[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 168 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.168 - ตอนที่ 168 เสาะหาชุดคลุม


หลังจากได้รับประทานอาหารมื้อกลางวันจากเจ้าของร้านที่ดูน่ากลัวราวกับเป็นอดีตทหารผ่านศึกซึ่งเป็นเผ่าออร์คไปแล้ว พวกเราก็ใช้เวลาช่วยบ่ายไปกับการหาซื้ออุปกรณ์ชิ้นใหม่กัน

 

โครโน่ “มีร้านเยอะชะมัด ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มจากร้านไหนก่อนเลยดีแฮะ”

 

หลังจากผ่านลานกว้างไปแล้ว พวกเราก็มาถึงย่านการค้าที่เต็มไปด้วยร้านรวงต่าง ๆ สำหรับเหล่านักผจญภัย ไม่ว่าจะเป็นร้ายขายอาวุธ ร้านขายไอเท็ม ร้านตีเหล็ก หรือแม้แต่ร้านขายไอเท็มเวทมนต์โดยเฉพาะก็ยังมี

 

ปกติแล้วร้านแบบนี้จะไม่ค่อยมีคนทั่วไปใช้บริการเท่าไหรนัก แต่ด้วยจำนวนนักผจญภัยที่มากมายมหาศาลราวกับเป็นหมู่บ้านขนาดย่อมเช่นนี้ ทำให้ย่านการค้าเฉพาะของนักผจญภัยเต็มไปด้วยฝูงชนเช่นนี้

 

แต่โชคดีที่ชั้นเป็นคนญี่ปุ่น เลยมีทำให้มีประสบการณ์ในการเดินฝ่าคลื่นมนุษย์แบบนี้ได้

 

ทว่าเนื่องจากชั้นไม่รู้เลยว่าร้านไหนเป็นร้านอะไร เพราะมันมีหลากหลายมากเกินไป สุดท้ายชั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มจากร้านไหนก่อนดีซะงั้น

 

แถมด้วยความที่เป็นเมืองใหญ่เช่นนี้ คงมีพวกร้านที่นิสัยไม่ดีปะปนอยู่ด้วยแน่นอน พวกเขาคงจะต้องเล็งนักผจญภัยมือใหม่อย่างชั้น ชั้นจะต้องระวังไม่ให้ถูกหลอกซื้อจากร้านเหล่านั้นให้ได้

 

ลิลี่ “โครโน่ดูสิ ! ชุดนี้น่ารักมากเลย !!”

 

ที่บริเวณด้านข้างขาของชั้น ลิลี่กำลังถูกบางสิ่งดึงดูดความสนใจไปอยู่ ชั้นมองไปทางเดียวกับที่เธอจ้องมองไป ที่ตรงนั้นมีชุดคลุมขนปุยพร้อมกับหูกระต่ายวางแสดงเอาไว้อยู่

 

มันดูเหมือนกับชุดสำหรับพวกเด็กน้อยส่วมใสกันเลย แถมด้วยขนาดที่เล็กเช่นนี้ มันคงเหมาะกับลิลี่ได้อย่างพอดีจนน่ากลัว นี่มัน... บางทีอาจจะเป็นโชคชะตาชักนำให้มาพบกับชุดนี้ก็เป็นได้ !!

 

ฟิโอน่า “ดูเหมือนร้านนี้จะเน้นขายพวกเสื้อคลุมสำหรับจอมเวทนะคะ”

 

โครโน่ “เป็นอย่างงั้นหรือ ? ดีละ เข้าไปดูกันก่อนเถอะ”

 

พอดีเลย ปาร์ตี้ของพวกเราต่างก็เป็นจอมเวทกันทุกคนอยู่แล้วด้วย

 

เพราะพวกเรา [เอเลเมนต์มาสเตอร์] ไม่มีใครเป็นนักรบกันสักคน ดังนั้นพวกร้านชุดเกราะจึงไม่จำเป็นที่จะต้องแวะเข้าไปดูหรอก

 

แต่กลายเป็นว่าคนที่ต้องการชุดใหม่กลับมีแค่ชั้นเพียงคนเดียวนี่สิ เพราะชุดเก่า [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] มันพังไปหมดแล้ว

 

ถ้าหากเป็นร้านที่เน้นเฉพาะชุดคลุมแบบนี้คงจะมีสิ่งที่ชั้นต้องการอยู่ข้างในนั้นแน่ ชั้นเลยเดินตัดฝูงชนเข้าไปข้างในร้านขายชุดคลุมจอมเวทที่มีชื่อว่า [ฟิก&ฟิก้า]

