[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 145 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.145 - 00-3 การเข้าเฝ้าฯ


.......ไหงฉันมายืนอยู่ที่นี่ล่ะเนี่ย ?
 
ฉันเงยหน้ามองราชบัลลังก์ในพระราชวัง เหลือบมองไปยังอัศวินอาวุโสระดับสูงแห่งราชอาณาจักร ท่านมาร์ควิสโรเลนท์เซอร์และท่านเอิร์ลไอน์สบาร์คที่อยู่ในแถว เพื่อหนีความจริงเล็กน้อย
 
องค์กษัตริย์ประทับอยู่บนนั้น ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนได้ยินพระองค์ตรัสเรียกชื่อของฉัน แต่คงจะหลอนไปเองล่ะมั้ง ?
 
......น่าเสียดายที่ไม่ใช่หูฝาด ใครบางคนผลักหลังของฉันจนซวนเซมาข้างหน้า
 
"ไปสิ เข้าเฝ้าฯ ต่อเบื้องพระพักตร์"
 
เอิร์กนาดที่อยู่ข้างหลังกระซิบ ฉันก็ดำเนินการส่วนที่เหลือด้วยตัวเอง ไม่สามารถหันย้อนกลับไปได้ แม้ว่าเขาจะอยู่เพียงข้างหลังฉันไม่กี่ก้าวก็ตาม ฉันคุกเข่าลงตามที่ถูกบอกเบื้องหน้าขั้นบันไดสูงอันนำไปสู่พระแท่นราชบัลลังก์ที่องค์กษัตริย์ทอดพระเนตรมายังฉัน
 
ฉันสบดวงพระเนตรสีฟ้าอึดใจหนึ่งก่อนจะก้มมองต่ำ พระองค์เองก็ปราศจากสีพระพักตร์ใดมิต่างกัน
 
"ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย ในการศึกครั้งนี้ ท่านได้สร้างความดีความชอบ ที่น่าสรรเสริญยิ่ง สำหรับความสัมฤทธิผลอันเป็นเกียรติยศนี้ ข้าจักปูนบำเหน็จแก่ท่าน"
 
".....พระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้าฯ ความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาท เป็นเกียรติแก่ข้าพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้ พระเจ้าข้า"
 
ฉันพยายามเค้นคำราชาศัพท์ที่จำเป็นออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อประหลาด พร้อมเสียงที่ดังหึ่งอยู่ในหัว
 
ฉันประหลาดใจข้างในถึงความสงบนิ่งที่ฉันดูจะเป็น ฉันได้อยู่ต่อเบื้องพระพักตร์ของผู้ทรงครอบครองอำนาจอธิปไตย ทั้งหมดของราชอาณาจักรอันเกรียงไกรแห่งนี้ มันเป็นบรรยากาศแปลกพิลึกที่ฉันผ่อนคลายกว่าที่คาดการณ์ไว้
 
.....กษัตริย์ เป็นศูนย์กลางของอำนาจอย่างแท้จริงทั้งในด้านศาสนาและกฎหมายของประเทศ ฉันพยายามเค้นความทรงจำในเรื่องนี้ออกมาจากความคิดอย่างสมองกล ที่กระทั่งในยามนี้ก็ยังรู้สึกว่าช่างเป็นเรื่องที่ห่างไกล
 
ระบอบทางการเมืองของอัร์คเซียแรกดูอาจคล้ายกับระบอบฟิวดัล[1] ทว่าแท้จริงแตกต่างกันมากนัก อำนาจอธิปไตยที่แท้จริงทรงถือครองโดยกษัตริย์ และพระองค์พระราชทานอำนาจให้กับเหล่าข้าราชบริพารเป็นตัวแทนพระองค์
 
การปกครองของราชอาณาเขตที่นี่อธิบายอย่างง่าย ๆ เลยก็เป็นแบบเดียวกับเคาน์ตี้พาลาไทน์[2] การโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากกษัตริย์นั้นจะเป็นไปไม่ได้เลย ถ้าปราศจากความไว้วางพระราชหฤทัย จากพระองค์ รวมไปถึงสภาขุนนางชั้นสูง หากแต่บรรดาศักดิ์พระราชทานนั้นจะไม่ถือเป็นบรรดาศักดิ์สืบสายโลหิต
 
