[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 13 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.13 - ตอนที่ 13 กำจัดก็อบลิน (1)


บทที่สอง แต่ละวันในต่างโลก

ตอนที่ 13 กำจัดก็อบลิน (1)

 

 

 

“ーーーตรงโน้น”

 

ลิลี่ชี้ไปทางริมผ่าหินขณะที่หลบอยู่ใต้ร่มเงาต้นไม้

 

“โอ้อ้ ใช่ก็อบลินจริงๆด้วย”

 

ทางเข้าหลักเป็นถ้ำขนาดใหญ่ปากหลุมกว้างราว 3 เมตร และรอบๆยังมีทางขนาดเล็กประมาณ 1 เมตรอยู่อีกสามจุด ถึงจะมีขนาดไม่ใหญ่มากแต่ก็พอดีกับขนาดก็อปลินที่สูงเพียงราวเมตรเดียว

 

จากที่เห็นเหมือนว่าก็อปลินเหล่านี้จะเป็นชนิดเดียวกับที่ชั้นเจอในช่วงการฝึกต่อสู้ที่ห้องทดลองนั้น แต่ที่ต่างคืออุปกรณ์ที่ส่วมใส่ของพวกนี้แย่กว่ามากและมีคุณภาพต่ำ ดูเหมือนจะทำขึ้นมากันเองอย่างลวกๆละ

 

“ยืนยันอีกครั้ง ชั้นสามารถฆ่ามันทั้งหมดได้เลยใช่ไหม?”

 

ชั้นไม่มีปัญหาที่จะยั้งมือในการฆ่าสิ่งมีชีวิตรวมทั้งมนุษย์ แต่ชั้นก็ไม่อยากแสดงฉากนองเลือดต่อหน้าลิลี่

แม้ลิลี่จะเคยทำการกำจัดมอนสเตอร์มานานแล้ว แต่ชั้นก็อยากถามให้แน่ใจก่อน

ชั้นคงรู้สึกเศร้าใจแน่ ถ้าเธอกลัวชั้นจากการลงมือฆ่าพวกก็อบลิ้น

 

“อือ ถ้าให้มันรอดไปแม้แต่ตัวเดียว เดียวมันอาจจะยกโขยงกลับมาเป็นสามสิบตัวได้ ควรจะขุดรากถอนโคนให้หมดไปเลยนะ!”

 

“ งะ งั้นหรือ เข้าใจล่ะ”

 

ชั้นรู้สึกมีเส้นกั้นบางๆ บางอย่าง เมื่อมองดูเธอพูดว่า “ขุดรากถอนโคน” ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติเหมือนการกำจัดแมลงสาบ

เพราะว่ายังเด็กอยู่จึงดูเป็นความโหดร้ายที่บริสุทธิ์ก็ว่าได้? (tn : ลิลี่เป็นสายยัน?!?)

แต่ยังไงก็ตามอย่างที่ได้กล่าวไว้ ไม่ควรให้มันรอดสักตัวอยู่แล้ว

 

“โยส งั้นชั้นลุยละ”

 

ชั้นมุ่งไปยังถ้ำโดยไม่พยายามหลบซ่อนตัวซักนิด

 

“ーーบรรจุกระสุน”

 

ด้วยวิธีนี้ ชั้นสามารถสร้างกระสุนสำรองเอาไว้ก่อนการต่อสู้ได้ ซึ่งทำให้สามารถยิงได้อย่างต่อเนื่อง วิธีนี้ชั้นพัฒนาตอนระหว่างแอบอยู่ในกล่องช่วงที่กำลังข้ามทวีปไปแพนดอร่า

 

จำนวนกระสุนที่ทำได้ตอนนี้แม้จะไม่มาก แถมยังต้องเพ่งสมาธิถึงสามเท่าเพื่อให้แรงยิงเท่าเดิม แต่ก็เพียงพอแล้วสำหรับการลองครั้งแรกนี้

 

“จงแปดเปื้อน (kokka 黒化)”

 

ชั้นควบคุมซากไม้ที่ยาวราวหนึ่งเมตรสี่แท่งที่เก็บไว้ขณะมาที่นี้

แท่งไม้สีดำสี่แท่งกำลังเรียงรายอยู่ข้างหลังของชั้น

 

“เอาละนะ”

 

ตอนนี้ชั้นยืนอยู่บนหินขนาดใหญ่ ทำให้มองเห็นทางเข้าและก็อบลิ้นทั้งหมดในระยะสายตา

มีก็อบลิ้นยี่สิบตัว สิมสามตัวติดอาวุธ อาจจะมีบางส่วนหลบในถ้ำ และแน่นอนว่าเมื่อชั้นมองเห็นก็อบลิ้น พวกก็อบลิ้นก็ต้องมองเห็นชั้นเช่นกัน

 

ชั้นก็ไม่คาดว่าจะได้รับการต้อนรับอะไรเมื่ออยู่ๆมีคนโผล่ออกมาหรอกนะ

ก็อบลิ้นที่มีหน้าตาเหมือนกบผสมกับลิงจ้องมาที่ชั้น

 

“กัววว้ากกก!”