 

มีแค่ลิลี่เท่านั้นที่ยังยืนจ้องชุดกระต่ายอยู่หน้าร้านเพียงคนเดียว ไม่ยอมขยับไปไหนเลย

 

… “ยินดีต้อนรับ”

 

เป็นเสียงยินดีต้อนรับที่ดูไม่จริงใจเลยสักนิด ที่ข้างในตัวร้าน มีผู้หญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ตรงเค้าเตอร์ต้อนรับของร้าน

 

เธอมีจมูกยาวเหมือนกับภาพวาดของพวกแม่มดโบราณตามหนังสือนิทาน เธอทำเป็นไม่สนใจลูกค้าอย่างชั้นแล้วกลับไปอ่านหนักสือเล่มหนาที่อยู่ในมือต่อ

 

พอเห็นว่าเธอคงไม่ยินดีให้คำแนะนำเท่าไหรนัก ชั้นเลยตัดสินใจที่จะเดินมร้านด้วยตัวเองแทน

 

ที่แห่งนี้ไม่เหมือนกับหมู่บ้านอิรุส มันมีชุดคลุมจอมเวทหลากหลายชนิดเลย แถมยังมีป้ายราคาติดเอาไว้ชัดเจนอีกด้วย

 

เพราะมีป้ายกำกับชัดเจนแบบนี้ บางทีเธอเลยทำตัวแบบนั้นได้ ไม่สิ หรือว่าจะเป้นนิสัยเฉพาะของพวกแม่มดหรือเปล่านะ

 

ฟิโอน่า “คิดว่าไงคะ ?”

 

ในตอนที่คิดเรื่อยเปื่อยอยู่ ฟิโอน่าก็พูดแทรกขึ้นมา

 

โครโน่ “เพราะชั้นประเมินคุณภาพของไม่เป็น เลยไม่รู้ว่าควรจะเลือกยังไงดีนะ”

 

เพราะมันไม่มีอะไรช่วยบอกชั้นได้เลยว่าชุดเหล่านี้มีพลังป้องกันมากน้อยแค่ไหน มีพลังเวทชนิดใดอาบเอาไว้อยู่ และของพวกนี้มีคุณภาพดีแค่ไหน ทั้งหมด ชั้นไม่อาจหาคำตอบให้กับตัวเองได้เลยสักอย่าง

 

นอกจากนี้มากกว่าครึ่งยังเป้นชุดประเภทที่ทำจากหนังของมอนสเตอร์ เพราะชั้นยังไม่รู้ว่าเป็นของมอนสเตอร์ประเภทไหน เลยไม่อาจตอบได้เช่นกันว่าชุดเหล่านั้นจะมีความสามารถหรือคุณสมบัติแบบใดซ่อนเอาไว้อยู่บ้าง

 

โครโน่ “ชั้นอยากได้ชุดที่เหมาะสมกับเวทมนต์ดำของชั้นนะ”

 

ฟิโอน่า “แต่ว่าด้วยร้านระดับนี้แล้ว...ฉันคิดว่าคงจะยากที่จะมีของดีเก็บเอาไว้ขายนะคะ”

 

คุณฟิโอน่าคราบ~อย่าพูดสิ่งที่คิดอยู่ออกมาดังแบบนี้สิคราบ~

 

ชั้นแอบคิดอยู่ในใจว่า ‘เธอคงไม่ได้ยินคำพูดเมื่อกี้หรอกนะ’ แล้วเดินตรงไปที่หน้าเค้าเตอร์

 

โครโน่ “ขอโทษด้วยครับ”

 

ป้า “อะไร ?”

 

เธอส่งสายตาที่ส่องแสงคมกริบกลับมาให้ชั้น

 

เออ...พอมาดูดี ๆ แล้ว ถึงเธอจะสวมชุดพนักงานของร้านอยู่ แต่ถ้าหากเธอสวมชุดแม่มดเหมือนฟิโอน่าแล้วละก็ มันคงจะเข้ากับเธอมากเลยละ เรียกได้ว่ากลายเป็นต้นแบบภาพวาดของแม่มดแก่ ๆ หนังเหี่ยวได้เลย

 

ในขณะที่คิดอะไรเสียมารยาทอยู่ภายในใจนั้น ชั้นก็เริ่มยิงคำถามออกไปหาเธอ

 

โครโน่ “ไม่ทราบว่ามีชุดคลุม [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] บ้างหรือเปล่าครับ?”

