[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 184 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.184 - ตอนที่ 184 ปฏิบัติการเตรียมของขวัญ


หลังจากที่ส่งโครโน่เดินออกไปจากที่พักแล้ว  ลิลี่กับฟิโอน่าก็กลับมาจ้องตากันอย่างมีนัยยะบางอย่างภายในห้องพักของโรงเตี้ยม

 

เพราะนักผจญภัยเป็นพวกที่ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องอะไรมาหมาย ภายในห้องพักจึงเต็มไปด้วยอุปกรณ์และไอเท็มจำนวนมากและเตียงเพียงตัวเดียว

 

และฟิโอน่ากับลิลี่ก็กำลังนั่งอยู่บนเตียงนอนสีขาวตัวนั้น

 

ระหว่างของพวกเธอมีภูเขาเหรียญทองวางกองเอาไว้อยู่

 

ลิลี่ “ฮี่ ฮี่ ฮี่ มีเยอะเลย~”

 

ถึงเธอจะอยู่ในร่างของเด็กน้อย แต่สีหน้าและแววตาของเธอตอนนี้ราวกับพ่อค้าโฉดคนหนึ่งไปแล้ว

 

ฟิโอน่า “ไม่ได้เยอะอย่างที่เห็นหรอกนะคะ”

 

ส่วนฟิโอน่านั้น เธอก็ยังคงทำสีหน้าเรียบเฉยง่วงนอนไม่เปลี่ยนแปลงเช่นเคย

 

ลิลี่ “--นี่มัน”

 

มันเป็นเหรียณทองคำที่มีประทับตราผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ด้านหนึ่ง ส่วนอีกด้านก็เป็นวงแหวนเวทย์ประทับเอาไว้แทน

 

ลิลี่ “---เหรียญทองคำพวกนี้มีค่าเท่ากับกี่ครันเนี่ย ?”

 

มันคือเหรียญทองคำจากสาธารณรัฐที่ฟิโอน่าที่ติดตัวมาด้วยก่อนที่จะมาทวีปแฟนโดร่าแห่งนี้

 

แน่นอนว่ามันเป็นเงินตราที่ใช้กันไปทั่วทั้งทวีปอาร์ค และตอนนี้ก็ลามมาถึงประเทศไดดารอสที่ถูกยึดไปแล้วนั้นด้วย

 

ฟิโอน่า “คงยังไม่ทราบจนกว่าจะเอาไปตรวจสอบนั่นแหละค่ะ แต่ด้วยมูลค่าของแร่ที่ใช้ผลิต อย่างน้อย  1 เหรียญก็คงได้ 100,000 ครันค่ะ”

 

มันไม่ใช่มูลค่าน้อย ๆ และตอนนี้เธอก็มีถึง 100 เหรียญด้วยกัน

 

สรุปคือพวกเธอตอนนี้มีเงินอยู่ถึง 1 ล้าน ครัน มันไม่ใช่มูลที่นักผจญภัยแรงค์ 2 จะมีครอบครองได้เลย

 

แต่ด้วยหมวกแม่มดมิติของฟิโอน่า เหรียญทองคำจำนวนมากก็ยังคงเก็บเอาไว้อยู่ข้างในนั้น เธอเทมันออกมาราวกับเป็นระคลื่นที่ส่งเสียงดังกรุ้งกริ้งไม่หยุดลงบนเตียงตัวนี้

 

ฟิโอน่า “แล้วคุณลิลี่ละคะ ? ดูเหมือนคุณเองก็จะมีเหรียญทองคำแบบอื่นนอกจากของประเทศไดดารอสอยู่เหมือนกันไม่ใช่หรือไงคะ ?”

 

ที่ข้างตัวของลิลี่ก็มีภูเขาเหรียญทองคำเช่นกัน

 

ตามที่ฟิโอน่าได้กล่าวไว้ เหรียญพวกนั้นไม่ได้ประทับตรามังกรที่เป็นของประเทศไดดารอส และก็ไม่ใช่เหรียญรูปดาบกับกรงเล็บของสปาด้า แต่เป็นเหรียญอีกรูปแบบหนึ่งแทน

 

แถมดูเหมือนจะเป็นเหรียญโบราณอีกต่างหาก

 

ลิลี่ “ก็แค่เหรียญทองคำเท่านั้นเองแหละ ถึงจะมีไม่เยอะเท่าของเธอ แต่ฉันก็ยังมีเพชรกับอัญมณีเหลืออยู่ในคลังด้วยนะ”

 

ฟิโอน่า “หมายถึงควีนแบรี่หรือคะ ?”

