[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 110 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.110 - ตอนที่ 110 แฟรี่ ปะทะ อัศวินเพกาซัส (3)


ลิลี่ที่ตอนนี้ได้รับพลังกลับมาแล้วนั้น ก็กลับเข้าสู่สนามรบระหว่างอัศวินเพกาซัสที่กำลังเหนื่อยล้าอบู่บนนั้น

 

แคมมี่ : “--[อิกนิส ชาร์ต]!”

 

แคมมี่พุ่งเข้าโจมตีด้วยทักษะแห่งเพลิง แต่ทวนเพลิงของเธอก็ไม่อาจทะลวงเกราะของลิลี่ได้

 

แคธี : “--[ไอซ์ ชาร์ต]!”

 

แคธีเป็นคนโจมตีเข้ามาหลังจากเธอ ด้วยทักษะน้ำแข็ง

 

พลังของทั้งสองคนต่างก็เท่าเทียมกัน ด้วยพลังของน้ำแข็งและเปลวเพลิงที่โจมตีประสานเข้ามาพร้อมกัน มันสามารถทะลวงได้แม้แต่ประตูเหล็กหนา

 

แต่ทว่าโอราเคิลชีลของเธอก็ยังคงส่องสว่างต่อไปราวกับไม่สนใจหลักการทางฟิสิกส์เหล่านั้น

 

แคมมี่ : “อ้าา พอกันที!”

 

แคธี : “ทำอะไรไม่ได้เลย !!!”

 

ทั้งสองต่างโวยวายใส่เอสเทนผ่านทางอุปกรณ์สื่อสาร

 

เอสเทน : “ชิ ไม่ต่างจากเมื่อกี้เลยสักนิด”

 

มันเป็นการต่อสู้ที่ศตรูเองก็ไม่อาจถอยได้เช่นกัน ตอนแรกเธอคิดว่าลิลี่แค่แสดงละครว่ายังมีพลังอยู่เท่านั้น แต่ดูท่าเธอจะคิดผิด

 

แม้ว่าพวกเธอจะใส่การโจมตีเข้าไปแค่ไหน ลิลี่ก็ยังคงมีพลังเวทเต็มเปี่ยมอยู่

 

เอสเทน : “ไม่สิ ไม่ใช่ว่าเธอแข็งแกร่งยิ่งก่าเดิมอีกงั้นเรอะ”

 

เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้การโจมตีของพวกเธอ อย่างน้อยก็สร้างบาดแผลให้กับบาเรียนั้นได้

 

เธอไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะพวกเธออ่อนแอลงเอง หรือว่าศตรูตรงหน้านั้นแข็งแกร่งขึ้นกันแน่

 

หรือไม่ก็อาจเป็นทั้งสองอย่างก็เป็นได้

 

เอสเทน : “ไม่มีทางเลือกแล้ว จำที่ตกลงไว้ก่อนหน้านี้ได้ใช่ไหม ?”

 

เอสเทนจะเข้าไปหยุดการเคลื่อนไหวของลิลี่ และให้แคมมี่กับแคธีเข้าไปเผด็จศึกเธอซะ

 

แม้ว่าจะอันตราย แต่เธอก็คิดทางเลือกอื่นไม่ออกแล้วเช่นกัน

 

ลิลี่ : “---หุ หุ หุ เปล่าประโยชน์น่า”

 

เอสเทนได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเธอ

 

มันใช้ช่องสื่อสารเดียวกับที่พวกเธอใช้ แต่เสียงนี้ไม่ใช่มาจากพวกพ้องของเธอ แต่มันเป็นเสียงของ

 

เอสเทน : “อะ อีนั่งนี่ !!”

 

ลิลี่ : “ช่างเป็นเทเลพาธีที่น่าสงสารอะไรเช่นนี้ ฉันเจาะสัญญาณแทรกเข้าไปได้ง่าย ๆ เลยนะ”

 

มันเป้นเสียงของลิลี่ที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้

 

จากมุมมองของเอสเทน เธอมองเห็นลิลี่กำลังหลบการโจมตีจากหน่วยของฟรันและมาตี้อยู่

 

แต่เสียงที่ส่งมานั้นฟังดูสบายอารมรณ์จนน่าตกใจ ราวกับว่าเธอกำลังดื่มชาอยู่อย่างนั้น

 

เอสเมน : “ยัยดอกทอง ! อีนั่งกะหรี่นี่ !! ดูถูกพวกฉันงั้นเรอะ !! ฉันจะฆ่า ฉันจะฆ่าแกด้วยทวนของฉันเล่มนี้ตอนนี้นี่แหละ !”

