[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 70 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.70 - 00 สองตัวเลือก​


Act 2

"Assemblage"

 
ฉันเชื่อว่าเกม, นิยาย, การ์ตูน, อนิเม, รายการทีวี, ภาพยนตร์ และสิ่งอื่น ๆ อีกมากมายที่รังสรรค์มาเพื่อความบันเทิงนั้นคือพื้นฐานที่เราจะสามารถซึมซาบและปลดปล่อยอารมณ์บางอย่างออกมา
 
เช่นในชาติก่อนของฉัน ด้วยคำแนะนำของน้องสาว ฉันจึงได้ลองเล่นเกมจีบหนุ่ม
 
การช่วยเหลือผู้คนจากมุมมองของตัวเอก เสริมพัฒนาตัวละครด้วยการเพิ่มเลเวลและค่าสถานะ สนุกกับเรื่องราวระหว่างตัวละครต่าง ๆ
 
เรื่องราวความรักอันแสนโรแมนติกกับบรรดาหนุ่มหล่อคุณภาพชั้นเลิศ หรือกระทั่งการต่อกรกับศัตรู​วายร้าย
 
ด้วยสิ่งนี้คุณจะได้รับความรู้สึกเหนือกว่าและความพึงปรารถนา
 
ในโลกที่เซ็ตติ้งด้วยธีมแฟนตาซียุคกลางสไตล์ยุโรป ตัวเอกได้พบเจอบรรดาตัวละครชายจีบได้ซึ่งต่างเป็นชายในอุดมคติ สร้างภาพฝันอันละมุนละไมแก่หญิงสาว ถึงแม้ว่ามันจะแหกกฏเกณฑ์ของโลกความเป็นจริงไปโดยปริยาย แต่ก็นั่นแหละ​ สิ่งเพื่อความบันเทิงโดยเฉพาะนี้ มันไม่จำเป็นจะต้องคิดจริงจังไปทั้งหมดอยู่แล้วนี่
 
เกมจีบหนุ่มที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและความนุ่มลึกของเรื่องราว นี่อาจเป็นสิ่งหนึ่งที่ปลุกเร้าอารมณ์ของความสงสารหรือหวาดกลัวจากการได้ซึมซาบมันขึ้นมา
 
ถึงกระนั้นทั้งหมดที่ฉันรู้ นั่นไม่ใช่กรณีของฉัน
 
ตัวเอกคือผู้ที่มาจากประเทศเพื่อนบ้าน และมายังโรงเรียนขุนนางเพื่อหาว่าที่คู่ครองในหมู่นักเรียนด้วยกัน และเธอก็ได้มีความสัมพันธ์ความรักกับพวกเขา เรื่องมันก็แค่นั้น
 
มันไม่มีอะไรเลยที่พรรณนาถึงความทารุณและความหยาบช้าของมนุษย์ มันไม่มีอะไรเลย นอกไปจากการซึมซับสิ่งอันน่าหลงใหลที่เพ้อ​ฝัน​
 
ฉันมองไปรอบ ๆ ในโลกที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ซากศพที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้กองพะเนินปานสิ่งปฏิกูล
 
กองทัพทางทหารระหว่างประเทศได้สู้รบกันที่นี่ มนุษยชาติที่ก่อร่างความตายและหายนะ
 
ทำไมพวกเขาต้องสู้กันด้วย ? ทำไมหลายชีวิตต้องสละชีพตัวเองและไม่ได้มาซึ่งสิ่งใดเลย ? 
 
ที่นี่ ไม่มีอะไรอย่างไวน์สำหรับการเฉลิมฉลองให้เห็น
 
นี่คืออีกด้านหนึ่งของโลกในเกมที่ซึ่งตัวเอก ผู้เป็นบุตรีของอาร์ชดยุคจากประเทศเพื่อนบ้านได้เข้าศึกษาในโรงเรียนขุนนางและมีชีวิตอันสุขสันต์เริงรมย์
 
ทัศนียภาพพรรค์นี้ไม่มีในเกม ภาพอันเขอะไปด้วยสระโลหิตทั่วทุกหนทุกแห่ง
 
ที่นี่ ไม่มีอะไรอย่างการซึมซาบความประทับใจ มีเพียงมนุษย์ที่เข่นฆ่ากันเองและชีวิตที่ดับสูญ
 
ที่นี่​ ไม่มีเรื่องราวอันลึกซึ้ง มีเพียงการสู้รบด้วยพละกำลังของตน
 
เหล่าผู้ไร้ซึ่งศีลธรรม มันเป็นสถานที่ทุกคนต่างโรมรันอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกและความปรารถนาของพวกเขา
 
ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ดี ว่าโลกใบนี้มันไม่มีอะไรที่คล้ายกับในเกมเลยสักนิด มันมีเพียงแค่สถานที่ที่เหมือนกัน ในขณะที่สงครามกำลังปะทุขึ้น แต่ฉันก็ยังคงมีความคิดไร้สาระในความคิด
 
ฉันกลัว
 
โลกใบนี้เป็นความจริงอย่างงั้นหรือ ?
ฉันกำลังฝันอยู่รึเปล่า​ ?
 
แม้ว่าความรู้สึกของฉันที่มีต่ออดีตชาติจะเริ่มจางหายไปแล้วก็ตาม
 
ฉันสงสัยว่าฉันฆ่าผู้คนไปเพื่ออะไรกัน ?
ฉันสงสัยว่าทำไมพวกเขาต้องถูกฆ่าด้วย ?
แท้จริงแล้วความตายของพวกเขานั้นไม่มีความหมายใด ๆ เลยอย่างนั้นหรือไม่ ?
 
ฉันสงสัยว่าฉันจะมีความสุขมากกว่านี้หรือเปล่า​ หากฉันไม่รื้อฟื้นความทรงจำจากอดีต​ชาติขึ้นมา ถ้าฉันไม่รู้เรื่องราวในเกมจากความทรงจำของชาติก่อน การสู้รบกันนี้ก็เป็นไปได้ที่จะไม่เกิดขึ้น ?
 
ถึงแม้ฉันจะคิดกังขาเกี่ยวกับมัน
แต่ฉันก็ไม่มีทาง​ได้รับคำตอบ ฉันรู้ดี
 
ฉันเพียงบอกกับตัวเองว่าบางทีมันคงดีกว่านี้ ถ้าหากฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
 
โลกใบนี้มันใช่โลกในเกมจากชาติก่อนของฉันจริง ๆ หรือ ?
 
หรือมันคือโลกแห่งความเป็นจริงด้วยเลือดเนื้อลมหายใจของผู้คนที่มีตัวตนจริง ๆ กันแน่ ?
 
ฉันไม่อาจจะตัดสินได้ว่าที่นี่คือความเป็นจริงหรือเท็จ แม้ว่าแท้จริงแล้วมันไม่มีทางเลยที่ฉันจะไม่สามารถแยกแยะได้
 
ดังนั้นจากสองตัวเลือก ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกไปจากการยอมรับมันเพียงเท่านั้น



NEKOPOST.NET