[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 187 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.187 - 39 ทุ่งระเบิดแห่งเลือดเนื้อมังสา


ในเวลาเดียวกัน พวกเด็ก ๆ ในอุโมงค์ซึ่งตัวสั่นกึกก็กรีดร้อง บางทีคงเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าการต่อสู้กำลังจะมาในเวลาเดียวกับแผนการแหกคุก เมฟุริเป็นเพียงผู้เดียวที่มองเพดานอย่างใจเย็น
 
ความสนใจของเธอไม่ได้อยู่ที่สภาพแวดล้อมรอบตัวอีก และระดับการระวังตัวของเธอก็ลดลงบ้าง — นี่เป็นโอกาสอันดีสำหรับการลอบโจมตี
 
"ไป !"
 
ฉันดันหลังคลอเดียและราชีออค หนึ่งมนุษย์ หนึ่งสัตว์อสูร....... หรือจะเรียกว่าอสูรทั้งสองดีนะ ? ทั้งคู่กระโดดออกจากกองหินโดยไร้สุ้มเสียงใดอย่างยิงหนังยาง
 
เสียงกรีดร้องของเด็ก ๆ ดังเพิ่มขึ้นและสะท้อนก้องอุโมงค์ที่มืดสนิท ขณะที่ปิดหูตัวเองด้วยปกคอเสื้อคลุม ฉันก็เพ่งความสนใจทั้งหมดไปว่าเกิดอะไรขึ้นในความมืด
 
ฉันจับเค้าลางร่างของราชีออคที่กระโจนไปด้านข้างและโยนตัวพวกเขาเข้ากับกำแพงเบา ๆ ในความสับสนวุ่นวาย แต่ฉันไม่อาจบอกได้เลยว่าคลอเดียทำอะไรอยู่
 
"หนกขูน่ะ !! ตูข้าปวดกบาล​ หุบปาก !!"
 
เมฟุริตะโกนอย่างบ้าคลั่งเหนือเสียงอึกทึก จากมุมมองนี้แล้วดูเหมือนว่าเธอจะยังเป็นเด็กอยู่ อย่างที่คาด เสียงของเธอสะท้อนก้องไปในอุโมงค์ และฉันก็สามารถจับตำแหน่งของเธออย่างคร่าว ๆ ได้แล้ว
 
ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันก็อาจจะต้านทานเธอได้......... แต่ ใช่ มันก็เกิดขึ้นในทันทีที่ฉันนึกโล่งใจเล็กน้อย
 
โผละ เสียงที่ไม่น่าพิศมัย และจากนั้นหนึ่งในเด็ก ๆ ที่ราชีออคงับเบา ๆ และโยนออกมา ก็กลายเป็นระเบิดขนาดเล็กใส่จมูกของมัน
 
ตูม ราชีออคที่ได้รับแรงกระเทือนในระยะประชิด มันเริ่มโหยหวน
 
กลิ่นของเนื้อไหม้แผ่ซ่านเป็นวงกว้างภายในอุโมงค์ ฉันตระหนักได้ว่าราชีออครักษาระยะห่างของตัวเองจากพวกเด็ก ๆ ที่เหลืออยู่ในทันทีด้วยการสาวเท้ายาว
 
ทุกสิ่งเงียบงันชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นพวกเด็ก ๆ ก็ยิ่งสับสนอลหม่านกว่าก่อนหน้านี้ ขณะที่เมฟุริเริ่มขยับกาย
 
"........อุ๊บ อะฮ่ะฮ่าฮ่า ! ไอ้โง่ ! โง่บัดซบ !!"
 
เด็กหญิงหัวเราะเยาะเย้ยด้วยเสียงแหลมสูง ขยับตัวมายังบริเวณที่เกิดระเบิด เธอตั้งใจจะทำอะไรกัน — ทำไมเธอถึงสร้างระเบิดและทำร้ายราออคได้อย่างแม่นยำในที่มืดแบบนี้ แม้ฉันจะรู้ดีว่าจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ หากนิ่งเฉยและปล่อยให้เธอคุมสถานการณ์คนเดียว แต่ฉันก็ไม่อาจเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้าได้จนกว่าจะเข้าใจพลังของเธอเสียก่อน
 
"ต่อให้ข้าไม่เห็นสิ่งใด แต่ข้าก็ 'รู้' ตำแหน่งระเบิดของข้าหรอกน่ะ !!"
 
น้ำเสียงของเด็กหญิงซึ่งถากถางคล้ายกับต้องการยั่วโมโห และเสียง โผละ ก็ดังรอบตัวเธอ
 
และจากนั้น ตูม ตูม ด้วยเสียงบางสิ่งที่ระเบิดตูมตาม ประกายไฟเล็ก ๆ ก็สว่างขึ้นมารอบตัวเมฟุริ จากพวกเด็ก ๆ ซึ่งตัวสั่นสะท้านอยู่ติดกับกำแพง
 
.......เธอสามารถควบคุมความแรงของระเบิดได้อย่างนั้นหรือ ?
 