สาเหตุหลักที่ทำให้ระบอบนี้ประสบความสำเร็จยืนหยัดมาได้กว่า 600 ปีโดยไม่เสื่อมคลาย ก็ต้องขอบคุณการดำรงอยู่ของศาสนจักร ผู้ผดุงความยุติธรรมแห่งมวลชนของประเทศ คือการว่าตามประมวลศักดิ์สิทธิ์แห่งเซีย การกระทำความผิดทางอาญาจะถูกตัดสินคว่ำบาตรจากศาสนจักร และสำหรับการคว่ำบาตรนั้น........จะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกนอกรีตที่ได้รับการปฏิบัติอย่างทารุณ แทบจะแปรผกผันไปจากระบอบกฎหมายอันมีอารยะของโลกแฟนตาซี
 
ก็นะ ด้วยแบบนี้ กฎหมายและศาสนาในประเทศนี้จึงไม่เสื่อมโทรม และมันก็ยังคงเป็นระบอบที่มีประสิทธิภาพด้วยระยะเวลาอันยาวนานตราบจนทุกวันนี้
 
วกกลับมาที่เดิม ดูเหมือนว่าฉันจะพยายามคิดหนีจากความจริง จนออกนอกทะเลไปไกลทีเดียวแฮะ
 
.....แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันได้ทำอะไรที่มันเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในสนามรบงั้นเรอะ ? ฉันก็แค่ทำให้หน่วยอาวุธใหม่นั่นใช้การต่อไม่ได้ แต่ด้วยอานุภาพและระยะการยิงที่จำกัด และเมื่อกองทัพได้รับทราบว่ามันเป็นอาวุธแบบไหนแล้ว ก็มั่นใจได้เลยว่าความโกลาหลพรรค์นั้นจะไม่เกิดขึ้นซ้ำอย่างแน่นอน และหน่วยทหารม้าหนักของข้าศึกก็ยังไม่ได้ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง
 
สิ่งที่ฉันทำหลังจากนั้น หมายถึงการทำเกินหน้าที่ด้วยการโอบล้อมศัตรูที่ปีกซ้ายและถอนรากถอนโคนพวกมันน่ะเหรอ ? ขณะที่หน่วยนั้นถูกล้างบางไปจริง ๆ แต่มันก็เป็นสิ่งที่สมควรจะเผด็จศึกโดยเอิร์กนาดที่เคี่ยว กรำสงครามอยู่แล้ว การแบ่งแยกและเอาชนะ มันก็เป็นกลยุทธ์พื้นฐานส่วนใหญ่ในการสู้รบนี่นา
 
ในหมู่ศัตรูที่ถูกสังหาร มีนายทหารล่ำสันที่เหมือนจะเป็นอัศวินระดับสูง แต่ฉันก็แค่เดาว่าหัวของเขาคงจะได้ราคาดี เพราะเขาเป็นแนวหน้า มันก็แค่นั้น
 
อย่างไรก็ดี นั่นก็เป็นพระราชกระแสเดียวที่รับสั่ง กับฉัน หลังจากที่ท่านมาร์ควิสริตเตอร์เกาว์ พี่ชายของท่านเอิร์ลเทเรเซียซึ่งยังคงปฏิบัติหน้าที่อยู่ก้าวขึ้นมาอ่านพระราชโองการ ถึงความสำเร็จและรางวัลพระราชทานของฉันด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการ
 
ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าได้ทำอะไรลงไป เพราะว่าไม่ได้ตั้งใจฟัง ฉันไม่มีประสบการณ์ทางการทหารมากพอ และก็มีเพียงไม่กี่คำที่จับความได้ ฉันคงจะต้องไปถามเอิร์กนาดทีหลังว่าเขาหมายถึงอะไรกันแน่
 
ในทางกลับกัน ส่วนของรางวัลพระราชทานกลับเข้าใจได้อย่างง่ายดาย โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นเงิน, ที่ดิน และบรรดาศักดิ์
 
