[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 189 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.189 - 41 ตัวหมากที่ถูกทอดทิ้ง


หลังมัดแขนและขาของเมฟุริ รวมไปถึงปิดตาและอุดปากเธอไว้ พวกเราก็ออกจากเส้นทางใต้ดินในที่สุด
 
พวกเรายังไม่รู้เงื่อนไขที่แน่นอนในการกระตุ้นเวทมนตร์ของเธอ ดังนั้นฉันจึงได้แต่ยกดิเฟริสที่ใช้การร่ายแขนและเสียงสำแดงเวทย์เป็นตัวอย่าง
 
สำหรับการระเบิดของเมฟุริ แม้ฉันจะอนุมานว่าจำเป็นต้องมีการเตรียมการเบื้องต้นสำหรับเธอจึงจะใช้เด็ก ๆ เป็นระเบิดได้ แต่ฉันก็ยังไม่รู้รายละเอียด เพราะว่าฉันได้ต้องตัวเมฟุริโดยไม่ได้ตั้งใจ ประกอบกับความจริงที่ว่าพวกเรายังต้องเฝ้ารักษาระยะห่างจากเด็ก ๆ ที่เหลือรอด ขณะกลับออกจากความมืดและแคบของอุโมงค์ คลอเดีย, ราชีออค และฉันต่างก็อ่อนระโหยโรยแรงกันกลับป้อม
 
เป็นอีกครั้งที่พวกเราไม่รู้อะไรเลย ดูเหมือนว่าเมฟุริจะจับตำแหน่งของ "ลูกระเบิด" ได้โดยปราศจากการมองเห็น เป็นข้อเท็จจริงที่ทำให้พวกเรากดดันมาก ฉันคิดว่าบางทีประสาทสัมผัสของเธอคงไม่ได้เลิศเลอ ด้วยเธอไม่รู้ความจริงที่ว่าพวกเราดึงตัววานิต้ามาในความมืดและทำเขาสลบไปแล้ว....... ทั้งที่วานิต้าก็ควรเป็นหนึ่งในอินทรีย์ระเบิดของเธอเช่นกัน
 
"แล้ว ท่านจะทำอย่างไรต่อคะ ?"
 
โดยปราศจากการปกปิดความอ่อนล้าบนใบหน้า คลอเดียชี้ไปทางเมฟุริ  ฉันยืนยันได้ว่าเด็กคนอื่น ๆ ยังไม่ได้ออกมาจากอุโมงค์ และวางมือของตัวเองบนลำคอโดยปราศจากเสียงใด ในกรณีที่เมฟุริพยายามจะระเบิดเด็กที่เหลือรอด พวกเราต้องสั่งให้พวกเขาติดตามเรามาห่าง ๆ
 
"การเกลี้ยกล่อมเธอมันออกจะ......"
 
คลอเดียดูทั้งไม่อาจให้อภัยเด็กหญิงคนนี้ได้ พอ ๆ กับที่ไม่อยากจะฆ่าเธอด้วยหากเป็นไปได้
 
"เธอดูจะไม่ใช่ทาสที่มาจากนาซริค รูปพรรณสัณฐานของเธอท่าจะมาจากเอปาเดน่า..... อ่า หรือไม่เธอก็อาจมาจากรินดาร์ลดั้งเดิมที่มีสายเลือดทางใต้ในกาย"
 
บางทีคลอเดียคงไม่แน่ใจว่าฉันพูดถูกหรือไม่ เธอขมวดคิ้วและมองลงไปยังเมฟุริที่ถูกมัดซึ่งเธอลากตามมาข้างหลัง
 
เสียงลมหายใจที่ผ่านเศษผ้าซึ่งมัดปากของเธอไว้หยาบ ๆ เจือด้วยความคร้ามเกรง ......แม้ว่าเธอจะเป็นสายของศัตรู แต่เด็กคนนี้คงถูกสอนเพียงวิธีการใช้พลังเวทย์ของตัวเอง และตอนนี้เธอก็พ่ายแพ้ เมื่อร่างกายถูกริดรอนเสรีภาพ เธอก็ดูจะสูญเสียความสงบไปโดยสิ้นเชิง
 
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นพฤติกรรมปกติที่เหมาะสมเด็กวัยนี้ มากกว่าจะเป็นกับดักที่ทำให้ฉันผ่อนความระแวดระวังตัวเอง
 
"น่าสงสารจัง"
 