 

ใช่ที่ไหน ! ขณะที่พูดออกไปแบบนั้น ลิลี่ก็สร้างวงแหวนเวทขนาดเล็กที่กลางอากาศพร้อมกับอัญมณีสีเขียวมรกตเหมือนกับสีของดวงตาเธอเทลงมาบนเตียงเป้นจำนวนมาก

 

ลิลี่ “ถ้าฉันเอาควีนแบรี่ออกมาขายจริง ๆ ละก็ แค่มันก้อนเดียวก็ได้ราคามากว่าของพวกเราสองคนรวมกันเสียอีก ฉันพูดถึงอัญมณีปกติต่างหาก ยังมีมากกว่าที่เห็นอยู่ตรงนี้ด้วยนะ”

 

เธอพูดราวกับว่าเป็นเรื่องปกติที่จะมีอัญมณีมากมายขนาดนี้ถือครองเอาไว้ แต่ปกติของคนทั่วไปนั้น ก็คงมีแต่ลูกขุนนางเท่านั้นที่จะมีของแบบนี้มากมายได้

 

ฟิโอน่า “คุณลิลี่สะสมเอาไว้เยอะเลยนะคะ”

 

ลิลี่ “ฉันควรจะเป็นฝ่ายพูดแบบนั้นต่างหาก”

 

ดูเหมือนว่าพวกเธอทั้งสองคนต่างก็แปลกใจที่พวกเธอทั้งคู่ต่างมีของมูลค่ามากมายเก็บสะสมแอบบซ่อนเอาไว้

 

ลิลี่ “ทั้งหมดนี้ก็เพราะฉันทำหน้าที่เป้นแฟรี่แสนดีอยู่ในป่านั้นมาตั้ง 30 ปีแนะ มันมีหลายสิ่งเกิดขึ้นมากมายเลยละ”

 

ถ้าให้ยกตัวอย่างก็ อย่างเช่นการช่วยเหลือผู้คนนั่นแหละ

 

โครโน่นั้นไม่ใช่คนแรกที่ลิลี่ช่วยชีวิตเอาไว้ตลอดช่วงชีวิตของเธอที่ผ่านมา 32 ปี

 

เธอยังเคยเข้าไปช่วยพวกพ่อค้าที่ถูกมอนสเตอร์ป่าโจมตีตั้งหลายครั้ง เลยทำให้เธอได้รับของตอบแทนมามากมายขนาดนี้

 

ลิลี่ “ร่างเด็กของฉันเธอออกจะเป้นคนจิตใจดีงามและอ่อนโยน เลยช่วยเหลือคนไปทั่วเลย ถ้าพูดให้ถูกก็คือฉันช่วยเหลือโดยไม่คิดถึงสิ่งตอบแทนใด ๆ เลยช่วงนั้น”

 

เพราะเป็นแบบนั้น เธอเลยมีช่วงเวลาหนึ่งที่ดันถูกพวกพ่อค้าทาสจับตัวไปเพราะดันไปหลงเชื่อพวกมัน

 

แล้วกว่าจะรู้ตัวอีกที พ่อค้าทาสคนนั้นก็มีสภาพกลายเป็นไอพิกลพิการที่ไม่อาจจะทำมาหากินได้อีกต่อไปชั่วชีวิตของมันไปแล้ว

 

ลิลี่ “ของพวกนี้ฉันได้มาจากการช่วยเหลือผู้คนนั่นแหละ แล้วมันก็ไม่มีค่าอะไรกับแฟรี่อย่างฉันเลยด้วย”

 

เพราะเพียงแค่เธอขายยาวิเศษที่หมู่บ้านอิรุสก็เพียงพอต่อการใช้ชีวิตทั้งปีแล้ว

 

หลังจากเล่าออกไปพอหอมปากหอมคอ ลิลี่ก็บอกให้ฟิโอน่าเล่าเรื่องของตัวเองบ้าง

 

