[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 118 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.118 - ตอนที่ 118 หมากใช้แล้วทิ้ง


ในวันที่ 4 เพลิงปฐมฤกษ์ พวกมันก็ยังคงยิงบอลไฟมาเหมือนเดิมอย่างเช่นเมื่อวานตั้งแต่เช้า

 

โครโน่ : “ไม่ใช่เพราะว่ามีจอใเวทเยอะ แล้วจะมานั่งยิงโง่ ๆ แบบนี้ได้ตลอดไปนะเฟ้ย…”

 

ขณะที่มองลอดผ่านกระจกออกไปข้างนอก ชั้นก็เห็นกองทหารหนึ่งที่สวมชุดแตกต่างจากครูเสดเดอร์กำลังข้ามแม่น้ำมา

 

นั่นมัน…

 

ฟิโอน่า : “น่าจะเป็นพวกทหารรับจ้างค่ะ”

 

โครโน่ : “เฮ้ยย !? อย่าจู่ ๆ ก็โผล่มาแบบนี้สิฟิโอน่า”

 

ดูเหมือนว่าแม่มดคนนี้จะมองเห็นสิ่งที่อยู่ไกลลิบนั้นได้ชัดเจน

 

โครโน่ : “แต่ดูเหมือนพวกมันจะใส่ชุดที่แตกต่างกันเหมือนพวกเราเลยนะ”

 

ฟิโอน่า : “ค่ะ ก็เหมือนกับนักผจญภัยที่แพนโดร่า พวกทหารรับจ้างเองก็มีความหลากหลายเหมือนกับ พวกครูเสดเดอร์คงจะจ้างพวกนั้นมาละคะ”

 

โครโน่ : “จริงสิ ฟิโอน่าเองก็มาจากทหารรับจ้างเหมือนกันสินะ”

 

ฟิโอน่า : “ถ้าให้ถูกต้อง ฉันเป็นนักผจญภัยที่เข้าร่วมกองทัพทหารรับจ้างค่ะ แต่ตอนนั้นที่เมืองท่าเวอร์จิเนียมีแต่คนคิดว่ากำลังจะพ่ายแพ้แล้ว ทุกคนเลยหนีไปหมดค่ะ ไม่ค่อยมีคนอยู่หรอก”

 

โครโน่ : “งั้นแปลว่าตอนนี้ก็ไม่เหมือนเดิมแล้วสิ”

 

เพราะต้องเข้าควบคุมพื้นที่ทั้งหมดของประเทศไดดารอส พวกครูเสดเดอร์เลยส่งกำลังเสริมมาเป็นจำนวนมาก แุมดูเหมือนว่าพวกทหารรับจ้างเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

 

ฟิโอน่า : “พวกมันแข็งแกร่งไหม ?”

 

ฟิโอน่า : “ก็มีบ้างค่ะ บางคนที่มีชื่อเสียงเก่งถึงขนาดเอาชนะพวกเราทั้งหมดได้ แต่บางกลุ่มก็แค่พวกที่มีดีแต่จำนวนค่ะ”

 

โครโน่ : “งั้นหรือ แล้วเจ้า่พวกที่อยู่ตรงหน้านี้ละ เป็นประเภทไหนกัน ?”

 

ฟิโอน่า : “ทหารรับจ้างที่แข็งแกร่ง พวกเขาจะมีตราและธงเป็นของตัวเองเหมือนกับพวกกองทัพทหารเลย แต่พวกมันตรงนั้นดูไม่เหมือนจะเป็นแบบนั้น ก็คงเป็นแค่ทหารรับจ้างแบบจับฉ่ายละคะ”

 

งั้นหรือ พวกมันไม่ได้แข็งแกร่งถึงขนาดนั้นสินะ

 

แต่ต่อให้เอาแค่คนกลุ่มหนึ่งที่มีจำนวนพอ ๆ กับพวกเราบุกเข้ามา ชั้นก็จะให้การต้อนรับแบบเดียวกับที่เอาทั้งกองทัพบุกมานั่นละ

 

ขณะที่กำลังคิดอยู่ รายงานจากหน่วยเฝ้าระวังก็ส่งผ่านทางเทเลพาธีของลิลี่

 

… : “คุณโครโน่ พวกศตรูที่ดูเหมือนจะเป็นทหารรับจ้างกำลังจะข้ามมาถึงริมแม่น้ำแล้วครับ”

 

เสียงนั้นมาจากอสูรรับใช้หมาป่าลมแรงค์หนึ่ง

 