 

ลิลี่ : “ไม่ใช่ว่าจะให้สองพี่น้องงี่เง่าตรงนั้นปิดฉากหรอกหรือ ? ลืมแผนการของตัวเองแบบนี้ในหัวมีแต่หมอกหรือไง ? โอ้ มนุษย์นี่ช่างแก่ตัวเร็วเสียจริง”

 

ในที่สุดเอสเทนก็รู้ตัว

 

เอสเทน : “(แย่แล้ว ยัยนั่นดักฟังแผนการของพวกเราทั้งหมดแล้วนี่ !!?)”

 

ต่อให้เป็นแผนพื้น ๆ แต่ถ้าหากถูกศตรูล่วงรู้ไปแล้วละก็…

 

เอสเทน : “ชิ เชี่ยเอ้ย !”

 

เหงือเย็น ๆ ไหลมาตามใบหน้าของเธอ

 

ไม่ว่าลิลี่จะรู้หรือไม่ก็ตาม ลิลี่ก็ยังพูดต่อไป

 

ลิลี่ : “หุ หุ หุ เธอนี่ปากไม่มีมารยาทเลยนะ แต่ยอมเสียสละตัวเองเพื่อลูกน้องแบบนี้ นับว่าเธอก็ยังมีส่วนน่ารักอยู่เหมือนกันนะ”

 

เอสเทน : “หยุด ! หุบปาก ! อย่าพูดเหมือนว่ารู้ทุกเรื่องของฉันแบบนั้นนะ !”

 

ไม่มีพลังเวทหลงเหลืออยู่ในอุปกรณ์สำหรับใช้สนทนาแล้ว แต่เสียงของเธอคนนั้นก็ยังคงดังต่อไป

 

ลิลี่ : “ไม่ใช่ว่าเธอยังมีของสำคัญเกินกว่าจะเสียสละชีวิตเอาไว้อยู่ไม่ใช่หรือไง ? ฉันรู้ ฉันรู้ดี เธอยังมีคนที่ชอบอยู่ภายในส่วนลึกของหัวใจนั้นนี่”

 

เอสเทน : “ยะ หยุดนะ”

 

เธอรู้ตัวว่าเสียงของเธอเริ่มสั่นเครื่อ

 

เอสเทน : “(ใจเย็น ๆ มันคงแค่เกทับเท่านั้นแหละ เพราะเห้นฉันเป็นผู้หญิงเลยพูดลอย ๆ เท่านั้นแหละ !)”

 

ลิลี่ : “นั่นสิน้า อืมม ชื่อของคนที่เธอชอบก็คือ--”

 

เอสเทน : “หยุดน้าา !!”

 

ชื่อที่ลิลี่ก็ลังจะบอกออกไปตรงกับชื่อที่เธอเก็บเอาไว้อยู่ในใจพอดี

 

เอสเทน : “(ทะ ทำไม ทำไมยัยบ้านี่ถึงรู้ได้ละ ?”

 

ในขณะที่เอสเทนกำลังสงสัย ลิลี่ก็พูดต่อไป

 

ลิลี่ : “โอ้นี่มัน นี่มันอะไรกัน ช่างเป็นเด็กที่น่ารักอะไรเช่นนี้ ชายที่มีผมสีน้ำตาลดวงตากลมโต เขาดูเหมือนลูกหมาตัวน้อยเลย เธอคงอยากจะลิ้มรสเขาคนนั้นมากเลยสินะ”

 

เอสเทน : “(...ฉันเข้าใจแล้ว มันสามารถแอบดูเข้าไปในัวของผู้คนได้ มันรู้ถึงสิ่งที่คน ๆ นั้นคิดทุกอย่าง … นี่มันบ้าอะไรกัน ? มันไม่ได้แอบดักฟังการสื่อสารของพวกเรา แต่มันอ่านความคิดของพวกเราแต่แรกนี่เอง !”

 

เนื่องจากลิลี่บอกรายละเอียดคนรักของเธอได้ถูกต้อง เอสเทนก็รู้ได้ถึงตัวตนของพลังเทเลพาธีของลิลี่

 

ในเวลาเดียวกัน ด้วยความที่เธอถูกโจมตีทางจิตใจและความคิดโดยตรงจนแตกสลาย เอสเทนก็เริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว

 

ลิลี่ : “อ้า ไม่ดีเลยน้า เธอยังไม่ได้สารภาพรักเขาเลยนี่ แล้วนี่เธอยังอยากจะตายอยู่ที่นี่อีกอย่างงั้นเรอะ ?”

