[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 142 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.142 - ตอนที่ 142 สถานะของอัครสาวกที่ 8


ณ ลานกลางหมู่บ้านอาลซัส ทหารจำนวนมากกำลังยืนรอการออกล่าด้วยกองทหารม้าอยู่

 

รวมถึงหน่วยอัศวินเพกาซัสที่ยังอยู่รอดปลอดภัยดีทั้งหมดด้วย

 

ภารกิจก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการไล่ตามกองทัพปีศาจที่รอดชีวิตหนีไปจากหมู่บ้านนี้ การเตรียมการไล่ล่าในเวลานี้นั้นก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่าพวกเขาก็ยังคงประจำการไม่เริ่มการเคลื่อนไหวทำภารกิจใด ๆ

 

นั่นก็เพราะ...

 

ซิลเวียร์ “ได้โปรดช่วยรอก่อนทำการไล่ล่าทีนะคะ”

 

ซิสเตอร์ซิลเวียร์ได้หยุดโนรุสที่เต็มไปด้วยพลังแค้นจะไล่ฆ่าปีศาจเหล่านั้นให้หมดสิ้นไปซะก่อนที่เขาจะได้ลงทำอะไร

 

โนรุส “ว่าไงนะซิสเตอร์ซิลเวียร์ ?”

 

เขาได้ยินชัดเจน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะฟังผิดไปนอกจากว่าคน ๆ นั้นจะหูหนวก แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามย้ำอีกครั้ง

 

ซิลเวียร์ “ฉันก็บอกอยู่นี่ไงว่าให้ช่วยรอสักครู่ก่อนจะออกไปตามไล่ล่าพวกนั้น ถ้าได้ยินไม่ชัดก็กรุณาไปตรวจหูด้วยนะคะ หรือว่าจะให้ฉันช่วยใช้เวท [ฮีลนิด] รักษาให้ดี ?”

 

หรือเป็นเพราะทนฟังคำพูดที่เปรียบได้ดั่งยาพิษของยัยนี่มานาน หูของเราเลยเน่าไปแล้วกันนะ

 

เขารู้สึกอยากจะตะบันหน้าเธอที่อยู่ตรงหน้า แต่ก็หักห้ามใจเอาไว้ก่อน

 

โนรุส “เธอแน่ใจนะ ไม่ใช่ว่าเธอมีความรู้สึกกับปีศาจพวกนั้นหรอกนะ”

 

ยัยนี่ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่างนอกจากคำพูดเน่า ๆ ที่หลุดจากปากของมันเอง ถ้าหากยัยนี่มีความรู้สึกให้กับพวกปีศาจแล้วละก็ เราก็คงต้องเชือดยัยนี่ทิ้งแล้วละ ซึ่งความจริงแล้วก็อยากให้เกิดขึ้นจริง ๆ ซะด้วยซ้ำ

 

ดวงตาของเขาเริ่มแสดงความกระหายเลือดออกมาให้เห็น

 

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ซิลเวียร์ก็หาได้กลัวไม่

 

ซิลเวียร์ “หัวหน้าพรีสโนรุส มันจะดีกว่าหากคุณลองฟังข่าวนี้ อีกอย่างมันเป็นคำสั่งด้วยค่ะ”

 

โนรุส “คำสั่ง ? ค่ำสั่งบ้าอะไร ไอบ้าตัวไหนกันที่บังอาจมาสั่งข้าคนนี้กัน บอกมา !”

 

เขาตะเบ็งด้วยเสียงอันดังอย่างไม่พอใจจนลูกน้องต่างตัวสั่นด้วยความกลัว ซิลเวียร์หยิบจดหมายปิดผนึกฉบับหนึ่งออกมาด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายในนิสัยของเขา

 

ซิลเวียร์ “อ่านเองละกัน”

 

โนรุสหยิบจดหมายปิดมาราวกับจะแย่งมาจากมือของเธอ แต่แล้วเขาก็หยุดนิ่งลงเมื่อเหลือบไปเห็นตราขี้ผึ้งสีแดงที่ประทับอยู่บนซองนั้น

 

โนรุส “นี่มัน...ตราอิสริยาภรณ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของทางศาสนจักร ?”

