสถานที่ซึ่งข้อมูลสำคัญมักกระจายออกมา ไม่ว่าจะเป้นทวีปอาร์คหรือแพนโดร่าก็ไม่ต่างกันหรอก

 

ลิลี่ “ตอนคืนเดือนพระจันทร์เต็มดวงที่ฉันมาที่นี่นั้น ฉันก็แอบรู้ว่าที่ร้านนี้มี [โบรกเกอร์ข้อมูล] อยู่ ถ้าเป็นร่างเด็กละก็ฉันคงไม่รู้ตัวหรอก ช่างโชคดีจริง ๆ”

 

แต่ปกติแล้วโบรกเกอร์ข้อมูลนั้นเป็นตัวตนที่หายากมาก

 

เพราะฉะนั้นตามปกติแล้ว สำหรับคนที่ต้องการข้อมูลสำคัญต่าง ๆ เลยต้องไปสืบกับทางกิลเอา แต่พวกเขาก็จะได้เพียงแค่ข้อมูลเฉพาะที่ทางกิลจัดหาให้เท่านั้น แถมบางข้อมูลก็ปฏิเสธที่จะมอลให้กับนักผจญภัยหน้าใหม่อย่างแรงค์ 1 อีกด้วย

 

อย่างตอนที่ฟิโอน่าอยู่ในสาธารณรัฐ เธอเองก็ต้องพึ่งข้อมูลเช่นกัน แต่ด้วยความที่เข้าสังคไม่เก่ง ทำให้สุดท้ายเธอก็เลยไม่ค้อยได้ไปใช้บริการของแบบนี้เท่าไหรนัก

 

ฟิโอน่า “งั้นเดียวฉันทำหน้าที่กินแล้วก็อยู่ดูอย่างเงียบ ๆ ให้เองค่ะ”

 

ลิลี่ “ได้ เชิญตามสบายเลย”

 

ถ้าปล่อยให้ฟิโอน่าพูดอะไรแปลก ๆ ออกไปคงเป็นปัญหาแน่นอน

 

ถ้าส่งคำถามอะไรที่แปลกประหลาด บางทีคนขายข่าวก็จะปฏิเสธที่จะขายได้เช่นกัน

 

ฟิโอน่า “คุณลิลี่ค่ะ จะสั่งอะไรดีคะ ?”

 

แล้วตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าฟิโอน่าจะลืมซึ่งทุกสิ่งแล้วว่าพวกเรามาทำอะไรที่นี่

 

ลิลี่ “งั้นก็----”

 

ลิลี่มองไปที่เมนู แต่แล้วเธอก็หันหัวกลับมาข้างหน้าอีกครั้งนั่นก็เพราะว่า---

 

… “ขอโทษที่ทำให้รอค่ะ”

 

นั่นก็เพราะพนักงานแฟรี่คนเมื่อกี้ได้กลับมาหาพวกเธออีกครั้งนั่นเอง

 

เธอส่องแสงสีรุ้งออกมาจากปีกของเธอก่อนที่จะร่อนลงมาบนโต๊ะอย่างนุ่มนวล

 

พอเห็นแบบนี้แล้วเธอก็ดูไม่ต่างไม่จากตุ๊กตาที่น่ารักเลยละ

 

ลิลี่ “แสดงว่าเธอเป็นเจ้าของร้านนี้เองสินะ”

 

แฟรี่ “ใช่ค่ะ แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่แปลกใจเลยนะคะเนี่ย”

 

ลิลี่ “หุ หุ หุ ก็มันไม่ยากที่จะมองออกเลยไม่ใช่หรือไง”

 

ด้วยพลังเทเลพาธีของลิลี่ เธอก็สามารถอ่านใจและตรวจดูข้างในจิตใจจนรู้ได้ว่าแท้ที่จริงแล้วเธอคนนี้เป็นใครกัน

 

แล้วเธอก็รู้ด้วยว่าที่เธอมาเล่นเป็นพนักงานต้อนรับในชุดเดแบบนี้ก็เป็นเพราะว่ามันคืองานอดิเรกของเธอเอง

 

แฟรี่ “ยินดีต้อนรับสู่ร้านแฟรี่เทลค่ะ ฉันเป็นคนเปิดร้านแห่งนี้เอง ชื่อของฉันคือ [คาเรน] เชิญทำตัวตามสบายได้เลยค่ะ”

 

ลิลี่ “ฉันชื่อลิลี่ เธอคนนี้คือฟิโอน่า พวกเราเป็นนักผจญภัยแรงค์ 2 จากปาร์ตี้ [เอเลเมนต์มาสเตอร์]”

 

ฟิโอน่า “ขอโทษด้วยนะคะ แต่รบกวนขอสั่งอาหารก่อนได้มั้ยคะ ?”

