[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 46 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.46 - 46 การพิทักษ์ป้อมปราการยุกก์เฟน่า • บทที่ 4


"ข้าไม่สามารถอ่านเจตนาของข้าศึกได้ แต่ข้าคิดว่ากองทัพเดนเซลจะต้องรู้อยู่แล้วว่าพวกเราจะออกจากป้อมปราการยุกก์เฟน่า....... และไอ้การที่พวกเขาแยกตัวออกไปจากค่ายของตัวเอง ทั้งยังทิ้งหุ่นไล่กาไว้นี่มัน......."
 
"ข้ามั่นใจว่ามันคือหลุมพราง"
 
ความจริงก็คือฉันไม่สามารถคิดอะไรอย่างอื่นนอกเหนือไปจากกับดักได้เลย พวกเราพูดคุยกันขณะที่ไปบนที่ราบเกรตเพลนส์เพื่อมองดูค่ายของพวกเขา และเอิร์กนาดก็เห็นด้วยกับฉันว่ามันจะต้องเป็นอุบายบางอย่าง
 
".....ข้าจะสั่งการพวกอัศวินไปตรวจสอบค่ายของพวกเขา ส่วนคนอื่น ๆ ให้หยุดรอรับคำสั่งเสียก่อน"
 
"นั่นมันจะไม่อันตรายไปหน่อยหรือ ที่จะหยุดรอ ในขณะที่พวกเราไม่รู้เจตนาของศัตรูเลยน่ะ ?"
 
"มันก็เป็นอย่างนั้น แต่ว่าตอนนี้พวกเราอยู่ในที่ราบที่สามารถมองเห็นได้อย่างกว้างขวางรอบ ๆ ตัวเรา มันจะยังคงปลอดภัยมากกว่าการทะลวงกองทัพของพวกเขา เมื่อท่านกลับไปยังกระบวนทัพปีกซ้าย ขอให้ลงมือตามแผนเดิมที่ว่ากองกำลังของท่านจะรับหน้าที่คุ้มกันให้ชนเผ่าชิรูจากการจู่โจมที่ไล่ล่าพวกเขามา ข้าขอให้ท่านถ่ายทอดคำสั่งนี้ให้กับผู้บังคับหมู่แฟรงค์ด้วยได้หรือไม่ ?"
 
เมื่อฉันได้ยินเขาพูดถึงหมู่แฟรงค์ ความรู้สึกขมปร่าที่มีต่อรองผู้บังคับของหมู่ก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง ฉันนึกถึงการพบกันกับเขาก่อนหน้านี้ มันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดคุยกับคนที่เขาไม่ฟังคุณหรอกนะ
 
.......เขาเมินเฉยต่อคำสั่งของฉันในสถานการณ์แบบนี้ มันเป็นความผิดร้ายแรงที่จะต้องได้รับการจัดการเมื่อเรื่องเหล่านี้จบลง อย่างน้อยที่สุดเขาก็ได้กระทำตัว​ดูหมิ่น​ต่อขุนนาง ฉันสงสัยว่ารองผู้บังคับหมู่เคราขาวผู้นั้นจะยังคงรักษาตำแหน่งของตัวเองที่ป้อมหลังจากนี้ได้หรือไม่นะ
 
"เข้าใจแล้ว"
 
ฉันกลืนความรู้สึกของตัวเองลงไปและพยักหน้า จากนั้นฉันก็รู้สึกตัวลอยขึ้นอีกครั้ง ขณะที่เอิร์กนาดยกตัวฉันขึ้น
 
"เด็กดี รักษาตัวด้วย"
 
เขากระซิบกับฉันอย่างใจดี ขณะที่ส่งฉันกลับลงบนม้าของตัวเอง และจากนั้นฉันก็ได้กลับมานั่งที่ข้างหน้าของเปาโลอีกครั้ง
 
ฉันรีบหยิบบังเหียนขึ้น ขณะที่ม้าของฉันส่งเสียงร้องและชูเท้าหน้า ในตอนที่ฉันควบคุมมันและบังคับม้าให้เริ่มหันกลับ ฉันเหลือบมองกลับไปทางเอิร์กนาด
 
เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว
 
 
 
 
 
ฉันตรงไปยังกองหน้าของหมู่แฟรงค์ เพราะว่าทัพส่วนกลางได้หยุดเคลื่อนที่ มันก็ดูเหมือนว่าส่วนอื่น ๆ ของกองทัพก็สับสนว่าควรจะทำอะไร
 
"ผู้บังคับหมู่แฟรงค์อยู่ที่นี่หรือไม่ ?"
 
เพราะรองผู้บังคับหมู่ของพวกเขาได้มาที่กองทัพของฉันก่อนหน้านี้ ดังนั้นฉันจึงคาดเดาว่าหัวหน้าของพวกเขาก็ควรจะนำทัพอยู่ที่กองหน้า แต่ทว่าเป็นอีกครั้งที่รองผู้บังคับหมู่เคราขาวคนนั้นเข้ามาทักทายฉัน เขายิ้มและถาม "มีอะไรงั้นหรือ ?"
 
