NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.174 - 26 ก้าวต่อไป


เมื่อเอิร์กนาดเรียกตัวฉันให้มายังห้องอาหารสำหรับเจ้าพนักงานระดับสูง วีกราฟก็รอฉันอยู่ก่อนแล้ว เขาส่งยิ้มและโบกมือทักทาย บางทีคงเป็นเพราะฉันมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเอิร์กนาด ฉันจึงถูกเรียกตัวก่อนเอริคหรือท่านมาร์ควิสโรเลนท์เซอร์
 
"ท่านเอลิซ่า ยินดีที่ได้พบท่านสุขสบายดี"
 
"สบายดีนะคะ ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์ค ?"
 
"อือฮึ ข้าก็เหมือนทุกทีนั่นแหละ ดีที่ก่อนหน้านี้ไม่มีทหารบาดเจ็บมากนัก ข้าล่ะยินดีจริง ๆ ที่พวกเขาพาหลานสาวข้ากลับมาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย เอ้า มากินอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ตระเตรียมไว้ให้กันเถอะ"
 
"เอ้า มานั่งสิ" วีกราฟชี้เก้าอี้ที่อยู่ข้างเขา ......ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกของฉันกับเอิร์กนาด ตามกฎหมายก็ควรจะมีขอบเขตเฉพาะเราสองคนเท่านั้น แต่การถูกเรียกว่า หลานสาว นั่นฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
 
ความคิดของฉันคงแสดงออกบนใบหน้า วีกราฟจึงเอียงศีรษะคราง "หือ ?"
 
"อย่าทำหน้าแบบนั้นน่า มันจะดีกว่าถ้าเจ้ายอมรับข้อเสนอความสัมพันธ์ของพี่ชายข้านะ"
 
ขณะที่ฉันนั่งลงกับเก้าอี้ ฉันก็เบนสายตาไปที่เขา
 
ย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่เอิร์กนาดรับข้อเสนอให้ฉันเป็นบุตรสาว เขาก็พูดบางอย่างที่ไม่แน่ใจนักว่าล้อเล่นหรือไม่ เลา ๆ ว่าจะให้ท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คคนก่อนรับอุปถัมภ์ฉันด้วย แล้วหลังจากนั้น ก็มีจดหมายจากวีกราฟและโวลมาร์ส่งมาจริง ๆ ว่าจะรับฉันเป็นหลานบุญธรรม
 
แก้มของฉันกระตุกกึกเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ นั่นยังเป็นช่วงเวลาที่ฉันยังไม่มีความสำเร็จทางการทหาร ดังนั้นฉันจึงปัดปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แต่ว่า........
 
"ข้าได้รับความคุ้มครองมากมายจากท่านเอิร์กนาดแล้วล่ะค่ะ นอกเหนือไปมากกว่านี้ มันออกจะ......."
 
"นั่นสิน้า อีกไม่กี่ปีข้างหน้าก็คงมีแต่เจ้าเอิร์กนาดคนเดียวที่ได้รับการคุ้มครองจากท่านน่ะสิ"
 
"........ท่านคงล้อเล่นแล้ว"
 
แม้ว่าจะเป็นบุตรชายคนที่สาม แต่เอิร์กนาดก็เป็นเลือดเนื้อโดยตรงของท่านมาร์ควิสไอน์สบาร์ค ผู้ปกครองอาณาเขตทางภาคเหนือทั้งหมด และบวกกับที่เขายังมีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าภาคีอัศวินแห่งป้อมปราการยุกก์เฟน่าที่มีอำนาจมาก สำหรับเด็กใหม่อย่างฉันจะไปถ่วงดุลอำนาจกับเขาน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก
 
"อือ สำหรับตอนนี้ก็ล้อเล่นอยู่หรอก แต่ถึงอย่างไร ชื่อเสียงของท่านก็แพร่สะบัดไปไกลแล้ว ข้าจะยินดีมาก หากท่านจะบอกยอมรับข้าเมื่อใดก็ตาม ก่อนที่ท่านจะเป็นผู้ใหญ่นะ ข้าว่าคงไม่นานจนเกินไปหรอกน่า"
 
ขณะที่มัวแต่คิดก็สายไปซะแล้ว วีกราฟหัวเราะคิกเหมือนกับบิดาของเขา ........ตระกูลไอน์สบาร์คก็เป็นซะแบบนี้ พวกเขามักพูดตลก ทำล้อเล่นแม้แต่กับเรื่องที่จริงจัง
 
 
 
 
 
บรรยากาศในห้องอาหารยังคงรื่นเริง จนกระทั่งเอริคมาถึงในที่สุด เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอึดอัดที่ต้องทานอาหารร่วมกับผู้คนที่ใกล้ชิดกับฉัน เขาเพียงตอบคำต้อนรับของวีกราฟเสียงห้วน
 