 

โอ้พระเจ้า ! ฉันน่าจะให้เธอไปหาอะไรกินก่อนมาที่นี่นะเนี่ย ลิลี่คิดแบบนั้น

 

ส่วนคาเรนก็ส่งยิ้มรับแขกกลับมาก่อนที่จะทำตามคำขอของฟิโอน่า

 

แฟรี่ “ได้ค่ะ งั้นเอาเป็นว่าเริ่มจากการสั่งอาหารก่อนเลยนะคะ”

 

…………

 

สุดท้ายการซื้อขายข้อมูลก็เลยไม่ได้เริ่มต้นสักทีจนกว่าอาหารของฟิโอน่าจะเสร็จ

 

เพราะฟิโอน่าแค่คนเดียวก็สั่งกินล้างกินพลาญไปแล้ว แต่ก็ดี เพราะอย่างน้อยเธอก็จะได้มุ่งเน้นสมาธิไปกับการกินเพียงอย่างเดียว ไม่ต้องมารบกวนเธอระหว่างทำธุระกิจกัน

 

ส่วนลิลี่นั้นสั่งมาแค่ชาถ้วยเดียวเท่านั้นเอง

 

ลิลี่ “ฉันต้องการข้อมูลและต้องการให้เธอตรวจสอบอะไรหน่อยนะ”

 

ลิลี่รีบตัดเข้าสู่ประเด็นหลักทันที

 

ลิลี่ “ขอชื่อร้านขายอาวุธ ชุดเกราะ ไอเท็ม และขายทักษะที่เชื่อถือได้ รวมถึงร้านขายม้าด้วย”

 

คาเรน “ท่านลิลี่ค่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้มายังประเทศสปาด้าใช่ไหมคะ ?”

 

ด้วยคำขอของลิลี่ ทำให้คาเรนรู้ว่าเธอไม่ใช่คนของสปาด้า หรืออาจจะพึ่งมาถึงสปาด้า

 

และแน่นอนว่าบางทีคาเรนอาจจะรู้เรื่องข่าวของพวกลิลี่แล้วก็ได้ว่าเป็นใครมาจากไหน

 

คาเรน “ทั้งอาวุธและชุดเกราะ ให้ไปหาซื้อได้ที่ [โมเดิร์นเวพอนคอมพานี] มันเป็นร้านที่เชื่อถือได้ที่สุดแล้วค่ะ มีสาขาท้งอยู่ในส่วนเมืองขั้นในกับส่วนเมืองชั้นนอกเลยค่ะ”

 

ลิลี่ “อย่างงั้นหรือ ไม่ร้านร้านที่กว่านี้แล้วสินะ ?”

 

แสดงว่าเคยไปมาแล้วสินะคะ ? ลิลี่เห็นคาเรนแสดงสัญญาณอะไรบางอย่างเช่นนี้ออกมาให้เห็น

 

คาเรน “ถ้าต้องการร้านอื่น เดียวฉันจะเขียนรายชื่อร้านให้ลงในแผนที่ค่ะ”

 

ลิลี่ “ขอบคุณมาก”

 

คาเรน “แล้วก็จะแถมสถานที่สำหรับออกเดดยอดฮิตให้ด้วยนะคะ”

 

คาเรนว่าแบบนั้น แต่ลิลี่ก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องกับคำพูดหยอกเล่นของเธอนั้น

 

แสดงว่าคาเรนคงจำได้ว่าลิลี่เคยมาที่ร้านนี้ด้วยกันกับโครโน่ตอนนั้น ทั้งที่ตอนนั้นเธอมาด้วยร่างผู้ใหญ่แท้ ๆ

 

ด้วยข้อมูลนี้ พวกเธอก็จะสามารถหาของขวัญให้กับโครโน่ได้เสียที

 

เพราะที่สปาด้ามีร้านจำนวนมากจนไม่รู้ว่าร้านไหนดีหรือแย่กันแน่นั่นเอง

 

ลิลี่ “ต่อไปก็ เธอพอจะรู้ข้อมูลของนักผจญภัยแรงค์ 1 ที่ชื่อว่าชิม่อนบ้างไหม ?”

 

ถึงลิลี่จะไม่ได้บอกกับโครโน่ แต่พอเธอรู้ว่าพี่สาวของชิม่อนเป็นระดับผู้บัญชาการของกองทัพสปาด้า เธอก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหรนัก

 

เพราะมันแสดงให้เห็นว่าชิม่อนไม่ใช่นักผจญภัยระดับทั่วไป แต่ต้องมาจากครอบครัวระดับสูงแน่นอน

 

ถ้าต้องติดต่อกับพวกขุงนางแล้วละก็ ใครจะรู้ละว่าต้องพบกับเรื่องยุ่งยากที่จะตามมามากมายขนาดไหนกัน ?