.....ฉันไม่อยากได้ที่ดินหรือบรรดาศักดิ์สักนิด และรู้สึกขมปร่ากับมัน ตอนนี้พลเมืองใหม่ก็ลงหลักปักฐานที่หมู่บ้านบุกเบิกของคาลเดียแล้วในที่สุด ไหนจะความคืบหน้าเพียงเล็กน้อยของการก่อสร้างชลประทานสำหรับดินแดนฝั่งตะวันออกที่ยังไม่ถูกแตะต้องอีก
 
ต่อให้ฉันได้รับที่ดินใหม่ที่ไม่เรียบร้อยจากราชอาณาเขตส่วนพระองค์ แต่ไม่ได้ทรัพยากรมนุษย์มาพร้อมกัน มันก็ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรเลยสำหรับฉัน พวกเขาก็เพียงแต่มอบที่ดินศักดินา เพื่อให้สมกับการปูนบำเหน็จบรรดาศักดิ์ของฉันเท่านั้นแหละ
 
 
 
 
 
ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ฉันจะยังไม่เข้าใจว่าเหตุใด แต่ฉันก็ได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์เป็นลำดับชั้นเอิร์ลผู้น้อยแล้ว
 
ตลกน่า การโปรดเกล้าฯ เลื่อนชั้น บรรดาศักดิ์ขุนนางไม่น่าจะได้มาง่าย ๆ แบบนี้สิ.......
 
มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ที่ฉันจะสับสน ขณะมีสิ่งที่คาดไม่ถึงตกใส่หน้าตักมากมายขนาดนี้
 
มันเป็นฤดูใบไม้ร่วงของปีที่ 12 ของฉัน ก่อนที่เข้าโรงเรียนขุนนางอันเป็นฉากหลักของเกมจีบหนุ่ม
 
.....แต่ก็เป็นเวลากว่าหนึ่งปีมาแล้ว ที่สงครามระหว่างอัร์คเซียและรินดาร์ลได้ปะทุขึ้น และความจริงที่ว่าฉันมีส่วนร่วมในการต่อสู้
 
การสู้รบนี้จะส่งผลอย่างไรกับเนื้อเรื่องกันนะ น่าสงสัย ฉันไม่ต้องการให้สงครามแผ่ขยายออกไปมากกว่านี้ ขณะที่ฉันมีเวลาในการดูแลคาลเดียน้อยลงทุกที และมันก็อาจจะวายวอดหรือตกในสภาพเสื่อมโทรมระหว่างสงครามก็ได้ ทั้งที่ฉันได้บริหารจัดการนำวิทยาการกลับมายังอาณาเขตให้ทัดเทียมอาณาเขตอื่น ๆ ได้แล้วในที่สุด — ใช้ระยะเวลายาวนานแค่ไหนน่ะเหรอ ? กว่าสิบปีน่ะสิ
 
ฉันจะไม่ยอมให้การทำงานอย่างหนักกว่าทศวรรษของฉันต้องสูญเปล่า ดังนั้นโอกาสหน้าที่ได้รับมอบหมาย ฉันควรจะเผด็จศึกรินดาร์ลเสียให้สิ้น
 
......ก็ดูเหมือนว่าฉันจะต้องโรมรัน พันตูกับสงครามอีกสักพักล่ะนะ
 
 

 

[1] ระบอบฟิลดัล (Feudalism) — ระบอบการปกครองในสมัยยุคกลางของยุโรป ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9-15 อย่างย่อคือ การที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทานดินแดนให้ขุนนางเป็นเจ้าของที่ดินปกครองอย่างอิสระในที่ดินของตน
[2] เคาน์ตี้พาลาไทน์ (County Palatine) — เขตการปกครองแบบหนึ่ง คือเป็นที่ดินทรัพย์สินส่วนพระเจ้าแผ่นดิน อันแต่งตั้งให้ขุนนางระดับสูงเป็นผู้แทนพระองค์ในการบริหารและจัดการที่ดินในเขตมณฑลนั้น (Palatine มาจากภาษาลาติน Palatinus หมายถึง มีความเกี่ยวข้องกับพระราชวัง)



NEKOPOST.NET