[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 78 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.78 - 08 การค้นหา


แสงคบเพลิงส่องสว่างในคืนเดือนมืด ปีนี้ก็เช่นกัน จากเนินเขาเล็ก ๆ ฉันมองเห็นแสงจากตัวรินก้าเคลื่อนไหวไปมา
 
เธโอรวบรวมนักรบทั้งหมดและเริ่มออกค้นหากลุ่มโจรสักครึ่งชั่วโมงมาแล้ว ฉันยืมกระโจมและให้ราโทก้าค้างแรมในนั้นก่อน ฉันเองก็ง่วงเช่นกัน แต่เพราะว่าฉันยังคงรอรับรายงานจึงยังคงยืนอยู่ข้างนอก
 
ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยินเสียงพัดกระพือดังเหนือศีรษะ แหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า ดูเหมือนว่าราชีออคจะตรวจจับฉันที่เพิ่งกลับมาได้ เป็นปีกของมันนั่นเองที่สร้างเสียงนั้น หมาป่ามังกรตัวโตพอ ๆ กับม้าศึกในตอนนี้บินเหินอยู่ข้างหน้าฉัน มันยังห่างไกลจากการโตเต็มไว แต่ก็มีร่างกายที่ใหญ่โตอยู่ดี
 
ราชีออคร่อนร่างสง่างามของมันลงเบื้องหน้าฉันอย่างเชื่องช้า ทักทายฉันด้วยเสียงคำรามเบา ๆ อย่างต้องการออดอ้อน มันคงจะไม่อยากถูกทิ้ง​ไว้เบื้องหลังที่คฤหาสน์เดิมของฉัน ขณะที่ฉันอยู่ที่นี่แล้ว
 
"ขอบใจที่มาหาข้า ราชีออค ข้าไม่ได้สัญญาว่าจะกลับมาในช่วงนี้นี่นะ"
 
หูของมันลู่ลงอย่างที่สุนัขเป็น ขณะที่ฉันลูบมันอย่างระมัดระวังไม่ให้​โดนเกล็ดของมันบาด มันปิดตาลงและดูท่าทางมีความสุข
 
"ดูเหมือนว่าพวกกลุ่มโจรจากราชรัฐเดนเซลจะบุกรุกเข้ามา ......ท่าทางเพื่อนบ้านของเราจะไม่ให้เวลาพักผ่อน​เสียเลย พวกเขาน่าจะคำนึงถึง​อายุของท่านเอิร์ลเทเรเซียเสียบ้างนะ"
 
ฉันพูดเหน็บแนม​ แต่ราชีออคก็ฮึดฮัดตอบสนองคล้ายกับมนุษย์ให้กับคำพูดของฉัน
 
ฉันค่อย ๆ ใช้เวลาคิดเกี่ยวกับพวกกลุ่มโจร พวกเขาดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องสามัญในโลกนี้ และไม่กี่ปีก่อน พวกเขาก็เคยเป็นปัญหาในคาลเดียเช่นกัน ก็นะ ส่วนใหญ่พวกเขาก็สงบลงหลังจากที่พ่อของฉันตายและกลายมาเป็นทหารในกองทัพของฉัน ด้วยทัศนคติของท่านเอิร์ลเทเรเซียที่ว่าพวกเขาต่างก็เป็นเหยื่อจากการปกครองอันเผด็จการของพ่อฉัน และให้พวกเขาชดเชยกับอาชญากรรมที่ก่อด้วยการเข้าร่วมกับกองทัพ มันก็ยังมีบางส่วนที่ไม่เข้าร่วมเช่นกัน แต่สำหรับตอนนี้แล้ว มันไม่มีกลุ่มโจรใหญ่ ๆ ที่สร้างปัญหาในราชอาณาจักรอัร์คเซียเลย
 