ฉันได้อธิบายสถานการณ์ที่โรงเรียนระหว่างฉันและหลานชายท่านสมุหกลาโหมกับผู้แทนฯ ผู้ทรงคุณวุฒิคนนี้มาก่อนแล้ว  ทั้งเอิร์กนาดและวีกราฟต่างก็มองเอริคอย่างอบอุ่น แต่เอริคดูจะไม่สังเกตเห็น ก็นะ มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่รู้ตัว ไม่มีอะไรน่ารำคาญไปกว่าเด็กที่มีอารมณ์เกรี้ยวกราดอีกแล้ว — ฉันอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงราโทก้าเมื่อหลายปีก่อนหน้านี้
 
"........ไม่มีเวลาให้ผ่อนคลายแล้ว มีกองทัพของข้าศึกขนาดใหญ่กว่าสิบหมื่นนาย ร่วมกับทหารทาสอย่างน้อยสักสามหมื่นที่จะเข้ามาประชิดกับพรมแดนของพวกเราในเร็ววัน นั่นเป็นมูลเหตุที่ข้าต้องวุ่นวายกลับมายังชายแดนแห่งนี้โดยเร็วที่สุด"
 
ระดับความขุ่นเคืองของเอริคดูจะถึงขีดสุดอยู่ร่อมร่อ พวกเราจึงหยุดสนทนาไร้สาระและหารือเรื่องวิธีการจัดการกับกองทัพทาสข้าศึก ฉันบอกข่าวร้ายกับพวกเขา พลางเหลือบมองไปยังเอริค สงสัยว่าฉันคงทิ้งเขาไว้นานเกินไปแล้ว
 
"ยอดเยี่ยม การล่วงรู้ถึงความรุนแรงที่แน่นอนของความอันตรายที่ต้องจัดการ เป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญที่สุดบนสนามรบ"
 
เอิร์กนาดยิ้มกริ่มพร้อมให้ความเห็น ตั้งแต่ที่ฉันมอบข่าวร้ายให้เขามาก่อน ฉันก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะชมเชยฉัน เอริคมองไปยังเอิร์กนาดด้วยสีหน้าว่างเปล่าอย่างประหลาดใจ
 
"อย่างไรก็ตาม พวกทหารข้าศึกก็ยังไม่ได้มาถึงชายแดนของพวกเรา ตามคำของหน่วยสอดแนม ดูเหมือนว่ากำลังเสริมของพวกมันจะยังมาไม่ถึงแนวหน้า พวกเราใช้หมาป่ามังกรที่มีประสาทสัมผัสยอดเยี่ยมที่สามารถติดตามศัตรูได้จากระยะไกลและอ่านกระแสลมได้ เมื่อกองทัพของพวกมันสมทบกันและจู่โจมเขตแดนของพวกเรา เราก็จะได้รับแจ้งก่อนอย่างแน่นอน มั่นใจได้เลย"
 
"........หมาป่ามังกร"
 
อสูรนั่นน่ะเหรอ สีหน้าของเอริคบิดเบี้ยวอีกครั้ง
 
เขามองมายังฉันทันที และขมวดคิ้วแน่น เขามีเรื่องอะไรกับราชีออคงั้นเรอะ แม้ว่าราชีออคจะอยู่ข้างกายฉันระหว่างการเดินทางมาที่นี่ของพวกเรา แต่ฉันไม่คิดว่าราชีออคจะไปทำอะไรเขามาก่อนนะ
 
จากนั้น เอริคก็รีบเปลี่ยนสีหน้าบิดเบี้ยวของตัวเองเป็นรอยยิ้มขณะพูด
 
"ถ้าหมาป่ามังกรเป็นสัตว์อสูรที่มีประโยชน์แบบนั้น ท่านไม่คิดจะหามาเป็นผู้อารักขาส่วนตัวบ้างเหรอครับ ท่านมาร์ควิสโรเลนท์เซอร์ ? ข้าคิดว่ามันก็อาจจะดี แต่ว่าหมาป่ามังกรนี่ก็ดูเหมาะจะเป็นสัตว์ทรงขององค์กษัตริย์ในอนาคตนัก ถ้ามันมีประสาทสัมผัสตรวจจับมนุษย์จากระยะไกลได้ ก็คงจะสามารถตรวจสอบพิษหรือโลหะได้เช่นกัน แบบนั้นแล้ว ข้าคิดว่ามันเหมาะสมที่จะถวายแด่พระราชวงศ์เป็นอย่างยิ่ง"
 
โดยไม่ได้คาดคิด ฉันสัมผัสได้ถึงความประสงค์ร้ายที่ซ่อนเร้นในคำพูดของเอริคที่โจมตีใส่ฉัน
 
ทุกคนในที่นี้ต่างก็ใกล้ชิดกับ "องค์กษัตริย์" ยกเว้นแค่ฉัน
 
......อย่างนี้นี่เอง เขาต้องการแยกราชีออคไปจากฉันงั้นสิ ? ฟันของฉันขบแน่นจนลั่นเสียงเบา



NEKOPOST.NET