NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.42 - 42 การพิทักษ์ป้อมปราการยุกก์เฟน่า • ปฐมบท


— ยามเช้าของวัน ฉันไม่ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของระฆังที่คุ้นเคย
 
เคร้ง เคร้ง เสียงแหลมสูงของโลหะที่ถูกตีและค่อยดังขึ้นเรื่อย ๆ มันเป็นเสียงที่น่าเกรงขามซึ่งเพียงพอที่จะเพิ่มความตึงเครียดขึ้นมา มันคงจะเป็นสัญญาณเตือนอะไรบางอย่างที่แจ้งให้พวกเราทราบถึงบางสิ่งที่กำลังคืบคลานเข้ามา
 
เมื่อฉันลืมตาขึ้น ภายในห้องยังคงมืดสนิด ที่ข้างนอกหน้าต่างยังคงเป็นท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม มันเป็นเวลาก่อนรุ่งสาง เสียงโลหะสั่นสะท้านดังกว่าเดิมอย่างไม่มีท่าทีจะหยุดลง ฉันลุกขึ้นมาจากเตียงพร้อมกับเสียงสั่นกังวาลในแก้วหู
 
ฉันเปลี่ยนชุดนอนเป็นชุดทูนิค แล้วเสียงเคาะประตูอย่างรีบร้อนก็ดังระรัวขึ้นมา ยิ่งไปกว่าการเคาะอย่างสุภาพ ฟังดูราวกับว่าใครบางคนกำลังเหวี่ยงกำปั้นเข้าใส่ประตูอย่างรุนแรง มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินการเคาะแบบนี้จึงช่วยไม่ได้เลยที่ฉันจะกลืนน้ำลายเอือก
 
"ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดียครับ ข้าเองครับ เอิร์กนาด ! ถ้าท่านแต่งตัวเสร็จแล้ว ได้โปรดรีบเปิดประตูทีครับ !"
 
เอิร์กนาดที่ปกติจะใจเย็นกำลังตะโกนอย่างร้อนรนจากอีกด้านของประตู เมื่อรู้ว่าเป็นใครสักคนที่ฉันรู้จัก ฉันก็โล่งใจขึ้นมา
 
"ข้ามาแล้ว !"
 
ฉันรีบสวมชุดทูนิคให้เรียบร้อยและเอาไม้ที่ขัดประตูออก ประตูถูกเปิดกว้างทันทีโดยเอิร์กนาด แม้ว่าจะมีแสงจากคบเพลิงที่ทางเดินด้านนอก แต่ในห้องของฉันก็ยังคงมืดมัว
 
"ฟังนะครับ เป็นกองทัพของเดนเซล ที่อีกด้านหนึ่งของที่ราบเกรตเพลนส์ (The Great Plains) กองทัพเดนเซลได้ตั้งค่ายกันแล้ว !"
 
"!!"
 
ข่าวเกี่ยวกับการตั้งค่ายของกองกำลังเดนเซล ทำให้ฉันตื่นตระหนก ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ดีว่าไม่มีทางที่จะมองเห็นได้จากที่นี่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ที่อีกด้านหนึ่งของกำแพงปราการเหล็กสีดำแห่งนี้ คือผืนที่ราบกว้างจนสุดสายตา ฉันมองเห็นแต่เพียงความมืด
 
"ดราโกนิสที่นี่ตรวจจับกลิ่นของพวกเขาได้ พวกเราจะส่งหน่วยลาดตระเวนออกไปทันทีที่ฟ้าสางและเตรียมพร้อมสำหรับการสู้รบ อุปกรณ์การต่อสู้ของท่านอยู่ที่ไหน ?"
 
