[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 116 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.116 - ตอนที่ 116 ทิ้งระเบิด (2)


โครโน่ : “เข้าไปหลบข้างในอาคารซะ ! เร็วเข้า !”

 

ชั้นออกคำสั่งด้วยเสียงอันดังหลังจากที่มาถึงแนสรั้วป้องกันแล้ว

 

พวกเขาไม่ใช่ชาวบ้าน แต่เป็นนักผจญภัยผู้มากความสามารถ ดังนั้นพวกเขาจึงยังสามารถสงบใจและทำตามคำสั่งของชั้นภายใตห่าฝนลูกบอลเปลวเพลิงนี้ได้

 

แวลคัน : “โอ้ย ไอห่าฝนเพลิงอันนี้มันคือบ้าอะไรวะ ? น่ารำคาญชิบ”

 

แวลคันใช้ดาบของเอายกเอาไว้เหนือหัวต่างร่มเอาไว้

 

บอลเพลิงจำนวนมากที่ตกมาใกล้ตัวของแวลคันได้ถูกดาบเล่มนั้นของเขาดูดกลืนลงไปอย่างรวดเร็วทันที

 

[ดาบแห่งการกลืนกิน] ของเขามีความสามารถที่น่าสนใจมาก ชั้นเข้าใจได้เลยว่าทำไมเขาถึงยังดูใจเย็นได้ขนาดนี้

 

แวลคัน : “พวกแม่งยิงมาจากตรงนั้น จะให้ข้าไปจัดการให้เอามั้ย ?”

 

โครโน่ : “ไม่ต้อง ชั้นอยากหลีกเลี่ยงการปะทะให้มากที่สุดนะ”

 

แวลคัน : “แล้วจะให้ห่าอะไรกัน ? นั่งจิบชาแล้วปล่อยให้พวกแม่งยิงมาแบบนี้เนี่ยนะ ?”

 

บอลไฟเหล่าดูเหมือนจะแรงแต่ว่ามันก็ทำได้แค่สร้างแรงระเบิดประมาณเมตรหนึ่งเท่านั้น อีกทั้งแรงระเบิดนั้นก็ไม่ได้รุนแรงอะไรมากนัก

 

ตอนนี้ชั้นเริ่มสงสัยว่ามันเป็นพลังสูงสุดของพวกมันหรือยัง หรือว่าแค่เก็บแรงเอาไว้ ? ถ้าหากพวกมันสามารถใช้ระเบิดที่แรงเทียบเท่า TNT สิบตันละ ทุกอย่างต้องพังราบเป้นหน้ากองแน่นอน

 

ไม่สิ ตั้งแต่ที่พวกมันถอยทัพไปเมื่อวาน ชั้นก็สงสัยว่าพวกมันน่าจะคิดว่าพวกเรายังคงใช้แผนเดิมในการตั้งรับอยู่ งั้นสิ่งที่พวกมันน่าจะทำก็ควรที่จะใส่ทุ่งอย่างที่มีในการโจมตีระรอกสองสิ

 

โครโน่ : “พวกเราไม่มีทางเลือก คงต้องปล่อยเอาไว้แบบนั้น พวกมันน่าจะอยากล่อพวกเราออกไปมากกว่า”

 

แวลคัน : “หาาา ?”

 

โครโน่ : “แวลคัน เมื่อกี้นายบอกว่าจะออกไปอักพวกมันเลยใช่ไหม ? นั่นละ ทุกคนปกติก็คงจะทำแบบนั้นใช่ไหมละ”

 

แวลคัน : “ก็เออสิ คนที่ยังนิ่งเงียบได้ทั้งที่ถูกพวกแม่งมาลูบคมแบบนี้ก็พวกขี้ขลาดละวะ”

 

โครโน่ : “นั่นละ พวกมันเองก็เอากองทัพมาทำแบบนี้ ก็เพราะต้องการให้พวกเราทำตามอย่างที่ว่าไง กองทัพตรงนั้นคงไม่ได้มีเอาไว้ปกป้องหน่วยจอมเวทหรอก ชั้นแน่ใจว่าพวกมันกำลังรอให้พวกเราข้ามแม่น้ำไป และรอสวนกลับอยู่”

 

ถ้าหากออกไปโจมตีละก็ พวกเราจะเป็นฝ่ายถูกโจมตีตอนข้ามแม่น้ำซะเอง อีกทั้งพวกมันก็ยังมีนักธนูและจอมเวทมากกว่าฝ่ายเราซะด้วย ต่อให้มีปืนกล พวกมันก็คงสามารถฆา่พวกเราทั้งหนึ่งร้อยคนได้อย่างง่ายดายแน่นอน

 

แวลคัน : “....งั้นเลยจะให้พวกเราไปมุดอยู่ในกิลแบบนั้นสินะ ใช่ไหม ?”