 

ถึงชุดคลุมตัวเก่าของชั้นมันพังไปตั้งแต่ตอนที่สู้กับไอบ้าคุบโรสและโดนเวทของฟิโอน่าเผาทิ้งไปแล้ว แต่ยังไงซะ ชั้นก็ยังอยากได้ชุดแบบเดิมกลับมาใส่อยู่ดี---

 

ป้า “อย่ามาพูดอะไรงี่เง่านะยะเจ้าแรงค์ 1 เอาแค่ของที่ตั้งขายตรงนั้นก็เหมาะสมกับเจ้าดีแล้ว”

 

แต่สิ่งที่ชั้นได้รับคือคำตอบอันน่าเหลือเชื่อจากพนักงานคนนี้

 

เธอชี้ไปยังกลุ่มของชุดที่มีป้ายแขวนเอาไว้ว่า [สำหรับมือใหม่โดยเฉพาะ !] ตรงนั้น

 

โครโน่ “เออ… คือเมื่อก่อนเคยใช้ [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] นะครับ เลยอยากหาตัวใหม่ที่เหมือนเดิม ถ้าอย่างงั้น พอจะทราบหรือเปล่าครับว่าพอจะหาของแบบนั้นได้จากที่ไหนครับ ?”

 

เพราะดูเหมือนว่าป้าคนนี้ไม่คิดที่จะขายของ ชั้นเลยเปลี่ยนคำถามออกไปแทน

 

ป้า“เคยใส่ ? ฮึ อะไรกัน เจ้าเป็นพวกลูกคุณหนูหรือขุนนางอย่างง้านเหรอ~~ ? ถ้าอย่างงั้นก็ไปขอ ‘ป๊ะป๋า’ ซะสิ~ แล้วไปหาตามร้านที่เมืองของ [ชนชั้นสูง] ซะน้า~~ ที่นั่นนะคงจะมี [ของวิเศษ] ที่เจ้าอยากได้อยู่นั่นแหละน้า~~”

 

ปากของป้าแกสุดยอดมาก เออคือว่าชั้นไม่ใช่ลูกของขุนนางหรอกนะ ไม่ใช่แม้แต่คนของโลกนี้ด้วย

 

แต่ก็ไม่มีเหตุจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องไปเถียงกับป้าแก ทว่าจะให้ชั้นไปหาชุดจากร้านในเขตชนชั้นสูงแบบนั้นก็คงไม่ไหวอีกเช่นกัน เพราะชั้นไม่มีเส้นสายหรือแรงค์สูงพอที่จะเข้าไปในเขตเมืองชั้นในได้ในตอนนี้

 

จะมีก็แค่ตอนที่มาถึงครั้งแรก ที่ชั้นต้องไปรายงานผลภารกิจฉุกเฉินที่ศูนย์ใหญ่ของกิลนักผจญภัยเท่านั้นที่ชั้นสามารถเข้าไปในเขตเมืองชั้นในได้เป็นกรณีพิเศษ

 

เพื่อที่จะเข้าไปเดินในเมืองชั้นในได้อย่างอิสระ อย่างน้อยชั้นก็ต้องเป็นนักผจญภัยแรงค์ 4 ให้ได้เสียก่อน

 

ป้า “ถ้าหากเจ้าอยากได้ของดี ๆ มาใส่เหมือนอย่างแม่หนูน้อยแม่มดตรงนั้นละก็ ไปหาที่ร้านของชนชั้นสูงเถอะนะ ถ้าแค่จะแวะมาเพราะเป็นแค่ทางผ่านก่อนไปโรงเรียนหรือกิลละก็ออกไปซะ ฉันไม่มีเวลามาเล่นตลกกับพวกลูกขุนนางหรอกนะ”

 

ฮี่ ฮี่ ฮี่ เธอหัวเราะออกมาราวกับเป็นวายร้าย แต่ในคำพูดของเธอมีบางสิ่งที่ทำให้ชั้นต้องตกตะลึงอยู่

 

โครโน่ “เธอใส่ชุดที่สุดยอดขนาดนั้นเลยหรือ ?”