ฟิโอน่า “ทั้งหมดนี้ฉันได้มาจากการทำงานเป็นนักผจญภัยที่ทวีปอาร์คค่ะ”

 

ลิลี่ “นั่นสินะ ก็เธอสามารถปราบซาลามานเด้อร์ได้เพียงคนเดียว คงจะได้เงินมาเป็นจำนวนมากเลยสินะตอนนั้น”

 

ลิลี่ไม่ได้แปลกใจอะไรมาก แต่ความจริงนี้ทำให้เป็นที่รู้กันว่าฟิโอน่าเป็นนักผจญภัยชั้นยอดขนาดไหนกัน

 

เพราะเนื่องจากฟิโอน่ามีความสามารถที่ใกล้เคียงหรืออาจเท่ากับตัวเธอเอง ทำให้ลิลี่ไม่ได้ติดใจในเรื่องความเก่งกาจของเธอมากนัก

 

จะมีก็แค่ความหิวโหยของเธอที่มีมากเกินมนุษย์ทั่วไปเท่านั้นที่เธอยังคงคิดสงสัยอยู่

 

ลิลี่ “ด้วยเงินขนาดนี้ พวกเราคงหาอาวุธต้องคำสาปได้สัก 1-2 เล่มละนะ ใช่ไหม ?”

 

ฟิโอน่า “น่าจะเป็นเช่นนั้นค่ะ”

 

แล้วพอสรุปความได้ดังนั้น พวกเธอก็เก็บเงินทั้งหมดลงไปในช่องว่างมิติตามเดิมอีกครั้ง

 

ฟิโอน่า “แต่ฉันรู้สึกว่าพวกเราเสียเวลาไปมากกับการหาของขวัญให้คุณโครโน่อยู่นะคะ ทั้ง ๆ ที่มีเงินมากมายขนาดนี้แล้วแท้ ๆ”

 

ลิลี่ “ก็นะ ตลอดมาโครโน่เจอแต่เรื่องซวย ๆ แล้วก็เรื่องทุกข์ใจมากตลอดเลย ฉันคิดว่ามันถึงเวลาที่เขาควรจะได้รับความสุขอย่างของขวัญอะไรแบบนี้บ้างหน่อยแล้วละ”

 

ลิลี่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีขึ้นเรื่อย ๆ นับตั้งแต่ได้พบกับโครโน่

 

แต่ทว่าต่อให้เธอมีเงินมากมายที่จะช่วยเหลือเขามากแค่ไหน เธอก็ไม่เคยคิดที่จะซื้อหรือช่วยเหลือโครดน่ทางด้านการเงินเลยสักครั้ง

 

นั่นก็เพราะเธอรู้ดี

 

เธอรู้ได้จากการอ่านใจและความรู้สึกของโครโน่ เธอรู้ว่าโครโน่ไม่ใช่พวกที่อยากสร้างปัญหาให้กับคนอื่นเพราะมีตัวเองเป็นต้นเหตุแบบนั้น

 

ฟิโอน่า “ใช่ว่าฉันอยากจะปกปิดเรื่องเงินก้อนนี้นะคะ แต่ฉันรู้สึกว่ายากมากเลยที่จะเอาไปบอกคุณโครโน่”

 

ลิลี่ “ก็นั่นแหละ โครโน่พยายามทำงานแบบเป็นบ้าเป็นหลังเพื่อหาเงิน ถ้ามารู้ความจริงละก็---”

 

มันไม่มีสถานการณ์ดี ๆ ที่จะให้โอกาศพวกเะอบอกกับโครโน่ได้

 

พอมาคิดย้อนกลับไปแล้ว โครโน่ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองต้องใช้เงินมากขนาดนี้มาก่อนเลยสักครั้ง

 

เพราะตอนอยู่หมู่บ้านอิรุส พวกเขาก็มีเงินพอกินพอใช้ทั้งปีแล้ว

 

หรืออย่างตอนทำภารกิจฉุกเฉินที่อาลซัส เขาก็ได้รับการสนับสนุนจากกิลและหมู่บ้านอย่างเต็มที่เช่นกัน

 

แต่หลังจากที่เขาพ่ายแพ้ให้กับอัครสาวก ทำให้เขาเริ่มต้องการใช้เงินและหาอุปกรณ์ใหม่ ๆ ที่แข็งแกร่งพอจะใช้งานได้