"คำสั่งการจากท่านเอิร์กนาด ให้หยุดเดินขบวนทัพของท่าน เวลานี้กองทัพทั้งหมดจะต้องหยุดรอคำสั่งการอีกครั้ง ยังไงก็ตาม ผู้บังคับหมู่อยู่ที่ไหนกัน ?"
 
"ถ้าท่านถามถึงหัวหน้า เขาเพิ่งจะไปที่กองทัพคาลเดียเอง"
 
"เอ๋อ ?"
 
เพราะว่าฉันได้ยินอะไรที่ไม่ได้คาดคิด มันจึงช่วยไม่ได้ที่ฉันจะตอบสนองอะไรที่น่าขายหน้าออกไป มันหมายความว่ายังไงที่ผู้บังคับหมู่ของหมู่แฟรงค์ไปที่กองทัพของฉัน ?
 
ฉันมองเห็นเจตนาร้ายที่ซ่อนเร้นในรอยยิ้มของรองผู้บังคับหมู่
 
"เมื่อตะกี้ หัวหน้าของเราได้เห็นว่าท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดียออกไปที่ไหนสักแห่ง เพราะว่าพวกเราไม่สามารถปล่อยให้กองทัพปราศจากผู้บังคับบัญชาได้ ดังนั้นหัวหน้าข้าจึงออกไปทำหน้าที่บัญชาการแทนท่าน ถึงอย่างไรมันก็เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่ากองทัพของคาลเดียเป็นพวกทหารชั้นเลวที่ไร้ระเบียบและไม่มีกระทั่งตำแหน่งทางการทหาร"
 
"........"
 
เพราะว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเพียงเด็ก เขาจึงยิ้มเยาะกับสิ่งที่กล่าวด้วยความมุ่งร้ายอย่างชัดเจนโดยไม่ได้พยายามปกปิดสักนิด การเผชิญหน้ากับความต่ำช้าของเขา ทำให้ฉันรู้สึกแต่เพียงว่าฉันไม่ต้องการที่จะเสวนาร่วมกับเขามากไปกว่านี้อีกแล้ว
 
"ข้าคิดว่ากองกำลังของพวกเราก็ยังเหนือชั้นยิ่งกว่าการที่ต้องอยู่ภายใต้การนำของผู้นำที่ไร้ความสามารถ ที่กระทั่งประเมินสถานการณ์บนสนามรบก็ยังทำไม่ได้สักนิดเดียวนะครับ"
 
เปาโลที่นั่งอยู่ข้างหลังฉันพูดโพล่งความเห็นของตัวเองขึ้นมา มันเป็นอะไรที่กะทันหันมากและเขาก็พูดอย่างหนักแน่น
 
รอยยิ้มอันน่าชังของรองผู้บังคับหมู่เคราขาวจางหายไป
 
"อะไรนะ.......?"
 
"ประเมินค่าของคนอื่นต่ำเพียงเพราะว่าเขาเป็นเด็ก นี่มันไม่ฉลาดเอาซะเลย ทั้งยังทำตัวแย่ ๆ อย่างการพูดจาดูหมิ่นขุนนางซึ่งหน้าอีก ข้าว่าก็ดีแล้วล่ะครับ​ที่ในกองกำลังคาลเดียไม่มีคนเช่นท่านน่ะ"
 
สิ่งที่ฉันต้องการจะพูดกับรองผู้บังคับหมู่ เปาโลได้กล่าวออกไปแทนฉันอย่างไร้กังวลถึงผลลัพธ์ใด ๆ ช่วยให้กำลังใจฉันอย่างมาก บางทีมันคงจะเป็นเพราะว่าเขาเครียดสะสมจากสถานการณ์ที่เป็นไปได้ว่าจะมีการปะทะกันเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก และนั่นก็ทำให้เขาลืมตำแหน่งของตัวเองไป
 
ฉันไม่ข้องเกี่ยวกับรองผู้บังคับหมู่ที่หน้าแดงจัดอีกแล้ว และฉันก็หันม้าจากไป ขณะที่ม้าของฉันเริ่มวิ่งอย่างเร็ว มันก็เพิ่มระยะห่างระหว่างฉันและรองผู้บังคับหมู่ได้ในเวลาสั้น ๆ
 
รองผู้บังคับหมู่ที่ชะงักงันไป ได้ชูแขนของตัวเองขึ้นอย่างเชื่องช้าพร้อมกับของบางอย่างในมือที่ฉันไม่อาจจะมองเห็น ก็นะ ฉันเองก็รู้สึกรำคาญเกินกว่าจะไปพิจารณาถึงความหมายท่าทีอะไรของเขาแล้วล่ะ
 
