[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 170 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.170 - ตอนที่ 170 โมเดิร์นเวพอนคอมพานี (2)


โมลเล็ด “เอาอย่างงี้เป็นไงครับ ถ้าหากคุณสนใจอาวุธต้องคำสาปแล้วละก็ มาแลก [ดาบมิธริล] กับ [ดาบต้องสาปมิธลิท]กันไหมครับ ?”

 

โมลเล็ดที่เป็นถึงประธานบริษัทได้ยื่นข้อเสนออันน่าสนใจมาให้กับชายตรงหน้า

 

แต่เขาที่ได้รับข้อเสนอนั้น กลับจ้องมองกลับไปที่โครงกระดูกขนาดร่างใหญ่แทน

 

โครโน่ “ทำไมถึงมายื่นข้อเสนอให้กับนักผจญภัยแรงค์ 1 อย่างชั้น ?”

 

โครโน่ในตอนนี้ยังเป็นแค่นักผจญภัยแรงค์ 1 เท่านั้น เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาเลยที่จะได้รับข้อเสนอที่ดีแบบนี้ เขาจึงถามโมลเล็ดกลับ

 

ทว่าโมลเล็ดที่ถูกตั้งแง่แบบนั้น เขากลับยังสงบนิ่งและตอบโครโน่กลับไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

โมลเล็ด “ไม่เป็นไร ไม่ต้องระวังขนาดตัวขนาดนั้นหรอกครับ มันก็แค่งานอดิเรกของผมเอง ผมชื่นชมอาวุธต้องคำสาปและยังเป็นนักสะสมตัวยงด้วย พด้วยเหตุผลนี้ ผมเลยชอบผู้ที่สามารถใช้งานมันได้เช่นกันครับ”

 

โครโน่ “เพราะแบบนั้นเลยคิดที่จะขายให้กับคนที่ถามหามันอย่างงั้นหรือ ฮืม ?”

 

‘แต่ไม่ได้ให้ฟรี ๆ หรอกนะครับ’ โมลเล็ดบอกโครโน่แบบนั้น

 

โครโน่ “ถ้าอย่างงั้นช่วยนำออกมาให้ดูหน่อยได้หรือเปล่า ?”

 

โมลเล็ด “แน่นอนครับ”

 

พร้อมกับคำตอบของเขา เงาสีดำก็ยืดยาวออกมาราวกับเป็นหลุมลึกที่เชื่อมต่อไปยังดินแดนนรกแบบนั้น

 

บ่อน้ำสีดำนั้นมีดาบสีเงินเล้มหนึ่งลอยโผล่ขึ้นมาให้เห็นตรงหน้า

 

โครโน่แปลกใจที่ได้เห็นคนอื่นใช้วิธีเดียวกันกับเขาในการใช้เวทมิติเพื่อเก็บของในเงาของตัวเอง แถมชายคนนั้นยังนำดาบต้องคำสาป [มิธลิท] ออกมาตามที่พูดอีกด้วย

 

มันมีความยาวเทียบเท่ากับดาบของคุบโรส แต่มันต่างตรงที่มีเครื่องประดับและงานศิลปะอยู่บนใบดาบ มันเหมือนกับดาบที่เป็นงานประติมากรรมเพื่อใช้ตามงามพิธีกรรมทางศาสนามากกว่า

 

เพียงลองเหวียงดาบลงมา มันก็ส่องแสงสีเงินให้เห็นราวกับกำลังจะแสดงปาฏิหาริย์บางอย่างออกมา

 

โมลเล็ด “ต้องการใช้อาวุธต้องคำสาปไม่ใช่หรือ ? ลองเอาไปทดลองใช้ดูสิครับ”

 

โมลเล็ดพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นเร้าใจ เขาอยากให้โครโน่ได้ทดลองใช้ดูจริง ๆ

 

โครโน่ “ขอบคุณ”

 

โครโน่ตัดสินใจที่จะเล่นไปตามเกมส์ของเขา

 

การจะรู้ว่าอาวุธต้องคำสาปนั้นมีคำสาปชนิดใดซ่อนอยู่ คน ๆ นั้นจะต้องทดสอบด้วยการลองจับมันด้วยมือของตัวเองไปเสียก่อน เป็นส่วนน้อยเท่านั้นที่จะแผ่บรรยากาศไม่ดีออกมาเหมือนพร้าต้องสาปที่เขามีอยู่

 

ดวงตาของโครโน่จับจ้องไปที่ดาบต้องคำสาป [มิธลิท] อย่างสนอกสนใจ ในเวลานั้นทุกคนต่างเงียบเสียงลง พวกเขาต่างกำลังรอดูผลลัพฑ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

 

เขาจับดาบสีเงินตรงหน้าขึ้นมาดูโดยไม่มีการลังเลใด ๆ

 

โครโน่ “...ฮืม”

 

ในตอนที่โครโน่จับดาบเล่มนั้น เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดก็ดังก้องอยู่ภายในใจของโครโน่ทันที

