[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 181 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.181 - ตอนที่ 181 เอเลเมนต์มานสเตอร์ ปะทะ มอนสเตอร์อันเดด


หลังจากที่มันทุบกลองอกอย่างฮึกเฮิม ซอมบี้มิโนทอร์ก็เริ่มบุกเข้าไปหาทันที

 

โครโน่ “ฟิโอน่าฝากเจ้าวัวนั้นที”

 

ฟิโอน่า “صخرة على نطاق واسع لمنع الجدار... เทร่าวอร์ดีเฟ้น”

 

ด้วยการร่ายที่รวดเร็วของเธอ กำแพงหินขนาดใหญ่ก็ผุดขึ้นมาจากพื้นหยุดมิโนทอร์ซอมบี้เอาไว้ได้แล้ว

 

เกิดเสียงกระแทกดังกังวาลไปทั่วทั้งห้องโถงแห่งนี้

 

ระหว่างที่ลิลี่กำลังรวบรวมพลังเพื่อเรียกใช้พรคุ้มครองออกมา มิโนทอร์ตัวนั้นก็ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากเฝ้ารอให้ผลของเวทมนต์หายไปเท่านั้น

 

มันมีดีแค่พลังกาย ต่อให้กลายเป็นอันเดดไปแล้ว มันก็ยังเป็นได้แค่พวกสมองกล้ามเท่านั้น

 

โครโน่ “ระหว่างนี้ชั้นจะจัดการพวกโครงกระดูกเอง”

 

ด้วยเวลาเพียงไม่กี่นาทีที่ฟิโอน่าสร้างให้ มันก็เพียงพอที่ชั้นจะสามารถส่งทหารโครงกระดูกกลับไปสู่โลกหน้าได้แล้ว

 

โครโน่ “กระสุนปีศาจ ยิงเต็มกำลัง”

 

กระสุนสีดำได้ถูกสร้างขึ้นมา แต่คราวนี้มันมีขนาดใหญ่กว่าเดิมถึงเท่าตัว อีกทั้งยังมีหัวกระสุนแบนเรียบ

 

เนื่องจากสเกเลตั้นเป็นมอนสเตอร์ที่มีแต่กระดูก การใช้ค้อนทุบตีทำลาย จะให้ผลลัพธ์​ที่ดีกว่า

 

หัวกระสุนปกติจะมีพลังทะลุทะลวง​สูง แต่ด้วยกระสุนหัวแบนแบบนี้ มันจะมีพลังในการบดขยี้เหมือนกัน

 

กระสุนหัวค้อนเหล่านั้นได้พุ่งทุบทำลายเจ้าโครงกระดูกเหล่านั้นจนแหลกละเอียด

 

เสียงของกระดูกที่แตกหักจนละเอียดเป็นชิ้น ๆ ได้ดังขึ้น แล้วไฟชีวิตที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของมันก็ดับมอดลงไป

 

ส่วนบางตัวที่โชคดีรอดชีวิตมาได้ ก็ถูกโครโน่ใช้ดาบสีดำและสีขาวฟาดฟันลงไป

 

โครโน่ “คุโรนางิ! ”

 

ทหารโครงกระดูกพยายามใช้โล่ของมันปกป้องตัวเองเอาไว้ แต่ร่างของพวกมันกลับแตกกระจายออกเป็นชิ้น ๆ ทั้งส่วนแขนและขา

 

แม้แต่เพื่อน ๆ ของพวกเขาที่กางโล่ป้องกันอยู่ ก็ยังถูกพร้าต้องสาปที่ฟันลงไปจนแตกกระจุย

 

แสงสีดำแดงที่พาดลงไป ได้ทำลายพวกมันไปจนสิ้น

 

ถ้าเป็นนักผจญภัยแรงค์ 1 ก็คงไม่ใช้ดาบและทักษะอย่างการฟันแบบนี้ แต่ด้วยอาวุธต้องสาปเล่มนี้ของเขา ทำให้ผลลัพธ์นั้นรุนแรงกว่าที่เป็นมากนัก

 

พร้าต้องสาปที่ฟันเหล็กได้ราวกับฟันกระดาษ สำหรับพวกทหารโครงกระดูกเหล่านี้ ที่ไม่รู้แม้แต่วิธีการใช้ทักษะต่อสู้ ก็เลยไม่มีพลังพอที่จะต้านทานไหวได้

 

โครโน่ “ฮ่าา…”

 

