NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.140 - ตอนที่ 140 บอกฉันที


โครโน่สลบไปอย่างสงบ แต่เลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผลนั้นมีสีแดงเข้มและเยอะมากจนน่าใจหาย

 

การที่ใช้วิธีฆ่าราวกับสัตว์ป่า อย่างการใช้ฟันกัดลงที่คอหอยของศตรูจนฉีกขาดออกราวกับท่อน้ำแตกแบบนั้น มันก็ออกจะเหมือนพวกฆาตกรณ์โรคจิตไปนิด แต่ก็นะ

 

ลิลี่ : “หุ หุ หุ หุ หุ หุ โครโน่เท่ที่ซูดดด !!”

 

สำหรับลิลี่ โครโน่ที่ร่างโชกเลือดนั้นก็เหมือนกับเจ้าชายขี่ม้าขาวที่แสนงดงามสำหรับเธอเลยละ

 

ลิลี่ : “อ้า โอ้ยยย ช่างน่ารักอะไรแบบนี้ ! แบบนี้มันต้อง ! *จุ๊บ* *จุ๊บ* *จวบ*”

 

ใช้จังหวะที่เขายังคงสลบอยู่ ลิลี่ก็ได้ขโมยจูบของเขาไปที่แก้มซะแล้ว

 

ฟิโอน่า : “คุณลิลี่ค่ะ ฉันว่าตอนนี้พวกเราควรจะพาคุณโครโน่ไปรักษาก่อนนะคะ….ไม่งั้นฉันเกรงว่าเขาจะเดี้ยงไปซะก่อนนะคะรู้ไหม ?”

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอคิดแบบนั้นจริง ๆ หรือว่าเป็นเพราะเธอตอบสนองกับการแสดงออกของลิลี่จนเธออิจฉา ฟิโอน่าได้เข้าไปขวางลิลี่เอาไว้ไม่ให้เธอจูบต่อโครโน่ต่อได้อีก

 

สถานการณ์ตอนนี้คือมีชายสองคนนอนทอดร่างอยู่กลางถนนราวกับศพ นอกนั้นก็มีร่างของงูสีขาวสี่ตัวแน่นิ่งไปแล้ว มันไม่ใช่บรรยากาศที่จะมาจูบกันสักนักหน่อย

 

ส่วนที่อสูรรับใช้ของคุบโรสเดี้ยงไปนั้น เป็นเพราะลิลี่ยิงพวกมันทิ้งไปเอง หาใช่เพราะเกิดจากการตายของคุบโรสเองไม่

 

ทั้งคุบโรสและโครโน่ไม่มีใครรู้ตัวเลยว่าลิลี่ยิงออกมาตอนไหนอีกด้วย

 

ลิลี่ : “---อุ จริงด้วยสินะ”

 

เหมือนกับครั้งที่แล้ว ลิลี่สามารถยกร่างของโครโน่ได้อย่างสบาย ๆ

 

ลิลี่ : “ถึงจะไม่อยากทำแบบนี้ แต่คงต้องฝากการรักษาโครโน่เอาไว้กับเธอแล้วละ เธอยังมี [ยาวิเศษแห่งแฟรี่] เหลืออยู่ใช้หรือเปล่า ?”

 

ฟิโอน่า : “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่ว่าโอเคจริง ๆ หรือคพ ?”

 

ลิลี่ : “ไม่ต้องเกรงใจฉัน ตอนนี้ฉันต้อง---”

 

ที่ตรงหน้าของลิลี่ มีร่างของคุบโรสที่กำลังจะหมดสติลงเพราะเลือดไหลไม่หยุดตรงต้นคออยู่

 

ถึงจะอยู่ขอบเหวของความตายแล้ว แต่มันก็ยังมีชีวิตอยู่

 

ลิลี่ : “---ถามเรื่องราวจากมันก่อน”

 

……………………………

 

คุบโรสตื่นขึ้นมา คุบโรสรู้สึกว่าตัวเองรอดกลับมาได้

 

คุบโรส : “ฮ่า ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ---”

 

เขาหัวเราะให้กับปาฏิหาริย์ที่รอดกลับมาได้

 

คุบโรส : “(ใช่แล้ว ข้าคนนี้จะมาจบลงแบบนั้นได้ยังไงกัน !)”