เพราะในสถานการณ์ที่ไม่อาจกระจายกำลังออกไปได้ การที่มีคนสามารถใช้อสูรรับใช้แบบนี้ได้ ก็นับว่าช่วยชั้นได้มากทีเดียว

 

โครโน่ : “ชั้นเห็นแล้วเหมือนกัน ถึงจะยังมีบอลไฟโจมตีอยู่ แต่ช่วยไม่ได้ คงต้องออกไปลุยแล้วละ”

 

ชั้นมองไปที่ฟิโอน่าและถามบางอย่างกับเธอ

 

โครโน่ : “พวกเราจะออกไปทำให้พวกมันเป็นก้อนชีสพรุน ๆ เหมือนกับวันก่อนหน้านี้ แต่การที่พวกมันส่งทหารรับจ้างมาเป็นหมากใช้แล้วทิ้ง คิดว่าพวกมันกำลังวางแผนอะไรอยู่หรือเปล่า ?”

 

ฟิโอน่า : “ในสงคราม เป็นปกติอยู่แล้วที่พวกทหารรับจ้างต้องถูกส่งไปแนวหน้าให้ตายก่อน เพราะพวกมันก็ถูกจ้างมาเพื่อการนั้นอยู่แล้ว ใช่ไหมคะ ?”

 

โครโน่ : “เข้าใจละ--”

 

ชั้นส่งกระแสจิตออกคำสั่งไปยังนักผจญภัยทุกคน

 

โครโน่ : “ศตรูบุกมาแล้ว ทุกคนเข้าประจำตำแหน่งได้ !”

 

…..

 

ไอซ์ : “โอ้ว นั่นหรือคือบ้านกล่องดำที่เขาเล่าลือกัน ! มันมีสีดำจริง ๆ ด้วย !”

 

ขณะที่กำลังข้ามไปอีกฟากของแม่น้ำโรน ฝนธนูและสายฟ้าก็ร่วงลงมาใส่พวกเธอแล้ว

 

ตรงหน้าของไอซ์ มีทหารรับจ้างมากมายที่ดูเหมือนจะไม่มีความสมานสามัคคีกันเลยสักนิด กำลังเกาะท่อซุงไม้อยู่

 

ถ้าเทียบกับเมื่อวันก่อนนู้น การที่มีท่อนซุงไม้วางเรียง ๆ แบบนี้ก็ถือว่าช่วยได้มากพอสมควร แต่สถานการณ์ก็ยังดูแย่อยู่ดี

 

ถึงพวกปีศาจจะไม่มีนักธนูมากมาย แต่ความแม่นยำของพวกมันก็น่ากลัวมาก แถมยังมีเวทสายฟ้าคอยซ็อตพวกเธออีก

 

และที่แย่ที่สุดเลยก็คือ

 

… : “เชี่ยไรเนี่ย !? มันยิงบ้าอะไรออกมากัน !?”

 

… : “ใครก็ได้ตั้งโล่ที ! พวกเราคงไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ถ้าหากยังเป็นแบบนี้อยู่ !”

 

พร้อมกับเสียงดัง *แกร๊ก ๆ ๆ* ลูกกระสุนสีดำจำนวนมากก็พุ่งลอยเข้ามาแล้ว

 

มันถูกปล่อยออกมาจากสองจุด หนึ่งคือจากจอมเวทที่ใส่ชุดคลุมสีดำทั้งตัว กับอีกคนที่เป็นปีศาจโครงกระดูก

 

กระสุนสังหารสีดำได้ถูกยิงออกมาเหมือนกับเมื่อวันก่อน และคนที่บุกโจมตีอย่างโง่ ๆ ตรงหน้านี้ก็กำลังฆ่าอย่างโหดร้าย

 

มีเพียงแต่คนที่พอใช้เวทมนต์หรือมีทักษะป้องกันเท่านั้น ที่พอจะรอดไปจากพายุสีดำนั้นได้

 

คุบโรส : “บุก บุกเข้าไป ! รีบไปฆ่าปีศาจเร็ว เคียฮ่าฮ่าฮ่า!”