 

แต่ทว่าความแค้นและเสียงกรีดร้องนั้นก็ไม่เป็นผลกับเขาเท่าไหรนัก

 

มันต้องใช้คำสาปที่แรงกว่าพร้าต้องคำสาป [ฮาราซะ] ถึงสองเท่า ถึงจะให้โครโน่บ้าคลั่งได้

 

เขาลองเปรียบเทียบกับพร้าต้องคำสาปที่เคยใช้ แล้วก็ก็พบว่าคำสาปของดาบเล่มนี้นั้น มีเสียงกรีดร้องที่อ่อนแอกว่ายิ่งนัก

 

โครโน่ทดลองเหวียงสองถึงสามครั้ง ก่อนที่จะมอบมันคืนให้กับโมลเล็ดเพราะหมดความสนใจไปแล้ว

 

โมลเล็ด “น่าเหลือเชื่อมาก ! มีหัวใจอันแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ที่สามารถควบคุมอาวุธต้องคำสาปแบบนี้ได้”

 

โมลเล็ดพูดชมโครโน่ที่ไม่บ้าไปก่อนอย่างมีความสุข

 

เขาสามารถเหวียงดาบได้โดยไม่แสดงอาการบ้าคลั่งใด ๆ ให้เห็น ปกติแล้วคนที่จับอาวุธต้องคำสาปนั้น ถ้าไม่คลั่ง บางทีก็ไม่อาจปล่อยอาวุธที่ถือลงได้ง่าย ๆ

 

แต่กับโครโน่นั้น เขาสามารถมอบดาบคืนให้กับโมลเล็ดราวกับว่ามันเป็นดาบธรรมดา เพียงแค่นี้ก็เพียงพอจะยืนยันแล้วว่าชายที่ชื่อว่าโครโน่ผู้นี้นั้น ไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากคำสาปเลย

 

โมลเล็ด “ผมตามหาคนอย่างคุณมานานแล้ว กระผมอยากให้คุณใช้ดาบเล่มนี้จริง ๆ ครับ !”

 

โครโน่ “โดยการแลกกับดาบเล่มนี้อย่างงั้นหรือ ?”

 

โครโน่หยิบดาบของคุบโรสที่วางอยู่บนเคาเตอร์ขึ้นมาด้วยสายตาที่เย็นชา

 

โมลเล็ด “ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่ครับ ในเมื่อคุณสามารถควบคุมอาวุธต้องคำสาปได้ คุณก็จะสามารถดึงพลังของมันออกมาใช้งานได้สูงสุด ถึงจะยังไม่ได้แสดงประสิทธิภาพออกมาให้เห็นตอนนี้ แต่ถ้าเอาไปเทียบกับดาบ [มิธลิท] ธรรมดาแล้วละก็ มันมีความคม ความแข็งแกร่ง น้ำหนัก รวมถึงความสามารถที่แอบซ่อนอยู่ด้วย ด้วยเหตุผลดี ๆ เช่นนี้แล้ว อย่าได้ปฏิเสธคนตายอย่างผมเลยครับ หรือไม่จริงครับ?”

 

โฮ โฮ โฮ โฮ โมลเล็ดหัวเราะร่าอย่างมีความสุข

 

โครโน่ “หึ หึ หึ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ !!”

 

โครโน่เองก็หัวเราะเช่นกัน

 

โครโน่ “ฮะ ฮะ ฮะ...ตั้งแต่ใช้ชีวิตมา 17 ปีนี้ พึ่งจะเคยเจอ [กลโกงการค้า] ด้วยวิธีแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยแฮะ เป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลงเลยละ ขอบคุณมาก”

 

เขาพูดออกมาก่อนที่จะหยิบดาบมิธลิทของเขาแล้วหันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากร้านแห่งนี้

 

โมลเล็ด “รอเดียวครับ”

 

คราวนี้เสียงของเขาทุ้มหนักและมีแรงกดดัน ราวกับว่าเป็นเสียงจาก กริม ริปเปอร์ แห่งความตายมมพูดด้วยตนเอง

 

โมลเล็ด “มาบอกว่าผมพยายาม [โกง] คุณแบบนี้ ผมว่าคุณไม่ควรจะถีบส่งความหวังดีจากคนอื่นทิ้งไปแบบนี้นะครับ”

 

โครโน่ “ความหวังดี ? การที่พยายามล่อลวงนักผจญภัยหน้าใหม่ที่ต้องการตามหาอาวุธต้องคำสาปด้วย [ของปลอม] แบบนั้นเรียกว่าเป็นความหวังดีของประเทศสปาด้านี้เองงั้นหรือเนี่ย ฮืม ?”