กลุ่มโจรส่วนใหญ่ที่เลือกหนทางนี้ก็เป็นเพราะพวกเขาไม่มีหนทางอื่นในการใช้ชีวิตอีกแล้ว พวกเขาส่วนมากเป็นเพียงเกษตรกรทั่วไป​ เป็น​ความหิวโหยและความ​ขัดสนที่บีบบังคับให้พวกเขากลายเป็นโจร นั่นคือสิ่งที่คาลเดียเคยเป็นมาก่อน สถานที่ซึ่งผู้คนไร้ทรัพย์สิน, อาหาร หรือกระทั่งเสื้อผ้า ในช่วงเวลานั้นที่พ่อได้ช่วงชิงทุกสิ่งไปจากพลเมืองของเขาเอง มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่กลุ่มโจรจะปรากฏขึ้น
 
คราวนี้ กลุ่มโจรที่สร้างปัญหาได้ข้ามพรมแดนระหว่างประเทศกล้ำกรายพวกเรา นอกจากนั้นพวกเขายังแทรกซึมเข้ามาในอัร์คเซียที่สงบสุขกว่าเดนเซลมาก ในตอนแรกฉันคิดว่ากลุ่มโจรที่บุกรุกเข้ามาอาจมีวัตถุประสงค์ทางกลยุทธอะไรบางอย่าง ทว่ามันดูเหมือนว่าพวกเขามาด้วยตัวของพวกเขาเอง
 
หรือหากพวกเขามีวัตถุประสงค์บางอย่างในใจ ฉันก็ไม่อาจรู้ มันคงจะดี ถ้าหากว่าฉันสามารถใช้วิธีการบางอย่างควบคุมตัวพวกเขาได้
 
— อย่างเช่นพวกอุปกรณ์ที่อยู่ลึกที่สุดในคุกใต้ดินของคฤหาสน์ของฉัน ฉันว่ามันน่าจะเป็นโอกาสดีที่จะใช้การพวกมันนะ
 
ฉันยังคงคิดต่อไปโดยไม่ได้ใส่ใจแสงคบเพลิงที่วูบไหวอยู่เบื้องหน้า กลุ่มโจรที่รุกรานมาจากประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่มีความสัมพันธ์อันดีด้วย พวกเขาทะลุผ่านยุกก์เฟน่าโดยไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เลย ฉันขอความร่วมมือจากกีนาส แต่ก็ถูกปฏิเสธ ถ้าเพียงแค่ฉันสามารถจับตัวพวกเขาได้ ข้อมูลใด ๆ ก็ตามที่รั่วไหลจากพวกเขา มันก็จะเป็นเช่นเดียวกับที่ฉันจะจัดการกับพวกเขาอย่างไรภายใต้ดุลยพินิจของท่านเอิร์ลเทเรเซียและตัวฉันเอง
 
ความหมายก็คือ การดึงข้อมูลจากพวกเขาออกมานั่นก็เป็นงานของผู้จับกุมเช่นกัน เป็นครั้งที่สองที่ฉันคิดถึงอุปกรณ์ที่เก็บมันไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของคุกใต้ดิน ของที่ระลึกจากงานอดิเรกอันบิดเบี้ยวของพ่อ แต่น่าเสียดายที่ตลอดมามันไม่มีโอกาสให้ฉันได้นำออกมาเลยสักครั้ง ฉันไม่สามารถขายมันได้ และได้แต่เก็บไว้โดยคิดว่าบางทีอาจจะเอาไปหลอมโลหะและทำเป็นอาวุธยุทโธปกรณ์แทน
 
ความทรงจำที่ว่ามันใช้การอย่างไรยังคงฝังลึกและแจ่มแจ้ง​ในความคิด การบังคับให้ฉันเฝ้ามอง ขณะที่ฉันเพิ่งตระหนักถึงความทรงจำในอดีตชาติได้และอายุเพียงหนึ่งขวบที่ไม่มีความสามารถในการควบคุมร่างกายตัวเองได้อย่างเต็มที่
 
​ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการเล่นสนุกกับชีวิตและจิตใจของมนุษย​์ แม้ว่ามันจะน่ารังเกียจแค่ไหน แต่ฉันก็ได้เกิดมาในตระกูลคาลเดียอยู่ดีนี่นะ
 
หูของราชีออคตั้งขึ้นขณะฉันลูบมัน มันเบนสายตาไปจากยอดเนิน​ที่ฉันอยู่ จากนั้นไม่นาน ฉันก็มองเห็นผู้คนควบม้าขึ้นเนินมา ผู้ที่นำพวกเขาคือกุนเธอร์
 
"นายท่าน !"
 