 

ใช่ ข้าไม่ตายเพราะเรื่องแบบนั้นหรอก

 

แต่ว่าตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยเจอเรื่องที่หลุดออกจากความตองการของตัวเองได้ขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

 

ต้องขอบคุณพลังกายที่ทำให้เขามีทั้งทักษะดาบและเวทมนต์ นอกจากนี้ยังมีพ่อแม่ที่ร่ำรวย เขาเลยได้เกิดมาในพวกชนชั้นสูง เขาไม่เหมือนคนอื่น ๆ เขาคือคนที่ได้รับความรักจากพระเจ้าอย่างเต็มเปี่ยมแน่นอน

 

คนอย่างเขานะหรือ จะมาตายได้สถานที่สกปรกแบบนั้นได้ จะมาตายเพราะตัวอย่างทดลองที่หลบหนีแบบนั้นได้

 

ลิลี่ : “โฮ้ ตื่นแล้วหรือคุณขยะสด ?”

 

ตอนที่เขาถูกเรียกว่า [ขยะสด] ด้วยน้ำเสียงที่ไพรเราะราวกับนกน้อยนั้น คุบโรสก็ตั้งสติขึ้นมาได้

 

คุบโรส : “---เอ้ ?”

 

แล้วเขาก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันนี้ของเขาแล้ว

 

เขารู้สึกว่ากำลังถูกโอบล้อมด้วยต้นไม้ในฟดูใบไม้ผลิที่สวยงาม เสียงของลมที่กระทบกิ่งไม้ทำให้เขารู้ว่ากำลังอยู่ภายในป่า

 

มือและขาของเขาถูกมัดไขว้หลังเอาไว้ แสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านแมกไม้ทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลากลางวัน

 

ลิลี่ : “มีตั้งหลายอย่างที่ฉันอยากรู้จากแก คงจะดีหน่อยนะถ้าแกตอบมาตามจริง”

 

ตรงหน้าของเขามีสาวงามในผมสีบอร์นดวงตาสีมรกตยืนอยู่

 

คุบโรส : “นังร่าน !”

 

ถึงแม้เขาอยากจะได้ผู้หญิงตรงหน้ามานอนข้างกายมากแค่ไหน แต่ด้วยสถานการณ์แบบนี้ เขาก็ไม่จะญาติดีกับสาวงามตรงหน้าได้

 

คุบโรส : “(นี่มันนั่งผู้หญิงของหมายเลข 49 ที่กลายเป็นเด็กกะโบโลไปแล้วมิใช่หรือไง !)”

 

คงด้วยอะไรบางอย่างหรือเวทมนต์บางประเภท นั่งนี่ถึงกลับไปร่างผู้ใหญ่ได้

 

ลิลี่ : “อย่าส่งเสียงดังมากนัก หรือว่าลืมเรื่องบาดแผลตรงคอไปแล้ว ?”

 

คุบโรส : “อึ๊ก….”

 

เขาเห็นภาพของมารร้ายที่กัดกินคอของเขาเข้าไปเมื่อตอนนั้น

 

แม้ว่าจะเป็นบาดแผลถึงตาย แต่คุบโรสก็เป็นผู้ใช้เวทมนต์สายรักษาได้เช่นกัน เขามั่นใจในพลังการรักษาของเขามาก

 

แต่ทว่าบาดแผลนั้น หากเขาส่งเสียงดังเกินไป มันก็อาจจะเปิดออกอีกทีก็เป็นได้เช่นกัน

 

ลิลี่ : “ไม่สิ ต่อให้แกไม่พูดอะไรออกมาเลย ฉันก็ไม่มีปัญหาหรอก”

 

คุบโรส : “(หน่อยบังอาจดูถูกข้าคนนี้งั้นหรือนั่งร่าน--)”

 

ตอนนี้เขาเป็นนักโทษของอีกฝ่าย เขาเลยพยายามคิดหาหนทางเอาตัวรอดอยู่ แต่ทว่า

 

ลิลี่ : “นั่นสินะ ก็ฉันอ่านใจแกโดยตรงได้เลยนี่น่า”

 

ด้วยรอยยิ้มของสาวน้อย แสงสว่างก็เจิดจ้าจากนั้นเข็มเล่มหนึ่งก็ถูกสร้างขึ้นมา และเตรียมที่จะแทงไปยังร่างของคุบโรส เขาหยุดการนึกคิดของตัวเองลงทันที

 

ที่ศูนย์วิจัย เข็มแบบนี้เขาก็เคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว แต่สิ่งที่เธอคนนี้สร้างขึ้นมาด้วยเวทมนต์ของเธอเองนั้น มีขนาดใหญ่ยาว และหนากว่าเข็มพวกนั้นซะอีก

