[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 134 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.134 - ตอนที่ 134 เอเลเมต์มาสเตอร์ ปะทะ ร้อยนัมเบอร์ (2)


ข้างหน้ามีศตรู 4 คน ด้านข้างอีกฝั่งละ 2 และข้างหลังคือรั้วลวดหนาม ตอนนี้ชั้นกับลิลี่ถูกพวกมันล้อมเอาไว้หมดแล้ว

 

เอาละสิ จะฝ่าวงล้อมออกไปยังไงดี

 

โครโน่ : “ไม่มีความคิดดี ๆ เลยเฮ้ย นอกจากใช้กำลังตีฝ่าออกไป--”

 

*ฟูมมมมม!!*

 

โครโน่ : “เฮ้ย นี่มันบ้าอะไรเนี่ย !?”

 

อยู่ ๆ ศตรูสองคนที่อยู่ด้านข้างก็ถูกเปลวเพลิงอันบ้าคลั่งกลืนกินลงไป

 

พอเปลวไฟและควันจางหายไป ร่างทั้งสองก็กลายเป็นขี้เถ้าสีดำไปแล้ว

 

ฟิโอน่า : “ฉันเองก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งเช่นกันนะคะ”

 

โครโน่ : “ฟิโอน่า ! เธอมาได้จังหวะพอดีเลย !”

 

ขณะที่ถือคฑาที่มีอัญมณีสีแดงสดใส ฟิโอน่าก็เดินเข้ามาหาพวกเรา

 

ฟิโอน่า : “ถึงพวกเขาจะมีความเกี่ยวข้องกับคุณโครโน่ แต่สุดท้ายสิ่งที่พวกเราต้องทำก็คือปราบพวกเขาอยู่ดีใช่ไหมคะ ?”

 

โครโน่ : “...อืม หลังจากจัดการศตรูเสร็จแล้วชั้นจะเล่าให้ฟังเอง”

 

ฟิโอน่า : “ฉันเข้าใจค่ะ”

 

ด้วยการโจมตีทีเผลอของฟิโอน่า ทำให้ตอนนี้ปราบลงไปได้แล้วสองคน

 

เหลืออีกแค่ 6 คนเท่านั้น พวกเราเอาชนะได้แน่นอน !

 

โครโน่ : “ลิลี่ ฟิโอน่า ฝากจัดการพวกนี้ด้วย ชั้นจะฆ่าไอบ้านั่นเอง”

 

ลิลี่ : “อือ ฝากให้พวกลิลี่ได้เลยโครโน่ !!”

 

ฟิโอน่า : “รับทราบค่ะ”

 

ตอนนี้ชั้นพร้อมที่จะลุยอย่างป่าเถื่อนแล้ว ด้วยลิลี่และฟิโอน่า เพียงแค่พวกเธอก็น่าจะเพียงพอกับการจัดการร่างทดลองที่เหลือทั้ง 6 คนได้แล้ว

 

ถ้าชั้นจัดการเจ้าบ้านั้นได้เร็วเท่าไหร การสั่งการของพวกมันต้องพังพินาศสิ้นแน่

 

หลังจากนั้นจะให้จัดการพวกมันที่เหลือ หรือไม่ก็วิ่งหนีก็เป็นเรื่องง่าย อีกอย่างการรีบไปจากที่นี่ก็เป็นสิ่งแรกที่พวกเราควรทำด้วย

 

ถึงความจริงมันน่าจะมีแผนการอื่นที่ดีกว่านี้ แต่ชั้นไม่มีเวลามาให้คิดแผนการเหล่านั้นหรอก

 

โครโน่ : “ลุยกันเลย !”

 

ทั้งสองฝ่ายต่างเปิดฉากเคลื่อนไหวพร้อมกัน

 

“”กระสุนดำ - ไรเฟิล””

 

กระสุนของศตรูถูกยิงออกมาทั้งซ้ายและขวา พร้อมกับการโจมตีด้วยดาบจากผู้หญิงทั้งสองและผู้ชายหนึ่งคนที่อยู่ด้านข้าง

 

โครโน่ : “แบล็กชีลด์”

 

ชั้นย่อตัวลงเพื่อลดแรงกระแทกและใช้โล่สีดำรับการโจมตีเอาไว้

 

เป้าหมายของชั้นคือ 4 คนที่อยู่ข้างหน้า ส่วนอีกสองคนที่เหลือชั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเธอไป

 

โครโน่ : “ฮ่าาา!!”