กุนเธอร์และผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาลงจากหลังม้าพร้อมเข้าใกล้ฉันและคุกเข่า เขาแอบหัวเราะเบา ๆ ที่เห็นราชีออคอยู่ข้างกายฉัน แต่สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจังทันทีเขากล่าว "รายงานครับ"
 
"กุนเธอร์ เจ้าได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง ?"
 
"ดูเหมือนว่ากลุ่มนักรบชิรูที่ค้นหาตามแนวพรมแดนได้พบหลักฐานจากการสะกดตั้งแต่พรมแดนของกีนาสจนถึงข้ามฝั่งเข้ามา สถานที่ที่อยู่ใกล้กับทางเข้าของพวกมันคือหมู่บ้านชารอนและหมู่บ้านเนซู และมีรายงานจากหมู่บ้านเนซูว่ามีสตรีสองคนที่อยู่อาศัยด้วยกันหายตัวไปวันนี้"
 
อย่างที่คาดการณ์ไว้ กลุ่มโจรได้บุกรุกเข้ามาแล้ว โดยใช้เขตแดนของกีนาสเป็นการหลบหลีก ถ้าพวกเขาข้ามเขตแดนไป กองกำลังของฉันก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้ไล่ตามพวกเขา ช่างเหิมเกริมนัก พวกเขากำลังใช้ความขัดแย้งทางการเมืองภายในของเราเพื่อประโยชน์ของตัวเองเสียได้
 
"ค้นหาพวกมัน ใช้ผู้ที่มีทักษะในการแกะรอย​ที่ดีที่สุดของเราติดตาม​ไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ นำราชีออคไปกับเจ้าด้วย คลอเดียและข้าจะไปที่หมู่บ้านเนซู สิ่งสำคัญอันดับแรกของเราคือความ​ปลอดภัยของหญิงที่หายตัวไปทั้งสอง"
 
"รับทราบ ข้าจะทิ้งทหารไว้ที่นี่เพื่อคุ้มกันท่าน 3 นาย"
 
โดยไม่รีรออะไรทั้งนั้น กุนเธอร์กระโดดขึ้นม้าของเขาและควบจากไป เพราะว่าฉันถ่ายทอดคำสั่งไปเสร็จสิ้นแล้ว ฉันจึงไม่ได้ใส่ใจนัก เสียงเกือกม้าของเขาค่อยเลือนหาย หลังจากที่ฉันลูบหัวของมันเล็กน้อย ราชีออคก็โผขึ้นไปในรัตติกาลอย่างเงียบงัน
 
ฉันสั่งการทหารที่เหลือสามนายกับคลอเดียติดตามฉัน และขึ้นคร่อมหลังม้า ตัดสินใจทิ้งให้ราโทก้าอยู่ที่นี่ ฉันยังออกคำสั่งให้นักรบชิรูรออยู่ที่จุดนี้ลดขอบเขตการค้นหาให้แคบลงไปจากทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอาณาเขต จากนั้นฉันก็ควบไปทางเส้นทางมุ่งสู่หมู่บ้านเนซู
 
การเป็นชนเผ่าเร่ร่อน นักรบชิรูจึงมีทักษะในการแกะรอยขั้นสูง เมื่อพวกเขาออกล่า ว่ากันว่าไม่มีเหยื่อตัวใดที่สามารถรอดพ้นเงื้อมมือของพวกเขาได้ ในตอนนี้ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับโชค ไม่ว่า​กลุ่มโจรจะยังคงอยู่ในคาลเดียหรือว่าข้ามกลับไปยังกีนาสแล้ว ฉันได้แต่ปล่อยให้เป็นโชคชะตาของพลเมืองทั้งสองที่หายตัวไป ขึ้นอยู่กับโชคชะตาเท่านั้น



NEKOPOST.NET