 

และด้วยคำพูดของเธอ เขาก็เข้าใจทันทีว่าจากนี้ไปเขากำลังจะถูกทำอะไรต่อไป

 

ลิลี่ : “พวกแกก็ทำแบบนี้มาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง แน่นอนอยู่แล้วว่าแกคงจะรู้สินะว่าฉันกำลังจะทำอะไรต่อไป หุ หุ หุ หุ”

 

เธอบิดเข็มไปมาราวกับกำลังสนุกอยู่ จากนั้นเธอก็เอามือไปอังที่เหนือหัวของเขา

 

จากนั้นวงแหวนที่คล้ายกับ [แหวนควบคุมจิตใจ-แองเจอร์ริง] ก็ปรากฏขึ้น

 

ลิลี่ : “เอาละ เริ่มจากชื่อของแกก่อนเลย”

 

คุบโรส : “หยุดนะ---”

 

เขาพยายามที่จะพูดว่าหยุด แต่หญิงสาวตรงหน้าก็ยังไม่หยุดส่งยิ้มให้ เธอฝั่งเข็มลงไปที่หัวของเขา

 

*สวบบบ---*

 

ในหัวของคุบโรสมีเสียงดังก้องขึ้นมา

 

คุบโรส : “อ้า….โอ้ววว……”

 

เข็มยักษ์ได้ฝั่งลงไปที่หัวของเขา มันค่อย ๆ ขูดผิวกะโหลกหนาของเขา มันค่อย ๆ ทะลวงผ่านผิวกะโหลกนั้นเข้าไปสู่สมอง สู่จิตสำนึกของเขา

 

แม้คุบโรสจะไม่เจ็บปวด แต่เขารู้ดีว่าสิ่งนั้นกำลังละเมิดล้วงล้ำเข้าไปในสมองของเขา ปลายผมของเขาได้ยืดตรงขึ้นมา

 

คุบโรส : “หยุด….ได้โปรดหยู…..”

 

เธอยิ้มอย่างสนุกสนาน แล้วดันเข็มให้ลึกลงไปอีก

 

ในที่สุด เข็มก็ถูกฝังลงไปอย่างสมบูรณ์ในสมองของเขา

 

ลิลี่ : “อืม--ชื่อ คุบโรส วิลแมน (キプロス・ヴェルマーニ) งั้นหรือ อะไรกัน รวยมากอีกด้วย น่าอิจฉาเสียจริง ฉันนะฝันอยากอยู่กับโครโน่ในแมนชั่นหรู ๆ มาตลอดเลยละรู้มั้ย”

 

หากคนที่มีพลังเทเลพาธีสูงอย่างเธอใช้งาน ก็จะสามารถดึงความทรงจำและข้อมูลออกมาได้โดยตรงเลย

 

และเพื่อดึงข้อมูลที่ต้องการ การตั้งคำถามถึงสิ่งนั้นกับฝ่ายตรงข้ามก่อนเลยเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้มันดึงข้อมูลนั้นออกมาจากสมองโดยไม่รู้ตัวนั่นเอง

 

ลิลี่ : “ฉันไม่สนข้อมูลเรื่องส่วนตัวของแกหรอกนะ ที่อยากรู้คือแกมีอะไรเกี่ยวข้องกับโครโน่ต่างหาก แกใช้วิธีอะไรอัญเชิญเขามาที่โลกนี้กัน ? อะไรที่แกต้องการให้โครโน่ทำ ? และทำไมต้องเป็นโครโน่ด้วย ? และอะไรที่---”

 

มีบางสิ่งที่น่ากลัวได้วิ่งเข้าสู่สมองของเขา และสิ่งนั้น่ากลัวมากจนทำให้การเชื่อมต่อนั้นถูกตัดขาดลงไป

 

ความรุนแรง การบังคับ บางสิ่งที่รุนแรงได้จูโจมที่ภายในหัวของเขา และข้อมูลของบางสิ่งที่เธอว่า ก็ถูกทำลายลงไปจากความทรงจำของเขา

 

ข้อมูลบ้า ๆ บอ ๆ ของมันฉันไม่ต้องการหรอกนะ เอาข้อมูลเฉพาะของโครโน่มาซะ ข้อมูลทุกอย่างที่แกเรียกว่าหมาย 49 นั้นแหละส่งมาซะ อันอื่นมันก็ขยะ ขยะสด ขยะเน่า ของไร้ค่าที่ฉันไม่ต้องการ ไม่มีอะไรที่มีค่าในหัวของแกหรอกนะ

 

ลิลี่ : “เร็ว ๆ บอกมา บอกทุกเรื่องของโครโน่มาซะ !!”

