[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 124 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.124 - ตอนที่ 124 แฟรี่ปะทะอัศวินเพกาซัส (4)


ลิลี่ : “---พวกยัยร่านดอกทองมาแล้ว”

 

ศตรูที่ปรากฏในน่านฟ้า หากให้พูดถึงแล้วก็คงจะมีแค่อัศวินเพกาซัสเท่านั้น

 

ครั้งนี้พวกมันมาเร็วกว่าคราวที่แล้ว จริงอย่างที่โครโน่บอกไว้ คราวนี้พวกมันเอาจริง

 

ลิลี่ : “ขอตัดการใช้เทเลพาธี หลังจากนี้ให้ใช้ระบบอนาล็อคแทน”

 

หลังจากแจ้งให้พวกนักผจญภัยทุกคนรู้แทนโครโน่ที่ยุ่งอยู่กับศตรูข้างหน้า ฉันก็เปิดหน้าต่างและโบยบินออกไป

 

ตอนนี้ฉันกลับสู่ร่างเดิมแล้ว ถึงหลายวันมานี้จะหนวกหูเพราะเสียงระเบิด แต่ด้วยร่างเด็กเลยทำให้ฉันได้พักเต็มอิ่มทุกวัน สภาพร่างกายของฉันตอนนี้สมบูรณ์พร้อม

 

ลิลี่ : “มามะ รีบมาหาเร็ว ๆ ซะ ฉันมีเวลาไม่มากนะ”

 

ฉันเห็นพวกอัศวินเพกาซัสบินเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ

 

พวกมันเตรียมการป้องกันมาพร้อม ฉันคงไม่น่าจะใช้ [ดาราร่วงโรย] แบบวันแรกได้แล้ว

 

บางทีตอนนั้นฉันน่าจะแสดงให้เห็นว่าอ่อนแอกว่านี้ พวกมันจะได้ไม่ต้องมาระวังตัวแจแบบนี้ในภายหลัง

 

ตอนนั้นฉันใช้วิธีลอบโจมตีอย่างรุนแรง แถมยังแสดงพลังเทเลพาธีออกไป

 

เพราะดันทำตัวอลังการงานสร้างในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายไปแบบนั้น ฉันเลยถึงขีดจำกัดตัวเองจนได้

 

ฉันเองก็ไม่ใช่มังกรซะหน่อย ทำไมฉันถึงต้องมาทำอะไรเสียงตายแบบนี้คนเดียวด้วยนะ ?

 

ถึงจะเป็นการต่อสู้เพื่อโครโน่ สิ่งเดียวยึดเหนี่ยวให้ฉันยังไม่โวยวายออกไปก็เพราะความรักที่ฉันมีให้กับเขาเท่านั้น

 

ถ้าหากร่างที่สวยงามของฉันได้รับบาดเจ็บ แล้วฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ?

 

ลิลี่ : “--อืมมม ?”

 

ขณะที่พวกมันเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงระยะที่ฉันจะใช้เทเลพาธีอ่านใจพวกมันได้ ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจทันที

 

ความรู้สึกนี้มัน ต้องใช่แน่นอน

 

ลิลี่ : “ป้องกันจิตใจ ? หน่อยเตรียมการมาถึงขนาดนี้เลยเรอะ”

 

ฉันไม่อาจส่องเข้าไปภายในจิตใจของพวกดอกทองได้ ราวกับว่ามีกำแพงหนาขวางเอาไว้อยู่ กลุ่มหมอกมันกำลังบดบังไม่ให้ฉันเห็นภายในหัวใจของพวกมันได้

 

ถึงป้องกันจิตใจจะเป็นเวทมนต์ระดับล่าง แต่จะให้ใช้กับทั้งหน่วยแบบนั้น มันก็เกิดนกำลังของฉันไปหน่อย

 

ถ้าจะให้ทะลวงการป้องกันนั้น ฉันก็จะต้องตั้งสมาธิหน่อย แต่สถานการณ์ที่อาจจะมีการโจมต และต้องคอยหลบหลีกแบบนี้ มันคงจะกินพลังไม่ใช่เล่นที่ต้องมาแบ่งสมาธิเป็นสองส่วนแบบนั้น

 

ลิลี่ : “เอาเถอะ ก็เหมือนกับครั้งที่แล้ว ถ้าได้ล่วงรู้ถึงแผนการได้ ฉันก็จะปั่นหัวพวกดอกทองได้เหมือนกับครั้งที่แล้วนั่นแหละ”

 

ตอนนี้เข้าสู่ระยะโจมตีแล้ว ฉันเริ่มกางบาเรียออกมา

 

ไม่มีการลอบโจมตีใด ๆ ฉันจะโจมตีมันซึ้ง ๆ หน้านี่แหละ

 

ลิลี่ : “คราวนี้ละฉันจะฆ่าพวกแกทั้งหมดเลย แล้วก็จะให้โครโน่ชมเยอะ ๆ เพราะฉะนั้นก็จงรีบ ๆ ตายไปซะ !!”