 

ชั้นพุ่งเข้าไปท่ามกลางการป้องกันกระสุนด้วยโล่

 

พวกมันไม่อาจหยุดชั้นได้ด้วยกระสุนระดับต่ำเช่นนี้หรอกนะ

 

ต่อให้ชั้นไม่ใช้โล่ ไรเฟิลของพวกมันก็เบากว่ากระสุนปีศาจของชั้นอยู่ดี แค่ชุดคลุมของชั้นก็เอาอยู่แล้ว

 

แต่เพราะมันยังคงมีความเจ็บจากแรงกระแทกของลูกปืนอยู่ ชั้นที่ไม่อยากได้รับประสบการณ์แบบนั้นเลยใช้โล่กันเอาไว้แทน

 

โครโน่ : “ดาบปีศาจ---”

 

ดาบทั้งสอบเล่มได้ถูกชั้นนำออกมาจากเงา ดาบ 6 เล่มใช้ป้องกันดาบของพวกมัน ส่วนที่เหลือทั้ง 4 เล่มชั้นยิงไปที่ชายสองคนที่อยู่ข้างหลังผู้หญิงตรงนั้น

 

ชั้นพุ่งเข้าไปทั้ง ๆ แบบนั้น กระสุนของพวกมันทำได้แค่สร้างรอยแตกเล็กน้อยเท่านั้น ชั้นจะพุ่งเข้าใส่ไปทั้ง ๆ แบบนี้นี่แหละ

 

ถึงจะไม่แข็งแรงเท่าโล่ของพวกอัศวินเกราะหนัก แต่กับผู้หญิงทั้งสองคนตรงนั้นก็น่าจะเพียงพอแล้ว

 

“”[สแลช]””

 

โครโน่ : “ย้ากกกกกกก !!”

 

ถึงโล่จะถูกทำลายทิ้งไปแล้วโดยสองสาวนั้น แต่ชั้นก็ยังคงพุ่งต่อไป

 

“---!”

 

“....”

 

ชั้นกระแทกเข้าทั้งสองสาวด้วยส่วนของโล่ที่เหลือ

 

คนหนึ่งสามารถรักษาสมดุลและกลับมาตั้งหลักได้ แต่อีกคนล้มลงไปจนเปิดเป็นช่องว่างให้โจมตีต่อ

 

“[คุโรนางิ] !”

 

โดยไม่มีความเมตตาหรือลังเลใด ๆ ต่อคนชาติเดียวกัน ชั้นใช้ทักษะไปยังสาวที่ล้มลงไปคนนั้น

 

แขนข้างซ้ายที่ถือดาบเอาไว้ของเธอขาดกระเด็นออกมา

 

ชั้นตั้งใจที่จะตัดเธอให้ขาดครึ่งไปเลย แต่เธอสามารถเอี้ยวตัวหลบไปได้อย่างหวุดหวิด

 

โครโน่ : “ม่านควัน”

 

ชั้นใช้ม่านควันเพื่อถอยมาตั้งหลักก่อน

 

เป้าหมายหลักคือไอบ้านั้นที่เป็นหัวหน้าของพวกมัน ดังนั้นชั้นเลยพยายามที่จะเลี่ยงจัดการพวกนี้และมุ่งตรงไปยังเป้าหมายหลักแทน

 

แถมชั้นยังสงสัยด้วยว่าพวกมันยังเหลือความเจ็บปวดอยู่อีกหรือเปล่า เพราะแม้จะถูกตัดแขนขาดไปแล้วพวกเธอก็ยังหน้านิ่งเฉยและโจมตีเข้ามาอีก

 

โครโน่ : “บายบี ชั้นไปก่อนละ”

 

ชั้นวิ่งเข้าไปในม่านควันที่ปล่อยเอาไว้

 

มีบางสิ่งที่เหมือนกับกระสุนช๊อตกันยิงเข้ามาในม่านควันจากข้างหลัง แต่ชั้นก็ไม่สนใจและวิ่งต่อไป สองสาวพวกนั้นเอาไว้ให้เป็นหน้าที่ของลิลี่และฟิโอน่าละกัน

 

เป้าหมายต่อไปที่ขวางทางชั้นคือชายสองคนตรงหน้า

 