โครโน่กลิ้งหลบการโจมตีจากพวกสเกเลตั้น แล้วโจมตีกลับด้วยดาบแห่งแสงที่อยู่ในมือ

 

ตรงข้ามกับพร้าต้องสาปของเขา ดาบมิธลิทนั้นอาบไปด้วยพลังเวทสีขาวที่สามารถขจัดพลังเวทธาตุสีดำออกไปได้

 

สรุปคือสเกเลตั้นที่ต้องพึ่งพลังมนต์ดำในการใช้ชีวิต พอมาอยู่ต่อหน้าดาบเล่มนี้ ก็เหมือนกับโดนยาพิษเข้าไปนั่เอง

 

แสงสีขาวที่ฟาดฟันลงไป ทำให้สเกเลตั้นถูกฟันขาดออกราวกับกระดาษ

 

โครโนเ “(อืม ดูเหมือนว่าฮาราซะจะไม่ชอบรสชาติของโครงกระดูกพวกนี้แฮะ)​”

 

ระหว่างที่ไล่ฟันโครงกระดูกพวกนั้น โครโน่ก็คิดถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมา

 

โครโน่ “(คงเป็นเพราะพวกมันไม่มีเลือดละมั้ง)​”

 

ตอนนี้พร้าต้องสาปของเขาได้ส่งสัญญาณว่าใกล้ที่จะพัฒนาร่างแล้ว เขาจึงต้องการที่จะทำให้มันได้พัฒนาร่างให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

ถึงจะเป็นการคาดคะเนของตัวโครโน่เอง แต่เพราะมันได้ดื่มเลือดจำนวนมากจากศึกที่อาลซัส อีกทั้งยังได้เลือดคุณภาพสูงของอัครสาวกมาเล็กน้อย เลยทำให้พร้าฮาราซะเล่มนี้กำลังกรีดร้องที่จะพัฒนาร่างขึ้นมาอีกครั้ง

 

เขาจึงพยายามหวดพร้าต้องสาปเล่มนี้ให้มากที่สุด แต่ก็ตามคาด กับดันเจี้ยน [สุสานคืนชีพ] ที่มีแต่อันเดดแบบนี้ มันก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี

 

โครโน่ “(ช่วยไม่ได้ คงต้องเอาไว้ครั้งหน้าแทนแล้วละ)”

 

ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ที่จะพัฒนาร่างของมันในวันนี้ แล้วเริ่มหันมาใช้ดาลมิธลิทแทน

 

โครโน่ “แกคือตัวสุดท้ายแล้ว !!”

 

สเกเลตั้นที่ยกตะบองเหล็กมาป้องกันตัวเองเอาไว้ ถูกตัดแยกออกไปตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

ร่างของมันแตกหักเป็นชิ้น ๆ หล่นลงไปกองกับพื้นแน่นิ่งไปในที่สุด

 

โครโน่ “ขอโทษด้วย ชั้นผิดเอง มีพวกมันผ่านเข้าไปหาพวกเธอแล้ว”

 

เขาหันหลับไปเตือนฟิโอน่ากับลิลี่ที่ยืนอยู่แนวหลังของเขา

 

ฟิโอน่า “ยังไงก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วละคะ ที่จะหยุดศัตรูจำนวนมากขนาดนั้นด้วยคนเดียวแบบนั้นนะคะ”

 

ฟิโอน่าที่ถูกเข้าล้อมเอาไว้ตอบเขากลับไปด้วยท่าที่สงบนิ่ง เธอกำลังแผดเผาพวกโครงกระดูกที่กำลังรายล้อมเธอเอาไว้อยู่

 

สำหรับสเกเลตั้น นอกเหนือไปจากดาบและพลังธาตุแสงแล้ว ธาตุไฟเองก็ได้ผลลัพธ์ที่ดีไม่แพ้กันเลย

 

ฟิโอน่าสามารถรับมือพวกมันได้โดยใช้เพียงแค่คฑาบอลไฟของเธอเท่านั้น

 

ในกลุ่มของพวกเขามีลิลี่ที่ใช้เวทมนต์ธาตุแสงได้ ซึ่งมีผลอย่างมากกับพวกอันเดดเหล่านี้ แต่กลายเป็นว่าเธอแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย

 

ลิลี่รู้สึกเบื่ออย่างมาก โครโน่เองก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าเธอกำลังรู้สึกยังไงอยู่

 

ที่เหลือก็แค่เก็บหลักฐานการจำกัดพวกมันเท่านั้น ในขณะที่โครโน่คิดแบบนั้นก็เกิดเสียงบางอย่างขึ้นมา

 

*แคร็ก ! แคร็กก !!*

 

ด้วยเสียงที่ดังขึ้นมา ทำให้เขานึกถึงมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าที่ลืมไปแล้วขึ้นมาได้

 

โครโน่ “ถึงเวลาแล้วหรือเนี่ย ?”

