[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 138 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.138 - ตอนที่ 138 จอมเวทมนต์ดำ ปะทะ นักอัญเชิญ (1)


ดาบสีเงินได้จู่โจมโครโน่ มันถูกเหวี่ยงตัดแหวกความมืดเข้าหาเขา

 

ความรู้สึกแสบร้อนได้แผ่กระจายไปทั่วร่างของเขา

 

โครโน่ “---”

 

ถ้าหากมันใช้ทักษะต่อสู้โจมตีเข้ามาแทน เขาคงตายไปแล้ว

 

ดาบมิธริลของมันสามารถตัดผ่าน [อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ] ของชั้นได้อย่างง่ายดาย ชุดคลุมที่เพิ่มพลังป้องกันของชั้นไม่อาจต้านทานมันได้เลย

 

เมื่อกี้หากมันเล็งมาที่หัวแล้วละ ชั้นคงตายไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย โครโน่เอียงตัวหลบราวกับเป็นกระดาษแผ่นบาง แล้วสร้างระยะห่างออกจากระยะโจมตีของคุบโรส

 

คุบโรส : “โอ้ร่า ! เป็นอะไรไปละหมายเลข 49 ไม่ใช่ว่าแกจะ--”

 

โครโน่ยังคงตั้งสมดุลของร่างกายเอาไว้ได้ แม้ว่าพึ่งจะถูกโจมตีเฉียดตายที่บริเวณหน้าอกด้วยแขนอันทรงพลังทั้งสี่ของมันมาก็ตาม

 

คุบโรส : “---ฆ่าข้าหรอกหรืองายย ??”

 

แขนทั้งสี่ที่ว่าก็คือ [อสรพิษ] ที่มันพึ่งอัญเชิญมาเมื่อกี้นี้นั่นเอง

 

หัวของอสรุพิษร้ายได้ปกคลุมไปทั่วตัวด้วยเกล็ดสีขาวอันแข็งแกร่ง อีกทั้งมันยังสามารถดูดกลืนเวทมนต์ดำได้อย่างสมบูรณ์แบบ แถมแรงกระแทกจากการโจมตีของพวกมัน ก็เทียบเท่าได้กับการถูกกล่องที่หนักอึ้งทีเดียว

 

โครโน่ : “อึก !”

 

ถึงเขาจะป้องกันการโจมตีได้สองหัวด้วยพร้าต้องสาปของเขา แต่อีกสองหัวที่โจมตีมานั้น เขาไม่อาจป้องกันเอาไว้ได้ทั้งหมด

 

ด้วยร่างกายและน้ำหนักของโครโน่ที่แข็งแกร่ง เขาเลยไม่ถูกอัดกระเด็นรุนแรงมากนัก แต่การโจมตีด้วยหัวกระแทกของพวกมันก็ทำให้เขาปลิวไปไกลอยู่ดี

 

โครโน่ : “...อู้ย เจ็บเป็นบ้า”

 

ไม่อาจปล่อยช่องว่างให้มันโจมตีต่อได้ โครโน่รีบลุกขึ้นมาตั้งการป้องกันอีกครั้ง

 

คุบโรส : “ฮี่ ฮี่ ยังมีพลังเหลือเต็มเปี่ยมอีกเร้ออ งั้นมาเพิ่มความโหดอีกหน่อยดีกว่ามั้ย”

 

โครโน่ : “จะบอกว่าแกยังออกมืออยู่อย่างงั้นหรือไง ฮืม”

 

ด้วยการโจมตีของไองูสองตัวนั้น พร้าต้องสาป [ฮาราซะ] ก็ถูกดูดพลังเวทมนต์ดำออกไปจากดาบ

 

โครโน่เสริมพลังเวทมนต์ดำลงไปที่พร้าใหม่อีกครั้ง เพื่อชดเชยพลังที่สูญเสียไป

 

คุบโรส : “แหม่ แหม่ ต้องแบบนี้เซ่ ถ้าทำไม่ได้ขนาดนี้มันก็น่าเบื่อแย่เลย ! ตอนที่ข้ามาที่แพนโดร่าแห่งนี้ ข้าแม่งโคตรจะเบื่อเลยวะ ดังนั้นพอมีอะไรสนุกให้ทำหน่อย ถ้ามันน่าเบื่อก็แย่เลยสิวะ”

 

เป็นคำพูดจาถากถางที่บอกว่าโครโน่เป็นได้เพียงแค่ของเล่นสำหรับมันเท่านั้น

 

