[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 177 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.177 - ตอนที่ 177 แรงค์ 2


เอลิน่า “ทุกภารกิจเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยแล้วค่ะ”

 

พนักงานต้อนรับผู้เยาว์คนนี้กำลังรู้สึกประหลาดใจ

 

ความรู้สึกนั้นไม่ใช่ความรักที่เธอมีต่อชายนักผจญภัยตรงหน้าที่มีใบหน้า 90 แต้ม แต่เป็นเพราะเขาทำภารกิจทั้งหมดที่รับไปเมร็จหมดแล้วต่างหาก

 

เอลิน่า “(เออ นี่เขาทำภารกิจทั้งหมดเสร็จไดเช่นไรเนี่ย? นี่มันยังผ่านมาไม่ถึงอาทิตย์เลยน้าา แล้วจำนวนขนานนี้มันคืออะไร ไปถล่มทั้งรังมันมาจริง ๆ เนี่ยย!?)”

 

จำนวนมอนสเตอร์ที่ถูกเขากวาดล้างมามีจำนวนมากอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนตลอดชีวิตในการทำงานของเธอ

 

เอลิน่า “(แดกเกอร์ แรปเตอร์ 124 ตัว กอบลิ้น 87 ตัว หมาป่าลม เวลดอน 52 ตัว… ฮืม… ปันปัน 5 ตัว อันนี้ค่อยปกติเหมือนชาวบ้านหน่อย… แต่อันนี้สิยิ่งกว่าผิดปกติ สไลม์ 376 ตัว…)”

 

ถึงมอนสเตอร์แรง 1 จะอ่อนแอก็เถอะ แล้วต่อให้ฆ่าพวกมันเป็นร้อย ๆ ตัวแบบนี้ก็ไม่ทำให้พวกมันสูญพันธุ์​ไปหรอก แต่ก็นะ การจะฆ่าได้เยอะขนาดนนี้ สำหรับนักผจญภัยแรงค์หนึ่งแล้ว มันเป็นไปไม่ได้หรอก

 

ส่วนสไลม์ 376 ตัว ถึงพวกมันจะอ่อนแอ แต่หากเจอเป็นฝูง ขนาดนักผจญภัยแรงค์ 3 ยังเลือกที่จะวิ่งหนีกันเลย

 

ด้วยระยะเวลาและจำนวนมอนสเตอร์ที่ล่ามาได้ขนาดนี้ แสดงว่าเขาคงออกไปเผชิญหน้ากับพวกมันที่รังโดยตรงแน่นอน

 

เคยมีกรณีนักผจญภัยแรงค์ 1 ที่อยากท้าทายตัวเองไปลุยในรังมานักต่อนัก แต่ส่วนมากก็จบลงที่ความตาย ไม่ก็เลิกทำอาชีพนี้ถาวรไปเลยก็มี

 

แต่กับชายที่ชื่อว่าโครโน่ เขากลับไม่มีบาดแผลใด ๆ กลับมา แถมยังดูมาดนิ่ง เท่ อย่างกับไม่เคยไปผ่านรังของมันมาเลยสักนิด

 

แต่ด้วยหลักฐานที่เขานำกลับมา แสดงว่าเขาทำมันลงไปจริง ๆ

 

เอลิน่า “(หรือว่าเขาคนนี้…. จริง ๆ แล้วแข็งแกร่งมาก?)​”

 

บางทีโครโน่อาจซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้

 

เอลิน่า “(เดียวก่อน ใจเย็น ๆ คนที่มีพลังไม่ตรงกับแรงค์ของตัวเองไม่ค่อยมีหรอกนะ)​”

 

มันมีระบบพิเศษที่หากผู้สมัครมีความสามารถมากพอ หรือเป็นอดีตทหาร พวกเขาเหล่านั้นก็สามารถเริ่มต้นที่แรงค์ 3 ได้เลยทันที

 

เพราะฉะนั้นการที่ใครจะมาเริ่มต้นที่แรงค์ 1 โดยที่มีความสามารถมากกว่าที่เป็น จึงไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก

 

อย่างลูกชายของราชาดาบเลโอนาร์ดเองก็สามารถไต่ไปถึงแรงค์ 5 ได้ทั้งที่ยังเรียนอยู่เลยเท่านั้นเอง

