[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 143 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.143 - ตอนที่ 143 แต้มต่อ


เสาลำแสงที่ปักอยู่กับพื้นเป็นตารางขวางเอาไว้นั้น ได้สลายหายไปแล้ว

 

เหล่านักผจญภัยในรถม้าต่างวิ่งหนีสุดกำลังเท่าที่มีไปบนถนนหลวง ในขณะที่ชั้นมองรถเหล่านั้นวิ่งลับสายตาไป ก็รู้สึกว่าโล่งใจปนโดดเดี่ยวไปพร้อมกัน

 

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาจมอยู่กับอารมณ์เหล่านั้น

 

เพื่อแลกกับการให้พวกเขาหนีไปได้ ชั้นเลยต้อง ไม่สิ พวกเราเลยต้องอยู่เป็นคู่มือให้กับอัครสาวกที่ 8 แทน

 

ไอซ์ “มูววว อย่ามองฉันแบบนี้สิ เอาน่า เดียวพวกเราก็จะเริ่มดวลกันแล้ว มาสนุกกันเถอะ นะ?”

 

วิธีการพูดจาของไอซ์ต่างจากซาริเอลลิบลับ

 

ถึงจะฟังดูไร้สาระ แต่ดูเหมือนเธอคนนี้จะสนใจชั้นกับลิลี่มาก

 

แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สนใจฟิโอน่าเลย อาจเป็นเพราะยังไม่เคยเห็นพลังของเธอตรง ๆ มาก่อน

 

ไอซ์ “ฉันปลอ่ยพวกเขาหนีไปแล้วไง เชื่อกันบ้างหน่อยสิ !”

 

โครโน่ “...ก็ได้”

 

ถึงจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ในใจของชั้นก็ยังไม่เชื่อเธออยู่ดี

 

เธอบอกพวกชั้นว่าถ้าหากยอมเป็นคู่ต่อสู้ให้ เธอจะไม่ทำร้ายพวกนักผจญภัย อีกทั้งจะไม่ไล่ตามไปด้วยเป็นการตอบแทน

 

ถ้าไม่คิดถึงความเสี่ยงของพวกชั้นเอง การตอบรับข้อเสนอนี้ก็ถือว่าน่าสนใจ เพราะจะทำให้พวกเราทั้งหมดทำภารกิจฉุกเฉินนี้มีโอกาศรอดชีวิตมากขึ้น

 

แต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยันได้ว่าเธอคนนี้จะรักษาสัญญา แต่พวกเราเองก็ใช่ว่าจะมีพลังพอที่จะหยุดเธอเอาไว้ได้เช่นกัน

 

ใช่แล้ว ต่อหน้าตัวตนที่เรียกว่าอัครสาวก ไม่มีการเจรจาต่อรองได้หรอก นอกจากเล่นไปตามบทละครของเธอเท่านั้น ยังไงซะพวกเราก็กำลังจะถูกกำจัดอยู่แล้ว

 

ลิลี่ “โครโน่ ! ถ้าพวกเรารวมพลังกัน ทุกอย่างก็จะเรียบร้อยเอง !”

 

ลิลี่น้อยบอกกับชั้นขณะที่เธอกำลังดึงชายเสื้อคลุมอยู่

 

ฟิโอน่า “ถูกต้องแล้วค่ะ ศัตรูของเราก็แค่อยากทดสอบพลังเท่านั้น บางทีพวกเราอาจไม่ตายจากการต่อสู้กับเธอก็ได้ค่ะ”

 

ฟิโอน่าเองก็แสดงความเห็นออกมาด้วยเช่นกัน

 

โครโน่ “...อืม พวกเราเองก็หนีไม่พ้นแล้วด้วย คงต้องทำเท่าที่ทำได้แล้วละ”

 

คนที่ต้องอยู่ต่อสู้กับเธอคือปาร์ตี้ [เอเลเมนต์มาสเตอร์] ซึ่งก็มีชั้น ลิลี่ และฟิโอน่า ทั้งหมดสามคนเท่านั้น

 

ต่อสู้กับอัครสาวกที่อยากจะเป็นนักผจญภัยคนนี้

 

ไอซ์ “ก็ถ้ามาเป็นปาร์ตี้ก็เข้ามาพร้อมกันได้เลย !”

