[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 73 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.73 - 03 ตุ๊กตากับข้อความลับ


"......นี่คือ ?"
 
คำพูดนั้นหลุดออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ขณะที่ฉันได้เพียงจ้องมองท่านเอิร์ลเทเรเซียด้วยความงุนงง
 
"ช่วยไม่ได้ล่ะนะ เจ้าเอาไปเล่นกับท่านเอลิสเถอะ"
 
น้ำเสียงสงบของท่านเอิร์ลเทเรเซียทำลายความรู้สึกต้องการหลีกเลี่ยงจนฉันต้องก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือของตัวเองอีกครั้ง
 
มันคือตุ๊กตาเด็กผู้หญิงที่ประณีตและสวยงาม รอยยิ้มที่ยากจะพรรณนาชวนให้รู้สึกขนลุก ขณะที่ฉันกำลังชื่นชมความอะร้าอร่ามวิบวับของชุดตุ๊กตา ฉันก็สงสัยว่ามันราคาเท่าไหร่กันนะ เพียงแค่จำนวนจีบกระโปรงนี่มันก็มากพอจะทำให้ฉันตาพร่าแล้ว.....
 
ตุ๊กตาที่อยู่ในมือของฉันนี้เป็นของขวัญจากท่านบารอนเชอร์สต็อค บิดา​ของเอลิส เด็กหญิงที่ในตอนนี้พำนักที่คฤหาสน์ของฉัน ท่านบารอนได้มอบตุ๊กตาที่มีการออกแบบที่แตกต่างกันสองตัวเข้าคู่กันนี้เป็นของขวัญเจ้าปัญหาให้กับฉัน นี่ล่ะคือความหมายของประโยคที่ท่านเอิร์ลเทเรเซียได้บอกให้ "เอาไปเล่นกับท่านเอลิส" ก่อนหน้านี้
 
แม้ว่าเอลิสจะมาเพื่อพักรักษาตัวจากอาการป่วยของเธอที่คาลเดีย ในนามของแขกและเพื่อนเล่นของฉัน แต่จนกระทั่งบัดนี้พวกเราก็ยังไม่ได้เล่นหรือพบปะกันเลยด้วยซ้ำ ในตอนที่เอลิสมีไข้เล็กน้อย มันก็เป็นเวลาที่ฉันเองก็ยุ่งวุ่นวายมากเสียจนไม่มีเวลาจะปลีกตัวไปเยี่ยมเธอ
 
อย่างไรก็ตาม ท่านบารอนเชอร์สต็อคไม่ได้รับรู้เรื่องนี้ ท่านบารอนเป็นหนึ่งในหมู่ขุนนางที่ไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง ดังนั้นเขาจึงมีส่วนร่วมในสังคมชั้นสูงน้อยมาก และเขาก็ไม่รู้หรอกว่าฉันยุ่งมากแค่ไหน หรือฉันไม่ได้สนใจในตุ๊กตาเลยสักกระผีก
 
การมอบของขวัญให้กับกุลธิดาอายุสิบปีของเขา เอลิส นี่มันก็เป็นของขวัญแบบทั่วไปล่ะนะ บางทีในสายตาของผู้คนส่วนใหญ่แล้วฉันคงจะเป็นตัวประหลาดที่ไม่เล่นอะไรแบบเด็ก ๆ เลยล่ะมั้ง
 
ขณะที่คิดเกี่ยวกับตุ๊กตานี้ ท่านเอิร์ลเทเรเซียออกไปจากห้องทำงานแล้ว พออยู่เพียงลำพัง ฉันก็มองตุ๊กตาที่เป็นประกายระยิบระยับอีกครั้ง
 
แล้วเอาไงดีล่ะ นี่ฉันต้องเอาไปเล่นด้วยจริง ๆ น่ะเรอะ
 
ฉันกุมหัวตัวเองและคิดว่าควรจะทำยังไงดี
 
......สั้น ๆ เลยก็คือ เอลิสจะต้องได้เล่นเจ้านี่ ฉันคิดว่าจะดีกว่ามั้ยนะ ถ้าฉันหาเพื่อนเล่นคนอื่นให้เธอแทนน่ะ ฉันว่าฉันไม่จำเป็นจะต้องเป็นคนที่ไปเล่นด้วยกับเธอด้วยตัวเองหรอกนะ
 
ในขณะที่คิดว่าจะมอบหมายหน้าที่นี้ให้กับราโทก้า ฉันก็เริ่มหยิบจับกระโปรงของตุ๊กตาดูเล่น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเครื่องแต่งกายของตุ๊กตานี้มันฟู่ฟ่าและซับซ้อนสุด ๆ การเย็บก็ทำได้เป็นอย่างยอดเยี่ยมชนิดที่ฉันแทบจะไม่สามารถมองเห็นรอยตะเข็บที่เชื่อมผ้าไว้ด้วยกันได้เลย ที่ส่วนบนของชุดกระโปรงเป็นดอกกุหลาบทองคำที่ถูกเย็บอย่างเรียบร้อยสะท้อนแสงอาทิตย์เปล่งประกายงดงาม
 
