[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 180 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.180 - ตอนที่ 180 ภารกิจแรงค์ 2


มันเป็นเส้นทางที่คับแคบ แคบชนิดที่เรียกได้ว่าเดินได้เพียงทีละคนเท่านั้น

 

เส้นทางที่เป็นพื้นหินนี้ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีแสง อีกทั้งสายลมที่พัดผ่านก็ยังอับ ราวกับว่ากำลังอยู่ชั้นใต้ดินของอาคาร

 

ถ้่หากแสงนำทางจากบอลแสงของลิลี่ดับวูบลง สถานที่แห่งนี้ก็จะจมอยู่ในความมืดมิดที

 

ที่นี่คือ [สุสานคืนชีพ]​เป็นดันเจียนแรงค์ 3

 

ประเภทของมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในดันเจียน ก็คือพวกอันเดดทั้งหลาย อย่างเช่นเสกเลตัน ผี อะไรแบบนั้น

 

ก็ตามชื่อของดันเจียน [สุสานคืนชีพ] เหล่าซากศพที่ยังมีพลังไหลเวียนหลงเหลืออยู่ พวกเขาก็จะคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง

 

แต่ในโลกใบนี้ไม่มีเวทมนต์บทไหนสามารถคืนชีพคนตายได้ ร่างวิญญาณที่ไม่อยู่ในร่างได้จากไปแล้ว ทำให้สิ่งที่เคลื่อนไหวมีแต่กายเนื้อเท่านั้น

 

พื้นที่ใต้หลุมศพแห่งนี้ถูกมองว่าเป็นดันเจียนปีศาจ เพราะมันเต็มไปด้วยศพของคนตาย และเป็นพื้นที่วิจัยทำงานของพวกเนโครแมนเซอร์กัน

 

โครโน่ “ก็ได้ยินมาแบบนั้น แต่นี่ไม่ใช่ว่าพวกเรากำลังงเดินลึกลงไปอยู่หรือ? เห็นแต่ทางลงลึกลงไปเรื่อย ๆ เลย”

 

พวกเราเอเลเมนต์มาสเตอร์ต้องการที่จะเลื่อนแรงค์ 2 เป็น 3 ให้เร็วที่สุด เลยบุกมาสถานที่แห่งนี้กัน

 

อย่างภารกิจปราบนักรบสเกเลตัน 20 ตัว พวกเราก็ทำเสร็จแล้ว (ปราบไป 40 ตัว)​ ก็กำลังเดินหาทางออกกันอยู่ แต่ทว่า---

 

ฟิโอน่า “จากรูปการแล้ว ฉันก็เห็นเป็นเช่นนั้นค่ะ”

 

กลายเป็นว่าแทนที่จะเดินกลับออกไป พวกเรากลับทำตรงกันข้ามได้เสียนี่

 

ลิลี่ “นี่นี่ โครโน่ดูนั่นสิ”

 

โครโน่ “ฮืม?”

 

ลิลี่ที่เกาะอยู่ตรงขาของชั้นขี้อะไรให้ดู

 

ในมือของเธอมีแกนสไลม์ที่พกมาด้วยจากการปราบมันระหว่างทาง เธอโยนมันลงพื้น แล้วปล่อยให้กลิ้งไปตามพื้น

 

ดูเหมือนว่ามันเป็นเส้นทางลาดเอียงลงไป

 

โครโน่ “อ้า… เป็นทางลาดลงจรจริง ๆ ด้วย”

 

ด้วยข้อพิสูจน์นี้ ทำให้พวกเรารู้ว่ากำลังเดินในเส้นทางที่ผิดอยู่

 

ฟิโอน่า “จะกลับมั้ยค่ะ ?”