 

เธอพูดออกมาแบบนั้น แล้วจะให้ชั้นปฏิเสธลงได้ยังไงกัน

 

นอกจากนี้ ถึงจะลากพวกเธอเข้ามาเกี่ยวข้องกับปัญหาส่วนตัวของชั้น ทว่าตั้งแต่ที่พวกเราเป็นปาร์ตี้เดียวกัน พวกเราก็เปรียบได้ดังบุคคลเดียวกันแล้ว

 

ดังนั้นชั้นจึงไม่อาจพูดว่าขอโทษให้กับพวกเธอทั้งสองคนได้

 

ไอซ์ “นี่ นี่ คุณมารร้าย”  

 

เสียงใสไร้เดียงสาได้ดังขึ้นมาท่ามกลางพวกชั้นที่กำลังตึงเครียดอยู่

 

มารร้ายงั้นหรือ เธอคงหมายถึงชั้นสินะ

 

ตลอดการต่อมู่ที่อาลซัส พวกครูเสดเดอร์ก็เรียกชั้นว่ามารร้ายเหมือนกัน พอมาคิดดูตอนนี้แล้วเป็นชื่อเล่นที่น่าอายชะมัด

 

โครโน่ “มีอะไร ?”

 

ไอซ์ “คุณมารร้ายค่า แล้วก็คุณแม่มดด้วย พวกคุณดูเหนื่อยมากเลยไม่ใช่หรือ คงไม่ใช่ว่าใช้พลังเวทไปจนจะหมดตัวแล้วหรอกนะคะ ?”

 

บางทีเธอคงมองเห็นพลังเวทที่ไหลเวียนภายในร่างของคนอื่นได้ เธอเลยพูดแบบนั้นออกมา

 

พละกำลังที่ถูกบั่นทอนลงไป เป็นอะไรที่ไม่ควรบอกให้ศัตรูรู้ แต่ชั้นรู้สึกว่าไม่มีอะไรที่สามารถปกปิดต่อหน้าพวกอัครสาวกได้เลย

 

โครโน่ “แล้วจะทำไม ?”

 

ไอซ์ “ก็ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็ลำบากแย่สิ งั้น--”

 

เธอล้วงลงกระเป๋าที่เหน็บอยู่ข้างตัวเพื่อหาบางสิ่ง จากนั้น…

 

ไอซ์ “---รีบ ๆ ฟื้นพลังตัวเองเร็ว ๆ นะ น้าาา ?”

 

เธอบอกแบบนั้นก่อนที่จะโยนขวดเล็ก ๆ มาให้

 

เป็นขวดขนาดประมาณ 10 เซนติเมตรที่บรรจุไปด้วยน้ำไร้สี ภายในของเหลวนั้นมีแสงสว่างอ่อน ๆ เจิดจ้าอยู่

 

น่าจะเป็นโพชั่นประเภทหนึ่งละมั้ง

 

ฟิโอน่า “มันคือยาอายุวัฒนะค่ะ (Elixir)”

 

ฟิโอน่าเป็นคนตอบข้อสงสัยของชั้นว่ามันคืออะไรกันแน่

 

โครโน่ “ยาอายุวัฒนะ ? แค่ชื่อก็ฟังดูสุดยอดแล้วไม่ใช่หรือไง ?”

 

ฟิโอน่า “เป็นโพชั่นที่ดีที่สุดของโลกนี้แล้วละคะ อย่างน้อยก็ที่ทวีปอาร์คก็มองกันแบบนั้นค่ะ”

 

ถึงจะดูสุดยอด แต่ว่ามันจะสุดยอดแค่ไหนกันเชียว ?

 

อย่างน้อยมันก็ดูไม่เหมือนระเบิด ชั้นเลยส่งมันไปให้ลิลี่ดู

 

ขณะที่ลิลี่มองดูแสงข้างในขวดแก้ว เธอก็เพ่งมองตรวจสอบอย่างเคร่งเครียดทันที

 

โครโน่ “เธอต้องการที่จะให้พวกเราดืมมันจริง ๆ งั้นหรือ ?”

 

ไอซ์ “อือ”

 

เธอส่งยิ้มมาให้ ก็น่า คงไม่มีความหมายอื่นซ่อนอยู่หรอกที่ส่งมาให้แบบนี้

 

โครโน่ “งั้นก็ได้”

 

ไอซ์ “จะไม่ส่งสัยหน่อยหรือไงว่าฉันแอบใส่ยาพิษลงไปหรือเปล่า ?”

