[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 126 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.126 - ตอนที่ 126 ณ ที่หน้าแนวรั้วป้องกัน


ที่แนวรั้วป้องกันของหมู่บ้านอาลซัสซึ่งสร้างจากลวดหนาม เสียงของปืนกลได้ดังก้องกังวาลดั่งเช่นวันแรกของการต่อสู้ แต่ทว่า

 

ลุงโม : “ไอหย่า แบบนี้ไม่ดีแล้วน่อ คงต้านนานกว่านี้ไม่ได้แล้วละน่อ !”

 

สถานการณ์ค่อย ๆ ยำแย่ขึ้นอย่างช้า ๆ

 

ก๊อบลิน : “เลิกโวยวายได้แล้วคุณโม ! ดูนั่น ศตรูมันบุกมาถึงแล้ว !!”

 

พวกเขาเปลี่ยนลำกล้องปืนอย่างรวดเร็ว และส่งต่อให้ลุงโมสาดฝนกระสุนให้พวกครูเสดเดอร์อาบอีกครั้ง

 

เนื่องจากโครโน่ต้องไปนำพวกหน่วยจูโจมเข้าปะทะกับอัศวินเกราะหนัก เขาเลยไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ในการประสานงานยิงปืนกลอยู่ตรงนี้

 

ด้วยปืนกลที่เหลือเพียงกระบอกเดียว อำนาจในการยิงเลยถูกเว้นระยะ และช่วงเวลาสั้น ๆ นั้นก็ทำให้พวกทหารเลวบุกเข้าประชิดได้มาขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

 

ลุงโม : “อ้า ยากชิบหองเลย ! วันนี้พวกบักศตรูมาพร้อมกับจอมเวกจำนวนมากแบบนี้ เลยยิงไม่ค่อยเข้าเลยน่อ !!”

 

ขณะที่สร้างกระสุนจำนวนมากสาดเข้าใส่ศตรู พวกทหารที่ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยจอมเวทย์ ก็ทำให้เขาต้องลำบากอย่างมากในการฆ่าคน ๆ หนึ่ง

 

และในช่วงเวลานั้น ศตรูก็เขยิบเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ แล้ว

 

ลุงโม : “โอ้ว !? เกือบไป---”

 

ศรเพลิงดอกหนึ่งพุ่งเข้าใส่ลุงโม เป้าของศรดอกนั้นคือตัวของลุงโมเอง

 

ฮันน่า : “درع لمنع الرياح― [โล่อากาศ-แอร์-ชีลด์]”

 

ฮันน่าจากปาร์ตี้ [องค์หญิงนักล่าทั้งสาม] ได้สร้างโล่อากาศขึ้นมากำธนูเพลิงนั้นเอาไว้

 

ลุงโม : “ขอบคุงที่ช่วยเอาไว้น่อ สาวน้อย”

 

ฮันน่า : “อย่าเรียกฉันว่าสาวน้อยนะ !”

 

ลุงโม : “เกียฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จากมุมมองของขอย พวกเธอทุกคนก็คือสาวน้อยทั้งนั้นนั่นแหละ”

 

ขณะที่เล่นมุขตลกอยู่ ลุงโมก็เริ่มใช้งานปืนกลอีกครั้ง

 

ทหารที่บุกเข้ามาเริ่มถูกเขาเป่าเป็นผุยผงอีกครั้ง

 

ลุงโม : “(แต่ว่านะ ถ้าหากเป้นแบบนี้ต่อไปก็แย่เลยน่อ…)”

 

ขณะที่ลุงโมชายตาไปอีกจุดหนึ่ง เขาก็เห็นพลธนูและจอมเวทเต็มไปทั่วสนามรบข้างหน้านี้

 

บางทีธนูของฝ่ายเราก็ตกลงไปฆ่าพวกมันได้เป็นจำนวนมาก แต่ด้วยจำนวนที่แตกต่าง มันก็แทบจะไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรขึ้นเลย

 

เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าพวกเขาขาดกำลังพลมากขนาดไหน

 

แถมตั้งแต่ที่พวกศตรูยิงเวทมนต์เข้าใส่อาคารกิล พวกเขาที่อยู่แนวรั้วป้องกันนี้ก็แทบไม่ต้องคาดหวังเรื่องการยิงสนับสนุนจากต่อไปแล้ว

 

แต่ในขณะเดียวกัน ก็ต้องขอบคุณที่พวกจอมเวทของศตรูไปสนใจพวกนักผจญภัยที่อยู่ในอาคารกัน พวกเขาตรงนี้เลยไม่ค่อยถูกการโจมตีจากเวทมนต์มากเท่าที่ควรนัก