 

ฟิโอน่า “ใช่ค่ะ”

 

ในตอนนั้นเอง มิโนทอร์ซอมบี้ก็ใช้แขนของมันวิ่งทะลวงกำแพงหินนั้นเข้ามาได้ในที่สุด

 

ดูเหมือนว่ามันจะพยายามทำลายกำแพงหินนี้มาทีละนิดทีละนิด จนในที่สุดก็สามารถพังมันได้สำเร็จ

 

เลยทำให้พวกเขาต้องถอยมาตั้งหลักก่อนอีกครั้ง

 

โครโน่ “ดูเหมือนว่าเจ้านี่จะปราบยากอยู่แฮะ ถ้าพึ่งแต่ดาบอย่างเดียวแบบนี้”

 

เขาไม่เคยต่อสู้กับมิโนทอร์มาก่อน อย่างมากก็แค่ไซครอบตาเดียวที่ศูนย์วิจัยเท่านั้นเอง

 

ถ้าเทียบแล้ว มันก็เป็นแค่มอนสเตอร์บ้าพลังที่ไม่มีพลังเวทมนต์พิเศษอะไร

 

โครโน่คิดว่าเขาคงสามารถเอาชนะมันได้ด้วยดาบมิธลิทเล่มนี้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยสภาพที่บางตายกลับมาแทน

 

โครโน่ “---ลุยกันเถอะ”

 

แต่ก่อนที่เขาจะได้ลุยเข้าไปตอนนั้นเอง

 

ลิลี่ “อือ อืออออออ !!”

 

โครโน่ “เอ้ !? เหวอ !! ลิลี่ !?!”

 

ลิลี่ก็ล้มมิโนทอร์ตัวนั้นด้วยหมัดอันเล็กจ้อยของเธอไปแล้ว

 

ตั้งแต่ที่เข้ามาในดันเจี้ยนแห่งนี้ ลิลี่ก็ได้รับแต่หน้าที่ง่าย ๆ อย่างสร้างแสงสว่างมาตลอดทาง ทำให้เธอนั้นสะสมความเบื่อมากขึ้น มากขึ้นจนระเบิดออกมาในที่สุด

 

ไม่ใช่ว่าโครโน่ลืมลิลี่ไปแล้ว แต่เป็นเพราะว่าเพียงแค่โครโน่กับฟิโอน่า เพียงแค่สองคนนี้ก็เพียงพอที่จะจัดการเจ้าพวกโครงกระดูกทั้งหลายลงได้แล้ว

 

สรุปคือไม่มีเหตุการณ์จำเป็นอันใดที่ต้องให้ลิลี่ออกโรงเลยสักครั้ง

 

แต่เรื่องแบบนั้นไม่เกี่ยวกับลิลี่ในร่างเด็กน้อยเลยสักนิด เพราะมันทำให้เธอเบื่อมาก

 

แล้วในตอนนี้โครโน่ก็เริ่มรู้สึกอยากจะขอโทษเธอเสียแล้ว

 

โครโน่ “ลาก่อนนะมิโนทอร์ ขอโทษด้วยที่นายไม่ได้โดนชั้นจัดการนะ”

 

หลังจากที่เห็นว่ามีวงแหวนเวทมนต์ปรากฏอยู่เหนือหัวของมิโนทอร์ โครโน่ก็รู้ได้ทันทีว่าการต่อสู้นี้จบลงแล้ว

 

ก่อนที่มิโนทอร์จะได้ทันพุ่งตัวบุกเข้ามาอีกครั้ง เสาลำแสงจำนวนมากก็พวยพุ่งลงมาทะลวงร่างของมันเสียก่อน

 

ทั้งแสงสีเสียง---การดจมตีอันทารุนโหดร้ายของเวทมนต์ของลิลี่ได้เข้าระเบิดร่างของเขาเป็นชิ้น ๆ

 

แล้วพอทุกสิ่งทุกอย่างสงบลง ก็เหลือเพียงแค่ควันฝุ่นจาง ๆ กับความเงียบอยู่ภายในห้องโถงแห่งนี้เท่านั้น

 

ลิลี่ “โครโน่ ลิลี่พยายามแล้วนะ !”