ถ้าหากอสรพิษพวกนั้นไม่ใช้หัวเข้ากระแทก แต่เปลี่ยนไปใช้วิธีกัดโจมตีหรือเข้ารัดเขาแทนละก็ โครโน่ก็คงจะถูกสูบพลังเวทมนต์ดำไปจนหมดตัวแน่นอน แล้วเขาก็จะพบกับจุดจบในที่สุด

 

หรือไม่ก็หากคุบโรสเลือกที่จะฆ่าเขาให้จบ ๆ ไปเลย เขาก็คงจะตายไปตั้งแต่ดาบเมื่อกี้ไปแล้ว

 

สรุปคือคุบโรสรู้ว่าตัวเขาเองนั้นเหนือกว่าโครโน่ในทุกด้านนั่นเอง

 

คุบโรส : “(พวกข้า คือ [พระผู้สร้าง] ของแก ทุกอย่างของแกข้ารู้ดีกว่าตัวแกเองซะอีก)”

 

คุบโรสรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับศตรูของเขา หรือก็คือโครโน่คนนี้

 

คุบโรส : “(หมายเลข 49 ดันหนีไปช่วงปลายของโครงการ [กองทัพศักดิ์สิทธิ์] พอดี และไอโง่นี่ก็ใช้เวทมนต์ดำไม่ได้แล้ว แถมไม่ฉลาดพอที่จะเรียนรู้เวทมนต์ธาตุอื่นได้อีกด้วย)”

 

คุบโรสรู้ว่าต่างด้าวพวกนี้เป็นผู้อาศัยท่อยู่ในโลกอื่น

 

แถมยังรู้ด้วยว่าโลกใบนั้นไม่มีซึ่งการคงอยู่ของเวทมนต์อีกด้วย

 

ดังนั้นไอพวกต่างด้าวนี้ก็ไม่มีทางที่จะเรียนรู้เวทมนต์ได้แน่นอน นอกจากจะมีใครมอบพลังให้

 

คุบโรส : “( แถมการใช้ [แปลภาษา] มันก็แค่ทำเพื่อให้เข้าใจคำพูดเท่านั้น ไม่มีทางที่มันจะเข้าใจวิธีอ่านเขียนได้ ดังนั้นมันไม่มีทางเข้าใจภาษาที่แท้จริงของทางฝั่งนี้ได้หรอก)”

 

เป็นความจริงที่ไม่มีทางเรียนรู้เวทมนต์ได้เองเลยหากขาดสิ่งเหล่านี้ไป

 

เวทมนต์ไม่อาจแสดงผลออกมาได้ หากไม่อาจเข้าใจความหมายของคำร่าย หรือต่อให้พยายามเลียนแบบและท่องจำไป เวทมนต์ก็ไม่ทำงานอยู่ดี

 

โครโน่ที่ถูกใช้เวทมนต์ทำให้ได้ยินเป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด เขาเลยไม่มีทางเข้าใจได้เลยว่าภาษาเหล่านั้นมีวิธีการออกเสียงและความหมายจริง ๆ ว่ายังไง

 

โครโน่ : “---กระสุนปีศาจ”

 

โครโน่ยิงกระสุนโจมตีใส่คุบโรส

 

คุบโรส : “ก็บอกว่าไร้ประโยชน์ไง ไอโง่ !”

 

กระสุนปีศาจที่เกิดจากการสร้างกระสุนของจริงขึ้นมาโจมตีนั้น ต่อหน้าคุบโรสที่ใช้งูดูดพลังเวทมนต์ดำได้แบบนี้ มันก็เป็นได้แค่ของหลอกเด็กเท่านั้น

 

คุบโรสบุกโจมตีใส่โดยไม่สนการโจมตีของศตรูที่พุ่งเข้ามา

 

กระสุนได้หายไปในอากาศก่อนที่จะถึงตัวของศตรูตรงหน้า ราวกับหยดน้ำที่ระเหิดหายไปเพราะถูกทิ้งลงบนหินร้อนฉ่า

 

แต่โครโน่ก็สังเกตุได้ถึงระยะกระสุนที่เข้าใกล้ตัวของคุบโรสมากกว่าเมื่อกี้ เพราะคราวนี้โครโน่ลองใส่พลังเวทลงไปมากกว่าเดิมสองเท่าต่อลูก

 

คุบโรส : “[ดาบแสง ฟาดฟัน]”

 

โครโน่ : “[ความสงบอันมืดมิด・คุโรนางิ] !”

