[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 139 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.139 - 68 คืนสู่เหย้า


มันเกิดขึ้นหลังจากที่การประชุมของพวกเราจบลง
 
เอิร์กนาดผ่อนสีหน้าที่เคร่งขรึมของตัวเอง และกวักมือเรียกฉันให้ไปหา หือ ? พอฉันเอียงหัวและตามเขาไป ทั้งที่ยังงง ๆ เขาก็โน้มตัวลงมาและสบสายตากับฉันด้วยสายตาลึกล้ำ
 
".......เพียงแค่สามปี แต่ท่านก็เติบโตขึ้นทีเดียวนะครับ ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย แต่ก่อนข้าไม่เห็นสายตาของท่านด้วยซ้ำจนกว่าจะคุกเข่าลงแน่ะ"
 
"เช่นนั้นหรือคะ ? แต่ดูท่านก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักนี่"
 
"ข้าน่ะพ้นวัยเจริญพันธุ์มานานแล้ว สิ่งที่เกิดกับข้าในตอนนี้ก็มีแต่การแก่ตัวลงเท่านั้นแหละ"
 
นัยน์ตาของเขาวิบวับไปด้วยความซุกซน แม้มันจะมีริ้วรอยที่เพิ่มขึ้นรอบดวงตา เขาเริ่มดูคล้ายกับท่านเอิร์ลไอน์สบาร์ค บิดาของเขาขึ้นทุกทียิ่งกว่าเมื่อสามปีที่แล้วเสียอีก
 
"ออสการ์เป็นอย่างไรบ้าง ? ได้ยินว่าเขากลายเป็นอัศวินของท่านสินะ"
 
"ท่านรู้จักเขาด้วยเหรอคะ ? ข้าคิดว่าเขาไม่ได้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านโดยตรงนี่นา"
 
"เขามีสายเลือดของตระกูลเทเรเซีย การดำรงอยู่ของเขาไม่ใช่สิ่งที่ข้าสมควรละเลยไปหรอกนะ"
 
.......อ้อ ก็จริงอย่างที่เขาว่า
 
ถึงแม้ว่ายายของออสการ์จะเกิดจากคนละแม่ แต่นางก็ยังคงเป็นพี่สาวครึ่งหนึ่งของท่านมาร์ควิสริตเตอร์เกาว์และท่านเอิร์ลเทเรเซีย ด้วยตระกูลขุนนางที่มีอำนาจสูงอย่างเทเรเซีย มันก็ยากที่จะเพิกเฉยกับการดำรงอยู่ของออสการ์ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเพียงญาติห่าง ๆ ก็ตามที
 
"เขาเป็นผู้ติดตามที่มีศักยภาพมากค่ะ คล้ายกับท่านเอิร์ลเทเรเซีย และทำงานได้ค่อนข้างมีประสิทธิภาพทีเดียว"
 
"เขามักมีความกระตือรืนร้นมากเกินไปกับสิ่งใดก็ตามที่หมกมุ่น เพราะว่าท่านเองก็ทำงานหนัก ก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับท่านแล้วล่ะที่มีผู้ใต้บังคับบัญชาเช่นเขา"
 
"อ่า ค่ะ ใช่เลย"
 
เอิร์กนาดนั่งลงกับโซฟา และโบกไม้โบกมือให้ฉันนั่งลงบนโซฟาที่อยู่ตรงข้ามกับเขา ถ้าเขาอยากให้ฉันนั่งลง ก็แสดงว่าเขาคงจะมีบางอย่างที่ต้องการพูดคุยด้วย ฉันนั่งลงตรงข้ามกับเขาอย่างที่เขาต้องการอย่างว่าง่าย
 
"เอาตรงไปตรงมาเลยแล้วกัน ท่านเอิร์ลเทเรเซียได้ไหว้วานบางอย่างกับข้า"
 
".......เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับข้าด้วยอย่างนั้นซินะคะ ?"
 
