NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.163 - 15 แผนกเบื้องบน • บทต้น


วันหนึ่ง เมื่อเลิกชั้นเรียนและฉันกลับไปยังหอพักของตัวเอง ฉันสังเกตว่าเรกะไม่ได้ออกมาทักทายบริเวณที่พักของข้ารับใช้ ฉันเห็นเด็กชายที่เป็นหนึ่งในข้ารับใช้ของเซเฟอร์วิ่งตรงมายังฉัน เขาคงจะมีข้อความจากเรกะมาให้ ว่าเขายุ่งกับอะไรบางอย่างรึเปล่านะ ?
 
"ท่านเคาน์เตสคาลเดียขอรับ​.......! บ่าวของท่าน เขาไปยังแผนกเบื้องบนของโรงเรียนแน่ะขอรับ​......!"
 
เขาแทบจะหายใจไม่ทัน ดังนั้นฉันจึงให้เขานั่งลงและใจเย็น ๆ ฉันบอกให้เขาพักหายใจ เขาทำตามอย่างเชื่อฟังและสูดลมหายใจลึก
 
"แล้ว ทำไมเรกะถึงไปแผนกเบื้องบน ?"
 
"........ขอรับ​ เขาถูกสั่งให้ไปคืนหนังสือที่หอสมุดแผนกเบื้องบน หรืออะไรทำนองนั้น..... ผู้ที่สั่งเรกะเป็นบุตรชายแห่งบ้านเจนเนเฟลท์ขอรับ​"
 
"เจนเนเฟลท์......... ขุนนางทางภาคเหนือสินะ เข้าใจล่ะ ข้าขอขอบใจจากใจสำหรับความเอื้ออาทรของเจ้าที่มาแจ้งให้กับข้า"
 
หลังมอบความซาบซึ้งใจของฉันให้กับข้ารับใช้ของเซเฟอร์ที่ยังคงพักหายใจอยู่ ฉันก็มุ่งหน้าไปยังแผนกเบื้องบนอย่างรวดเร็วตราบเท่าที่เท้าจะนำพาไปได้
 
สำหรับชีวิตในโรงเรียน มันเป็นเรื่องปกติสำหรับข้ารับใช้ที่จะเดินไปไหนมาไหนเพื่อช่วยเหลือสิ่งต่าง ๆ อย่างที่ห้องเรียนหรือจัดเตรียมอาหาร
 
แน่นอนว่ามีห้องสำหรับข้ารับใช้ และก็มีบางคนที่ไปไหนมาไหนกับข้ารับใช้ของพวกเขาตลอดเวลาเมื่อไม่ได้เข้าชั้นเรียน แต่ขุนนางส่วนใหญ่กับข้ารับใช้ของพวกเขามักจะอยู่แยกกันเป็นสัดส่วนมากกว่า
 
เพราะมีขุนนางระดับล่างมากมายที่เป็นมิตรกับข้ารับใช้ของตัวเอง ดูเหมือนว่ามักมีกรณีที่ขุนนางบางคนออกเที่ยวกับข้ารับใช้ตัวเองเฉกเช่นสหาย​ สำหรับขุนนางระดับสูงปกติแล้วจะไม่รับรู้ถึงตัวตนของข้ารับใช้สามัญชนด้วยซ้ำ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่แม้แต่จะคิดไปไหนกับข้ารับใช้ และก็น้อยมากที่จะมีข้ารับใช้ติดตามไประหว่างเข้าชั้นเรียน
 
และแม้ว่าข้ารับใช้ทั้งหมดจะเป็นสามัญชน แต่มันก็มีกฎที่ไม่ได้​บัญญัติไว้ว่านักเรียนไม่ควรสั่งข้ารับใช้ของนักเรียนคนอื่น
 