 

คนที่ชั้นพูดถึง แน่นอนว่าคือฟิโอน่า

 

ถ้าจำไม่ผิดละก็ เธอจบจากโรงเรียนเวทมนต์อลิเซียนด้วยตัวเพียงคนเดียว นอกจากนี้เธอยังดูเหมือนจะสามารถผลิตไอเท็มเวทมนต์เป็นอยู่ด้วย การที่ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเพียงคนเดียว แสดงว่าอย่างน้อยเธอคงจะต้องมีอุปกรณ์สวมใส่ที่ดีอยู่สินะ

 

ป้า “ไม่ต้องถึงขนาดเอาไป [ประเมิน] แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นของชั้นดี เสื้อที่ทอขึ้นจากจากผ้าไหม และขนนกสีดำที่ประดับเอาไว้นั้น แถมเสื้อซับในตัวนั้นก็ด้วย ถ้าหากเธอไม่ใช่บอดี้การ์ดของเจ้าละก็ ตอนนี้แม่หนูคนนี้ก็คงอยู่แรงค์ 4 แล้วละมั้ง”

 

ชั้นไม่เข้าใจที่ปป้าพูดเลยสักนิด แต่ว่าฟิโอน่าใช้ของดีขนาดนั้นเลยสินะ

 

แถมเป็นเพราะฟิโอน่าถูกเข้าใจว่าเป็นลูกน้องของชั้น ตอนนี้ชั้นก็เลยกลายเป็นลูกคุณหนูไปแล้ว

 

ป้า “อีกอย่าง เจ้าหนูแฟรี่ที่สนใจชุดหมีกระต่ายสำหรับเด็กตรงนั้นนะ ชุดที่เธอใส่อยู่มันทำมาจาก [ผ้ากํามะหยี่โบราณ] ไม่ใช่หรือไง ใครกันนะช่างกล้าเอาของแบบนั้นมาทำให้เด็กอย่างเธอใส่กัน”

 

ไม่ใช่ชุดกระต่ายแต่เป็นชุดหมีกระต่าย ?! ไม่สิ ไม่ใช่เรื่องนั้นสิ…ที่สำคัญกว่าก็คือ

 

โครโน่ “ชุดนั้นชั้นเป็นคนมอบให้เธอเอง มีปัญหาหรือไง?”

 

ป้า “เจ้านี่ร่ำรวยขนาดไหนกันเนี่ยฮึ ? ให้ของแพงยิบขนาดนั้นกับสัตว์เลี้ยงแบบนี้ พวกขุนขางนี่มีงานอดิเรกที่สุดโต่งดีเสียจริงนะ ฮึ่ ฮี่ ฮี่”

 

ชั้นรู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่ป้าคนนี้พูดว่าลิลี่เป็นเหมือนกับสัตว์เลี้ยงของชั้น

 

โครโน่ “เธอไม่ใช่สัตว์เลี้ยง เธอคือพรรคพวกของชั้น”

 

ป้า “พรรคพวก ? ฮี่ ฮี่ ความคิดของคนรุ่นใหม่อย่างงั้นหรือนี่ ? งั้นก็เปย์เธอเท่าที่ต้องการได้เลยจ๊ะ ฮี่ ฮี่”

 

คงต้องเอาป้าคนนี้ไปปรับทัศนคติใหม่เสียแล้ว ชั้นไม่ใช่ลูกคนรวยที่มาเล่นเป็นนักผจญภัย แล้วมีสาวสวยเป็นคนคุ้มกันกับมีสัตว์เลี้ยงที่น่ารักแบบนั้น

 

แต่บางทีที่ชั้นถูกผ้าคนนี้กัดไม่ปล่อย อาจเป็นเพราะชั้นตามหาชุดที่ไม่เหมาะกับนักผจญภัยแรงค์หนึ่งก็เป็นได้

 

ก็นะ ชั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] จะเป็นของชั้นยอดขนาดนั้น

 

ช่วยไม่ได้แฮะ ชั้นเองก็ไม่มีเงินเยอะด้วย อีกอย่าง ชั้นก็ไม่รู้ว่ามันจะมีราคาแพงขนาดไหนอีกด้วย

 

ตอนนี้ชั้นควรจะทำภารกิจให้เสร็จ เพื่อเพิ่มปริมาณเงินที่มีอยู่กับตัวเองเสียก่อน

 

งั้นก็ เอาเป็นว่าเริ่มจากชุดสำหรับนักผจญภัยหน้าใหม่ก่อนละกัน

 

โครโน่ “ขอซื้อชุดนี้ได้ไหมครับ ?”