 

พวกเราทั้งคู่ต่างเปิดฉากโจมตีพร้อมกัน

 

สายฟ้า วายุ เปลวเพลิง น้ำแข็ง --- การโจมตีทุกธาตุได้พุ่งเข้ามาหาฉัน

 

ส่วนฉันเองก็ยิงลำแสงและบอลแสงออกไป ถึงขนาดจะเทียบเท่าศรแสงธรรมดา แต่พลังนั้นไม่ใช่เล่น ๆ หรอกนะ

 

บอลแสงที่ติดตามเป้าหมายได้ ได้ปะทะเข้ากับการโจมตีจนทำให้ฉันไม่สามารถเข้าประชิดตัวพวกมันได้

 

ส่วนลำแสงก็พุ่งเป็นเส้นตรงไปหากองทัพอัศวินเพกาซัสด้วยความเร็วสูง

 

แต่ถึงจะเร็ว อัศวินเพกาซัสที่เป็นทหารระดับสูงแบบนั้นก็สามารถหลบหลีกโดยการเปลี่ยนเส้นทางได้

 

ขณะที่ฉันโจมตีออกไป พวกอัศวินเพกาซัสก็หลบ---ถอยกลับ !?

 

ลิลี่ : “เอ้ ยัยพวกนั้นมันหนีกันงั้นเรอะ !?”

 

ฉันคิดว่าพวกมันจะกระจายตัวออกแล้วเข้าล้อมฉันเอาไว้ซะอีก

 

ฉันสงสัยว่าทำไมพวกมันถึงได้หันหลังกลับ 180 องศาต่อหน้าศตรูอย่างฉันแบบนั้น

 

ลิลี่ : “เดี่ยว รอก่อน รอก่อนนน !!”

 

ก่อนที่ฉันจะได้ทันทะลวงการป้องกันจิตใจของพวกมัน พวกมันก็หันหลังหนีออกจากระยะไปแล้ว

 

เพื่อที่จะโจมตีและอ่านใจไปพร้อมกัน ฉันเลยบินตามพวกอัศวินเพกาซัสไป

 

แต่ด้วยการบินเป็นเส้นตรงของพวกมัน ทำให้พวกมันมีความเร้วมากกว่าฉัน ต่อให้ฉันทุ่มความเร็วสูงสุด ก็ยังไม่อาจตามทันได้

 

ลิลี่ : “ชิ ตามไม่ทันเลย”

 

ฉันลดความเร็วของตัวเองลงและหยุดลอยอยู่กลางอากาศ

 

มันอันตรายเกินไปที่จะบินห่างออกจากน่านฟ้าอาลซัสนี้

 

นอกจากนี้ การล่อศตรูอย่างฉันให้ตามไป ก็อาจจะเป็นกับดักก็ได้

 

ถ้านั่นคือเป้าหมายของพวกมัน งั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องตามพวกมันไป

 

พอฉันทำท่าจะบินกลับไป พวกอัสวินเพกาซัสก็หันกลับมาทันที

 

พวกมันไล่ล่าฉันพร้อมกับยิงเวทมนต์โจมตีเข้าใส่อีกครั้ง

 

ลิลี่ : “ฉันไม่อยากตามไปไกลกว่านี้แล้ว ไม่มีทางเลือก คงต้องยอมถอยก่อนแล้ว”

 

การโจมตีของพวกมันหลบง่ายมาก ฉันเริ่มล่าถอยกลับเข้าน่านฟ้าของอาลซัสไปพร้อมกับจับจ้องไปยังศตรูตรงหน้า

 

ขณะเดียวกันพวกอัสวินเพกาซัสก็ยังคงรักษาระยะห่างเท่าเดิมเอาไว้ และตามฉันมาด้วยรูปแบบเดิม

 

และพอลองเข้าระยะโจมตีของพวกมัน พวกมันก็ยิงเวทโจมตีแบบเดิมมาอีก

 

ลิลี่ : “หรือว่ายัยพวกนี้คิดจะ--”

 

ฉันลองหยุดอีกครั้ง อัศวินเพกาซัสก็หยุดเช่นกัน

 

พอฉันลองพุ่งบุกเข้าไป พวกมันก็ถอยหนีทันที

 

แต่พอฉันลองถอยกลับ พวกมันฏ้เข้ามาโจมตีแบบรักษาระยะห่างเช่นเดิม

 

ลิลี่ : “---พวกมันต้องการซื้อเวลา !”

 

ฉันเข้าใจความต้องการของยัยพวกนั้นแล้ว

 

ต่อให้ไม่ต้องอ่านใจ แต่การเคลื่อนไหวแบบนั้นเป็นที่แน่นอนว่าพวกมันต้องการซื้อเวลาเอาไว้ คงมีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะไม่รู้จุดประสงค์ของศัตรูได้

 

พวกศตรูต้องการที่จะถ่วงเวลาให้พรคุ้มครองของฉันหมดลง

 

ลิลี่ : “ฉันไม่น่าทำเป็นเก่งเลย…..”




NEKOPOST.NET