 

แสงสีดำและขาวเข้าปะทะกลืนกินซึ่งกันและกัน

 

พลังเวทมนต์สีดำและขาวได้แตกกระจายทั่วทิศทางเพราะการปะทะของคมดาบทั้งสอง

 

โครโน่เป็นฝ่ายที่ล่าถอยมาเอง เพราะความต่างชั้นของความสามารถ

 

โดยไม่รอช้า งูยักษ์ทั้งสี่ก็จู่โจมโครโน่ด้วยการใช้หัวกระแทกอีกครั้ง

 

โครโน่ : “อึ๊ก ชีลด์”

 

เขาสร้างโล่ป้องกันขึ้นมา เพราะไม่อาจเคลื่อนไหวหลบได้

 

แล้วผลลัพฑ์ก็คือ

 

“ฟ่ออออ --!!”

 

หัวทั้งสี่สามารถทะลวงโล่ได้อย่างง่ายดายราวกับไม่มีสิ่งใดขวางกั้น โครโน่ถูกแรงกระแทกอย่างรุนแรงเข้าสู่ร่างกาย

 

เป็นแรงกระแทกที่รุนแรงจนแทบอยากจะขาดสติไป แถมตอนที่มันทะลวงโล่เข้ามา งูนั้นยังดูดพลังเวทของเขาไปอีกด้วย

 

โครโน่ : “อัก..ฮ่าาา ฮูววว……”

 

หลังจากถูกอัดปลิวไป โครโร่ก็เตรียมการป้องกันอีกครั้ง แต่เขาไม่อาจลุกขึ้นยืนขึ้นมาได้เร็วพอ

 

ทว่าคุบโรสก็เลือกที่จะไม่ปิดฉากเขาไป มันเลือกที่จะยืนรอเฉย ๆ ให้โครโน่พร้อมต่อสู้อีกครั้งก่อน

 

คุบโรส : “(อย่าพึ่งแพ้ง่าย ๆ แบบนี้ซิหม่ยเลข 49 แกนะมันพวกมาโซอยู่แล้ว แค่นี้แกทนได้อยู่แล้วใช่ไหมล่า)”

 

โครโน่ลุกขึ้นยืนพร้อมกับจับพร้าด้วยมือข้างซ้าย เขาออกตัวบุกอีกครั้ง

 

ในดวงตาของเขา ดวงตาสีดำดวงนั้น ไฟแห่งการต่อสู้ยังไม่จางหายไป แม้ว่าจะรู้ถึงความต่างชั้นนี้แล้วก็ตาม

 

คุบโรส : “(นั่นแหละ ไอดวงตาแบบนั้นนั่นแหละ ! อ้า ขอบคุณพระเจ้าอย่างสุดหัวใจเลยขอรับ นี่แหละคือเวลาที่ข้ารอคอย เวลาที่ข้าจะได้ลบสายตาอันเต็มเปี่ยมด้วยพลังแบบนั้นของแกออกไป !!)”

 

คุบโรสไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังหัวเราะอยู่

 

คุบโรส : “(นี่แหะลคือของจริงที่ข้ารอ นรกที่แกหนีมา แล้วข้าจะนำแกกลับไปอีกครั้ง ต้องแบบนี้แหละถึงจะทำให้ข้าคนนี้สนุกขึ้นมาได้ แกไม่มีทางชนะข้าคนนี้ได้หรอก)”

 

มองดูโครโน่จับดาบด้วยมือทั้งสองข้างแล้ว คุบโรสก็จับดาบของเขาเตรียมรับมือการโจมตีในเวลาต่อมา

 

คุบโรส : “(แต่ว่าไอทักษะของแก [คุโรนางิ] นั้นไม่เคยเห็นในการวิจัยเลยแฮะ บางทีคงจะมาจากพลังของคำสาปแน่เลยสินะหมายเลข 49 แต่มันก็ทำได้แค่ฆ่าพวกขยะแค่นั้นแหละ ช่างเป็นทักษะที่ไร้ค่าจริง มันไม่มีทางพลังเหนือกว่าข้าที่มีทั้งทักษะและความสามารถทางดาบ รวมถึงยังได้ครองดาบ [มิธริล] เล่มนี้ด้วย)”

 

ขณะที่คิดแบบนั้น คุบโรสก็รู้สึกว่าโครโน่ช่างโชคดีจริง ๆ ที่มีของทรงพลังแบบนั้นอยู่กับตัว

 