 

และคนที่ยังมีอารมณ์คึกอยู่ได้แม้จะสถานการณ์แบบนี้ก็คือผู้บังคับบัญชา คุบโรส

 

อย่างที่ไอซ์เคยคิดเอาไว้ เขาเป็นคนที่ไม่สนใจชีวิตลูกน้องตัวเองเลยสักนิด

 

คุบโรส : “ฮืม ? อ้า ขอบคุณพระเจ้า ไอซ์จังยังไม่ตายด้วย”

 

ด้วยใบหน้าที่น่ารังเกียจเหมือนอย่างทุกครั้ง เขาเดินเข้ามาใกล้ไอซ์ที่พึ่งจะกำลังลงไปในแม่น้ำนั้นเพื่อข้ามไปยังอีกฟาก

 

ไอซ์ : “แหวะ”

 

และเหมือนกับทุกครั้ง ไอซ์แสดงท่าทีรังเกียจใส่เขา

 

คุบโรส : “พวกปีศาจใช้การโจมตีที่สุดไปเลยว่ามะ ดูเหมือนทุกคนจะสิ้นหวังน่าดูเลย แต่ว่านะไอซ์จังการข้ามแม่น้ำไปในสภาพแบบนี้ --”

 

คุบโรสมองไปยังพรรคพวกที่เขาไม่แม้แต่จะจำชื่อ พวกเขากำลังนองเลือดอยู่ในแม่น้ำกันแล้ว

 

คุบโรส : “---บางทีเธออาจตายได้ ถ้าเป็นแบบนั้นข้าก็ลำบากแย่เลยเพราะข้ายังไม่ได้งาบเธอเลยสักนิด เธอยังตายแบบนั้นไม่ได้ ชั้นยังมีอะไรสนุก ๆ รอทำกับเธออยู่นะ”

 

ไอซ์ : “โฮ่ งั้นแกก็ไปทำอะไรกับสิ่งนั้นหน่อยสิ”

 

ไอซ์ชี้ไปยังประตูอาลซัสของฝั่งตรงข้าม

 

ที่ตรงนั้นมีจอมเวทคนหนึ่งที่กางบาเรียป้องกันอยู่แนวหน้า ถูกกระสุนยิงทะลวงร่างจนพรุนไปต่อหน้า

 

คุบโรส : “ข้าไม่ทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นหรอก”

 

ไอซ์ : “ฮ่าา ? ก็แกไม่ใช่หรือไงที่สั่งให้บุกมานะ ?”

 

คุบโรส : “นั่นก็เพราะไอตาแก่โนรุสต่างหาก ถ้าหากข้าไม่ทำ ข้าก็ไม่ได้เงินสิ ? เอาเถอะ ตอนนี้ก็ตายไปกันเยอะแล้ว งั้นก็ได้เวลาถ่อยแล้วละมั้ง ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

 

[ เพราะได้เงินด้วยวิธีง่าย ๆ แบบนี้ อาชีพทหารรับจ้างช่างง่ายเสียจริง ! ] คุบโรสพูดออกมาต่อหน้าของไอซ์ที่แสดงท่าทีรังเกียจอย่างขีดสุดออกมา

 

ไอซ์ : “ถ้าแกอยากจะหนี ก็เชิญทำไปคนเดียวเลยยะ”

 

คุบโรส : “เอ้ ว่าไงนะ ? ไอซ์จังอย่าบอกนะว่าเธอจะไปบุกโจมตีงั้นเรอะ ? อย่าทำเลยน่า กลับไปเล่นสนุกกับข้าเถอะนะ”

 

ไอซ์หลบแขนของเขาที่กำลังจะเข้ามาโอบล้อมร่างเธอ

 

ไอซ์ : “ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามาจับฉัน ถ้าจะให้กลับไปกับแก ฉันยอกบุกต่อไปดีกว่า”

 

คุบโรส : “โฮย โฮย เธอเอาจริงใช่ไหมนี่ น่า เป็นเด็กดีแล้วเชื่อฟังข้าเถอนะ---”

 

ไอซ์ : “ไปกันเถอะ ซึมิกิ”

 

เธอไม่สนคุบโรสแล้วอุ้มแมวของเธอไปยังแม่น้ำนั้น

 

ถึงจะไม่รู้ว่าตอนนี้คุบโรสกำลังทำหน้ายังไง แต่เธอก็ไม่สนแล้ว

 

ตรงหน้าของเธอ มีซากของทหารรับจ้างมากมายและท่อนซุงที่วางเรียงรายเอาไว้ ไอซ์เดินไปยังท่อนซุ่งอย่างชำนาญ

 

ไอซ์ : “เอาละ บุกกันเลย !”

 

“””โอ้อ้อ้ !!”””