 

โครโน่ “ไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนั้นไม่ใช่หรือไงเธอนะ อีกอย่างเป็นเธอเองไม่ใช่หรือที่บอกให้เชื่อใจนะ”

 

ไอซ์ “หุ หุ หุ เข้าใจละ งืม งืม ใช่แล้ว ฉันละชอบเด็กดีที่ตรงไปตรงมาอย่างนายจริง ๆ ยาอายุวัฒนะนั้นฉันเตรียมไว้ในนายโดยเฉพาะเลยนะ เชิญดื่มได้เลย !”

 

ขณะที่มองดูไอซ์ยิ้มอย่างดีใจด้วยสายตาอันเยือกเย็น ชั้นก็หันกลับมาทางฟิโอน่ากับลิลี่อีกครั้ง

 

โครโน่ “มาแบ่งกันเถอะ”

 

ตอนนี้ระดับพลังเวทของพวกเรานั้น หากไล่จากน้อยไปมากก็จะได้ว่า ชั้น>ฟิโอน่า>ลิลี่ ถึงแม้ว่าลิลี่จะดูไม่เหนื่อยเลยสักนิดก็ตามเถอะ แต่ให้เธอกลับมามีสภาพสมบูรณ์สุดนั่นแหละดีที่สุดแล้ว

 

ฟิโอน่า “ฉันคิดว่าแค่จิบเดียวก็มีพลังมากพอจะฟื้นฟูได้แล้ว ไม่เป็นปัญหาหรอกค่ะที่จะแบ่งออกเป็นสามส่วน”

 

โครโน่ “งั้นก็ลิลี่ก่อนคน--”

 

ลิลี่ “อ๊ะ โครโน่ !”

 

ลิลี่ยื่นยาขวดนี้กลับมาให้ชั้นก่อนที่จะพูดจบ

 

โครโน่ “เออ อืม ก็ได้ งั้นชั้นจะดื่มก่อนคนแรกนะ จะได้ตรวจสอบว่ามียาพิษไปในตัวก่อนเลย”

 

ไม่มีอะไรยืนยันได้ว่ามันคือยาอายุวัฒนะจริง จริง ๆ แล้วชั้นเองก็ไม่ควรให้ลิลี่ดื่มอะไรที่น่าสงสัยแบบนี้ด้วย

 

พอคิดใหม่อีกครั้ง ชั้นก็รู้ว่านี่ควรเป็นหน้าที่ขอหัวหน้าที่ควรดื่มทดสอบมันลงไปก่อน

 

โครโน่ “--!? นี่มัน...พลังฟื้นฟูบ้าอะไรเนี่ย !”

 

ชั้นคิดว่าตอนนี้น่าจะเหลือพลังเวทแค่ 10% เท่านั้น แต่พลังที่ว่านั้น มันกำลังกลับมาเต็มเปี่ยมราวกับถังที่ถูกเติมน้ำมันจนเต็มเปี่ยม

 

พอเทียบกับยาชนิดอื่น ๆ แล้ว สิ่งนี้เติมพลังได้เร็วกว่ามากอีกทั้งยังทำให้ชั้นหายเหนื่อยล้าด้วย

 

บาดแผล พลังเวทมนต์ดำ พลังกาย ทุกอย่างถูกฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์ในทันที

 

ฟิโอน่า “ดูท่าจะเป็นของแท้นะคะ”

 

โครโน่ “อืม ใช่แล้วละ หรือต่อให้มันไม่ใช่ของจริง แต่พลังฟื้นฟูของตัวยาก็เป็นของจริง งั้นต่อไปก็ตา---”

 

ตอนที่ชั้นกำลังจะส่งไปให้ฟิโอน่าเป็นคนถัดไป เพราะเธอมีพลังเวทเหลือรองลงมาจากชั้น ลิลี่ก็…

 

ลิลี่ “ไม่นะ ! คนต่อไปต้องลิลี่ !!”