 

โครโน่ : “เออสิ ชั้นจะส่งหน่วยสำรวจออกไปสืบดูลาดเลาก่อน นั่นละที่พวกเราจะทำ”

 

พอดูจุดลงของบอลไฟแล้ว พวกมันต้องซ่อนอยู่ใกล้ริมแม่น้ำแน่ บางทีอาจสามารถจัดการพวกจอมเวทโดยการใช้แผนการลอบโจมตีได้อยู่เช่นกัน แต่ความเสี่ยงมันมีมากเกินไป

 

แวลคัน : “จะไม่เป็นไรหรือ ? พวกมันอาจบุกข้ามแม่น้ำมาอย่างเมื่อวานก้ได้นะ ?”

 

โครโน่ : “ดูนั่นสิ บอลไฟบางลูกเองก็ตกใส่ใกล้แม่น้ำเช่นกัน พวกมันข้ามมาไม่ได้หรอก ถ้าพวกมันอยากจะบุกข้ามมา ก็ต้องหยุดทิ้งระเบิดซะก่อนนะ”

 

ถ้าไม่หยุดละก็ คงจะยิงโดนพวกเดียวกันแน่นอน พวกครูเสดเดอร์เองก็คงอยากจะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์แบบนั้นอยู่แล้ว

 

โครโน่ : “ถ้าพวกมันข้ามมาจริง เดียวชั้นกับคุณลุงโมจะไปต้านให้เอง”

 

แวลคัน : “ชิ ช่วยไม่ได้ละนะ”

 

หลังจากที่เขายอมทำตามอย่างไม่เต็มใจ ชั้นก็กับแวลคันก็กลับเข้าไปข้างในกิลกัน

 

…….

 

ลิลี่เข้ามาหาชั้นทันทีที่กลับเข้ามาในอาคารนี้

 

ลิลี่ : “โครโน่ ! ไม่บาดเจ็บตรงไหนนะ !?”

 

โครโน่ : “อือ เธอเองก็ตื่นแล้วหรือลิลี่ ? ชั้นยังปลอดภัยดี”

 

เธอคงตื่นระหว่างที่บอลไฟร่วงใส่กิลละมั้ง จะว่าไปเมื่อคืนนี้เธอเล่นไปหลับบนเตียงของชั้นระหว่างที่ชั้นไปเฝ้ายามทั้งคืนเลยนี่

 

ถึงจะดูฟื้นสภาพพลังมาได้แล้ว แต่ต่อให้พวกอัศวินเพกาซัสไม่บุกมา เธอก็ยังมีหน้าที่ช่วยพวกเราสร้างเครื่อข่ายสื่อสารเทเลพาธีกับเวทรักษารออยู่เช่นกัน

 

โครโน่ : “ฟิโอน่าอยู่ไหนละ ?”

 

ตอนนี้คนที่ชั้นต้องการไม่ใช่ลิลี่ แต่เป็นฟิโอน่าต่างหาก

 

ลิลี่  : “เธอกินข้าวอยู่ตรงนั้น”

 

ทิศทางที่ลิลี่ชี้นิ้วเล็ก ๆ ของเธอไป ชั้นเห็นแม่มดกำลังประชันเขมือบภูเขาอาหารที่เป็นขนมปังอยู่ตรงนั้น

 

ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ตัวว่ามีศตรูกำลังทิ้งระเบิดใส่อยู่หรอก แต่มันเป้นปกติของเธอคนนี้ไปแล้วละที่สามารถกินอาหารในเวลาแบบนี้ได้

 

โครโน่ : “ฟิโอน่า”

 

ฟิโอน่า : “โฮย คุณโครโน่ อรุณสวัสค่ะ”

 

ดวงตาสีทองของเธอมองมาทางชั้น แต่ปากของเธอก็ยังยัดขนมปังอยู่เช่นกัน เธอเป็นพวกหนูแฮมสเตอร์หรือไง !?