(tn : โดนคนรอบข้างสปอยหรือเปล่าฟะนั่น)​

 

มันเคยมีกรณีพวกดาบหรือจอมเวทที่เก่งกาจเก็บตัวอยู่ในภูเขา พอลงมาเขาเมือง พวกเขาก็สามารถไต่เต้าได้อย่างรวดเร็วก็มี

 

แล้วคนกลุ่มนี้ก็ไม่อาจดูได้เพียงแค่ภายนอก พวกเขาชอบแต่งตัวม่อซ่อ ดูเหมือนชาวบ้านธรรมดา และใช้อาวุธอย่างง่ายราคาถูกกัน

 

อย่างคราวนี้ต่อให้โครโน่เปลี่ยนไปใช้ผ้าคลุมจอมเวทแล้ว มันก็ยังเป็นของคุณภาพต่ำอยู่ดี

 

มันยากที่จะคิดตัดสินว่าเขาเป็นคนกลุ่มเดียวกับพวกอย่างหลังหรือเปล่านี่แหละ

 

เอลิน่า “(ใช่แล้ว ต้องเป็นสมาชิกของเขาแน่ ๆ ที่แข็งแกร่ง ไม่ใช่ตัวเขาเองหรอกนะ)​”

 

กรณีอีกอย่างที่เป็นไปได้ คือพรรคพวกของเขาเป็นผู้จัดการลงมือทั้งหมด

 

อย่างเช่นพวกลูกขุนนางที่อยากออกไปผจญภัย พวกเขาก็จะถูกคุณพ่อสปอย แล้วส่งพวกเก่ง ๆ ตามมาคุ้มครองในฐานะสมาชิกของปาร์ตี้ แล้วปล่อยให้เด็กพวกนี้เล่นสนุกกันไป

 

เอลิน่า “(เฮ้อ น่าเสียดายจัง หากนายมีความสามารถตามนี้จริง ฉันคงให้ 90 แต้มไปแล้ว…)​”

 

ในขณะที่เธอกำลังคิดเสียมารยาทตอนนั้นเอง

 

โครโน่ “ขอโทษครับ ตอนนี้พวกเราก็สามารถขึ้นเป็นนักผจญภัยแรงค์ 2 ๆด้แล้วสินะครับ”

 

เอลิน่า “ใช่ค่ะ ท่านโครโน่กับปาร์ตี้เอเลเมนต์มาสเตอร์ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นแรงค์ 2 แล้วนะคะ”

 

เธอสามารถถามตอบลูกค้าได้แม้ว่าในหัวจะคิดเรื่อยเปื่อยอยู่ นี่เป็นข้อดีของเธอเลยละ

 

โครโน่ “ไม่ทราบว่าสามารถอัพข้อมูลของสมาชิกคนอื่นตอนนี้ได้เลหรือเปล่าครับ?”

 

เอลิน่า “สามารถทำทีหลังได้ค่ะ แต่ถ้าหากมีพกมาด้วยก็สามารถทำได้เลยค่ะ”

 

“นี่ครับ” เขาตอบรับพร้อมกับส่งแผ่นเหล็กห้อยคอมาให้

 

ถึงจะบอกว่าเป็นการอัพข้อมูล แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหากโครโน่เป็นลูกขุนนางจริง ก็คงมีแค่ของเขาที่ต้องอัพข้อมูล ส่วนสมาชิกที่เหลืออีกสองคนคงเป็นนักผจญภัยแรงค์ 3 แน่นอน

 

เอลิน่า “(แต่ถ้าหากสมาชิกทั้งหมดเป็นงแรงค์ 1 ก็คงไม่ได้จ้างบอดี้การ์ดมา----เดียวสิ ถ้าเขาเป็นลูกขุนนางจริงก็ต้องใช้ของดีกว่านี้สิ หรือว่าเขาจะเป็นพวกถังแตก!?)”