 

เธอส่งยิ้มอย่างไร้เดียงสาออกมาให้เห็น ก่อนที่จะขยับเข้ามาใกล้โครโน่

 

โครโน่ “เธอทำได้ดีมากเลยละ ลิลี่ !”

 

โดยที่ไม่ได้แสดงท่าทีเสียใจออกมาเพราะเขาพลาดโอกาศที่จะได้ประลองฝีมือกับมิโนทอร์ไป เขาได้ตัดสินใจที่ลูบหัวของลิีลี่เพื่อแสดงคำชมให้กับเธอแทน

 

ฟิโอน่า “สมกับที่เป็นคุณลิลี่เลยค่ะ”

 

แม้แต่ฟิโอน่าก็ยังอ่านบรรยากาศออก เธอชื่นชมลิลี่เดียวกับที่โครโน่ทำเช่นกัน

 

ลิลี่ “ฮี่ ฮี่~~”

 

ลิลี่ขยับตัวไปมาอย่างเขินอาย โครโน่รู้สึกว่าบรรยากาศของดันเจี้ยนที่มืดมนแห่งนี้ ก็มีความอบอุ่นขึ้นมาทันที

 

แล้วท่ามกลางบรรยากาศดี ๆ เช่นนี้เอง---

 

*โกร้ววววววว !!*

 

ก็ถูกขัดจังหวะลงด้วยบางสิ่งที่ลุกขึ้นมาภายในควันฝุ่นตรงหน้า

 

โครโน่ “เฮ้ย มันยังมีชีวิตอีกเรอะ ?”

 

พวกอันเดดมีพลังชีวิตมากมายขนาดไหนกันนะ ? แต่ก็ไม่มีใครในที่นี้จะตอบคำถามของเขาได้

 

เกิดเสียงดังจากการย่ำเท้าขึ้นอีกครั้งหนึ่ง แล้วร่างของมิโนทอร์ตัวนั้นก็ปรากฏให้เห็นจากควันฝุ่นนั้น

 

โครโน่ “เหลือแต่กระดูกแล้วไม่ใช่หรือนั่น…..”

 

ตอนที่ยังเป็นร่างซอมบี้เนื้อเปื่อย ๆ มันก็ยังมีผิวหนังเหล็กกล้าให้เห็นอยู่ แต่ตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่เงาของกายเนื้อให้เห็นเลย

 

มีเพียงเขากับกระดูกขาว ๆ ของมันที่ยังเหลืออยู่เท่านั้น

 

ฟิโอน่า “กลายเป้นมิโนทอร์สเกเลตั้นไปแล้วละคะ”

 

โครโน่ “มันพัฒนาร่างได้ด้วยอย่างงั้นหรือ ?”

 

ฟิโอน่า “ฉันคิดว่าเป้นเช่นนั้นค่ะ”

 

หลังจากคุยเรื่องไร้สาระพอหอมปากหอมคอกับฟิโอน่า โครโน่ก็ถืออาวุธทั้งสองขึ้นมาอยู่ในมืออีกครั้ง

 

คราวนี้แหละ เขาได้สาบานว่าจะต้องได้ต่อสู้---

 

ลิลี่ “อีย้าาาาาาาา !!!!”

 

แล้วลิลี่ก็ส่องแสงกระพริบเจิดจ้าขึ้นมาแวบหนึ่ง

 

เขารู้สึกมันได้ เขารับรู้ได้ว่าในน้ำเสียงนั้นมีความไม่พอใจของเธอปนอยู่ในนั้นด้วย

 

แล้ววงแหวนเวทมนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของมิโนทอร์

 

เวทเสาลำแสงได้ทำร้ายมิโนทอร์อีกครั้ง

 

มิโนทอร์ได้ตายลง

 

ลิลี่ “โครโน่ ลิลี่ ทำดีที่สุด !!!”

 

คราวนี้ดูท่าเจ้ามิโนทอร์ไม่คิดที่จะคืนชีพอีกแล้ว และออกร่าของลิลี่เองก็กำลังสื่อออกมาว่าต้องการแบบนั้นอยู่เช่นกัน

 

โครโน่ “อือ ลิลี่ เธอเก่งมาก….”

 

ขณะที่เขากำลังสวนส่งวิญญาณที่น่าสงสารของมิโนทอร์อยู่ภายในจิตใจของเขา สมาชิกปาร์ตี้เอเลเมนต์มาสเตอร์ก็ต้องเข้าไปชื่นชมเด็กน้อยลิลี่อีกครั้งหนึ่ง




NEKOPOST.NET