 

โครโน่ : “เออ ก็ อรุณสวัสเช่นกัน พอเห็นเธอกินอาหารอย่างสบายใจแบบนี้แล้ว แสดงว่าการโจมตีของศตรูไม่ใช่เรื่องใหญ่ใช่มั้ย ?”

 

ฟิโอน่า : “อึ-- ใช่ค่ะ---*อึก อึก อึก*”

 

ก่อนที่จะตอบคำถาม เธอก็ดื่มนมด้วยแก้ว...ไม่สิ นั่นมันถังใส่น้ำแล้วละมั้ง

 

ชั้นสงสัยว่าถ้าหากชั้นบอกเธอว่า [ฟิโอน่าเป็นเลสเบี้ยนหรือเปล่า ?] ตอนนี้เธอจะพ่นทั้งหมดออกมาเหมือนชั้นเมื่อเช้านี้หรือเปล่านะ

 

แต่ชั้นก็กลัวว่าหลังจากนั้นจะจบไม่สวยเท่าไหร ดังนั้นชั้นเลยเก็บคำถามนั้นเอาไว้ในใจไปซะ

 

ฟิโอน่า : “อู้วว ฮ่าาา --- พลังโจมตีมันก็แค่ระดับศรเพลิงเท่านั้นแหละค่ะ ฉันคิดว่าไม่มีปัญหาหรอกค่ะ”

 

โครโน่ : “งั้นที่ตัดสินใจไม่บุกไปก็คิดถูกแล้วสินะ”

 

ฟิโอน่า : “ค่ะ พวกมันคงใช้แผนจากพื้นฐานของพวก [ปีศาจ] ที่ไม่ชอบถูกลูบคมแบบนี้ หรือต่อให้พวกเราไม่บุกไป พวกมันก็คงคิดว่าอีกเดียวอาคารนี้ก็คงจะถูกเผาวอดวายไปเองค่ะ”

 

โครโน่ : “อืม งั้นที่ชั้นคาดการณ์เอาไว้ก็ถูกแล้วสินะ”

 

ตราบเท่าที่พวกเรายังอยู่ในอาคารนี้ ระเบิดที่ทิ้งลงมาก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรนอกจากส่งเสียงดังรบกวนเท่านั้น แต่ถ้าหากออกไปละก็ คงได้แผลไฟไหม้มาแน่นอน

 

โครโน่ : “มีอะไรพอจะจัดการกับสิ่งนี้ได้มั้ย ?”

 

ฟิโอน่า : “งั้นก็ยิงส่วนกลับไปเลยเป็นไงคะ ?”

 

โครโน่ : “แล้วพวกเรามีจอมเวทกี่คนที่ทำแบบนั้นได้ละ ?...”

 

ฟิโอน่า : “ก็จริงค่ะ ถึงแม้จะเป้นเวทพื้นฐานง่าย ๆ แต่มันก็เป็นเวทที่เกิดจากการร่ายประสานกันของจอมเวทหลายคน ฉันสงสัยว่าพวกเราคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ”

 

มีแต่คนที่ทำงานร่วมกันมานานถึงจะใช้เวทประสานแบบนี้ได้

 

ถึงพวกเราจะมีจอมเวทเก่งกาจอยู่ แต่พวกเขาก็มักทำงานกันคนเดียว ไม่ค่อยทำงานร่วมเป้นกลุ่มเท่าไหรนัก อีกอย่างจะให้พวกเขามาเรียนรู้การใช้เวทประสานตอนนี้ก็เป็นไปไม่ได้อีกด้วย

 

ฟิโอน่า : “งั้นให้คุณลิลี่ไปโจมตีทางอากาศเป้นไงค่ะ”

 

โครโน่ : “ถ้าพวกอัศวินเพกาซัสบุกมาตอนช่วงสามสิบนาทีนั้น พวกเราก็จบกัน”

 

ฟิโอน่า : “นั่นสิน้า”

 

ถึงลิลี่จะสามารถปะทะกับทั้งหน่วยของเพกาซัสได้ แต่หากหมดเวลาสามสิบนาทีแล้วละก็... ชั้นคงไม่อาจปล่อยให้เธอไปเสี่ยงที่แนวหน้าแบบนั้นได้หรอก

 