 

สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน เอลิน่าก็ยังคิดว่าโครโนยังเป็นแค่นักผจญภัยระดับทั่วไปเท่านั้น

 

แล้วพอฉันได้อ่านข้อมูลกิลการ์ดของสมาชิกที่เหลือ ฉันก็ต้องคิดทบทวนใหม่อีกครั้ง

 

เอลิน่า “(ลิลี่ แรงค์ 1 ฟิโอน่า แรงค์ 1… ทุกคนสมัครมาจากที่หมู่บ้านอิรุสในเวลาใกล้เคียงกันเลย…)”

 

นี่มันพวกบ้านนอกที่พร้อมใจมากันเมืองหลวงอย่างสปาด้าไม่ใช่หรือไง?

 

เอลิน่า “(แล้วปาร์ตี้นี้มันอะไรเนี่ย จอมเวท 2 คน แฟรี่ 1 คน… เดียวสิ! แฟรี่นี่มันคือเผ่าไม่ใช่หรือไง !!)”

 

ถ้าให้ยกตัวอย่าง คงไม่มีมนุษย์คนไหนเขียนว่าอาชีพตัวเองเป็น [มนุษย์]​ หรอก

 

แล้วโครโน่ก็ดูเหมือนจะไม่สนใจด้วยว่าสมาชิกของเขาจะเขียนแบบนี้ลงในอาชีพของเธอ

 

เอลิน่า “(นี่มัน แบบนี้ทั้งเขาทั้งสมาชิกคงไม่ใช่นักผจญภัยแรงค์ 1 แบบปกติทั่วไปแล้วละ)​”

 

ในตอนนี้เธอเริ่มคิดแง่บวกกับโครโน่แล้ว

 

เอลิน่า “(แบบนี้ เริ่มให้คะแนนโครโน่ยากแล้วแฮะ)​”

 

เธอเริ่มคิดว่าโครโน่เป็นชายลึกลับที่ยากจะรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงได้

 

เอลิน่า “(หุหุหุ ชายคนนี้ต้องเป็นหน้าใหม่ที่มีอนาคตไกลแน่ ๆ ฉันจะเฝ้ารอดูการเติบโตของนายนับจากนี้ไปละนะ)​”

 

และแล้วในที่สุด โครโน่กับพรรคพวกรวมถึงปาร์ตี้ของเขาก็

 

เอลิน่า “อัพข้อมูลเสร็จแล้วค่ะ”

 

ก็ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นแรงค์ 2 ในที่สุด เขารับแผ่นทองแดงที่เป็นการ์ดของแรงค์ 2 กลับมาจากเอลิน่าที่ตอนนี้กำลังส่งสายตาอย่างคาดหวังกลับไปหาเขา

 

เอลิน่า “ยินดีด้วยนะคะ ขออวยพรให้โชคดีนะคะ”

 

ถึงจะเป็นบทพูดตามหน้าที่ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพูดออกมาจากใจจริง ๆ

 

โครโน่รับบัตรกิลสีทองแดงกลับมาด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

 

เอลิน่า “(อึ๊ก… นี่มัน… ไม่ใช่ว่าเขาดูดีมาก ๆ เลยหรอกหรือไงกัน อึ๊กก… ) ”

 

เอลิน่าไม่ได้รู้สึกหัวใจถูกบีบรัดเช่นนี้มายาวนานแล้ว เพียงแค่น้ำเสียงกับรอยยิ้มของโครโน่ก็ทำให้เธอหัวใจเต้นได้แล้ว

 

โครโน่ “ขอโทษด้วยนะครับ พอดีอยากถามอะไรเพิ่มหน่อยครับ”

 

เอลิน่า “ได้ค่ะ”

 

ถึงจะขานรับออกไป แต่เธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังจะถามอะไร

 

โครโน “รบกวนขอภารกิจสำหรับเลื่อนเป็นแรงค์ 3 หน่อยครับ”

 

เอลิน่า “นี่ค่ะ”

 

เธอหยิบภารกิจแรงค์ 2 ที่เอาไว้สำหรับเลื่อนเป็นแรงค์ 3 ทั้งหมดออกมากางให้โครโน่ดู

 

โครโน่ “ถ้าอย่างงั้น--”

 

เอลิน่า “หุหุหุ จะรับทั้งหมดสินะคะ?”