ท่านเอิร์ลเทเรเซียได้ไหว้วานบางอย่างจากเอิร์กนาด ฉันพูดไม่ออกไปขณะหนึ่งอย่างประหลาดใจ เท่าที่ฉันรู้มา ตระกูลไอน์สบาร์คและตระกูลเทเรเซียไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกล้ำใด ๆ นัก แต่มันก็ไม่ได้น่าแปลกใจนักหรอก ถ้าหากท่านเอิร์ลเทเรเซียจะมีความสัมพันธ์กับพวกเขาเป็นการส่วนตัว แต่กระนั้นสิ่งที่ท่านเอิร์ลเทเรเซียได้ไหว้วานต่อเอิร์กนาดตรง ๆ นั่นก็ทำให้ฉันคิดว่ามันคงจะเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับฉันในสักทางหนึ่ง
 
ช่วงเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมา สภาพร่างกายของท่านเอิร์ลเทเรเซียทรุดโทรมลง ฉันรู้ดีอย่างเลือนลางถึงการเรียกตัวญาติของเขาอย่างออสการ์มาช่วยเหลือฉัน บางทีเขาคงจะเตรียมการจัดสรรปันส่วนหน้าที่ในการขับเคลื่อนคาลเดียของเขาให้กับทุกคนมากขึ้นและมากขึ้นแล้ว ถ้าเขายังคงทำงานหนักอย่างที่เคยเป็นมาก่อนล่ะก็ ฉันรู้สึกได้เลยว่าเขาจะตายในเร็ววันอย่างแน่นอน และฉันก็ต้องการที่จะให้เขาได้พักจริง ๆ ดังนั้นจึงเริ่มตระเตรียมในการค้นหาผู้คุ้มครองคนใหม่ ........ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ ฉันมีความกังวลว่าบางสิ่งอาจเกิดขึ้นกับเขาได้ทุกเมื่อมากขึ้นทุกทีและทุกที
 
"ใช่ หลัก ๆ แล้วก็เกี่ยวข้องกับท่านเอง ข้าจะข้ามเรื่องรายละเอียดการไหว้วานของเขาไปก็แล้วกัน ว่าง่าย ๆ ก็คือ เขาต้องการทราบว่าหากข้าจะอยากรับท่านเป็นบุตรสาว"
 
.............หา ?
 
ช่วยไม่ได้ที่ฉันจะเลิกคิ้วและมองไปยังเอิร์กนาดดี ๆ ว่าเขาจริงจังกับเรื่องที่พูดแค่ไหน
 
เป็นบุตรสาวของเขา ? ฉัน และเขา ?
 
"........ท่านหมายถึงอุปการะ ?"
 
"ไม่ ไม่ใช่อุปการะ แต่เป็นความสัมพันธ์แบบพ่อลูกเลย เรื่องนี้ — ดูเหมือนว่าท่านจะไม่รู้มาก่อนเลยซินะ"
 
เอิร์กนาดมอบคำอธิบายให้ฉันอย่างง่าย ๆ ว่าเป็นความสัมพันธ์แบบพ่อลูกเช่นบุตรนอกสมรส
 
"ไม่ต้องคิดมาก" เขาพูดอย่างเป็นธรรมชาติอย่างกับว่าแค่ให้ยืมชื่ออย่างนั้นล่ะ
 
— ฉันไม่เข้าใจ แล้วเขาจะได้อะไรจากเรื่องนี้ ?
 
หรืออาจมีอะไรบางอย่างที่ยุ่งยากอยู่เบื้องหลังข้อเสนอนี้กัน
 
สำหรับรุ่นที่สองของตระกูลขุนนางทางการทหารใหญ่โตที่ดำรงตำแหน่งในที่ดินทรัพย์สินส่วนกษัตริย์​จะมาช่วยสนับสนุนเด็กหญิงจากอาณาเขตเล็ก ๆ ที่มีแต่ชื่อเสียในความอัปยศ สิ่งที่เขาจะได้รับก็เห็นจะมีแต่ความทุกข์ที่ไม่ได้จำเป็นกับตัวเองสักนิด
 
"ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ใช่เรื่องที่ต้องคิดให้มากความ ข้าเป็นพันธมิตรที่คิดคำนวณผลประโยชน์เสีย​เมื่อไหร่​ นมนานกาเลมาแล้ว มันก็เป็นรูปแบบหนึ่งในการผูกกระชับ​ความสัมพันธ์ระหว่างเด็กและผู้ใหญ่ที่นิยมชมชอบ ขนาดที่นับเป็นครอบครัวด้วย หากท่านไม่เห็นชอบก็ตอบปฏิเสธ แต่ถ้าท่านตกลงก็พยักหน้าแค่นั้นเอง"
 
"เอ้อ........."
 
