[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 128 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.128 - 57 การพิจารณาคดีอลหม่าน • บทที่ 1


Act 2, Part 4
 
 
ฉันทำตามคำแนะนำของกุนเธอร์ ส่งตัวผู้บุกรุกให้กับกรมการสารวัตรทหาร ทำให้เรื่องนี้มีการไต่สวนอย่างเป็นทางการ
 
ฉันพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่ผู้บุกรุกจะแทรกซึมเข้ามาในฐานะข้ารับใช้ ทว่าจากชุดของเขาที่ค่อนข้างจะเป็นชุดแบบมาตรฐานของเหล่าผู้รับใช้ระดับล่างของตระกูลขุนนาง ปกติแล้วเสื้อผ้าเหล่านี้ได้รับการสั่งตัดมา ดังนั้นจึงไม่มีทางเป็นงานเร่งด่วนที่สั่งตัดมาเพื่อการจู่โจมนี้อย่างแน่นอน บางทีอาจเป็นเพราะรู้ดีถึงความเสี่ยงสูงของภารกิจ การที่เขาสวมชุดนี้ก็อาจจะเพื่อให้ได้บรรลุเป้าหมาย
 
ทว่าเป็นเพราะตราประจำตระกูลโอเกร็นที่ถูกค้นพบว่าปักอยู่ที่ซับในชุดของเขา นี่จึงการเป็นพยานหลักฐานที่ชัดเจนถึงแผนการจู่โจมของท่านไวส์เคานท์โอเกร็น หรือการพยายามลอบสังหารฉัน
 
เย็นวันถัดมา คู่ความที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ไวส์เคาน์เตสคาลเดีย, ท่านไวส์เคานท์โอเกร็น, ผู้ถูกสันนิษฐานว่าเป็นเป้าหมายของผู้บุกรุก เฟเรีย ร็อกเชีย และบิดาของเธอ ท่านไวส์เคานท์ร็อกเชีย พวกเราทั้งหมดถูกเรียกตัวโดยสำนักศาสนจักรที่ตั้งในย่านขุนนางเพื่อพิจารณาคดีความโดยฝ่ายตุลาการของศาสนจักร
 
ข้อพิพาทระหว่างขุนนางระดับล่างนี้ได้กลายเป็นที่ฮือฮา ผู้คนต่างเอ็ดตะโรกันยกใหญ่ ส่งผลให้ศาสนจักรต้องเข้าปราบปรามการกระทำความผิดทางนิตินัยกับขุนนางกว่าหนึ่งร้อยคนในชั่วเวลาเพียงสั้น ๆ
 
สำหรับพวกเราไวส์เคานท์ทั้งสาม กอปรกับนักบวชลูกขุนสามท่าน รวมถึงนักบวชผู้พิพากษาต่างมีสีหน้าคร่ำเคร่ง ขณะเริ่มต้นจดบันทึกการพิจารณาคดีในวันนี้
 
 
 
 
 
ท่านไวส์เคานท์โอเกร็นถูกบังคับให้มาที่นี่หลังจากติดกับดักของฉัน ยังคงมีสีหน้าสงบ แต่กระนั้นความเกลียดชังในดวงตาของเขาก็ปรากฏมุ่งใส่ทางท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียแทนที่จะเป็นฉัน
 
ขณะที่ท่านไวส์เคานท์ร็อกเชีย ก็มองตอบโต้กลับไปด้วยสีหน้าเยียบเย็น ฉันยังคงไม่รู้ความสัมพันธ์ที่แน่ชัดระหว่างทั้งคู่ จึงได้แต่รู้สึกว่ายังคงมีชิ้นส่วนบางอย่างที่ขาดหายไปขณะชำเลืองมองไปมาระหว่างทั้งสอง
 
ก็นะ เป้าหมายการโจมตีที่แท้จริงก็คือเฟเรียนี่นา และฉันก็เพียงแค่มีส่วนร่วมด้วยเพราะว่าเฟเรียมาอยู่กับฉันในช่วงการลอบจู่โจม ขณะมองประกายแสงวาบระหว่างท่านไวส์เคานท์โอเกร็นและท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียในตอนนี้ — ก็นึกย้อนไปถึงสี่วันที่แล้ว จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งอย่าง
 
สถานการณ์ที่พวกเราได้สร้างขึ้นว่า เมื่อเฟเรียได้ยินข่าวเรื่องอาการป่วยไข้ของเอลิซ่า คาลเดีย สหายของเธอ เธอก็รีบตรงดิ่งมาจากโรงเรียนขุนนางเพื่อเข้าเยี่ยม แต่โชคร้ายที่อาการป่วยของฉันได้แพร่เชื้อทำให้เฟเรียล้มป่วยไปด้วย เป็นเพราะว่าเธอล้มป่วย ดังนั้นเธอจึงพักที่บ้านของฉันแทนที่จะกลับโรงเรียน
 