 

เพราะอยู่ ๆ เธอก็เปลี่ยนแนวทางการพูดไป ทำให้โครโน่แปลกใจเล็กน้อย

 

โครโน่ “ใช่ครับ รบกวนด้วยนะครับ”

 

เอลิน่า “(ถ้าหากเขาสามารถทำภารกิจนี้ได้ง่าย ๆ เหมือนครั้งที่แล้ว ก็แสดงว่าเขาคือ… ตัวจริงแล้วละ)​”

 

เอลิน่ารีบจัดการเอกสารให้กับเขาไปพร้อมกับหัวใจของตัวเองที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่ง

 

……………

 

กิลสาขานี้แตกต่างจากที่ชั้นเคยเจอมาก่อนหน้านี้

 

อย่ากิลของอาลซัสที่ว่าสูงสี่ชั้นซึ่งชั้นคิดว่าใหญ่แล้ว แต่กับสาขาของเมืองสปาด้าแห่งนี้มีถึง 5 ชั้นด้วยกัน

 

ไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่ผ้าเพดานกับความสูงก็ต่างกันด้วย

 

แถมความรู้สึกที่มีต่อกิลทั้งสองแห่งจึงแตกต่างกันอย่างมาก

 

อย่างกิลตามหมู่บ้านจะให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นร้านอาหาร ร้านเหล้าทั่วไป แต่กับที่แห่งนี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนสำนักงานราชการมากกว่า

 

เพราะที่สาขานี้ไม่มีลานเบียร์หรือห้องโถงอาหาร แล้วนักผจญภัยส่วนใหญ่จ่างก็ใส่ชุดกันดูเรียบร้อยราวกับเป็นพนักงานทำงานออฟฟิตกัน

 

ชั้นที่เคยไปมาแต่กิลสาขาเล็ก ๆ ตามบ้านนอกแบบนั้น พอมาเจอสถานที่เป็นทางการมาก ๆ อย่างงี้เลยอดที่จะรู้สึกไม่ค่อยใจขึ้นมาได้

 

ชั้นยังเป็นห่วงอยู่เลยว่าจะรู้สึกแบบนี้ไปตลอดแม้ว่าจะเปลี่ยนเป็นแรงค์ 3 ไปแล้วก็ตามที

 

ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ชั้นคงต้องคิดแต่เลื่อนเป็นแรงค์ 3 ให้เร็วที่สุดก่อนเท่านั้นละนะ

 

ฟิโอน่า “แล้วคุณโครโน่ก็ถูกเสน่ห์ของพนักงานกิลล่อลวง แล้วสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการรับภารกิจจำนวนมากมาสินะคะ ?”

 

โครโน่ “เฮ้ย ! อย่าพูดเหมือนกับว่าชั้นเป็นผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นสิ”

 

ฟิโอน่าถามชั้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบ

 

ลิลี่ “มูววว์ -!!”

 

แล้วก็ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ลิลี่มองชั้นด้วยสีหน้าที่กำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง บางทีชั้นคงคิดไปเอง เพราะลิลี่นะเป็นเด็กดีที่หนึ่งที่เชื่อฟังของชั้นอยู่แล้ว

 

โครโน่ “ถึงจะไม่เป็นไรที่จะรีบเปลี่ยนแรงค์เร็ว ๆ แต่พวกเราคงไม่จำเป็นต้องปราบปรามที 100-200 ตัวแบบนั้นก็ได้มั้ง ?”

 

ฟิโอน่า “ไม่ใช่ว่าคุณโครโน่ก็จัดการไปถึง 100 ตัวเหมือนกันหรอกหรือคะ ?”

 

โครโน่ “ไม่นะ ของชั้นแค่ 87 ตัวเอง”

 

“ก็เหมือนกันนั่นแหละ !” ฟิโอน่าตอกชั้นกลับมา

 

ความจริงตอนแรกชั้นก็คิดที่จะจบลงแค่ 5 ตัวนั่นแหละ แต่ในตอนนั้นชั้นรู้สึกว่าพร้าต้องสาปของชั้นมันกำลังจะเข้าสู่ช่วงการพัฒนาร่างแล้ว เลยลองหาเลือดให้มันดื่มดู

 

สุดท้ายรังกอบลิ้นเลยกลายสภาพเป็นอาหารให้กับพร้าของชั้นไปซะ ชั้นลุยรังของพวกมันด้วยพร้าต้องสาปเพียงอย่างเดียวเลย

 

แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่พอที่จะทำให้พัฒนาร่างของพร้าได้

 

ฟิโอน่า “แล้วคราวนี้รับมากี่ภารกิจละคะ ?”