"......อืมม"
 
เมื่อฉันได้สังเกตดูดี ๆ แล้ว ฉันก็พบว่าการตัดเย็บมันมีแพทเทิร์นแปลก ๆ มันมีเพียงแค่ส่วนหนึ่งที่มีการเย็บซ้ำแบบที่แตกต่างไปจากส่วนอื่น ๆ
 
ฉันพลิกกระโปรงขึ้นและตรวจสอบด้านใน และกระทั่งการเย็บด้านในก็เป็นแบบเดียวกันอย่างที่คาดไว้ ในขณะที่ฉันเอียงหัวตัวเองและประหลาดใจกับลักษณะฝีเข็มนี้ ฉันก็ตระหนักได้ว่ามันดูคล้ายจะเป็นตัวอักขระ
 
แม้ว่าจะยากด้วยขนาดตัวที่เล็กจิ๋วและไม่มีการเว้นวรรค แต่เมื่อฉันพยายามอ่าน มันก็ดูเหมือนว่าจะเป็นข้อความจริง ๆ
 
 
 
 
 
"แบบนี้นี่เอง ข้อความ​ลับซินะ"
 
ท่านเอิร์ลเทเรเซียพึมพำ ขณะมองลงบนข้อความอักขระตัวติดกันที่ฉันจดไว้บนเศษกระดาษ
 
"ดูเหมือนว่าดอกกุหลาบนี่จะเป็นสัญลักษณ์ของข้อความที่ซ่อนไว้ เพราะว่าท่านเอลิสไม่ค่อยได้ออกจากห้องของเธอนัก ในขณะที่เธอยังพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ มันดูเหมือนว่าท่านไวส์เคานท์สตาเดลจะได้คิดรหัสและซ่อนข้อความไว้ให้เป็นเกมปริศนาสำหรับเธอ"
 
ลุงของเอลิส ท่านไวส์เคานท์สตาเดลเอ็นดูเธออย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อเธอเคยสุขภาพย่ำแย่ชนิดที่ไม่สามารถกระทั่งลุกขึ้นมาจากเตียงได้เลยในบางวัน ฉันได้รับฟังมาจากเอลิสเองเลยว่าก่อนหน้านี้เขามักพยายามคิดเรื่องสนุกต่าง ๆ เช่นนี้ให้กับเธอ เพื่อให้หลีกหนีจากความเบื่อหน่ายในการนอนอยู่กับเตียง โดยไม่จำเป็นต้องให้เธอออกนอกห้อง
 
เพราะว่าท่านไวส์เคานท์สตาเดลไม่มีบุตรเป็นของตัวเอง บางทีเขาคงจะเติมเต็มความรักทั้งหมดให้กับหลานสาวของเขา นอกจากนั้นก็คงเป็นเพราะร่างกายที่อ่อนแอของเอลิส ที่ทำให้เขากลายเป็นพวกปกป้องมากเกินไปสักหน่อย การที่เอลิสได้เติบโตมาอย่างอ่อนต่อโลกในสภาพแวดล้อมแบบนั้น ฉันก็นึกชื่นชมแปลก ๆ
 
"แล้วเจ้าเข้าใจที่เขียนไว้มั้ย ?"
 
"ค่ะ ถ้ารู้จักเว้นวรรคตอนแล้ว มันก็ไม่ได้ยากนัก มันเป็นคำเตือนเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของขุนนางทางตอนเหนือค่ะ"
 
เมื่อได้ยินเกี่ยวกับขุนนางทางตอนเหนือ ท่านเอิร์ลเทเรเซียก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างระคายเคือง
 
"เขาว่ากลุ่มฝ่ายซ้ายตอนเหนือได้ที่ไปชุมนุมกันที่อาณาเขตนอร์ดสเทิร์มเมื่อเร็ว ๆ นี้"
 
"บ้าบอนัก พวกเขาต้องการ​ให้พวกเราคืนเงินที่สูญไปแล้ว​เนี่ยนะ......"
 
ท่านเอิร์ลถอนหายใจยาวท่าทางเหนื่อยอ่อน
 
เมื่อฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ดีแล้ว ก็ต้องขอบคุณท่านไวส์เคานท์สตาเดลสำหรับข่าวสาร แม้ว่าฉันจะไม่ยินดี​กับข่าวร้ายที่รังแต่จะสร้างรังควาน​เพิ่มขึ้นนี้นักก็ตาม ในตอนนี้ในคาลเดียเองก็มีปัญหาการขาดแคลนแรงงานมากพออยู่แล้ว
 
ฉันระลึกถึงแววตามาดร้ายของกลุ่มขุนนางทางตอนเหนือในครั้งล่าสุดที่ฉันพบพวกเขาที่สภาขุนนางและบรรยากาศขุ่นมัวที่มาจากพวกเขา ในขณะที่ยังไม่สามารถยืนยันข้อเท็จจริงของข้อความ​ลับนี้ได้ แต่ฉันก็มั่นใจไปแล้วว่าข้อมูลส่วนนี้เชื่อถือได้จริง ๆ



NEKOPOST.NET