 

โครโน่ “ไม่เป็นไร ไปต่อเถอะ บางทีอาจจะมีบันไดขึ้นไปข้างบนที่ปลายเส้นทางก็ได้”

 

“ค่ะ” ฟิโอน่าตอบกลับมาแบบนั้น แล้วพวกเราก็เริ่มออกเดินกันต่อ

 

ท่ามกลางเส้นทางที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากความมือนี้ ทำให้ชั้นรู้สึกว่าความกดดันจากตัวดันเจียนลดลง

 

มันไม่มีแม้แต่กล่องสมบัติด้วย

 

จากที่ได้ยินมา ดันเจียนที่เป็นโบราณสถาน หรืออารยธรรมที่สาบสูญ​บางแห่ง  จะมีระบบทำงานของดันเจียนอยู่ ข้างในจะมีกล่องสมบัติปรากฏให้เห็น

 

แต่ที่สุสานคืนชีพแห่งนี้ไม่มีของที่ว่านั้น มีก็เพียงแต่ความมืดกับศพคนตาย

 

มันทำให้ชั้นรู้สึกเบื่อ แถมยังรู้สึกเหมือนกลับไปอยู่ที่ห้องวิจัยสีขาวที่แสนเลวร้ายนั้น

 

ชั้นขอพรจากหัวใจตัวเองว่าขอให้ออกไปจากดันเจียนแห่งนี้ให้ได้เร็ว ๆ ในขณะที่เดินไปตามเส้นทางหินนี้

 

….

 

ที่ปลายเส้นทางของทางเดิน พวกชั้นพบกับพื้นเปิดโล่งที่มีหลังคาทรงโดมปรากฏอยู่

 

มันมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 40 เมตร และให้ความรู้สึกเหมือนเป็นโรงยิม ไม่สิ ถึงจะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่มันเป็นโถงเต้นรำไม่ใช่หรือไงกัน ?

 

ชั้นกำลังเปรียบเทียบห้องโถงนี้กับศูนย์วิจัยสีขาว

 

ชั้นเก็บเรื่องส่วนตัวเอาไว้ในใจ แล้วมองไปรอบห้องโถงอีกที

 

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นจุดเชื่อมต่อของดันเจียนแห่งนี้เลย


 

ที่ฝั่งตรงข้ามีเส้นทางขนาดเล็กเหมือนกันปรากฏอยู่ และยังมีอีก 2 เส้นทางที่ใหญ่กว่าปรากฏอยู่ด้วยเช่นกัน

 

ที่สำคัณคือสองเส้นทางนั้นมีบันไดขึ้นกับบันไดลงอยู่ด้วย

 

โครโน่ “เอาละ ดูท่าจะได้กลับขึ้นไปซะทีนะ”

 

ถึงจะสงสัยว่าบันไดนั้นพาไปที่ไหน แต่ชั้นคิดว่าอยางน้อยก็คงพาไปใกล้ทางออกเป็นแน่

 

แล้วในตอนที่พวกชั้นก้าวเท้าลงขั้นบันไดตอนนั้นเอง

 

*ก้องงงงง*

 

เสียงของก้อนหินที่กระทบกับบันไดก็ดังก้องไปทั่ว

 

แสงจากบอลแสงที่ลิลี่สร้างเอาไว้ ทำให้ชั้นเห็นว่าที่ผนังนั้น มีโลงศพวางเรียงราบเอาไว้มากมาย

 

โลงศพที่วางตั้งเรียงรายเอาไว้นั้น ดูเหมือนกับเป็นส่วนหนึ่งของงานศิลปะบนผนัง แต่งานศิลปะชิ้นนั้นกำลังค่อย ๆ แง้มผาโลงออกมา

 

โครโน่ ขอโทษที ดูเหมือนว่าจะไปปลุกพวกมันซะแล้ว”

 

อัศวินโครงกระดูกที่ได้ต่อสู้ตั้งแต่เข้ามาในดันเจียนได้เผยตัวออกมาจากโลงศพ

 

ชุดเกราะของมันเป็นสีดำตรงข้ามกับของพวกครูเสดเดอร์

 

อาวุณของพวกมันก็มีหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นดาบ ตะบองเหล็ก ขวาน ฯลฯ พวกเขาต่างถืออาวุธตามแต่ที่ตนอยากจะใช้กัน

 

ความสามารถของพวกมันเทียบเท่ากับมอนสเตอร์แรงค์ 2 ทั่วไป

 

ฟิโอน่า “เอายังไงดีคะ?”