 

ลิลี่แทรกจังหวะชั้นอีกแล้ว

 

ไม่รู้ทำไม แต่วันนี้เธอดูคึกเป็นพิเศษ เธอไปถูกอะไรกระตุ้นมาหรือไงกัน ? หรือว่าเป็นเพราะยาอายุวัฒนะนี้จะมีพลังมากกว่ายาวิเศษของเธองั้นหรือไง ?

 

โครโน่ “ห้ามดื่มเกินครึ่งหนึ่ง เข้าใจนะ ?”

 

ลิลี่ “อือ !”

 

ลิลี่หยิบขวดยาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข

 

เธอจับขวดยาด้วยสองมือ เธอเลียขอบปากขวดจนทั่วด้วยปากเล็ก ๆ ของเธอก่อนที่จะหยิบมันดื่มลงไป

 

ลิลี่ “--ปุฮ่าาา”

 

หลังจากดื่มไปได้ครึ่งพอดี

 

ฟิโอน่า “ตาฉันแล้วค่ะ”

 

ลิลี่ที่ดูเหมือนจะหมดความสนใจเจ้าขวดนั้นแล้ว ก็ส่งมันให้กับฟิโอน่าไป

 

ทว่าใบหน้าของเธอดูเหมือนจะพึ่งพอใจมาก ราวกับว่าพึ่งทำงานเสร็งลุล่วงได้อย่างสมบูรณ์มาแบบนั้น

 

ฟิโอน่า “อืม ความรู้สึกนี้ เป็นยาอายุวัฒนะจริง ๆ ค่ะ”

 

เธอพูดออกมาเหมือนกับคนเมา

 

โครโน่ “เออ มันไม่มีรสชาติเลยนะ เธอรู้ได้ไง ?”

 

ฟิโอน่า “เป็นความรู้สึกค่ะ มันจะต่างจากน้ำธรรมดาอยู่ ถ้าไม่เคยดื่มจนเมามาก่อน มันก็ออกจะแยกได้ยากอยู่ค่ะ”

 

พอบอกแบบนี้ ตอนที่ดื่มมันเข้าไป ก็รู้สึกว่าตัวน่ำมันเบา ๆ แล้วแตกกระจายอยู่ภายในปากเหมือนกันแฮะ

 

คงคล้ายกับความรู้สึกเวลาดื่มเหล้าองุ่น ตามอย่างที่พ่อแม่เคยเล่าให้ฟังประมาณนั้นละมั้ง

 

หรือว่ายาอายุวัฒนะจะมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ซ่อนเอาไว้อยู่นะ ?

 

ฟิโอน่า “ด้วยสิ่งนี้พวกเราก็ฟื้นฟูสภาพกันแล้ว ที่เหลือก็เอาชนะไม่ก็พ่ายแพ้อย่างหมดท่าเพราะความต่างของพลังก็เท่านั้นแหละค่ะ”

 

โครโน่ “อย่าพูดแบบนั้นสิ”

 

พวกเราทำได้น่า ! ถ้าหากรวมพลังกันละก็ แต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากอยู่ดีแฮะ

 

ทว่าลิลี่กับชั้นเองก็เคยมีประสบการณ์สู้กับซาริเอลมาแล้ว เธอคงรู้ถึงขีดพลังของอัครสาวกดีอยู่แล้วละ

 

ไม่ใครในกลุ่มเราสามารถพูดออกไปตรง ๆ ได้ว่า [พวกเราเอาชนะอัครสาวกได้แน่ !]

 

โครโน่ “แต่ว่า อย่างน้อยพวกเราควรมีแผนที่จะฆ่าเธอ…”

 

ชั้นเหลือบมองไปที่ไอซ์ แล้วก็พบว่าเธอกำลัง…

 

ไอซ์ “ฮ้าววว ~ เงี่ยม ๆ~~”

 

โอ้ย ยัยบ้านี่ ! มาง่วนหาวหาวนอนอะไรตอนนี้ ! ไม่ใช่เป็นเธอเองหรือไงที่มาโจมตีแล้วท้พวกเราสู้นะ นี่ตกลงคุณเธอคนนี้ตั้งใจจะต่อสู้จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย ?

 

ไอซ์ “อ้าา~ฮ้าววว งืม~ ดื่มเสร็จยาง ? งั้นก็พักกันก่อนเถอะ คงน่าจะสักหนึ่งชั่วโมงละนะถึงจะฟื้นพลังกลับมาเต็มได้”

 

โครโน่ “นี่เธอคิดจะทนรอนานขนาดนั้นเพื่อพวกเราจริงดิ ?”