 

ปกติจดหมายทางการที่ส่งมายังกองทัพครูเสดเดอร์จะถูกปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งประทับตรากางเขนของทางศาสนจักร

 

ทว่าตราในครั้งนี้นั้นแตกต่างออกไป คนที่จะใช้ตราอิสริยาภรณ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ได้นั้นมีเพียงแค่พระสันตะปาปา พระคาร์ดินัล เท่านั้น นั่นหมายความว่ามีเพียงสี่คนในโลกนี้ที่สามารถใช้งานตราประทับนี้ได้

 

ตราประทับนี้เปรียบได้ดั่ง [คำสั่งจากพระผู้เป็นเจ้า] ของพวกเขา

 

โนรุสรู้ความหมายของตรานี้ดี เขารีบกลืนความโกรธลงคอไป และค่อย ๆ เปิดผนึกซองจดหมายออกมา

 

โนรุส “เป็นคำสั่งจากพระคาร์ดินัลเมอร์เซนเดส….”

 

พอได้อ่านเนื้อความภายในจดหมาย เหงือที่เย็นเฉียบก็ได้ไหลรินออกมาบนใบหน้า

 

โนรุส “ไม่จริง....อัครสาวกที่ 8 ไม่จริง !”

 

ซิลเวียร์ “ใจเย็นหน่อย เป็นปกติไม่ใช่หรือไงที่กองทัพของสาธารณรัฐซินแคล บางครั้งก็ต้องอยู่ภายใต้บัญชาของอัครสาวกชั่วคราวนะ”

 

ภายในจดหมายนั้นระบุว่า [เมื่อถึงเวลาอันควร ให้กองทัพทั้งหมดอยู่ภายใต้บัญชาของอัครสาวกที่ 8] พร้อมกับลงตราของนักบวชระดับสูงเอาไว้ที่ข้างข้อความนั้น

 

โนรุส “ปัญหาไม่ใช่เรื่องนั้น ! แต่ตัวจริงของอัคราวกที่ 8 ต่างหาก อย่าบอกนะว่าคือ---”

 

โนรุสมองไปที่ซิวเตอร์ซิลเวียร์ ผมสีแดงเพลิงของเธอส่ายไปมาเป็นเชิ่งปฏิเสธความคิดของเขา

 

ซิลเวียร์ “เปล่า ไม่ใช่ฉัน”

 

โนรุส “ฮู้ว-- นั่นสินะ อย่าทำเราตกใจสิ---”

 

ซิลเวียร์ “เจ้านายของฉันต่างหากที่เป็นอัครสาวกที่ 8”

 

โนรุส “ว่าไงนะ ?!”

 

โนรุสตะโกนออกมาพร้อมทั้งน้ำลาย ซิลเวียร์เลยรีบหลบฉากออกเพื่อหลบการโจมตีของเขาที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดเอาไว้

 

โนรุส “ไม่มีทาง พระคาร์ดินัลเมอร์เซนเดสคนนั้นเนี่ยนะคือ---”

 

ซิลเวียร์ “เข้าใจผิดแล้วนายนะ คิดเองเออเองชะมัด”

 

ซิลเวียร์รู้ดีว่าโนรุสคิดยังไงกับเธอ ดังนั้นการที่เขาจะคิดเองไปในทิศทางแบบนั้น ก็ไม่เหนือจากการคาดการของเธอไปมากนัก

 

ซิลเวียร์ “นายเหนือหัวของฉันคืออัครสาวกที่ 8 ท่านไอซ์ นิสัยท่านออกจะเป็นพวกคนป่าอยู่เล็กน้อย ดังนั้นฉันเลยต้องคอยดูแลเรื่องต่าง ๆ ให้กับท่านนะ”

 

โนรุส “ไอซ์ ? ชื่อคุ้น ๆ อยู่นะ…”

 

โนรุสพยายามนึกถึงชื่อที่ดูคุ้นหูของเขา

 

ซิลเวียร์ “ถึงจะเป็นแค่สถานะชั่วคราว แต่ท่านได้เข้าสมัครเป็นทหารรับจ้างของคุบโรสในฐานะนักผจญภัย คนที่รอดชีวิตกลับมาคนเดียวเมื่อครั้งไปสำรวจหมู่บ้านอิรุสไง คนนั้นแหละคือท่านไอซ์”

 

โนรุส “เอ เอ้อ้อ้อ้ !? ยัยเด็กกะโปโลนั่นนะน่ะ !?”