 

เธอเชื่อมต่อเข้าที่หัวของเขาอีกครั้ง เข็มเล่มที่สอง เล่มที่สามถูกปักลงไปเพิ่มขึ้น เขารู้สึกว่ามีแต่เสียงอื้อ ๆ ดังก้องภายในหัวของตัวเอง ต่อด้วยเสียงของความทรงจำที่ถูกทำลายลงไป ความทรงจำของเขา กำลังถูกทำลางลง

 

เขารู้ว่ามีบางสิ่งกำลังวิ่งอยู่ในหัวของเขา สิ่งนี้บีบบังคับเขา และเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง คลื่นที่ทวีความรุนแรงนั้นกำลังขืนจิตใจของเขาอยู่

 

ลิลี่ : “ฉันต้องการรู้เกี่ยวกับโครโน่ ฉันอย่ากรู้ทุกอย่างของเขา ! บอกฉัน บอกฉันมาให้หมดซะ ทุกอย่างของโครโน่ แม้แต่เรื่องที่เขาเองก็ไม่รู้ ! บอกมาาาา !!!”

 

เสียงของหญิงสาวไม่อาจส่งไปถึงคุบโรสได้อีกต่อไปแล้ว

 

ตาของเขานั้นขาวโพล้น เขาเหมือนกับตุ๊กตาที่พังไปแล้ว ปากที่เปิดอ้า เขาไม่มีทางรับรู้คำพูดหรือสถานการณ์รอบตัวได้อีกแล้ว

 

ลิลี่ : “อ้า รู้แล้ว ! ฉันรู้เกี่ยวกับโครโน่มากขึ้นแล้ว ! ฉันได้เรียนรู้เรื่องราวของโครโน่แล้ว !”

 

บางทีเพราะเธอคงรู้แล้วว่าคุบโรสได้แกตสลายและไม่อาจเข้าใจคำพูดของเธอได้อีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เธอได้ใช้เทเลพาธีดึงข้อมูลจำนวนมากออกมาจากจิตใจของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ลิลี่ : “แต่ว่าทำเรื่องร้ายแรงกับโครโน่ไปมากเลยนี่แกนะ คงยกโทษให้ไม่ได้ ฉันจะทำให้แกกลับมาอีกครั้ง แล้วทรมาน แล้วก็ค่อยฆ่าทิ้งซะ”

 

ในหัวของเขา จิตสังหารได้ถูกส่งเข้ามา

 

นอกจากนั้น คลื่นความคิดอื่น ๆ ด้านลบก็ถูกยัดลงมาด้วยเช่นกัน ความเศร้า ความทรมาน ความเกลียดชัง การดูหมิ่น การถูกทำร้าย ความรังเกียจ ----ทุกสิ่งที่เป็นอารมณ์ด้านเลวร้ายกำลังก่อตัวขึ้นในหัวของเขา

 

คุบโรสเหลือแค่ความรู้สึกว่า ตัวตนของเขากำลังจะถูกทำลายลงไปทั้งหมดตอนนี้แล้ว

 

คุบโรส : “(อ้าา...นี้หรือคือ…..นี่หรือคือความรู้สึกเวลาถูกทำให้จิตใจแตกสลายไป….)”

 

แล้วคำพูดสุดท้ายของเขาก็คือ

 

คุบโรส : “(โอ้ พระเจ้า….ช่วยลูกช้างด้วย…..)”

 

คือการข้อพรกับพระเจ้า พระเจ้าผู้ที่ช่วยให้รอดของเขา เป็นพระเจ้าที่จะไม่ลงมาช่วยเขาเป็นอันขาดและตลอดไป

 

คุบโรส : “(ได้โปรด ช่วย...ช่วยข้า...ช่ว---)”

 

ลิลี่ : “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นั่นแหละ นั่นแหละ ขอพรต่อพระเจ้าต่อไปเลยแกนะ หลังจากนี้คือของจริง ความเจ็บปวดทรมานจะเริ่มต้น ความสิ้นหวังที่แกชอบนักชอบหนานั้น ฉันจะให้แกได้ริ้มรสจนอิ่มหน่ำเลยละ เน้อะ ? ”




NEKOPOST.NET