[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 188 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.188 - 40 การปราบปรามและความรู้สึกอันละเอียดอ่อน


ถึงแม้ว่าฉันจะใช้เสื้อคลุมกำบังตัวจากเศษซากที่เกิดจากการระเบิดชิ้นเนื้อได้ แต่ก็ยังถูกปัดเป่าออกไปและกลิ้งบนพื้นอุโมงค์ไปอีกหลายที ผมของฉันไหม้ไปบางส่วน ทั้งยังได้กลิ่นเหม็นไหม้อันน่าชิงชัง
 
ฉันพยายามพักหายใจและรักษาสมดุลของตัวเอง ทว่าไม่อาจหยุดตัวเองจากการไอและสำรอกสิ่งที่อยู่ในกระเพาะออกมาได้ อ้วกแตกฉานซ่านเซ็นพร้อมเสียงสาดก้อง
 
ฉันรู้สึกหน้ามืดและทำได้แต่คลานไปบนพื้น พยายามซ่อนตัวในความมืดอีกครั้ง
 
ขณะเดียวกัน เมฟุริก็แผดเสียงร้องจากความเจ็บปวดที่ดาบของฉันแทงเข้าใส่ เธอร้องไห้ทรมานอย่างน่าเหลือเชื่อ เสียงแหลมสูงอย่างเด็ก ๆ ของเธอดังสะท้อนไปทั่วทั้งอุโมงค์และหัวของฉัน เด็กคนอื่น ๆ ที่เหลืออยู่หดตัวลงกับกำแพงเท่าที่จะทำได้ราวกับหลบซ่อนจากเธอ
 
เธอแสดงท่าทีจากการที่ดาบปักไหล่ตัวเองรุนแรงขนาดนี้ นี่เธอคงจะไม่ได้ถูกฝึกมาเพื่อการต่อสู้เลยสินะ ?
 
"—ราชีออค คลอเดีย !"
 
เพราะตอนนี้ฉันอยู่ในสถานะที่เวียนเศียรเกินกว่าจะเคลื่อนไหว จึงได้แต่พึ่งพาพวกเขา ฉันบิดตัวขณะที่เร่งหายใจ มองไปยังเมฟุริที่อยู่ท่ามกลางแสงไฟ เมฟุริดูจะสูญเสียการควบคุมอารมณ์ของตัวเองและแผดเสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวโกรธขณะที่ตะเกียกตะกายดึงหนึ่งในพวกเด็ก ๆ ออกมาจากกำแพง
 
"มาซิ่ จงเชื่อฟังข้า !! เจ้าอยากถูกระเบิดตายเร็วขนาดนั้นเลยรึอย่างไร !!?"
 
เธอข่มขู่เด็กด้วยดาบที่ถอนออกจากไหล่ตัวเอง ขณะมองไปรอบ ๆ อย่างไม่พึงพอใจ
 
"......เฮ้ อย่าออกมาจากกำแพงนั่นนะ !! อุโมงค์นี้จะถล่มแน่ ถ้านางระเบิดกำแพง ! นอกจากนางจะอยากเสี่ยงถูกกลบฝังทั้งเป็น ไม่เช่นนั้นนางก็สังหารพวกเจ้าไม่ได้หรอก !!"
 
ฉันอดกลั้นต่อความคลื่นเหียนและเรียกเรี่ยวแรงตะโกนไปยังเด็ก ๆ ขณะที่เมฟุริตอบกลับว่าฉุนเฉียว "หุบปาก !!" มาทางทิศทางของฉัน
 
— เพ่งเล็งไปยังชั่วอึดใจที่เมฟุริวอกแวก คลอเดียก็ออกอาวุธของเธออย่างไร้สุ้มเสียงในความมืด และส่งร่างเล็ก ๆ นั่นลอยขึ้น
 
"หวา !? เจ้า...... ออกไปนะ !!"
 
คลอเดียคงโยนชุดที่เปรอะเลือดและชิ้นเนื้อออกไป หล่อนจึงสวมเพียงชั้นในในตอนนี้ ทว่าทุกครั้งที่เมฟุริตะกุยผมและแขนของคลอเดีย ฉันมองเห็นประกายแสงเล็ก ๆ ของระเบิด
 
"คลอเดีย.....!"
 