 

โครโน่ “อืม...ทั้งหมดก็มี 11 ภารกิจละนะ”

 

คราวนี้กำหนดเวลาทั้ง 11 ภารกิจต่างกันทั้งหมดเลย บางทีกว่าจะเสร็จทั้งหมดก็คงกินเวลาถึง 1 เดือนได้

 

หรือไม่ก็อาจจะใช้วิธีไปลุยดันเจี้ยน ถ้าทำแบบนั้น บางทีคงจะหามอนสเตอร์ได้ถึง 10-20 ชนิดตามที่ภารกิจกำหนดในเวลาเดียวกันก็เป็นได้

 

ฟิโอน่า “เข้าใจแล้วค่ะ วิธีนั้นก็เข้าท่าอยู่นะคะ”  

 

ขณะที่เปิดดูเอกสารภารกิจ ฟิโอน่าก็คิดถึงวิธีการทำภารกิจทั้งหมดพร้อม ๆ กันเช่นกัน

 

ฟิโอน่า “โชคดีไปนะคะ นึกว่าทำเพื่อโชว์สาวเพราะหลงเสน่ห์พนักงานต้อนรับคนั้นเสียอีก”

 

โครโน่ “ทำไมต้องโล่งใจด้วยละ !?”

 

แล้วก็อย่าพูดเรื่องแบบนั้นต่อหน้าเด็กน้อยสิคราบ คุณฟิโอน่า ต้องขอบคุณปากของเธอจริง ๆ ตอนนี้สายตาที่ลิลี่จ้องมาทางชั้นนะ เริ่มทำให้ชั้นรู้สึกปวดใจแล้วนะ

 

โครโน่ “เอาเถอะ เพื่อเป็นการฉลองที่พวกเราได้รับการเลื่อนขั้น ไปหาอะไรดื่มด้วยกันดีมั้ย ?”

 

ชั้นส่งกิลการ์ดใบใหม่ให้กับพวกเธอ

 

ฟิโอน่า “โอ้--”

 

ลิลี่ “ว้าย-!”

 

ทั้งสองคนที่รับกิลการ์ดไปแสดงออกว่าดีใจกันมาก

 

ใช่แล้ว ตอนนี้นะเป็นเวลาแห่งการเฉลิมฉลองต่างหาก

 

ฟิโอน่า “ถ้างั้น วันนี้ก็มาทำกรูเมนทัวในสปาด้ารอบ 2 เถอะค่ะ ฉันเข้าใจถูกสินะคะ?”

 

โครโน่ “อ้า เออ…..ใช่ ก็ได้ จะคิดแบบนั้นก็ไม่ผิด…”

 

คงไม่ใช่ว่าชั้นกำลังจะล้มละลายรอบ 2 หรอกนะ คงไม่เป็นไรหรอกนะ ใช่มั้ย ? ใช่มั้ยยยย ?

 

โครโน่ “เอาเถอะ ยังไงก็ต้องขอบคุณพวกเธอทั้งสองคนนั่นแหละ พวกเราเลยได้รางวัลมาขนาดนี้-----ดูซะ !”

 

ชั้นวางถุงใส่เงิน 10,000 ครันลงบนโต๊ะ

 

ว้าววว~ลิลี่ก็ฟิโอน่าต่างปรบมืออย่างดีใจด้วยกันทั้งคู่

 

โครโน่ “ดื่มกินให้เต็มที่ได้เลย ! เอาไว้ค่อยแบ่งส่วนกันหลังจากกินไปแล้ว โอเคหรือเปล่า ?”

 

เพื่อแบ่งสัดส่วนรางวัลที่ได้รับมาอย่างยุติธรรม พวกเราได้ตกลงกันเอาไว้แล้วว่าจะแบ่งเท่า ๆ กันตามจำนวนคน

 

ฟิโอน่า “แต่ว่าจะไม่เป็นไรหรือค่ะ เพราะคุณโครโน่ยังไม่ได้ซื้ออุปกรณ์ดี ๆ ใส่เลยนะคะ ?”