 

ชั้นชี้ไปที่เสื้อตัวหนึ่ง คุณป้าจ้องชั้นกลับมาด้วยความตกใจแทน

 

ป้า “ฮฮี่ ? ทั้งที่ถูกคุณป้าด่าเสียดสีไปขนาดนี้แล้ว... เจ้าหนูเองก็มีการศึกษาด้วยหรือเนี่ย ?”

 

โครโน่ “ชั้นไม่ใช่ลูกขุนนาง แล้วก็ยังเป็นแค่นักผจญภัยแรงค์ 1 เท่านั้นเอง”

 

คุณป้าเดินเข้าไปภายในร้านพร้อมกับความเชื่อฝังใจว่าชั้นไม่ได้พูดความจริงออกไป

 

หลังจากผ่านไปประมาณนาทีกว่า เธอก็กลับออกมาพร้อมกับชุดคลุมตัวหนึ่งที่มีขนาดพอดีกับร่างกายของชั้น

 

ป้า “10,000 คลัน”

 

ชั้นคิดจะจ่ายเงินออกไปโดยไม่ต่อราคาเลยสักนิด แต่ในระหว่างที่ชั้นกำลังจะหยิบ 1 เหรียญทองคำออกมาจากกระเป๋า ชั้นก็หยุดมือตัวเองเอาไว้เสียก่อน

 

เหรียญทองคำอันนี้เป็นมูลของประเทศไดดารอส แล้วตอนนี้ประเทศแห่งนั้นก็ล่มสลายเพราะถูกครูเสดเดอร์ยึดครองไปแล้ว แล้วแบบนี้เหรียญทองคำที่มีตราประทับมังกร มันจะยังมีมูลค่าอยู่อีกอย่างงั้นหรือ ?

 

สุดท้ายชั้นเลยเก็บมันลงไป แล้วหยิบเงินสกุลคลันที่ได้รับมาจากภารกิจฉุกเฉินขึ้นมาแทน

 

ป้า “ขอบคุณที่อุนหนุนนะจ้า~”

 

หลังจากที่ได้รับคำขอบคุณ ชั้นก็หยิบชุดคลุมขึ้นมาสวมใส่

 

ถึงจะไม่รู้สึกแย่ แต่ก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับความรู้สึกเหมือนกับชุดตัวเก่าที่เคยสวมใส่

 

ถ้าหากเป็นชุด [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] ต่อให้เป็นหน้าร้อนแบบนี้ ชั้นก็ไม่รู้สึกร้อนเลยสักนิด แต่ชุดนี้กลับทำให้ชั้นรู้สึกร้อนขึ้นมากว่าเดิมทันที

 

ชั้นอดทนไม่แสดงท่าทีอะไรออกมา แล้วรีบออกไปจากร้านนี้ แต่ก่อนหน้านั้นชั้นก็หยุดขาของตัวเองลงแล้วตั้งคำถามกับป้าอีกครั้ง

 

โครโน่ “ชุดกระต่ายตัวนั้นราคาเท่าไหรครับ ?”

 

ป้า “37,000 คลัน”

 

แพงชิบ !?!

 

ด้วยราคาที่แพงยิบ ชั้นเลยลังเลที่จะซื้อในตอนนี้

 

โครโน่ “เอาไว้เดียวเป็นนักผจญภัยแรงค์ 2 แล้วจะกลับมาซื้อนะครับ”

 

ป้า “ฮี่ฮี่ฮี่ แล้วจะรอนะจ๊ะ”

 

ในที่สุดชั้นก็เดินออกมาจากร้านในที่สุด

 

ต่อไปก็เป็นร้านขายอาวุธสินะ ด้วยเงินที่มีตอนนี้ คงยากที่จะหาของอย่าง [แบล็ค บาลิสต้า・ เรพลิก้า] กับ [ดาบเวทมนต์] ได้

 

หลังจากที่เดินออกมาจากร้านพร้อมกับฟิโอน่า ชั้นก็ลากลิลี่ออกมาจากชุดกระต่ายที่เธอยังคงเกาะหนึบไม่ปล่อยจากหน้าร้าน ในตอนนี้พวกเรากำลังจะไปหาร้านขายอาวุธเป็นสถานที่ต่อไปแล้ว




NEKOPOST.NET