เหตุที่ว่าทำไมระเบิดที่โดนราชีออคก่อนหน้านี้ไม่รุนแรงนัก ก็เพราะว่าการระเบิดกำแพงไม่ใช่วัตถุประสงค์ที่ตั้งใจไว้ ......"ระเบิด" จะฉีกกระชากร่างเด็กเหล่านั้นทั้งหมด
 
ชิ้นเนื้อหนังมังสาเหลือคณานับถูกจุดชนวน ประกายไฟซึ่ง​ปะทุจากระเบิด ทำให้แลเห็นภาพอันน่าสยดสยอง เลือดเนื้อแตกฉานซ่านเซ็น ........."เวทมนตร์" ของเด็กหญิงนี้ได้มอบความประทับใจอันหฤโหดไม่รู้ลืม
 
แน่นอนว่าเธอไม่ได้ซ่อนเร้นอะไรอย่างระเบิดในกระเพาะ เธอมีความสามารถในการระเบิดอวัยวะต่าง ๆ อย่างแขนขา หรือแม้แต่เศษเนื้ออย่างอิสระ นี่เป็นพลังเวทมนตร์อย่างแน่นอน เหมือนกับดิเฟริสที่ฉันสังหารก่อนหน้านี้ เธอมีพลังที่เหนือความเข้าใจของมนุษย์
 
ด้วยประกายแสงวูบชั่วครั้งคราว คลอเดียซึ่งซ่อนเร้นตัวตนก็เริ่มจู่โจมครั้งแรกและลอบโจมตีเมฟุริ กระโจนตัวไปยังหล่อน อย่างไรก็ตาม เมฟุริก็สังเกตเห็นอย่างรวดเร็ว และวาดแขนขวาของตัวเองเล็กน้อย ฉันได้ยินเสียงโผละเบา ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง และคลอเดียเองคงจับสัญญาณอันตรายได้เช่นกัน เพราะหล่อนรีบกระโดดถอยกลับไป เวลาเดียวกับที่จุดที่เธอเคยยืนนั้นพลันระเบิดขึ้นมา
 
"คิดว่าไปทางนั้นแล้วจะหนีได้งั้นเรอะ ?"
 
โผละ ด้วยเสียงปะทุที่สั่นสะเทือน​อากาศ เด็ก ๆ ที่ยืนอยู่ใกล้กับคลอเดียที่สุดก็ระเบิดตูม เด็กคนนั้นไม่มีแม้แต่เวลาให้กรีดร้อง
 
"—— อึ่ก !!"
 
พร้อมกับการระเบิดของซากเนื้อ​ คลอเดียถูกปัดเป่าไปด้วยแรงระเบิด — ไม่ดีแล้ว
 
"ไงล่ะ เจ้าเองก็ระเบิด— หวะ !!?"
 
ฉันรีบทะยานออกจากกองเศษหินพร้อมวาดปลายดาบฟันใส่เมฟุริ เธอบิดตัวเพื่อหลบและมีสีหน้าตื่นตระหนกทันทีที่เห็น​ฉัน จากนั้นเธอก็พยายามสร้างระยะห่างระหว่างเรา
 
......คิดไว้ไม่ผิด ดูเหมือนว่าเธอเองก็เสี่ยงที่จะถูกลูกหลงจากระเบิดของตัวเองเช่นกัน ถ้าแบบนี้ มันจะเป็นอันตรายต่อชีวิตของฉัน หากอนุญาตให้เธอถอยห่างไป ฉันดึงดันโจมตีและไล่ตามเธอไปติด ๆ ขณะที่เมฟุริยิ่งถอยห่างออกไปไกลกว่าเดิมด้วยความร้อนใจบนใบหน้าของหล่อน
 
"อย่าเข้ามานะ !"
 
เมฟุริหยิบบางสิ่งขึ้นจากพื้นและโยนใส่ฉัน มันระเบิดกลางอากาศอย่างรุนแรง และฉันก็ถูกบังคับให้ต้องถดถอย
 
"ราชีออค !!"
 
เวทย์วายุของราชีออคตอบรับคำเรียกของฉัน และปัดเป่าเศษชิ้นเลือดเนื้อที่ซ่านเซ็นจากแรงระเบิด — ซึ่งคล้ายมาจากชิ้นแขนของเด็ก
 
"รับไป—!!"
 
ในเวลาเดียวกับที่เศษเนื้อปะทุแรงระเบิด ฉันขว้างดาบสั้นของตัวเองไปยังหมอกโลหิตที่ฟรุ้งกระจายรอบตัวเมฟุริ และปักใส่ไหล่ของหล่อน



NEKOPOST.NET