ขณะที่เขาพูดแบบนั้น เอิร์กนาดก็เข้าไปรื้อค้นห้องของฉันโดยไม่ได้รับคำอนุญาตจากฉัน ในกล่องที่อยู่ที่มุมห้อง เอิร์กนาดก็ได้ค้นพบสิ่งที่เขาถามหา
 
"นี่หรือครับ ? ........ดีล่ะ ไว้ค่อยสวม เรารีบไปกันก่อน ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คกำลังรอท่านอยู่ครับ"
 
ในตอนที่ฉันพยักหน้า อยู่ ๆ ร่างกายของฉันก็ลอยขึ้น มันมีความรู้สึกวูบในกระเพาะของฉันและเสียงของฉันก็ชะงักอยู่ในลำคอ ในที่สุดฉันก็เข้าใจสถานการณ์ได้และจับยึดไหล่ของเอิร์กนาดไว้ เขาแบกร่างฉันไว้และเดินเร่งฝีเท้าตรงไปข้างหน้าในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับที่ฉันมองเห็น
 
 
 
 
 
มันยังคงเป็นเวลาก่อนฟ้าสาง ดวงอาทิตย์สีทองเพิ่งเริ่มผุดขึ้นที่ด้านหนึ่ง​ของป่า เมื่อเอิร์กนาดและฉันมาถึงที่ห้องหนึ่ง​ มันเป็นเวลาไม่นานนัก แต่ท้องฟ้านอกหน้าต่างก็เปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว
 
"มาแล้วเหรอ ?"
 
"ครับ เพิ่งมาถึงครับ"
 
เอิร์กนาดปล่อยฉันลง และฉันก็เดินเซไปหลายก้าว เพราะว่าโดนเขย่าไปมาเลยทำให้ยังคงมึนงงอยู่
 
"......ท่านไหวมั้ย ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย ?"
 
"คะ ค่ะ ข้าไม่เป็นอะไร"
 
ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกราวกับตัวหมุนไปรอบ ๆ อีกแล้ว และไม่มีปัญหาอะไรที่จะยืนอย่างเหมาะสมและโค้งคำนับอย่างเรียบร้อย ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คพยักหน้าราวกับได้ยืนยันการปรากฏตัวของฉันแล้ว และทำท่าทางให้ฉันนั่งลงบนโซฟา เอิร์กนาดและฉันนั่งอยู่ตรงข้ามกับท่านเอิร์กไอน์สบาร์ค ที่บนโต๊ะระหว่างพวกเรามีแผนที่ของเขตแดนรอบ ๆ กางไว้
 
บนแผนที่ ทางด้านทิศตะวันออกของป้อมปราการยุกก์เฟน่า ในส่วนกลางของที่ราบเกรตเพลนส์ มีของเล่นที่คงจะเป็นตัวแทนของทหารฝ่ายศัตรูวางอยู่ เช่นเดียวกัน มันก็มีอีกจำนวนหลายชิ้นที่เป็นตัวแทนของกองกำลังของศัตรูทั้งทางทิศเหนือและในที่ราบสูงแบนดิเชีย แม้ว่าเจตนาของพวกเขาในตอนนี้จะไม่เป็นที่ล่วงรู้ แต่บางทีก็คงจะเป็นเพราะหน่วยกองกำลังเดนเซลได้ไล่ล่าชนเผ่าชิรูมา
 
"พวกเราได้ส่งหน่วยลาดตระเวนไปยังจุดที่ดราโกนิสตรวจเจอการดำรงอยู่ของกองกำลังเดนเซลแล้ว แต่ว่าในตอนนี้พวกเรารู้เพียงแค่ว่าพวกเขาได้ตั้งค่ายที่นั่นและไม่แน่ใจถึงจำนวนที่แน่นอน"
 
ชิ้นของเล่นชิ้นเล็กในมือของท่านเอิร์ลไอน์สบาร์ค และเขาก็วางมันลงใกล้กันกับชิ้นที่อยู่ในที่ราบเกรตเพลนส์ ดูเหมือนว่าจะเป็นตัวแทนของหน่วยลาดตระเวนที่เขาได้ส่งไป
 
"มันเป็นที่ที่พวกเราจะไม่มีทางรู้ตัวเลย ถ้าหากว่าไม่มีหมาป่ามังกร"
 
"สารเลว" เอิร์กนาดสบถเสียงต่ำ
 
ขณะที่ฉันมองดูชิ้นส่วนบนแผนที่อย่างนึกเลื่อมใส ภายใต้ชื่อว่าการไล่ล่ากบฏ พวกเขาได้ตั้งค่ายไปทั่วและบีบล้อมชนเผ่าไว้ สำหรับการไล่ล่าสมาชิกชนเผ่าเร่ร่อนจำนวนต่ำกว่า 50 คน นี่มันออกจะเป็นการขี่ช้างจับตั๊กแตนชัด ๆ กระทั่งท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คเองก็ยังฮึดฮัดเสียงเบา
 