 

เอสเทน : “เงียบ ! หุบปากไปซะ !!”

 

ลิลี่ : “เขาเป็นหน่วยแพทย์ซะด้วย งั้นคงอยู่ใกล้ ๆ นี้แล้วสินะ ? เธอจะไปสารภาพรักเขาตอนนี้เลยก็ได้นะ”

 

เอสเทน : “หุบปากกก !!”

 

ลิลี่ : “เอาน่า ถ้าเธอไม่รีบละก็ เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้นะ ?”

 

เอสเทน : “หุบปากเน่า ๆ ไปซะ !!”

 

ลิลี่ : “บางทีมันคงใช้เวลาอีกนานเลยน้า กว่าเธอจะไปด้วยกันกับเขาได้ ดังนั้นเธอคงตายอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกนะ จนกว่าจะได้เขามาเป้นของเธอนะ จริงเปล่า”

 

เอสเทน : “ฉันบอกว่าให้หุบปากไง !!”

 

เอสเทนตะโกนโต้กลับไปต่อการเย้ยหยั่นของลิลี่

 

ลิลี่ : “อะ ฮะฮะฮะฮะฮะ เธอนี่น่ารักซะจริง มาเขินเพราะเรื่องผู้ชายแบบนี้ เธอนี่ช่างเหมือน --”

 

สิ่งที่เธอคนนั้นพูดออกมาทำให้เอสเทนสูญเสียตัวตนของตัวเองไป

 

และเอสเทนก็พร้อมที่จะรับคำพูดที่แสนจะน่ากลัวของเธอคนนั้นแล้ว

 

... : “หลบสิ เห้ ! เอสเทน !!!”

 

เธอไม่รู้ว่าใครเป้นคนตะโกนเตือนเธอ แต่ที่เธรูคือตอนนี้มีแสงสีขาวพุ่งมาตรงหน้าเธอแล้ว

 

และที่มาของแสงนั้น ก็คือนิ้วของศตรูที่อยู่ภายในโอราเคิลชิลตรงนั้น

 

เธอไม่รู้ตัวเลยว่าถูกเล็งโจมตีเอาไว้แต่แรก นั่นก็เพราะเธอถูกลิลี่ดึงความสนใจไปหมด จนสูญเสียความเยือกเย็นไปหมดแล้วนั่นเอง

 

เอสเทน : “(แย่แล้ว ฉันต้องหลบมัน--)”

 

ร่างของเพกาซัสได้ขยับปีสีขาวของมัน แต่ทว่า

 

“กรี๊ดดดดดด !!!”

 

เสียงกรีดร้องของเอสเทนที่เต้มไปด้วยความเจ็บปวดและความร้อนได้ดังขึ้น ควาททรมานได้กระจายไปทั่วทั้งร่างของเธอ

 

จิตใจของเธอเต้มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เธอก็ยังคงสติของตนเอาไว้ได้

 

เอสเทน : “(ฉันยังมีชิวิตอยู่ ถึงจะรู้สึกเหมือนตายแล้ว แต่ฉันยังไม่ตาย !!)”

 

ตอนที่เธอรู้ตัวว่ายังไม่ตาย เพกาซัสของเธอก็กำลังร่วงหล่นลงไปแล้ว

 

ปีกของมันถูกเผาทำลายลงไปข้างหนึ่ง คนที่โดนโจมตีไม่ใช่เธอ แต่เป็นเพกาซัสต่างหากที่โดนเข้าไปแทนเต็ม ๆ

 

แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นเสียชีวิต

 

เอสเทน : “แสดงพลังให้ดูหน่อย ! เพกาซัสไม่แพ้ง่าย ๆ แบบนี้หรอกนะ สู้สิ !!”

 

มันขยับปีกปีกครั้ง เพกาซัสตัวนั้นสามารถปรับสมดุลตัวเองกลางอากาศได้อีกครั้ง

 

และพอเธอรู้ตัวอีกที ตอนนี้เธอก็ถูกฟรันและลูกน้องของเธออีกสามคนเข้ามาช่ยประคองเอาไว้แล้ว

 

และเป้นทั้งสามคนนี้ที่เข้ามาช่วยปกป้องเธอเอาไว้จากการโจมตีของลิลี่เมื่อตอนนั้น

 

… : “รักษาขั้นต่ำ-เลสฮีล”

 

ลูกน้องทั้งสองคนได้ร่ายเวทรักษาให้กับเธอ แต่ความเจ็บปวดยังคงอยู่ พลังของพวกเธอไม่พอที่จะรักษาบาดแผลได้