โครโน่ : “อย่าคิดใช้ลิลี่แบบหมากใช้แล้วทิ้งแบบนั้นอีกเด็ดขาดนะ”

 

ฟิโอน่า : “ฉันคิดว่าเธอคงดีใจหากคุณโครโน่ออกคำสั่งแบบนั้นไปนะคะ”

 

โครโน่ : “ชั้นรู้น่า เพราะงั้นได้โปรด หยุดความคิดแบบนั้นเถอะ”

 

ภายในหัวของชั้นเห้นภาพลิลี่ฝูกผ้าสีขาวไว้บนหัวพร้อมกับอักษรว่า [คามิคาเซ่] ได้อย่างชัดเจน

 

เพราะลิลี่เป็นคนที่ซื่อตรงและเชื่อฟังเป็นอย่างมาก เธอคงทำตามอย่างที่ชั้นบอกแน่นอน

(tn : you know not thing Krono)

 

โครโน่ : “งั้นก่อนอื่นมาดูท่าทีฝ่ายนั้นก่อนว่าพวกมันจะยังไม่เริ่มบุกเข้ามา และเตรียมความพร้อมเอาไว้หากอาคารเริ่มมีความเสียหาย และสุดท้ายให้ตรวจสอบหาที่ซ่อนของหน่วยจอมเวทศตรูให้เจอ พวกเราจะได้ทำการลอบโจมตีพวกมันได้”

 

ถ้าหากใช้คนที่มีความเร็วสูงละก็ ใช่ว่าแผนนี้จะเป็นไปไม่ได้ซะทีเดียว

 

แต่การที่พวกมันไปซ่อนในป่าแบบนี้แสดงว่าพวกมันเองก็รู้ถึงฝีมือการซุ่มยิงของชิม่อนแล้วสินะ

 

ฟิโอน่า : “ลอบโจมตีจะไม่เสี่ยงไปหน่อยหรือคะ ?”

 

โครโน่ : “ชั้นเองก็ไม่อยากทำเหมือนกันละน่า แต่นักผจญภัยพวกนี้ก็เริ่มสะสมความไม่พอใจมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว คงช่วยไม่ได้แล้วละ”

 

ฟิโอน่า : “นั่นสิค่ะ ยิ่งพวกเขาเป้นประเภทไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆ ภายในห้องแบบนี้แล้วด้วย”

 

โครโน่ : “ความจริงพรุ่งนี้หรือไม่ก็มะรืนนี้ พวกมันน่าจะบุกเข้ามาอีกครั้ง ชั้นห่วงตอนนั้นมากกว่าซะอีก”

 

ฟิโอน่า : “ทำไมถึงคิดว่าพวกมันจะไม่บุกมาวันนี้ละคะ ?”

 

โครโน่ : “เมื่อวานแม่น้ำนี้สร้างความลำบากให้พวกมันไม่น้อย ความจริงพวกมันควรที่จะเตรียมสะพานหรือเรือมา ต่อให้แย่ที่สุดก็ควรทำแพเอาไว้ แต่นี่ไม่มีเลย”

 

ฟิโอน่า : “...เข้าใจแล้วค่ะ เป็นไปได้อยู่นะคะ”

 

โครโน่ : “ต่อให้ถ้าพวกมันบุกมาจริง พวกเราก็ใช้วิธีแบบเมื่อวานไล่กลับไปก็พอ แต่ถ้าพวกมันหาวิธีข้ามแม่น้ำมาได้แล้ว การต่อสู้ครั้งต่อไปจะต้องลำบากกว่าเดิม คราวนี้พวกอัศวินเกราะหนักกับหน่วยจอมเวทได้เข้าร่วมการบุกแน่นอน”

 

ในการบุกครั้งแรกนั้นมีแค่พวกทหารเลวธรรมดาเท่านั้น พวกเราก็เลยสามารถต้านเอาไว้ได้

 

แต่ครั้งหน้าพวกมันต้องมาอย่างระวังตัวมากกว่าเดิม คราวนั้นคงจะเป้นการต่อสู้ที่แท้จริงแล้วละ

 

ฟิโอน่า : “สุดท้ายแล้วที่พวกเราทำได้ตอนนี้ก็มีนิดเดียวเองนะคะ”

 

โครโน่ : “อือ มารออย่างอดทนจนกว่าพวกศตรูจะบุกมากันเถอะ”

 



NEKOPOST.NET