 

เพื่อที่จะต่อกรกับครูเสดเดอร์ พวกเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อม

 

แล้วปัจจุบันนี้โครดน่ก็ไม่มีอุปกรณ์ป้องกันดี ๆ ที่เหมาะสมกับความสามารถของเขาเลย ไม่มีแม้แต่คฑาเวทมนต์ที่เป้นอาวุธหลักของจอมเวทอีกด้วย

 

ด้วยสภาพตอนนี้ โครโน่ไม่ใช่จอมเวทหรอก แต่เป้นนักดาบต่างหาก

 

ลิลี่ “โครโน่ต้องการเงิน เงินที่มากพอจะไปซื้ออุปกรณ์ดี ๆ เอามาต่อสู้กับพวกอัครสาวกได้”

 

และโครโน่คนนั้นตอนนี้ก็กำลังพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะอัพแรงค์ให้ได้เร็ว ๆ

 

ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ พวกเธออาจจะเสนอเป็นผู้ให้เงินกู้กับโครโน่ได้ แต่พวกเธอก็รู้ดีว่าโครโน่จะไม่เอยปากเช่นนั้นจนกว่าจะจวนตัวแล้วจริง ๆ

 

ลิลี่ “ถ้าต้องการอุปกรณ์สวมใส่ และได้มาเร็วที่สุด ก็คงต้องทำแบบนี้”

 

เพราะฉะนั้นลิลี่จึงตัดสินใจที่จะใช้เงินเก็บตลอด 30 ปีของเธอนี้มาใช้เพื่อโครโน่

 

ฟิโอน่า “แต่ถ้าพวกเรามอบของขวัญมูลค่า 100 ล้านครัน...ฉันนึกภาพไม่ออกเลยละคะว่าคุณโครโน่จะคิดยังไง”

 

ถึงตจะไม่นานเท่ากับลิลี่ แต่ฟิโอน่าก็เริ่มรู้จักนิสัยของโครโน่แล้ว

 

เธอรู้ว่าโครโน่นั้นมีนิสัยเหมือนกับพวกชนชั้นกลาง และทำงานหาเงินอย่างพออยู่พอกิน เป็นคนที่มีแนวคิดการใช้ชีวิตแบบนั้น

 

เขาไม่ใช่พวกคนชนชั้นสูงหรือคนชนชั้นล่างที่หิวเงินอย่างหยาบคายแบบนั้น

 

ลิลี่ “จริง เพราะแบบนั้นพวกเราเลยต้องค่อยเป็นค่อยไปยังไงละ มาเริ่มจากของขวัญที่ได้เลื่อนมาเป็นแรงค์ 2 กันก่อนเถอะ”

 

ฟิโอน่า “เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าเป็นอาวุธแค่อย่างสองอย่างเขาก็น่าจะยอมรับมันได้สินะคะ ?”  

 

เธอเข้าใจความคิดของลิลี่แล้ว ให้ลิลี่มอบชิ้นหนึ่ง และเธอเองก็มอบอีกชิ้นหนึ่งให้กับโครโน่ไป

 

ลิลี่ “แต่ขอถามเพื่อความแน่ใจก่อน ฟิโอน่า เธอแน่ใจนะว่าจะยอมจ่ายเงิน 1 ล้านครันเพื่อคนอื่นแบบนี้นะ ?”

 

ลิลี่กำลังทดสอบฟิโอน่าอยู่ แต่เธอก็ตอบกลับมาได้อย่างทันที

 

ฟิโอน่า “ถ้าเป็นเงินทั้งหมดฉันก็คงจะลังเลค่ะ แต่นี่เป้นเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น และยังเป็นเพื่อคุณโครโน่ ฉันไม่รังเกียจที่จ่ายออกไปหรอกค่ะ อีกอย่างเงินแค่นี้ ด้วยปาร์ตี้นี้เดียวก็หาคืนมาได้แล้วละคะ”

 

ลิลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนที่จะกระโดดลงมาจากเตียง

 

ลิลี่ “เข้าใจละ งั้นก็ไปหาของขวัญให้โครโน่ด้วยกันเถอะ”




NEKOPOST.NET