อย่างน้อยที่สุด ดูเหมือนว่ามีพลทหารจำนวน 300 กำลังพล ที่ไล่ล่าชนเผ่าชิรูอยู่ สำหรับกองกำลังอีกมากมายที่เคลื่อนพลมาที่นี่และตั้งค่ายถัดไปจากแนวเขตแดนของพวกเรา นี่มันค่อนข้างเป็นการท้าทายจากพวกเขา นับได้ว่าเป็นการประกาศสงครามกันแล้ว
 
นับตั้งแต่ที่ดราโกนิสได้ตรวจจับพวกเขาได้ หากนี่เป็นแผนการของกองทัพเดนเซล พวกเราก็จำเป็นต้องเฝ้าระวัง ฉันจ้องมองชิ้นของเล่นที่เป็นตัวแทนของฝ่ายนั้นอย่างสะท้าน
 
"......พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว"
 
ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คมองออกไปข้างนอกหน้าต่างและเอ่ยขึ้น ในเวลานั้นเองใครบางคนก็เคาะประตูห้อง และอัศวินคนหนึ่งก็เข้ามาหลังจากที่ได้รับคำอนุญาตแล้ว
 
"รายงานครับ ! หน่วยลาดตระเวนกลับมาแล้ว กองทัพเดนเซลมีจำนวนประมาณ 700 กำลังพลและดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีพวกอาวุธตีปราการด้วยครับ !"
 
"ระยำ ! เดนเซลตั้งใจจะประกาศสงครามกับประเทศเราจริง ๆ ซินะ !?"
 
เอิร์กนาดยืนขึ้นและตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด ฉันหันไปบนแผนที่อีกครั้ง ถ้ารินดาร์ลไม่ได้ผนวกเข้าด้วยกันแล้วล่ะก็ ไม่มีทางเลยที่เดนเซลเพียงประเทศเดียวจะหาญกล้าประกาศสงครามกับอัร์คเซีย ขณะที่คิดถึงความหมายที่ซ่อนเร้น ฉันก็มองขึ้นไปและเห็นท่านเอิร์ลไอน์บาร์คกำลังมองฉันราวกับว่าเขาได้เห็นบางอย่างที่น่าสนใจ
 
เพียงพริบตาเดียว เขาก็ละความสนใจไปจากฉัน และท่านเอิร์ลก็ลุกขึ้นยืน
 
"บอกโวลมาร์ให้สั่งการให้ทหารแปรแถวไปที่ด้านหน้าของกำแพงป้อมปราการไว้ซะ !"
 
น้ำเสียงกระโชกโฮกฮากของเขา ช่วยไม่ได้ที่ฉันจะยืดหลังตรงตามไปด้วย
 
"ครับ !"
 
ทหารโค้งคำนับและออกไปจากห้อง ภายในห้องเต็มไปด้วยความเงียบสักพักหนึ่ง
 
"ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย เตรียมตัวของท่านให้พร้อมและไปยังแนวหน้าของกำแพงป้อมปราการพร้อมกับเอิร์กนาด ถ้าท่านมีอะไรที่ต้องการจะบอกข้าเกี่ยวกับกองทัพของท่านก่อน ข้าพร้อมจะรับฟัง"
 
"ไม่มีค่ะ"
 
ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คพยักหน้าอีกครั้ง ถอนหายใจยาวและออกไปจากห้อง
 
สงครามที่ใกล้เข้ามาได้กลายเป็นความจริงที่ประจักษ์แก่สายตาเบื้องหน้าแล้ว แม้ว่าฉันจะเครียดจนถึงขั้นบีบมือตัวเองแน่น แต่ฉันก็รู้สึกไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือกระทั่งหวาดกลัวทั้งนั้น ขณะที่ฉันยืนยันถึงความสงบของตัวเองอย่างประหลาดใจ ฉันก็พยักหน้าให้กับตัวเอง
 
— ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง มันเริ่มขึ้นในเช้าของวันที่ 21 นับตั้งแต่ที่ฉันเดินทางมาถึงป้อมปราการยุกก์เฟน่า



NEKOPOST.NET