 

ความจริงจะกวาดร้างทั้งหมด แล้วเอารางวัลเพิ่มก็ได้ แต่เพราะอยากที่จะเลื่อนแรงค์ให้เร็วที่สุด เขาเลยคิดว่าไม่ควรจะมาเสียเวลาแบบนี้

 

แต่ก่อนที่เขาจะบอกทุกคนให้วิ่งไปเลย ก็มีบางสิ่งปรากฏตัวขึ้นที่บันไดก่อนแล้ว

 

“นั่นตัวอะไรนะ? พึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย”

 

มันคือมอนสเตอร์ที่มีร่างกายเหมือนมนุษย์​แต่มีหัวเป็นวัว

 

ใช่แล้ว มันก็คือมิโนทอร์นั่นเอง

 

แต่ร่างของมันมีรอยแผลมากมาย… หรือว่ามันเองก็เป็นซอมบี้ด้ด้วย ?

 

ฟิโอน่า “มิโนทอร์ซอมบี้อย่างงั้นหรือคะ ?”

 

โครโน่ “นึกว่าจะมีชื่อเรียกพิเศษกว่านี้ซะอีก ?”

 

ดุเหมือนว่าชั้นจะเดาถูก

 

ตอนนี้เจ้ามิโนทอร์ซอมบี้กำลังปิดทางหนีของพวกเราเอาไว้อยู่

 

ดวงตาของมันไร้แสง มันไม่มีชีวิตอีกต่อไปแล้ว แต่ดูท่ามันจะไม่ยอมให้พวกเราหนีไปง่าย ๆ

 

โครโน่ “ช่วยไม่ได้ คงต้องกวาดล้างพวกมันแล้วละ”

 

ฟิโอน่า “รับทราบค่ะ”

 

ลิลี่ “อือ !”

 

แต่ว่าด้วยความที่เป็นพื้นที่ปิดล้อมเช่นนี้ หากปล่อยให้ลิลี่ใช้ [ดาราร่วงโรย] หรือฟิโอน่าใช้ [รังสีแห่งสุริยะ] ออกไปละก็ พวกเรทั้งหมดคงได้ไปร่วมเป็นผ่องเพื่อนกับพวกมันด้วยแน่นอน

 

คงต้องระวังไม่ให้เผลอใช้พลังออกมามากจนเกินไป

 

ชั้นหยิบพร้าต้องสาป [ฮาราซะ] กับ [ดาบมิธลิท] ออกมา ชั้นคิดว่าใช้อาวุธเหล่านี้น่าจะเป้นตัวเลือกดีที่สุดสำหรับในสถานการณ์แบบนี้

 

แล้วก็ดูเหมือนว่าลิลี่กับฟิโอน่าก้พร้อมที่จะลุยแล้วด้วย

 

โครโน่ “บุกเลย !”

 

เพื่อที่จะต่อกรกับอันเดดตรงหน้า ชั้นก็เริ่มพุ่งตัวบุกออกไปทันที

 

…………………………………….https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1699173

ติดตามอัพเดทกับทางผู้แปลได้ที่เพจ  https://www.facebook.com/Diamos-519670511704186/

โปรเจคอื่น ๆ (นิยายแต่ง)

"ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" (แต่งจบแล้ว) https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1699173

"DSU Board" (ยังไม่จบ) + "ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" ฉบับ E-Book  https://www.readawrite.com/?action=author_page&author_id=6f683b372cc7eacb980ec61b736cac74&page_no=1

 



NEKOPOST.NET