[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 88 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.88 - 18 คำแนะนำจากใจจริง


"เมื่อครั้งบรรพกาลสมัย ก่อนที่ราชอาณาจักรอาร์เซียจะถือกำเนิดในโลกนี้ พระเจ้าแผ่นดินและบริวารของพระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับผู้ที่มาจากศาสนจักร จากนั้นพระองค์ทรงสละดินแดนและไพร่ฟ้าแก่พระโอรสธิดาและเชื้อพระวงศ์ของพระองค์ให้สืบราชสันตติวงศ์สืบไป"
 
"........เช่นนั้นหรือ ?"
 
"แน่นอน ย่อมเป็นสัจจะโดยแท้ นานมากแล้วที่ศาสนาทำหน้าที่บันทึกพงศาวดารของประเทศต่าง ๆ ไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้แทรกแซงประวัติศาสตร์ พวกเรารับผิดชอบในการปกป้องและบอกเล่าเรื่องราวในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจริง"
 
ขณะที่ท่านฟาริสผงกศีรษะยืนยัน ฉันนึกย้อนไปถึงบทเรียนวิชาประวัติศาสตร์ของนางมาร์แชน ถึงจุดเริ่มต้นของขุนนาง ว่ากันว่ามาจากบรรดาผู้ที่ได้รับการยอมรับและให้การช่วยเหลือจากพระราชา เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว แม้ว่าเนื้อหาออกจะกำกวม แต่ก็คงจะไม่มีข้อผิดพลาด หากเหล่าผู้ที่กล่าวถึงนั้นจะหมายถึงคนจากศาสนจักร
 
แต่ว่าหากพิจารณาจากอำนาจของขุนนางกับศาสนจักรในวันนี้ ก็ต้องบอกว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อได้จริง ๆ ศาสนจักรที่ได้ฝังรากลึกในอัร์คเซียและมีโชคชะตาเกี่ยวพันร่วมกับประเทศ แต่กระนั้น อำนาจของพวกเขาก็ถูกจำกัดไว้ ด้วยอิทธิพลที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบในฐานะผู้พิทักษ์ "กฎหมาย"
 
"แน่นอน ว่าไม่มีปัญหาแต่อย่างใด ประมวลศักดิ์สิทธิ์มิได้ห้ามปรามในข้อนี้ และความสงบเรียบร้อยก็ยังได้รับการปกปักษ์"
 
ครั้งนี้ฉันสังเกตเห็นคิ้วของท่านฟาริสขมวดเล็กน้อยเป็นครั้งแรก ฉันไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของนางมาก่อน
 
"ทว่า ปรัตยุบันกาล กลับ​มีผู้โง่เขลาภายในศาสนจักรริก่อกวนความสงบ และชักนำประเทศไปสู่หนทางแห่งความฉิบหาย มาตรแม้นพวกเขาจักได้ถวายสัตย์ปฏิญญาต่อเทพเจ้าแห่งกฎหมาย แต่พวกเขากลับหลงมัวเมาในความโลภโมโทสัน"
 
ท่านฟาริสประกาศกร้าวรุนแรง จากนั้นนางก็เบนสายตาไปข้างหลังฉัน เมื่อฉันตามสายตานางไป ก็พบกับราโทก้าที่นั่งนิ่งงัน ฉันเข้าใจได้ในทันทีว่าท่านฟาริสจ้องเขม็งที่ราโทก้าอย่างเจาะจง
 
".......ข้ารับใช้ของข้ามีอะไรอย่างงั้นหรือ ?"
 
"ไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษหรอก แต่ข้าเชื่อว่าข้ารับใช้ของเจ้ารู้บางสิ่งที่ข้องเกี่ยวกับเรื่องที่ข้ากำลังกล่าวถึงนะ"
 
รอยยิ้มของท่านฟาริสทำให้รู้สึกอึดอัด และราโทก้าก็ดูหวาดผวา
 
"ท่านฟาริส ข้ารับใช้ของข้าเกิดและเติบโตในหมู่บ้านที่คาลเดีย กระทั่งในเมืองหลวงนี้ เด็กคนนี้ก็ไม่เคยออกห่างกายข้า ข้าไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องในการวางแผนใด ๆ อันนำไปสู่หายนะของประเทศได้เลย"
 
กระทั่งฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อนัก ฉันไม่คิดว่าจะมีเหตุอะไรที่จะทำให้ท่านฟาริสสงสัยราโทก้า อย่างไรก็ตาม ขณะที่ฉันปกป้องเขา ใบหน้าของราโทก้าก็กลายเป็นสีขาวซีด หรือจะเป็นอย่างที่ท่านฟาริสกล่าว เขารู้อะไรอย่างนั้นหรือ ?
 
ฝ่ามือของฉันเริ่มชื้นจากความกระวนกระวาย แย่ล่ะ ฉันจะต้องใจเย็นกว่านี้ ฉันสูดลมหายใจลึก พยายามไม่ดึงดูดความสนใจของทุกคน
 
"แน่นอน ไวส์เคาน์เตสคาลเดีย ข้าเองก็ไม่คิดว่าข้ารับใช้ของเจ้าจะมีส่วนร่วมเช่นเดียวกัน แต่ทว่าท่าทางข้ารับใช้ของเจ้าจะรู้บางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ ?"
 
ท่านฟาริสไม่หยุดจ้องมองไปยังราโทก้า และในทางตรงกันข้ามกับความว้าวุ่นของฉัน น้ำเสียงของนางช่างผ่อนคลายนัก ท่านฟาริสดูจะมั่นใจอย่างเต็มที่ไม่มีข้อสงสัยเลย ไม่ซิ ฉันควรจะบอกว่านางอาจจะได้รับการยืนยันอะไรมาก่อนแล้ว ?
 