แล้วก็ ฉันสงสัยว่ากองทัพของฉันกำลังทำอะไรกันอยู่ จากปากคำของรองผู้บังคับหมู่ ตอนนี้หัวหน้าของเขาก็ควรจะอยู่ที่กองทัพของฉัน เขาจะเป็นคนประเภทไหนกันนะ ฉันสงสัย ดังนั้นฉันจึงต้องไปให้เห็นด้วยตัวเอง
 
"ข้าขออภัยจริง ๆ ครับ ที่ไปขัดจังหวะการสนทนาของนายท่านโดยพลการ"
 
ขณะที่พวกเราออกจากหมู่แฟรงค์ เปาโลที่นั่งข้างหลังฉันก็กล่าวขอโทษกับความหยาบคายของเขา แต่เพราะว่าฉันพบว่าสิ่งที่เขาพูดมันบันเทิงนักล่ะ ซึ่งทำให้ความตึงเครียดของฉันจางหายไปทั้งหมดแล้ว
 
"ไม่เป็นไร ข้าเองก็รู้สึกว่าหูของข้าแทบดับจากการฟังคำพูดโสมมของเขาแล้ว"
 
ขณะที่พวกเรายังคงเดินทางต่อไป เปาโลก็หัวเราะแห้ง ๆ
 
"นายท่านคิดอย่างงั้นเองซินะ อย่างที่ข้าคิดไว้เลย นายท่านเนี่ยมีวุฒิภาวะกว่าข้าเสียอีก"
 
 
 
 
 
เมื่อฉันกลับมาที่กองทัพของฉัน กองทัพของฉันก็กำลังเคลื่อนพลไปข้างหน้าแล้ว ในขณะนั้นฉันได้ยินเสียงเกรี้ยวกราดของกันเธอร์ที่ตะโกนใส่ใครบางคน
 
"อย่างที่ข้าบอก อย่าทำเห็นแก่ตัวตัดสินใจด้วยตัวของท่านเอง ! ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดียได้มอบหมายให้ข้าเป็นผู้บังคับบัญชาที่นี่ด้วยตัวเองไว้แล้ว !"
 
"เอะอะอะไร กันเธอร์ ?"
 
ขณะที่ฉันอุดหูตัวเองจากเสียงตะโกนอันทรงพลังของกันเธอร์ ฉันก็เรียกเขา
 
"......โอ๊ะ ฮ้า นายท่าน พอดีเลย ท่านช่วยเขี่ยหมอนี่ออกไปได้มั้ย ?"
 
เมื่อกันเธอร์หันไปรอบ ๆ และมองมายังฉัน ฉันมองเห็นสีหน้าไม่พอใจของเขา เพราะว่ากันเธอร์เดือดดาลได้อย่างง่ายดายอยู่แล้วและเขาก็มักจะกำหมัดของตัวเองเวลาโมโห เขาได้แสดงอาการที่ว่าเขาพยายามควบคุมตัวเองอย่างมาก มันคงจะเป็นเพราะว่าตำแหน่งของอีกฝ่ายที่เขาเจรจาด้วย
 
"อ้า ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย ท่านกลับมาแล้ว ยินดีต้อนรับกลับนะ"
 
ที่ยืนอยู่ข้างกันเธอร์ที่ทำหน้าบูดบึ้งคือ ผู้ที่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่รื่นเริงหลุดออกไปจากสถานการณ์บนสมรภูมิในตอนนี้โดยสิ้นเชิง เมื่อมองไปทางเขา ฉันเห็นชายวัยกลางคน ผู้มีใบหน้าที่ทำให้ฉันนึกถึงพวกสัตว์เลื้อยคลาน เขาคงจะเป็นผู้บังคับหมู่แฟรงค์
 
".......กันเธอร์ นี่คือคำสั่งจากท่านเอิร์กนาดให้หยุดการเดินขบวน ทุกกองทัพจะต้องหยุดและรอการสั่งการ"
 
ฉันเมินเฉยกับภาษาดอกไม้ของผู้บังคับหมู่และส่งสารสั่งการแก่กันเธอร์แทน กันเธอร์ถอนหายใจบอกว่า "ในที่สุด" ขณะที่เขาชักดาบตัวเองขึ้นและส่งเสียงบัญชาการ ลูกตาของผู้บังคับหมู่กรอกไหวไปมาขณะที่เขามองพวกเรา
 
"หยุดขบวน !"
 
ทหารทั้งหมดของฉันหยุดการเดินขบวนในทันที ถึงอย่างไรกองทัพคาลเดียก็เป็นกองทัพขนาดเล็ก หนึ่งในข้อดีของมันก็คือการสั่งการพวกเขามันทำได้อย่างง่ายดายและมีประสิทธิภาพ​
 
ผู้บังคับหมู่ที่มาที่นี่โดยอ้างว่าเพื่อที่จะสั่งการเพราะว่าความสามารถในการบัญชาการของกองทัพคาลเดียที่อ่อนด้อยได้ทำสีหน้าเซ็งบนใบหน้าขณะที่มองมายังพวกเรา



NEKOPOST.NET