 

เพราะหากพวกเขารู้ว่าปาร์ตี้ของพวกเธอกับโครโน่นั้นมีพลังมากกว่าที่เห็น ซึงบางทีคงเทียบเท่าหรือมากกว่านักผจญภัยแรงค์ 4 ไปแล้วนั้น พวกเขาคงจะต้องพยายามใช้ประโยชน์จากโครโน่แน่นอน

 

เพราะมีความคิดเช่นนี้ และยังไม่รู้ว่าชิม่อนเป็นคนแบบไหน วางใจได้หรือไม่ ลิลี่จึงต้องการที่จะสืบพื้นเพของเขาให้รู้กระจ่างชัด

 

ถ้าโชคดี บางทีอาจจะกำจุดอ่อนของชิม่อนได้ และหยุดไม่ให้มาใช้ประโยชน์จากโครโน่

 

คาเรน “ฉันไม่รู้ ก็อยากพูดแบบนั้นอยู่ แต่คงเก็บเป็นความลับต่อหน้าท่านลิลี่ไม่ได้หรอกค่ะ”

 

ลิลี่ “ผิดแล้ว แฟรี่ไม่พูดโกหก เธอนะปิดเป็นความลับไม่ได้หรอก ใช่หรือเปล่า ?”

 

“ตำนานเป็นเรื่องจริงหรือค่ะเนี่ย ?” ฟิโอน่าพึมพำแบบนั้นก่อนที่ตั้งหน้าตั้งตากินต่อไป

 

คาเรน “ฉันขอย้ำอีกครั้งนะคะ ชื่อชิม่อน แรงค์ 1 อาชีพนักเล่นแร่แปรธาตุ ผมสีเทาอ่อน ๆ และมีดวงตาสีเขียวมรกต เผ่าเอลฟ์ร่างเล็ก ถูกต้องใช่หรือเปล่าคะ ?”

 

ลิลี่ “สมกับที่คาดหวังไว้ หรือว่าชิม่อนมีชื่อเสียงมากอย่างงั้นหรือ ?”

 

คาเรนยิ้มตอบเธอ

 

ลิลี่ “ฉันอยากได้ข้อมูลของชิม่อน โดยเฉพาะความสัมพันธ์กับครอบครัว”

 

คาเรน “งั้นเดียวฉันจะมอบข้อมูลของเขาให้เดียวนี้แหละค่ะ”

 

พอได้ทราบแบบนั้น ลิลี่ก็หยิบกระเป๋าเงินส่งให้เธออีกครั้ง

 

ข้างในนั้นมีอยู่ 50,000 ครัน

 

ลิลี่ “ฉันอยากทราบความเคลื่อนไหวของเขาด้วย รวมถึงกองทัพที่พี่สาวของเขาสังกัดอยู่ ต่อให้เป็นข้อมูลพื้น ๆ ทั่วไปก็ไม่เป็นไร ช่วยไปตรวจสอบให้หน่อยนะ”

 

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับกองทัพของสปาด้าปกติมีมูลค่าสูงกว่าที่จ่ายไปถึง 100 เท่า เพราะเกี่ยวข้องกับความลับของประเทศ แต่ลิลี่ไม่ได้ต้องการรู้ข้อมูลถึงขนาดนั้น

 

คาเรน “ฉันเข้าใจแล้วละคะ ภายในสามวันนี้ฉันจะไปสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมให้เองค่ะ รบกวนช่วยมาอีกครั้งด้วยนะคะ”

 

คาเรนส่งยิ้มกลับมา ลิลี่เองก็เช่นกัน แล้วทั้งคู่ก็จับมือกันเป็นอันตกลงรับทำงานชิ้นนี้ไป

 

ลิลี่ “แล้วก็อีกเรื่อง นี่ ฟิโอน่า”

 

ฟิโอน่า “คะ ?”

 

ลิลี่ “ค่าอาหาร เธอจ่ายเองด้วยนะ...”

 

คาเรน “ทั้งหมด 4,700 ครันค่ะ”

 

มูลค่าของราคาอาหารนั้นกำลังดังก้องสะท้อนอยู่ภายในหูของฟิโอน่าที่ได้หยุดนิ่งไปแล้ว

 

(tn : ทำไมเผ่าแฟรี่เรื่องนี้มันช่าง…)




NEKOPOST.NET