"ณ สถานที่ที่เรียกว่าหมู่บ้านซีริลแห่งคาลเดีย เคยมีคณะซิสเตอร์กลุ่มหนึ่งเผยแผ่ศาสนาและแพร่กระจายแนวคิดอันตรายไปพร้อมกัน นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านที่ท่านเกิดและเติบโต ท่านไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยหรือ ? 'ท่านเอลิส'"
 
......ฉันขนลุกเกรียวไปทั้งกาย นักบวชท่านนี้รู้อะไรและรู้มากแค่ไหนกัน ? หมู่บ้านที่ "เอลิส" จากมา นั่นมันเป็นข้อมูลที่ฉันปกปิดมิดชิดอย่างที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว ถึงแม้ว่าท่านเอิร์ลเทเรเซียจะมีความสัมพันธ์อันยาวนานกับท่านฟาริส แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะบอกเรื่องนี้กับท่านฟาริสที่เป็นคนนอกอาณาเขตหรอกนะ
 
นางรู้ได้อย่างไร ? หรือ "ตาทิพย์" ได้ทำอะไรบางอย่างกับเรื่องนี้ ?
 
".......อุ่ก"
 
ราโทก้าดูคล้ายกับสำลักขณะที่พยายามจะพูดอะไรบางอย่าง ร่างของเขาถูกแช่แข็งโดยสัมบูรณ์ขณะที่ดวงตายังคงชำเลืองมองระหว่างฉันและท่านฟาริส เขากลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตัวสั่นเทาไปทั้งหมด แต่ในที่สุดก็ยืดตัวขึ้นมาได้
 
"— ในฐานะที่เกิดและเติบโตในคาลเดีย ข้าเชื่อว่าข้าเองก็คงมีส่วนร่วมด้วย"
 
ท่านฟาริสท่าทางประหลาดใจและเบนสายตาของนางจากราโทก้ากลับมายังฉันอีกครั้ง รอยยิ้มของนางหายไป ฉันกล่าวต่อไปด้วยความรู้สึกที่โล่งอกเล็กน้อย
 
"ดูเหมือนว่าท่านฟาริสจะรู้เรื่องบางอย่างที่เป็นปัญหาเกี่ยวกับคณะซิสเตอร์ในคาลเดียที่ได้เผยแผ่ทัศนคติอันตรายภายใต้หน้ากากของการเผยแผ่ศาสนาอยู่แล้ว แล้วจะมีข้อมูลอันใดที่เด็กน้อยซึ่งอายุไล่เลี่ยกับข้าจะสามารถเพิ่มเติมให้ท่านได้กันเล่า ?"
 
".....หืม ดูเหมือนว่าเจ้าจะค่อนข้างไว้ใจในข้ารับใช้มากทีเดียวนะ ไวส์เคาน์เตสคาลเดีย"
 
"แน่นอนค่ะ เด็กคนนี้เป็นพลเมืองในดินแดนของข้า ข้าจะเป็นลอร์ดที่เหมาะสมได้เช่นไร หากข้าปราศจากความเชื่อใจในพลเมืองของข้า"
 
ท่านฟาริสกระพริบตาถี่ จากนั้นก็ยิ้มกริ่ม "เช่นนั้นหรือ" นางพยักหน้าและไหล่ของนางก็สั่นด้วยเสียงหัวเราะที่ช่วยให้ความกดดันที่นางครอบงำกระจัดกระจายออกไป
 
"สิ่งที่เจ้ากล่าวนั้นถูกต้องแล้ว อย่างไรก็ดี ข้าขอให้คำแนะนำจากใจจริงแก่เจ้า ว่าไม่ควรให้บุคคลผู้นี้อยู่ข้างกาย"
 
.....คำแนะนำจากใจจริงงั้นเหรอ ? ไม่ว่าจะด้วยสิ่งที่บอกกับฉันหรือวิธีการที่พูดกับฉัน ต่างก็ทำให้รู้สึกทั้งไม่สบายใจและกังขา กระทั่งว่าฉันขมวดคิ้วลง สีหน้าของท่านฟาริสก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย
 
"เธอจะกลายเป็นจุดอ่อนของเจ้า หากเจ้าไม่อาจละคนผู้นี้ได้ เจ้าพึงเฝ้าจับตาไว้เป็นพิเศษ​"
 
เสียงของนางราวกับท่วงทำนอง กระเพาะของฉันบีบคั้นหนักขึ้นและหนักขึ้นทุกที
 
".....ข้าจะจดจำคำพูดของท่านไว้"
 
ฉันเค้นคำพูดออกมา นึกคำตอบโต้อื่นใดไม่ออกอีกแล้ว เหตุใดนักบวชผู้นี้ถึงช่ำชองในการสั่นประสาทฉันนักนะ ?
 
"อย่าทำหน้าตาน่ากลัวเช่นนั้นเลย ตอนนี้เจ้าจำเป็นต้องระมัดระวังตัวและรอบคอบให้มากยิ่งกว่าเดิมนะ"
 
"นั่นหมายความว่าอย่างไร ?"
 
"คณะซิสเตอร์ที่เคยอยู่ในหมู่บ้านซีริลมาก่อน ดูเหมือนว่าปัจจุบันจะมีการติดต่อกับนอร์ดสเทิร์มเป็นเนืองนิตย์"

 

 
End of Act 2, Part 1



NEKOPOST.NET