 

เอสเทน : “...ฉันผิดเอง ฉันไม่น่าลดการระวังแบบนั้นเลย”

 

เอสเทนหยิบยาโพชั่นออกมาดื่ม

 

แม้ว่ายานั้นจะเป็นของระดับสูง แผลของเธออีกครึ่งหนึ่งก็ยังไม่หายสนิทได้

 

เธอหยิบมาอีกขวด แล้วเทมันใส่ปากแผลที่ปีกของเพกาซัส

 

แต่บาดแผลของเพกาซัสก็ไม่สามารถถูกรักษาให้หายสนิทได้อีกเช่นกัน

 

ฟรัน : “เอสเทน ถ่อยทัพก่อนเถอะ”

 

เอสเทนไม่อาจตอบรับคำขอนั้นได้ทันที เธอก้มไปมองที่บาดแผลของเธอ

 

เอสเทน : “(ชิ ไม่น่าไปมองเลย)”

 

แขนข้างซ้ายของเธอเกิดเป็นบาดแผลลึก เธอคงตอบสนองต่อการโจมตีนั้น และใช้แขนของเธอป้องกันร่างเอาไว้แทน

 

เกราะที่อาบเวทมนตืป้องกันไว้ถูกทำลายทิ้งไปจนทิ้งเป็นรอยแผลลึกเอาไว้ที่แขนของเธอ

 

แผลนั้นลากยาวตั้งแต่ฝ่ามือจานมาถึงหัวไหลของเธอ และลามยาวไปหยุดก่อนที่จะมาถึงคอของเธอ

 

ถ้าหากบาดแผลสูงกว่านี้อีกสักหนึ่งเซนติเมตร หัวของเธอคงจะถูกแยกออกจากร่างเป็นแน่

 

การโจมตีของลิลี่ได้ตัดปีกของเพกาซัสและเอสเทนครึ่งร่างซ้ายไป

 

เอสเทน : “(ไม่ใช่ว่าฉันสู้ต่อไม่ได้ แต่แบบนี้ฉันก็เข้าไปหยุดอีดอกนั่นไม่ได้แล้ว แต่ว่าถึงจะเป็นแบบนี้แล้วก็ตาม…)”

 

เอสเทน : “อย่ามาตลกน่า ฉันยังสู้ได้อยู่”

 

ฟรัน : “ไม่ใช่แบบนั้น ดูซะเอสเทน พวกทหารราบถอยทัพกันหมดแล้ว”

 

เอสเทน : “อะไรนะ ?!?”

 

เธอก้มลงไปมองยังเบื้องล่าง เธอเห้นพวกทหารราบทั้งหลายกำลังวิ่งไปอีกทิศทางที่ต่างจากตอนแรกอยู่

 

แต่พอคิดถึงสิ่งที่พวกเธอกำลังเป็นอยู่ขณะนี้ เธอก็คิดว่าคงไปว่าพวกหน่วยทหารราบเหล่านั้นไม่ได้เช่นกัน

 

เอสเทน : “...ถอยทัพกันเถอะ”

 

“””รับทราบค่ะ”””

 

หลังจากได้รับคำสั่งนั้น เอสเทนก็มองไปที่ลิลี่ซึ่งกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศนั้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปไหน

 

ถึงจะเป้นระยะที่มองไม่เห้นใบหน้าของเธอ แต่เอสเทนก็รู้ว่าลิลี่กำลังหัวเราะอยู่

 

ลิลี่ : “บ้ายบาย หลังจากนี้ก็ไปให้ที่รักของเธอรักษาร่างกายและหัวใจด้วยนะจ๊ะ”

 

ลิลี่ส่งคำพูดทิ้งท้ายผ่านทางเทลเพาธีมาให้เธอที่กำลังถ่อยห่างออกจากน่านฟ้าของอาลซัสมาเรื่อย ๆ

 

เอสเทน : “อีนังดอกทองนี่ ! แม้กระทั้งเวลาสุดท้ายแบบนี้ก็ยังจะมาเล่นสนุกกับฉันคนนี้อีกนะ…..”

 

ในขณะที่เอสเทนสาปแช่งเธอ ก็มีเพียงภาพรอยยิ้มของลิลี่เท่านั้นที่ปรากฏอยู่ในหัวของเธอ ไม่ต้องสงสัยว่าภาพนั้นก็คงเป้นฝีมือของลิลี่เช่นกัน

 



NEKOPOST.NET