 

และพวกอัศวินเกราะหนักที่น่าจะเป้นปัญหาหลัก ตอนนี้ก็ถูกพวกหน่วยจูโจมที่นำโดยโครโน่หยุดเอาไว้แล้ว

 

แต่ทว่า ถึงเหตุการณ์ทุกอย่างจะออกมาในรูปแบบนี้ ก็อาจเปลี่ยนความจริงที่ว่าพวกศตรูได้เคลื่อนทัพมาถึงแนวป้องกันนี้ได้นที่สุด

 

เหมือนกับวันแรก พวกทหารเลวทั้งหลายต่างบุกเข้ามาอย่างไม่ลดละความพยายาม แต่คราวนี้พวกมันมีหน่วยจอมเวทที่ข้ามแม่น้ำมาได้ช่วยสนับสนุน ทุกอย่างเลยยากขึ้นกว่าเดิม

 

ต่อหน้าอำนาจการยิงของปืนกล พวกมันก็ยังรุกคืบเข้ามาได้เรื่อย ๆ ซึ่งนับว่าเป็นสถานการณ์ที่ไม่สู้ดีเลยสักนิด

 

พวกเขาทั้งหมดที่ตั้งรับในแนวรั้วป้องกันนี้ ต่างคิดไปในทิศทางเดียวกันว่า ในอีกสิบนาทีข้างหน้า พวกเขาต้องถูกตีแตกแน่

 

ลุงโม : “(ความหวังเดียวคือให้บอสต้องจัดการอัศวินเกราะหนักตรงนั้นให้จบไว ๆ และกลับมาประจำตำแหน่งนี้ พวกขอยถึงจะรอดไปได้ แต่คงไม่น่าทันการ คงไม่มีทางเลือกนอกจากถอยทัพถ้าหากถึงเวลานั้นละน่อ…)”

 

ตอนนี้เขาเองก็เหลือตัวกระบอกปืนไม่มากแล้วด้วย

 

สิ่งที่เขาทำได้ก็คือยิงต่อไป ยิงต่อไปเพื่อฆ่าศตรูตรงหน้าให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เท่านั้น

 

………

 

รองผู้บังคับบัญชาที่สั่งให้โจมตีไปยังบ้านกล่องดำนั้น กำลังมองสถานการณ์ในสนามรบอยู่

 

รอง : “ฝ่ายเราตายไปเยอะพอดู แต่อีกไม่นานคงจะตีแตกได้แล้วละ”

 

ทหาร : “น่าจะเป้นแบบนั้นครับ”

 

ขณะที่มองไปยังจอมเวทหน่วยที่ 5 ที่ยังคงโจมตีต่อไปยังกล่องสีดำนั้น เขาก้รู้สึกดีใจในโชคของเขาที่ไม่ต้องไปเสียงตายเหมือนพวกทหารเลวและแนวหน้าพวกนั้น

 

รอง : “พวกอัศวินเกราะหนักดูท่าจะเจอศึกหนักเลยแฮะ แต่ก็นะ…”

 

อัศวินเกราะหนักหน่วยที่ 3 ที่ข้ามแม่น้ำมาสำเร็จนั้น กำลังติดพันกับหน่วยรบของพวกปีศาจตรงหน้า

 

ถ้าหากพวกเขายิงเข้าไปสนับสนุนละก็ บางทีคงอาจจะโดนพวกเดียวกันเอง พวกเขาเลยไม่มีทางเลือกนอกจากยืนดูหน่วยอัศวินเกราะหนักต่อสู้อยู่แบบนี้

 

รอง : “รอให้หน่วยที่ 4 ข้ามมาถึงก่อนเถอะ ผลการต่อสู้ก็จะถูกตัดสินแล้ว”

 

ทหาร : “ก่อนจะถึงตอนนั้น บางทีการโจมตีขากมารร้ายเองก็อาจจะหยุดลงไปด้วยครับ”

 

รอง : “ก็จริง มีรายงานแบบนั้นอยู่ด้วยนี่นะ”

 

โครงกระดูกที่อยู่แนวป้องกันตรงหน้าของพวกเขา มันกำลังฆ่าพวกทหารเลวราบกับเป็นผักปลาด้วยแสงกระสุนสีดำ

 

แต่พวกเขาได้รับการยืนยันจากการต่อสู้ครั้งล่าสุดแล้วว่า การโจมตีนั้นไม่อาจทำต่อเนื่องได้

 

รอง : “หุ หุ หุ ทั้งหมดก็อยู่ที่เวลาแล้วละนะที่หมู่บ้านปีศาจจะล่มสลายลง”




NEKOPOST.NET