“”منع انتشار الظلام الجدران السوداء الداكنة الدفاع””

 

พอเห็นชั้นวิ่งเข้ามาเพื่อโจมตี พวกมันก็เข้าใจจุดประสงค์ของชั้นทันที

 

พวกมันหยุดใช้กระสุนไรเฟิลและหันไปร่ายคาถาแทน

 

ที่ข้าง ๆ ของพวกเขามีดาบที่หักกองอยู่กับพื้นสี่เล่ม นั่นคงเป็นดาบที่ชั้นสั่งโจมตีไปเมื่อกี้สินะ

 

ให้ตายสิ บ้าชะมัด นี่เป็นดาบชุดสุดท้ายที่ชั้นเหลือเอาไว้แล้วนะ

 

แต่ก็ช่างเถอะ เพราะดาบสี่เล่มนั้น พวกมันเลยเข้ามาสนับสนุนตอนชั้นโจมตีพวกสาว ๆ เมื่อกี้ไม่ได้

 

โครโน่ : “จงกลับมา”

 

ชั้นเรียกดาบทั้งหกเล่มกลับมา

 

ตราบเท่าที่ชั้นยังมองเห็นอยู่ ชั้นสามารถควบคุมดาบพวกนี้ได้อย่างอิสระเลยละ หรือต่อให้มองไม่เห็น ชั้นก็สามารถสั่งการด้วยเสียงแบบนี้ได้เช่นกัน

 

“”---[กำแพงดำ]””

 

ขณะที่ดาบกลับมา ตรงหน้าก็มีกำแพงสีดำถูกสร้างขึ้น

 

มันเป็นเวทมนต์สายป้องกันที่สามารถรับมือการโจมตีของชั้นกับลิลี่ได้ ชั้นคนเดียวคงพลังไม่พอที่จะทำลายมันได้

 

โครโน่ : “แต่มันไม่สำคัญหรอก”

 

ความสูงของกำแพงสีดำมีแค่ 4 เมตรรอบด้าน ปกติคงไม่มีใครฝ่าเข้าไปได้หากไม่ทำลายเข้าไปก่อน

 

แต่อย่ามาดูถูกพลังทางกายภาพของชั้นเด็ดขาด !

 

โครโน่ : “ฮ่าาา !!”

 

ชั้นถีบพื้นอย่างรุนแรงจนเกิดแรงสั่นไหวเล็กน้อยจนร่างกระโดดลอยสูงขึ้นมา

 

ชั้นที่กระโดดได้สูงสามเมตรกว่า ก็ถีบเข้าที่กำแพงอีกรอบเพื่อไต่ให้สูงขึ้นไปอีก

 

แล้วชั้นก็ขึ้นมาได้สูงเหนือกว่ากำแพงแล้ว

 

ชั้นถีบตัวเบา ๆ อีกครั้งเพื่อข้ามเข้าไปข้างในหลังกำแพงนั้น

 

โครโน่ : “---ยิ่งทะลวง”

 

ชั้นส่งดาบทั้งหกเล่มไปยังชายทั้งสองที่อยู่เบื้องล่าง

 

และชั้นยังชี้คฑาเวทไปยังไอบ้าสวมหน้ากากที่ยืนอยู่ตรงกลางของถนนเช่นกัน

 

โครโน่ : “โอ้ ไม่เลวเลยนี่หมายเลข 49”

 

โครโน่ : “อย่ามาเรียกชั้นแบบนั้น---”

 

ดวงตาของชั้นปะทะเข้ากับดวงตาของมัน

 

ยังเหมือนเดิม ชั้นไม่รู้สึกถึงจิตสังหารจากไอบ้านั่นเลยสักนิด สิ่งที่มีก็แค่บรรยากาศชวนน่าอึดอัดที่แผ่ออกมาเท่านั้น

 

โครโน่ : “ชื่อของชั้นคือ---”

 

กระสุนสีดำนับไม่ถ้วนได้ปรากฏออกมารอบ ๆ

 

แน่นอนว่าปลายทางของกระสุนเหล่านั้นก็คือไอบ้านั้นที่มาจากศูนย์วิจัยแห่งนั้น

 

โครโน่ : “---โครโน่ !!”

 

ชั้นปล่อยพายุสีดำที่เต็มไปด้วยไอสังหารไปยังศตรูที่อยู่ตรงนั้น---

 



NEKOPOST.NET