"อ้อ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับข้าหรอก ข้าเองก็ได้ประโยชน์จากสิ่งนี้อยู่นา ตอนนี้ข้าโดนบ่นเสียงขรมว่าควรจะมีเด็กได้แล้ว ทั้งที่ข้ายังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ การให้ท่านเป็นบุตรสาว นั่นมันก็เป็นเรื่องดีแล้ว"
 
มันเป็นเรื่องธรรมดาสุด ๆ ที่ทำให้ฉันพูดไม่ออกทีเดียว ตอนนี้เอิร์กนาดเพิ่งจะอายุยี่สิบกลาง ๆ และได้เป็นผู้บังคับกองร้อยทหารม้าแห่งป้อมชายแดนก็คงจะมีความคาดหวังให้เขามีลูกเสียทีล่ะนะ
 
"ข้าไม่คิดว่าเพียงเพราะท่านรับข้าเป็นบุตรสาว เสียงที่ต้องการให้ท่านมีลูกจะหายไปหรอกนะคะ......"
 
"อะไรกัน ข้าคิดว่ามันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยนา — หรือว่าให้ข้ารับอุปการะท่านด้วยดีล่ะ เอ ข้าคิดว่าพอทุกคนได้ยินชื่อท่าน พวกเขาก็คงเงียบเสียงไปเองแหละ ด้วยนามตระกูลทางการทหาร ท่านจะกลายเป็นที่รู้จัก หลังจากนี้ชื่อเสียงท่านจะเลื่องชื่อลือชาอย่างแน่นอน"
 
พอฉันเอียงศีรษะ เอิร์กนาดก็เพิ่มความเห็นกำกวมว่า "ท่านไม่ใช่เด็กธรรมดา ๆ อยู่แล้ว"
 
"หรือว่าท่านอยากจะกระชับ​มิตร​กับพ่อข้าด้วยเลยดีล่ะ ?"
 
"หือ ไม่ ไม่ล่ะค่ะ ท่านล้อเล่นแล้วกระมัง ?"
 
"ใครจะรู้ล่ะ" เอิร์กนาดยิ้มกริ่มราวกับแมว ขณะหัวเราะคิก เขาล้อเล่นแหง ๆ แหละ​
 
โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าความตึงเครียดบนไหล่ในตอนนี้หายไปทั้งหมดแล้ว ความอบอุ่นนี้ ความผ่อนคลายนี้ ที่เอิร์กนาดได้มอบให้ และพยายามคลายความเครียดขึงของฉันมาตลอดโดยไม่เปลี่ยนแปลงไปจากที่จำได้เลย
 
".......เพราะว่าท่านเอิร์ลเทเรเซียเป็นธุระไหว้วานท่าน เช่นนั้นข้าก็ไม่คัดค้านค่ะ"
 
"เข้าใจล่ะ ถ้าเช่นนั้นนับแต่บัดนี้ไป เจ้าคือบุตรสาวของข้าแล้ว"
 
"— ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ"
 
"อ้า มันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปนักหรอกนะ"
 
หลังจากการอภิปรายเรื่องสำคัญนี้อย่างเรียบง่ายและธรรมดา ในวันนี้ ฉันก็ได้มีพ่อบุญธรรมแล้ว พอฉันพยายามจะเรียกเขาว่า "ท่านพ่อ" สีหน้าพิลึกกึกกือก็ฉาบบนใบหน้า ดังนั้นฉันว่าก็คงจะเรียกเขาว่าเอิร์กนาดเหมือนเดิมนั่นแหละนะ
 
 

 

T/N : นับแต่ตอนนี้ไป ชื่อเต็มของเอลิซ่า คือ "เอลิซ่า คาลเดีย ไอน์สบาร์ค"



NEKOPOST.NET