 

โครโน่ “ไม่เป็นไร เอาไว้ค่อยซื้อหลังจากเป็นแรงค์ 3 แล้วก็ได้ รางวัลตอนนี้เพียงพอแค่ใช้ชีวิตเท่านั้นเองแหละ”

 

อาวุธต้องคำสาปถูกสุด ๆ ก็ปาไป 100,000 ครันแล้ว เงินแค่นี้นะ ไม่เพียงพอหรอก

 

ฟิโอน่า “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หากมันไม่พอหรือมีน้อยไป จะลดส่วนของฉันกับคุณลิลี่ก็ได้นะคะ”

 

โครโน่ “ขอบคุณมาก แค่ความรู้สึกก็พอใจแล้ว”

 

ความสัมพันธ์ของพวกเราชั้นยังไม่อยากให้พังลงเพราะเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ มันควรจะต้องได้รับการแบ่งอย่างเท่าเทียมกัน และใสสะอาดที่สุด

 

ชั้นยังพึ่งอายุ 17 ปีเท่านั้น ยังไม่มีประสบการณ์พอที่จะมาตามแก้ปัญหาหากเกิดกรณีที่ไม่คาดฝันในภายหลังได้ เพราะฉะนั้นชั้นจึงต้องระวังเรื่องนี้เอาไว้ให้ดี !

 

ฟิโอน่า “เป็นความต้องการของคุณโครโน่เองไม่ใช่หรือไงค่ะที่ต้องการเพิ่มพลังของตัวเอง ทั้งฉันกับคุณลิลี่ต่างก็ไม่ได้สนใจเงิน ดังนั้น คุณไม่ต้องเป็นกังวลกับเรื่องนี้มากหรอกนะคะ”

 

ฟิโอน่ากับลิลี่พูดกระตุ้นชั้น

 

ลิลี่ “อือ ลิลี่จะซื้ออาวุธให้โครโน่ให้เอง !”

 

แล้วคำพูดที่ใสซื่อของเด็กน้อยคนนี้ ก็ทำให้ชั้นรู้สึกเจ็บปวดหัวใจของตัวเอง

 

ทำไม...ทำไมชั้นถึงรู้ว่าเป็นคนเลวที่กำลังหลอกลวงเอาเงินจากพวกเธอกันเลยนะ ?....

 

โครโน่ “ขะ ขอบคุณนะ ….แต่ถ้าหากชั้นรับเงินก้อนนี้ไป ชั้นคงต้องจ่ายดอกเบี้ยให้กับพวกเธอด้วยแล้วละ แล้วก็ถ้าเป็นไปได้ ของเป็นดอกเบี้ยเบา ๆ หน่อยก็ดีนะ”

 

ฟิโอน่า “ดอกเบี้ยหรือคะ ? จริงสิ คุณโครโน่ดูเหมือนไม่ใช่คนที่ยอมรับอะไรง่าย ๆ ด้วย คงต้องทำเป็นระบบกู้ยืมสินะคะ”

 

ลิลี่ “ลิลี่จะปล่อยเงินกู้ให้โครโน่~!”

 

หยุด ได้โปรดหยุดสปอยชั้นได้แล้ว มันทำให้ชั้นรู้สึกแย่ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะ

 

โครโน่ “อะ เออ ก่อนอื่น ! ไปฉลองกันก่อนเถอะนะ ?”

 

ฟิโอน่า “งั้นไปลองร้านอาหารใหม่ ๆ กันเถอะค่ะ”

 

ในที่สุดชั้นก็สามารถเอาชนะในการเปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้ในที่สุด

 

โครโน่ “ลุยกันเลย ! อ้า จริงสิ ลิลี่ช่วยมาเกาะอยู่ข้างในฮูดเหมือนอย่างเมื่อก่อนทีได้มั้ย ?”

 

ชั้นให้ลิลี่ปีนขึ้นมาซ่อนอยู่ข้างในฮูดไปพร้อมกับยิ้มออกมา แล้วพวกเราก็เดินออกจากกิลไปพร้อมกัน

 

จากผู้แปล ไอมารหมีเอ้ย...




NEKOPOST.NET