 

ไอซ์ “ก็ใช่ว่ายาอายุวัฒนะจะสามารถฟื้นพัลงได้ทันทีซักหน่อย ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากรอพวกนายละนะ อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าพวกนายอยากได้เวลาคุยแผนการกันก่อนหรอกหรือไง ?”

 

โครโน่ “ต่อให้พวกเราเยอะขนาดนี้ งั้นชั้นก็ไม่เกรงใจที่จะรับความหวังดีแล้วละนะ”  

 

ดูท่าเธออยากจะสู้กับพวกเราในสภาพสมบูรณ์พร้อมจริง ๆ แฮะ

 

ไอซ์ “อ่อ อีกอย่างหนึ่ง อาวุธของฉันมีแค่ธนูนี้เท่านั้นนะ ฉันจะไม่ใช้ศาสตราวุธแห่งพระคัมภีร์ (武装聖典) หรอกนะ ดังนั้นวางใจได้เลย”

 

เธอบอกว่าจะใช้แค่ธนูยาวเท่านั้น แถมยังดูเหมือนพร้อมจะพังได้ทุกเมื่อด้วย

 

ส่วนศาสตราวุธแห่งพระคัมภีร์ จากที่ฟิโอน่าเล่าให้ฟัง มันเป็นอาวุธพิเศษที่สร้างมาเพื่อให้อัครสาวกใช้โดยเฉพาะเท่านั้น

 

ทั้งไอซ์ก็ดี ซาริเอลก็ดี ดูเหมือนทั้งคู่จะชอบออมมือให้เวลาต่อสู้กันซะจริงนะ

 

น่ารำคาญชะมัด ทั้งที่พวกเราเสี่ยงชีวิตต่อสู้แทบตาย แต่กลับมาทำเป็นเล่นแบบนี้

 

โครโน่ “...เข้าใจแล้ว”

 

ไอซ์ “หุ หุ หุ ไม่โกรธหรือไงที่ฉันออมมือและให้แต้มต่อมากขนาดนี้ นายนี่เป็นเด็กที่ซื่อตรงจริง ๆ เลยนะ คุณ-มารร้าย”

 

ชั้นไม่ใช่พวกนักรบที่หยิ่งในศักดิ์ศรีนี่หว่า แล้วก็ไม่ใช่พวกขุนนางด้วย ชั้นมันก็แค่นักผจญภัยธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ถ้าเธอเปิดช่องว่างให้ มีหรือชั้นจะไม่รับมันมา

 

แต่อย่าคิดนะว่าทำแบบนี้แล้วชั้นจะขอบคุณเธอลงได้

 

ชั้นหันหลังกลับไป แล้วนั่งลงไปที่ใต้ต้นไม้ที่อยู่ด้านข้างของถนนหลัก

 

สาวทั้งสองคนต่างนั่งลงบนพื้นหญ้าข้าง ๆ ชั้น

 

ไอซ์ “เงี่ยม ๆ ฮ้าววว คร๊อกกก….”

 

ไอซ์นั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามข้างแมวดำของเธอ

 

เธอนั่งในท่าที่พวกขี้เกียจมักจะทำกัน หลังจากนั้นเธอก็หลับตาลงพร้อมกับส่งเสียงกรนดังออกมา

 

ไร้ซึ่งการป้องกัน ไร้ซึ่งการระวังตัว เธอคนนั้นดูถูกพวกเราขนาดไหนกันนะ แต่ด้วยรู้ถึงพลังและความแข็งแกร่งของเธอ ชั้นเลยยังไม่รีบร้อนโจมตีตอนนี้

 

แทนที่จะมามัวสงสัยในท่าทีของเธอ ชั้นควรดีใจซะด้วยซ้ำที่เธอไม่โจมตีแบบฉับพลันเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว

 

โครโน่ “เอาละ งั้นพวกเรารีบมาคิดหาแผนการจัดการอัครสาวกที่ไร้สาระคนนั้นกันเถอะ ใครมีความคิดดี ๆ บ้าง ?”

 

Tn : นิสัยติงต้องแบบนี้ น่าเอามาทำเป็นพวกเดียวกันแฮะ…

 




NEKOPOST.NET