ชั้นเรียนแบ่งแยกไปตามความสามารถทางวิชาการ และในทางทฤษฎีก็ควรตัดสินกันที่ผลงานมากกว่าลำดับชั้นขุนนาง ทว่าก็มักมีพวกขุนนางระดับสูงที่สุขสันต์กับการกลั่นแกล้งข้ารับใช้ของขุนนางที่ต่ำศักดิ์กว่า
 
..........ถึงอย่างไร กฎที่ไม่ได้​บัญญัติก็คือไม่ได้​บัญญัติ มันเป็นเพียงสิ่งที่ขุนนางวางไว้เพื่อเคารพซึ่งกันและกัน แต่ไม่เป็นกฎจริงที่ต้องปฏิบัติตาม
 
ฉันมุ่งหน้าไปยังทิศทางของแผนกเบื้องบนเพื่อตามหาเรกะ ผ่านม้าจำนวนมากมายในบริเวณโรงเรียน
 
แผนกเบื้องบนอนุญาตให้ข้ารับใช้ผู้ใหญ่ติดตามขุนนางได้ ถ้าเรกะซึ่งเป็นเพียงแค่เด็กไปที่นั่น เขาจะถูกปฏิบัติเยี่ยงสามัญชนที่ไร้การปกป้องจากนายตัวเอง หากโชคร้าย เขาก็อาจเจอขุนนางน่ารังเกียจบางคนที่สร้างสถานการณ์
 
— อย่างที่คิด หลังจากกลายเป็นที่รู้กันไปทั่วเรื่องความไม่ลงรอยระหว่างเอริคกับฉัน พวกก๊กฝ่ายก็เริ่มแบ่งแยกกันในหมู่นักเรียน
 
ความจริงก็คือการที่เจ้าชายรัชทายาทและเกรซลาโรงเรียนเป็นเวลานานก็เป็นตัวการ แต่นั่นหมายถึงว่าฉันยังคงมีเวลาในการแก้ปัญหาเรื่องนี้ก่อนที่พวกเขาจะนิวัติกลับมา ก๊กเหล่านี้ปรากฏขึ้น เพราะเอริคและซีกฮาร์ทซึ่งต่างเป็นผู้ทรงอิทธิพลแต่เดิมในฐานะคนสนิทของเจ้าชายรัชทายาท และฉันที่พยายามบอกว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ต่างก็ถูกจับเป็นตัวกลางทั้งหมด
 
สถานการณ์ตอนนี้คือกลุ่มคาลเดียรวมถึงซีกฮาร์ทนั้นใหญ่โตอย่างมาก และเหล่านักเรียนที่อยู่ฝ่ายเอริคก็เริ่มถูกกีดกัน ตัวอย่างก็เช่น เก้าอี้ในโถงอาหาร ด้วยอำนาจของจำนวนที่เป็นต่อ ก๊กของเอริคเหล่านั้นจึงถูกบีบบังคับให้นั่งแต่ในมุมและที่นั่งของขุนนางระดับล่าง
 
ไม่มีความคิดใดที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามทั้งสิ้น ไม่มีอะไรมากไปกว่าเกมขุมอำนาจของเหล่าขุนนาง ความปรารถนาที่จะเหนือกว่าใครสักคนด้วยประโยชน์ของจำนวนพรรคพวกหรือสถานะขุนนาง และฉันที่ถูกนำชื่อไปใช้ในฐานะแกนนำ ทั้งที่ไม่ได้ต้องการสักนิด
 
ถึงอย่างไร มันก็ไม่มีผลประโยชน์กับฉันแต่ประการใด ทว่าความรู้สึกแง่ลบจากการถูกกลั่นแกล้งในกลุ่มเอริคต่างก็พุ่งมายังฉัน
 
และผลลัพธ์ก็คือพวกเขาแหกกฎที่ไร้ลายลักษณ์ เพื่อรังแกข้ารับใช้ของฉัน ขณะก่นสาปแช่งเสียงเบา ฉันก็ดึงบังเหียนม้า



NEKOPOST.NET