อย่างไรก็ตาม ด้วยความเป็นอัศวินผู้เจนจัดที่สุดที่ฉันรู้จัก คลอเดียไม่แม้แต่ส่งเสียงร้องครวญ หล่อนกัดริมฝีปากตัวเองอดกลั้นต่อความเจ็บปวด และชะงักไประหว่างการระเบิดขนาดหย่อม แม้ว่าจะชโลมไปด้วยเลือด แต่เธอก็สามารถจับตัวเมฟุริได้ในที่สุด และเหวี่ยงเมฟุริข้ามหลังด้วยการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว
 
ขณะที่ร่างเมฟุริกระแทกกับพื้น คลอเดียก็พาดดาบของหล่อนไปยังลำคอของเมฟุริในทันที
 
เส้นทางใต้ดินกลับมาเป็นความเงียบสงัด เด็กที่เหลือรอดดูจะสั่นสะท้านขณะเงียบเสียงเท่าที่จะทำได้ มองดูคลอเดียและเมฟุริ
 
"—ปกติแล้ว ข้าใช้หอก"
 
คลอเดียเริ่มพูดอย่างสงบกับเมฟุริที่ยังคงอยู่บนพื้น
 
"หอกของตระกูลโรเลนท์เซอร์นั้นคมขนาดที่แผ่นกระดาษต้องปลายก็กลายเป็นสอง ดาบที่พวกเราใช้ก็คมปานนั้น"
 
ขณะที่คลอเดียพูด เมฟุริพยายามจะทำอะไรบางอย่างด้วยมือขวา แต่คลอเดียใช้มือซ้ายที่ว่างบิดแขนเมฟุริไปที่ข้างหลังเธอ สีหน้าของคลอเดียบิดเบี้ยวขณะที่เมฟุริกรีดร้องอีกครั้ง
 
"อย่างไรเสีย ข้าก็มิชมชอบความคิดในการสังหารเด็ก นั่นเป็นสาเหตุที่ข้าจะซาบซึ้งนักหากเจ้าจะเลิกต่อต้าน เจ้าควรว่าง่ายและรอคำตัดสินจากนายข้าว่าจะสังหารเจ้าหรือไม่"
 
"......อะ อะไร !? ยะ อย่ามาล้อเล่นน่ะ — ยี้ !?"
 
ราชีออคปรากฏตัวเหนือเมฟุริกะทันหันขณะที่หล่อนเอะอะ คลอเดียยังคงยิ้มอย่างสงบขณะจับดาบพาดลำคอเมฟุริ
 
"ข้าพูดก็เพื่อประโยชน์ของตัวเจ้าเองที่ควรจะสงบปากสงบคำ ด้วยหลักวีรคติแห่งอัศวิน ข้าจึงหลีกเลี่ยงการทำอะไรก็ตามกับเด็ก..... แต่หมาป่ามังกรตัวนี้ก็เป็นเช่นเดียวกับนายข้า ต่อให้เป็นเด็กหญิงตัวน้อย ก็ไม่มีความปรานีต่อเจ้าหรอก"
 
.........เอิ่ม เฮ้
 
เอาเถอะ ก็อย่างที่เธอว่านั่นแหละ
 
อย่างที่ฉันต้องการ คลอเดียก็จับเป็นเมฟุริมาได้ แต่ฉันยังมีความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายได้ขณะมองดูเธอมัดตัวเมฟุริ
 
......ด้วยประการฉะนี้ พวกเราก็ประสบความสำเร็จในการจับกุมนักโทษแหกคุกแล้ว
 
ขณะที่ราชีออคเข้าช่วยเหลือ ฉันก็ลุกขึ้นอีกครั้งในอุโมงค์ที่กลับกลายเป็นความมืดอีกครา
 
โชยกลิ่นโลหิตตกค้างในอากาศ แว่วเสียงของเด็ก ๆ ที่ยังคงร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว



NEKOPOST.NET