 

ชั้นไม่รู้หรอกว่ามันเป็นสัญญาณเรียกพวกพ้องหรือให้เตรียมการต่อสู้ แต่ด้วยเสียงร้อง ก็อบลิ้นก็เตรียมพร้อมในการต่อสู้แล้ว

 

“นั่นละ มาเลยย มาหาป๋ามา … ลิลี่? ทำไมมาอยู่ตรงนี้!?”

 

“?”

 

ในจังหวะที่ชั้นกำลังจะยิงเวทย์ออกไปนั้น ชั้นก็รู้สึกถึงเงาสีขาวส่องประกายวูบวาบอยู่ใกล้ๆขา

ชั้นมั่นใจว่าเธอคงจะรออยู่ที่ป่า แต่ทำไมเธอถึงออกมาแนวหน้าละ?

 

อย่างไรก็ตาม ชั้นคงไม่สามารถวิ่งหนีในขณะที่มีลิลี่ได้แน่

 

แต่ลิลี่ก็มีประสบการณ์ในการต่อสู้กับมอนสเตอร์ คงไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่

 

อ้าาาา มันก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่ดีอะ!

 

“ลิลี่ อย่าห่างจากผมนะ มันอันตราย!”

 

“อือ”

 

เธอเข้าใจใช่ไหม ? ลิลี่มองหน้าผมด้วยสีหน้างุนงง

ถึงแม้จะเป็นห่วง แต่ก็ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องนั้นในตอนนี้แล้ว

 

“งั้น ลุยเลย!”

 

ชั้นเข้าประจันหน้ากับก็อบลิ้น จากสิบสามตัว มีสองตัวถือธนู และจากเสียงน่าจะมีอีกราวสี่ตัวที่ถือธนูด้วย และอีกสิบตัวกำลังจะออกมาจากถ้ำ ตัวที่เหลือต่างถือดาบไม่ก็หอกพุ่งเข้าหาชั้น

 

“ไรเฟิล”

 

ก่อนอื่นจัดการพวกโจมตีระยะไกลก่อน ทันใดนั้นพวกพลธนู ก่อนที่จะได้ง้างลูกศร ก็ถูกกระสุนเหล็กทะลวงเข้าที่กลางหัว

เพราะก่อนหน้านี้ชั้นบรรจุกระสุนเอาไว้แล้ว เลยสามารถยิงต่อเนื่องจัดการได้ทั้งหมด

 

“กระสุนลูกปราย”

 

เป้าต่อไปคือพวกที่กำลังพุ่งเข้ามา

ชั้นได้จักการพวกธนูไปหมดแล้ว ส่วนตอนนี้เพื่อจัดการกลุ่มข้างหน้า ชั้นได้บรรจุกระสุนลูกปรายสี่ลูก ระยะที่เหมาะสมคือสิบเมตร

 

ไม่มีเวลาแม้แต่จะหลบหรือตั้งโล่ป้องกัน กระสุนลูกปรายสี่ลูกถูกยิงออกมาปกคลุมทั่วระยะเบื้องหน้า ต่างได้ทะลวงร่างของก็อบลิ้น

 

ก็อบลิ้นที่อยู่แนวหน้าพินาศสิ้น แขนและขาเล็กๆกระเด็นกระจัดกระจาย

 

“คิ  เคียยยะ!”

 

ก็อบลิ้นที่รอดจากกระสุนสังหารได้ใช้ร่างของเพื่อนมันแทนโล่ แล้วกู่ก้องควาโกรธพุ่งเข้ามา และยังมีกำลังเสริมออกมาจากในถ้ำอีก

 

ดูเหมือนจะไม่มีความคิดที่จะหนีไปสักนิด หรือพวกมันอาจจะไม่ฉลาดพอที่จะคิดหนีได้ จึงเป็นสถานการณ์ที่ดีสำหรับชั้น ที่ไม่ต้องไปเหนื่อยตามล่าพวกมัน

 

“แกตลิ่ง”

 

ที่มือขวา ชั้นเริ่มการใช้งานปื่นแกตลิ่ง

 

แกตลิ่งเป็นปืนกลอัตโนมัติ ที่การโจมตีรวดเร็วกว่าปืนไรเฟิลทั่วไป 

ทว่าการใช้มือขวาแทนฐานตั้งยิง ทำให้ชั้นมีขอบเขตการยิงที่แคบลง ซึ่งมีผลเฉพาะกับกลุ่มศตรูที่อยู่ในระยะยิงข้างหน้าเท่านั้น

 

อีกทั้งยังไร้ค่าในการป้องกันกระสุนที่มีความแรงเทียบเท่าปืนไรเฟิล พวกก็อบลิ้นที่พุ่งเข้ามาจากข้างหน้าค่อยๆกลายเป็นเศษเนื้อผสมเข้าด้วยกัน 