 

พร้อมกับเสียงตะโกนอย่างกล้าหาญ พวกเขาตามการนำตะโกนของไอซ์พร้อมกับกำลังใจที่เพิ่มขึ้นมา

 

พวกเขากำลังฝ่าแม่น้ำที่แสนหนาวเหน็บไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

 

ธนูจำนวนมากตกลงมาเป็นห่าฝนอีกครั้ง

 

ไอซ์ : “โอ้ย เกือบไปแล้ว !!”

 

ชายที่อยู่หน้าไอซ์ได้ถูกลูกธนูปักอก

 

ไอซ์ : “ขอบคุณนะคะคุณลุง”

 

… : “อย่าเรียกชั้นว่าลุงเซ่ ! อีกอย่างเธอก็เป็นนักธนูไม่ใช่หรือไง ? ทำไมไม่ยิงโต่กลับบ้างละ”

 

ไอซ์ : “จริงด้วย งั้น ฉันจะยิงละนะ”

 

พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า ไอซ์ปีนขึ้นไปบนท่อนซุงพร้อมกับซึมิกิที่ปีนขึ้นไปขดอยู่บนหัวของเธอ

 

เธอนั่งคร่อมท่อนไม้ด้วยเรียวขาสวย ๆ ภายใต้มินิสเกิร์ตนั้นเพื่อรักษาสมดุล

 

ส่วนที่ท่อนซุงไม่กลิ้งคว่ำไปซะก่อน ก็เพราะมีทหารรับจ้างคนอื่นช่วยประคองเอาไว้อีกที

 

… : “จะยิงจากตรงนี้เลยงั้นเรอะ ?”

 

ไอซ์ : “ฉันจะยิงด้วยพลังทั้งหมดเอง จากนั้นฝากเรื่องการบุกด้วยละ”

 

… : “เธอนี่ตัวหนักเหมือนกันนะ”

 

ไอซ์ : “หยาบคาย !”

 

ยิงได้แล้วโว้ย ! ทุกคนต่างมองไปที่ไอซ์เป็นสายตาเดียวกัน

 

ไอซ์ : “เอาละนะ !”

 

ไอซ์หยิบธนูที่ทำจากไม้ขึ้นมา และดึงสายธนูให้สุดเท่าที่จะทำได้

 

ไอซ์ : “กินนี่ซะ !”

 

น่ารำคาญโว้ย ยิงได้แล้ว ! ทหารคนอื่นต่างก็คิดเป็นเสียงเดียวกัน ในที่สุดลูกธนูนั้นก็ถูกยิงออกไปจากมือของไอซ์

 

ซึ่งลูกธนูนั้นถูกยิงไปสู่ความเวิ่งว้างอันไกลโพ้นตรงเส้นขอบฟ้านั้น

 

… : “ก็คิดเอาไว้แล้วละนะว่าจะเป็นแบบนี้”

 

… : “เอาเถอะ ถ้าโดนศตรูก็คงจะดีละนะ”

 

ขณะที่ทุกคนหน่ายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไอซ์ก็ทำเสียง *กรอดดด* ให้ได้ยิน

 

… : “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ลงมาเถอะ”

 

ไอซ์ : “เดียวว ขออีกครั้งน้า ของฉันยิงอีกครั้งเถอะน้าา !”

 

… : “โอ้ย หุบปากแล้วลงมาได้แล้ว-- เชี่ยแล้วไง !?”

 

ไอซ์ : “ฮืม ?”

 

ที่ตรงหน้าของเธอ เวทศรสายฟ้ากำลังพุ่งมาทางเธออย่างแม่นยำ

 

*เปรี๊ยง !!*

 

เสียงของสายฟ้าฟาดได้ดังขึ้น

 

*เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ  !!*

 

ไอซ์ที่ถูกไฟซ็อตโดยตรงก็ชักกระตุกตกลงไปในแม่น้ำ

 

… : “โฮย แม่หนูน้อย !?”

 

เพราะสายฟ้าที่วิ่งไหลผ่านมา ทำให้พวกทหารรับจ้างไมอาจเข้าไปช่วยไอซ์ได้

 

แถมตรงนี้ยังเป็นช่วงกลางของแม่น้ำที่ลึกสุดอีกด้วย ด้วยร่างที่ไม่อาจขยับได้เพราะถูกช็อตแบบนั้น บางที่ชะตาของเธอคงจะหมดลงที่ตรงนี้แล้วละ

 

… : “ช่างน่าสงสารซะจริง”

 

ร่างของไอซ์ค่อย ๆ จมลงไปในสายน้ำพร้อมกับการส่งลาจากโดยทหารรับจ้างที่อยู่ตรงนั้น


 

 

 



NEKOPOST.NET