คุบโรส : “(ก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละว้า ถึงได้มีคฑาสำหรับใช้เวทมนต์ดำโดยเฉพาะแบบนั้น แต่ระดับก็ยังห่างไกลจากข้านัก ข้ารู้ดีน่าว่าพลังของแกนั้น เป็นแค่พลังจากพร้าต้องสาปกับอุปกรณ์ที่แกมีอยู่เท่านั้น แถมแน่นอนแล้วว่าแกไม่มีอาวุธอะไรอื่นซ่อนอยู่อีก ข้านะมีทักษะมองทะลุสิ่งที่แกเก็บซ่อนไว้ในช่องเก็บของมิติอยู่นะรู้มั้ย โอ้ อะไรกัน ขนาดดาบจู่โจมอัตโนมัตินั้นก็ยังไม่เหลือแล้วอีกหรือ ฮืมม ใช้ไปหมดกับพวกครูเสดเดอร์แล้วสินะ เยี่ยมไปเลยนี่หมายเลข 49)”

 

ถ้าหากโครโน่มีไอเท็มอะไรซ่อนอยู่ บางทีคงแก้เกมส์สวนกลับได้

 

แต่เขาไม่มีอะไรแบบนั้น คุบโรสยืนยันด้วยตนเองจากการมองผ่านทะลุไปที่ช่องเก็บของมิติของเขาแล้ว

 

คุบโรส : “(ที่เหลืออยู่ก็แค่พลังของแกเองสินะ แต่ทุกอย่างของแกนั้น ข้านะคาดการเอาไว้อยู่แล้ว รวมถึงอัตราการเติบโตที่น่าจะเป็นด้วย ดังนั้นแกไม่มีทางชนะข้าหรอกนะไอกาก)”

 

คุบโรสปฏิบัติกับพวกโครโน่ที่อัญเชิญมาจากต่างโลกราวกับเป็นแค่สิ่งของและร่างทดลองเท่านั้น

 

พวกเขาทำการวิจัย และเก็บข้อมูลทุกอย่างมาจากโครโน่ ดูการเติบโตของพลังที่แม้แต่ตัวโครโน่ก็ไม่เคยรับรู้เลยสักครั้ง

 

อัตราการเติบโตพลังเวทของโครโน่นั้นสูงกว่าจอมเวททั่วไปนัก แต่มันก็ยังไม่มากพอที่จะเอาชนะอสูรอสรพิษของเขาได้

 

และความจริงที่โครโน่ไม่สามารถเรียนรู้เวทมนต์ได้ ดังนั้นอัตราเติบโตของเขาเลยไม่ได้ต่างไปจากที่อยู่ในห้องวิจัยมากนัก

 

ส่วนเรื่องพละกำลัง มันก็ไม่อาจเพิ่มได้มากมายนักรวมถึงการเรียนรู้ทักษะต่อสู้ด้วย

 

ส่วนปัจจัยที่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นมา ก็คือเวลาที่เขาได้ร่วมมือกับลิลี่และฟิโอน่า

 

คุบโรสรู้ได้จากการส่องดูผลลัพฑ์ของสงคราม ผ่านทางเทเลพาธีของสัตว์อัญเชิญแล้ว

 

คุบโรสเลยกั้นสองคนนั้นออกไป และการต่อสู้ของทางฝั่งลิลี่กับฟิโอน่านั้น พวกเธอคงพ่ายแพ้กันไปแล้ว ในระหว่างที่เขากำลังจัดการจับตัวโครโน่อยู่นี้

 

ไม่มีอะไรที่เขาวางแผนนั้นผิดพลาด ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดการเอาไว้เสมอ

 

คุบโรส : “พวกแกมันก็แค่ไอโง่ที่ไม่มีแม้แต่พลัง แกเองก็เช่นกันหมายเลข 49 ยังคิดว่าจะฆ่าข้าคนนี้ได้อีกงั้นหรือไงหา ?”

 

โครโน่เต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่างกาย

 

เนื่องจากมีพลังดูดเวทความมืดอยู่ โครโน่เลยไม่สามารถรักษาปิดแผลด้วยพลังของเขาได้

 

แน่นอนว่าพละกำลังของเขาก็ได้ลดลงไปเรื่อย ๆ ตลอดการต่อสู้นี้เช่นกัน

 

แม้จะเป็นแบบนั้นก็ตามที

 

โครโน่ : “ก็เออสิวะ ชั้นจะปล่อยให้ไอบ้าตูดหมึกแบบแก--”

 

โครโน่ยิ้มออกมา

 

ส่วนคุบโรสก็เห็นความตายที่กำลังถูกเติมเต็มอยู่ในสายตาของโครโน่

 

โครโน่ : “---อยู่รอดในโลกแบบต่อไปได้กัน !”

 



NEKOPOST.NET