 

โครโน่จ้องดวงตาที่ส่องประกายไฟของโมลเล็ดกลับไป

 

โครโน่ “แค่มันมี [เสียง] คนอื่น ๆ คงเชื่อไปแล้วว่ามันเป็นอาวุธต้องคำสาป แต่สำหรับชั้นนะ มันก็แค่คำสาปหลอก ๆ ที่แสนจะอ่อนแอเท่านั้น ลองเอาไปเทียบกับของจริงดูก็รู้แล้ว แล้วไอดาบเล่มนั้นนะ แค่ชั้นสัมผัสก็รู้แล้วว่ามันก็แค่ของย้อมแมวเท่านั้น มิธลิทนะมันก็แค่ชุบอยู่ผิวนอกเท่านั้นเองไม่ใช่หรือ”

 

ถ้าดูผ่าน ๆ เป็นใครก็คงคิดว่ามันคือดาบมิธลิท แต่โครโน่ได้ลองใส่เวทมนต์ดำของตัวเองลงไป เพราะคิดที่จะพยายามควบคุมคำสาปในตอนแรกนั้น เขาก็พบว่ามันไม่ได้มีอำนาจพิเศษอย่างที่แร่มิธลิทควรจะเป็น มันไม่สามารถเทียบกับพลังของดาบคุบโรสได้เลย

 

ไม่ต้องถึงตัวแร่ เอาแค่พลังของคำสาปที่แตกต่างไปจากที่เคยสัมผัสจากพร้าต้องคำสาป เขาก็รู้แล้วว่ามันเป็นของปลอม

 

มันก็แค่คำสาปปลอม ๆ ที่ใช้เวทมนต์ธรรมดาปลอมแปลงให้ผู้คนได้ยินเสียงกรีดร้อง ยามที่ได้จับดาบเล่มนี้เท่านั้นเอง

 

โมลเล็ด “ฟุ ฟุ ฟุ ….. ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! คุณคือผู้สะสมอาวุธต้องคำสาปตัวจริงเสียงจริง ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

 

โครโน่ “ผิดแล้ว ผมไม่ใช่นักสะสมของแบบนั้น”

 

โมลเล็ด “ผมทำเรื่องเสียมารยาทกับคนที่มีงานอดิเรกเดียวกับผมไปเสียแล้วสิครับ ต้องขอประทานอภัยด้วย”

 

ด้วยการแสดงท่าที่เหมือนจะไม่สำนึกผิดของโมลเล็ก ทำให้โครโน่เลยจุดโกรธไปเป็นความเบื่อหน่ายแทน

 

โครโน่ “มันจะดีหรือที่ร้านใหญ่แบบนี้ โดยเฉพาะเป็นตัวประธานเองเลย มาค้าขายหลอกลวงลูกค้าแบบนี้เนี่ย ?”

 

โมลเล็ด “มันคือวิธีการของผู้ใหญ่ครับ ไม่สิ เป็นการกระทำเพื่อให้เด็กหนุ่มอย่างคุณที่กำลังดูถูกพลังของอาวุธต้องคำสาปมากกว่าครับ”

 

สิ่งที่โมดเล็ดทำลงไป ก็คือการกระทำในฐานะของคนที่รักอาวุธต้องคำสาปและรับรู้ถึงอันตรายของมันเป็นอย่างดี

 

แต่โครโน่ก็ยังคิดว่าเป็นเรื่องไม่สมควรอยู่ดี ที่จะมาหลอกลวงลูกค้าแบบนี้

 

โมลเล็ด “คุณชื่อโครโน่สินะครับ เอาละ ตามคำร้องขอของคุณ กระผมจะพาคุณไปรับชมอาวุธต้องคำสาปของบริษัทให้เองครับ”

 

โครโน่ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องแล้ว”

 

โมลเล็ด “เอาเถอะครับ ถึงจะไม่ใช่สาขาหลัก แต่มันก็มีอาวุธดี ๆ จำนวนมากเลยละครับ เลือกของที่อยากได้ไปตามใจชอบได้เลย ! แต่อย่าหวังว่าจะได้ส่วนลดแม้แต่ 1 ครันเลยครับ ฟุ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!”

 

โมลเล็ดไม่คิดที่จะแสดงความสามารถของพ่อค้าให้เห็นเลย ไม่สิ บางทีพวกคนใหญ่คนโตอาจจะมีทีเด็ดอะไรมากกว่านี้ซ่อนอยู่ก็ได้

 

บางทีนะ

 

โครโน่ “...ถ้างั้น เอาแค่ดูเท่านั้นนะ”

 

ถึงจะน่ารำคาญไปบ้าง แต่สุดท้าย โครโน่ก็ถูกเขาพาไปชมอาวุธ และไหลไปตามกระแสการค้าของโมลเล็ดในที่สุด

 

------------------------------------

ติดตามอัพเดทกับทางผู้แปลได้ที่เพจ  https://www.facebook.com/Diamos-519670511704186/

โปรเจคอื่น ๆ (นิยายแต่ง)

"ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" (แต่งจบแล้ว) https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1699173

"DSU Board" (ยังไม่จบ) + "ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก" ฉบับ E-Book  https://www.readawrite.com/?action=author_page&author_id=6f683b372cc7eacb980ec61b736cac74&page_no=1

 



NEKOPOST.NET