 

นี่ไม่ใช่การต่อสู้แล้ว เป็นการสังหารหมู่เพียงฝ่ายเดียวมากกว่า

 

เพราะซากของพวกพ้องที่ล้มตาย ทำให้พวกมันเคลื่อนที่ได้ช้าลง จนกระทั้งระยะห่างระหว่างชั้นกับก็อบลิ้นมากขึ้นจนเป็นที่เปิดโล่ง ชั้นคิดว่าถึงเวลาที่ต้องบุกเข้าไปในถ้ำแล้ว ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น

 

“โอ้อ้อ้อ้อ้อ้ !!”

 

เสียงคำรามกึกก้องไปทั่ว ขณะที่กำลังยิงแกตลิ่งอยู่ ชั้นมองดูไปยังต้นตอของเสียงนี้

 

มีกำลังเสริมออกมาจากในถ้ำ มันดูไม่ได้แตกต่างจากก็อบลิ้นตัวอื่นแต่มันถือดาบยักที่ดูเงางามมีคุณภาพ

ก็อบลิ้นของที่นี้ปกติจะใช้ธนูกับหอกทำมือ ถึงบางตัวจะมีดาบที่ดูดีบ้างแต่ก็คุณภาพแย่เพราะไม่ได้รับการบำรุงรักษา 

 

ทว่าดาบยักเล่มนี้กลับส่งประกายเงางามและดูเหมือนจะมีความคมที่สูง

อีกทั้งมีออร่าสีดำที่ดูคล้ายกับพลังเวทย์มนดำของชั้นแผ่ออกมา

 

ดูเหมือนจะมีตัวปัญหาโผล่ออกมาแล้ว ก็อบลิ้นที่ถือดาบยักโจมตีใส่พวกพ้องตัวเอง หัวของก็อบลิ้นลอยเคว้งลงมาราวกับตัดเนย

 

“โอ้ โอ้ เจ้านั้นมันอันตรายนะเนีย”

 

แม้แต่ก็อบลิ้นเองก็รู้ถึงสิ่งผิดปกติ จึงหยุดการโจมตีแล้วมองไปที่มัน

ก็อบลิ้นที่อยู่ใกล้มันต่างถูกดาบขนาดยักจู่โจมใส่จนหัวปลิ้วว่อนไปทั่ว

 

“โครโน่ นั่นมันอาวุธต้องสาป มันอันตราย!”

 

“อาวุธต้องสาป?”

 

จากที่ชั้นจำได้ตอนซ้อมการต่อสู้ที่ห้องทดลอง มันมีอาวุธแปลกๆที่จะมอบพลังและเวทย์มนต์ เพียงแค่ถือเอาไว้ คล้ายกับชั้นที่ใช้เวทย์ ”จงแปดเปื้อน” (kokka 黒化) ลงในอาวุธ

 

แต่มันคงมีบางครั้งที่ส่งผลต่อผู้ใช้บางอย่าง อาวุธพวกนี้เลยถูกเรียกว่า [อาวุธต้องสาป]

การที่จู่โจมใส่ทุกสิ่งโดยไม่สนว่าเป็นพวกเดียวกันหรือศตรู ก็เข้าใจได้่าเป็นผลจากคำสาป

 

ชั้นหยุดแกตลิ่งและเล็งยิงกระสุนไรเฟิลทะลุเข้าที่หัวของก็อบลิ้นดาบยัก

 

มันควรที่จะเป็นเช่นนั้น

 

 “กุกว้ากก ”

 

กระสุนถูกปัดด้วยการเหวี่ยงดาบอย่างเบาๆ

 

“ล้อเล่นใช่ไหม การตอบสนองอะไรละนั่น!? “

 

ดวงตาของมันขาวโพลน หน้าตาหน้าเกลียดของมันดูแย่ลงเรื่อยๆ มันหันมาหาชั้น

 

อ๊ะ มันเล็งมาที่ชั้นจนได้

 

ดวงตาของมันเต็มไปด้วยสีแดงเลือด ความโกรธของมันดูจะพุ่งสูงขึ้น กระสุนที่ชั้นยิงไปคงกระตุ้นมันเข้าให้

 

ไอ้หมอนี่ (コイツ) ดูจะเป็นตัวยุ่งยากกว่าที่คิด

  

______________________________________________________________________

 

退治 (たいじ)= การกำจัด

駆除 (くじょ)= กำจัด / ขุดรากถอนโคน

――装填 (そうてん)= โหลด (ในที่นี้คือการบรรจุกระสุน)

 黒化 (こっか) การใสร้ายป้ายสี, การทำให้มืดหรือคล้ำ

散弾 (さんだん) กระสุนลูกปราย

大鉈 (おおなた) ดาบยัก

 

 

 

 




NEKOPOST.NET