คลอเดียพึมพำ
 
น้ำเสียงที่ลึกซึ้งนั้น ชัดเจนว่าเธอตัดสินถึงความตายของเมฟุริไปแล้ว แต่เมฟุริไม่รู้สิ่งนั้น เด็กหญิงที่ฉุนเฉียวหยุดกึกในทันทีและพยายามหมอบคลานเข้าใกล้คลอเดีย
 
.......ภาพลักษณ์ของเธอช่างน่าสังเวช
 
เด็กหญิงที่น่าจะอายุสักหกปี อาบไปด้วยเลือดและถูกมัดด้วยเชือก กระเสือกกระสนต่างแมลงใกล้ตายที่ดีดดิ้นใส่ใครก็ตามที่หมายจะฆ่าเธอ
 
ร่างกายสั่นเทา หัวเข่าสั่นสะท้าน แสดงถึงความสะพรึงกลัวที่มีต่อพวกเรา ยากจะคิดว่าเธอเล่นละครอยู่
 
".........."
 
บางทีตอนนี้ฉันคงจะมองไปยังเธอด้วยสีหน้าเย็นชา
 
".....นั่นสินะ ช่างน่าสงสารเสียนี่กระไร ไม่สำคัญหรอกว่าพลังเวทมนตร์ที่ครอบครองจะเหนือสามัญสำนึกของมนุษย์เพียงใด แต่ด้วยความเยาว์วัยเช่นนี้ มันก็ชัดเจนแล้วว่าหล่อนก็เป็นเพียงตัวหมากซึ่งถูกทิ้งให้มีชะตากรรมเพียงเพื่อการพลีชีพเท่านั้น"
 
"ท่านเอลิซ่า ?"
 
คลอเดียดูประหลาดใจพลางมองมายังฉัน
 
— หล่อนคงจะสังเกตถึงพฤติกรรมของฉันที่พ่นพิษใส่เด็กกึ่งตายคนนั้นได้
 
ร่างกายของเมฟุริสะดุดกึกจากคำพูดของฉัน
 
"เด็กคนนี้ถูกหักหลังและทอดทิ้ง ไม่แปลกหรอกที่นางจะสำเร็จโทษตายหากถูกจับได้ สำหรับใครก็ตามแต่ที่ส่งเด็กเหล่านั้นมาที่นี่ เขาคงไม่สนใจแล้วล่ะว่าเด็กหญิงคนนี้จะเป็นหรือตาย"
 
เมฟุริส่ายหัวตัวเองอย่างกับไม่รื่นรมณ์กับคำพูดของฉัน ภาษากายของเธอตะเบงว่าไม่ต้องการได้ยินสิ่งนี้ แม้กระนั้น เธอก็ไม่มีตัวเลือกอื่น เพราะเธอเป็นคนเริ่มต้นเรื่องนี้ทั้งหมด เธอก็ไม่มีเสรีภาพที่จะเลือกได้
 
"— ใครก็ตามที่ส่งเด็กคนนี้มาที่นี่ แน่ใจได้เลยว่าไร้ความสามารถในการพิจารณาเช่นไร การปล่อยเสียแลสังเวยผู้ที่มีพลังวิเศษเช่นนี้..... ถ้าเป็นข้า หากเด็กคนนี้เป็นทหารของข้า ข้าจะไม่มีวันกระทำสิ่งสามานย์พรรค์นั้นอย่างแน่นอน"
 
เปาะ แปะ เสียงของของเหลวที่ไหลรินจากดวงตาของเมฟุริและหยดลงพื้นหินทั้งถูกปิดตาไว้
 
ขณะที่เด็กหญิงซึ่งน่าเวทนาคนนี้พยายามคลานมาถึงเท้าของฉัน ฉันยังคงมองเธอด้วยความเหี้ยมเกรียมเย็นเยือก
 
— ฉันตระหนักดีว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่คือการพยายามยัดเยียดความคิดให้เธอ เธอดูเหมือนคนประเภทที่ไม่ตอบคำถามของฉันอย่างเชื่อฟังแน่ ดังนั้นก่อนอื่น ฉันก็ต้องใช้การโจมตีทางจิตวิทยาเพื่อทำลายจิตวิญญาณของเธอเสีย
 
เพราะว่าเธอไม่ใช่ชาวอัร์คเซีย ฉันก็ไม่อาจเชื่อใจเธอได้ ด้วยไม่รู้ว่าเธอยึดหลักจริยธรรมใด
 
ถ้าฉันไม่อาจไว้ใจเธอได้ ฉันก็ไม่อาจใช้การเธอได้ ดังนั้นการทำลายจิตวิญญาณของเธอจึงเป็นวิธีการที่ดีที่สุดที่ฉันรู้



NEKOPOST.NET