 

ซีลเวียร์ “ระวังปากหน่อย หรืออยากถูกข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพนะหา”

 

โนรุส “อึ๊ก...แต่ท่านผู้นั้นดูไม่เหมือนอัครสาวก… ไม่สิ กรณีของอัครสาวกที่ 7 ลอร์ดซาริเอลเป็นข้อยกเว้น เป็นธรรมชาติของท่านผู้นั้นสินะ อืม”

 

เขารู้ว่ามันไม่แปลกสำหรับอัครสาวกที่จะเป็นเด็ก หรือผู้หญิง หรือเป็นอะไรก็ตามแต่

 

ในที่สุดเขาก็ยอมรับเรื่องตัวตนของอัครสาวกที่ 8 ได้แล้ว

 

โนรุส “งั้นหรือ อัครสาวกที่ 8 ...ไม่แปลกใจเลยที่ไม่มีใครรู้ถึงตัวจริงของท่าน”

 

ซิลเวียร์ “ดัใจด้วยนะที่เข้าใจได้ซธที”

 

โนรุสที่ใจเย็นลงแล้วก็เริ่มตั้งคำถามกับผู้รับใช้ของอัครสาวกตรงหน้า

 

โนรุส “แล้วคำสั่งนั้นถูกส่งลงมาจากอัครสาวกที่ 8 โดยตรงเลยอย่างงั้นหรือ ?”

 

ซิลเวียร์ “ท่านประสงค์อยากต่อสู้ตัวต่อตัวกับมารร้ายค่ะ และไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปรบกวนได้”

 

โนรุส “เพื่อจัดการมารร้ายที่น่ารำคาญตัวนั้นงั้นหรือ แอบเสียใจที่โอกาศดี ๆ หลุดลอยออกไปเลยแฮะ แต่ก็คงพูดอะไรมากไม่ได้แล้วละนะ”

 

อัครสาวกกับมารร้าย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครจะชนะ

 

โนรุสยิ้มออกมาเพราะรู้แล้วว่าไอมารร้ายที่คร่าชีวิตทหารของเขาไปกำลังจะตายช

 

ซิลเวียร์ “ก็นะ ใครจะรู้ ...หลังจากที่ท่านไอซ์กลับมาแล้ว นายจะได้ตำแหน่งผู้บังคับบัญชากลับมาอีกครั้ง ถึงตอนนั้นอยากจะทำอะไรก็ค่อยทำละกัน”

 

โนรุส “แต่ตอนนี้อัครสาวกก็ออกไปสู้ด้วยตัวเองแล้วนี่ พวกปีศาจทั้งหมดมันจะรอดได้หรือ ?”

 

โนรุสรู้ถึงพลังของอัครสาวกดี ต่อให้เป็นปีศาจภายใต้การนำของมารร้ายนั้น ก็คงถูกกวาดล้างไปได้อย่างง่ายดายแน่นอน

 

แถมโนรุสเองก็ได้ฝากความเสียหายเอาไว้กับพวกมันเป็นจำนวนมาก พวกมันไม่มีทางเอาชนะอัครสาวกได้อยู่แล้ว

 

ซิลเวียร์ “ท่านไม่สนใจพวกปีศาจค่ะ บางทีท่านคงจะปล่อยพวกมันหนีไปทั้งหมด”

 

โนรุส “เรื่องบ้าอะไรกัน !? ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลยนี่ !”

 

ซิลเวียร์ “ถึงได้บองไงว่านายได้ไล่ล่าปีศาจสมใจอยากแน่ ตอนนี้ก็เตรียมพร้อมสำหรับการข้ามแม่น้ำกันก่อนเถอะค่ะ”

 

โนรุส “ชิ…”

 

เขาคิดว่ามีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะปล่อยพวกปีศาจหนีไปตรงหน้า แต่เขาก็ไม่อาจเปลี่ยนค่ำสั่งได้ ที่ทำได้ตอนนี้ก็มีแค่เตรียมการข้ามแม่น้ำอย่างที่ซิลเวียร์บอกเท่านั้น

 

ซิลเวียร์ “ลืมบอกไป รบกวนช่วยเตรียมอาการดี ๆ เอาไว้ด้วยนะคะ ท่านไอซืไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมาตลอดการเดินทางนี้เลย”

 

โนรุส “...ได้ครับ จะเตรียมเอาไว้ให้เป็นอย่างดีเลย”

 

ไออัครสาวกงี่เง่าเอาแต่ใจตัวเองเอ้ย ! เธอนะควรจะไปเอาขี้เล็บของท่านลอร์ดซาริเอลมากินซะบ้างหน่อยนะ

 

โนรุสสาปแช่งเธอจากหัวใจของตนเอง




NEKOPOST.NET