นั่นคือ "สาเหตุ" ที่ฉันแต่งขึ้นเพื่อให้เฟเรียได้อยู่ที่บ้านของฉัน ฉันส่งจดหมายให้ทั้งโรงเรียนขุนนางและท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียชี้แจงถึงอาการ "ป่วย" ของเธอ
 
ฉันยังได้ร่อนจดหมายอื่นถึงสามฉบับในวันเดียวกัน หนึ่ง คือสภาขุนนางแจ้งถึงการลาป่วยในวันถัดไป อีกหนึ่ง ถึงที่พำนักของท่านเอิร์ลเทเรเซีย ชี้แจงเรื่องสถานการณ์ในตอนนี้, การคาดการณ์ของฉันถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นและให้กับเขารับทราบถึงแผนการที่ตามมาของฉัน ฉบับสุดท้าย คือที่อาณาเขตคาลเดีย ฉันเรียกตัวราโทก้า, กุนเธอร์, เธโอ และราชีออคมาที่เมืองหลวง
 
"— ส่อแสดงว่า ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดียกลับมาที่พำนักของตัวเอง หลังจากการประชุมสภาขุนนาง และท่านก็พบว่าทหารในกองทัพของท่านที่พักอาศัยอยู่จับกุมตัวผู้บุกรุกได้"
 
ท่านนักบวชผู้พิพากษายืนยันสถานการณ์ในวันเกิดเหตุกับฉัน ฉันผงกศีรษะยืนยัน
 
"เหตุเพราะท่านอยู่ที่สภาขุนนางในเวลานั้น จึงไม่อยู่ในช่วงของการบุกรุกเคหสถาน และข้ารับใช้ส่วนใหญ่ก็ได้ออกไปข้างนอกในเวลาเดียวกัน ดังนั้นเป็นเคราะห์อันดีแล้วไม่มีภยันตรายใด ๆ ต่อเลดี้เฟเรีย"
 
นั่นคือสิ่งที่ผู้พิพากษาเชื่อ แต่ก็แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นเรื่องแต่ง เป็นราโทก้าต่างหากล่ะที่อยู่ในสภาขุนนาง ไม่ใช่ฉัน และฉันก็เป็นผู้สั่งการจับกุมตัวผู้บุกรุกด้วยตัวเอง
 
ฉันเมียงมองไปยังเฟเรีย ขณะที่เธอรู้ดีถึงความจริงของสิ่งที่เกิดขึ้น ใช่แล้ว ดีแล้ว เงียบไว้ซะ อย่าได้พูดอะไรที่ไม่จำเป็นออกมา และด้วยทั้งหมดนี้ก็จะสามารถล้มเลิกการหมั้นหมายของโอเกร็นได้ และเธอก็จะได้แต่งงานกับคอร์เนล เฟรเช่อย่างที่ปรารถนา
 
"มาที่การเบิกความถึงท่าน ท่านไวส์เคานท์โอเกร็น ผู้โจมตีได้แต่งกายชุดข้ารับใช้ที่ปักตราประจำตระกูลโอเกร็นไว้ สิ่งนี้ได้รับการยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญของเราแล้ว มันเป็นพยานหลักฐานที่บ่งชี้ว่าท่านควรจะมีส่วนเกี่ยวข้องในการรับผิดชอบต่อการโจมตีในครั้งนี้"
 
".......เป็นที่แน่นอนว่าผู้ที่บุกรุกในที่พำนักของคาลเดียนั้นได้แต่งกายด้วยเครื่องแบบข้ารับใช้ของตระกูลข้า แต่กระนั้น ข้าก็ไม่มีความทรงจำใดเลยว่าได้ว่าจ้างคนผู้นั้นไว้ หากท่านได้ตรวจสอบบัญชีรายชื่อลูกจ้างในที่พำนักของตัวข้า ข้าก็มั่นใจว่าท่านจะค้นพบว่านั่นเป็นความจริงแท้ด้วยตัวของท่านเอง"
 
ท่านไวส์เคานท์แสร้งทำเจ็บปวดจากข้อกล่าวหานี้
 
"เข้าใจแล้ว" ผู้พิพากษากล่าวพึมพำ ฉันมั่นใจนักล่ะว่าท่านไวส์เคานท์โอเกร็นคงได้ทำเอกสารปลอมไว้ในที่พำนักของเขาไว้เรียบร้อยแล้ว ด้วยการเตรียมการภายในหนึ่งวัน ต่อให้ค้นหาทั่วทั้งบ้านก็คงไม่มีสิ่งแปลกปลอมให้พบเห็น
 
ท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียยังคงชำเลืองมองท่านไวส์เคานท์โอเกร็นไม่หยุดหย่อน ฉันคิดว่าน่าจะมอบถ้วยรางวัลให้กับความเป็นชนชั้นสูงของเขานะ เขาดูจะแตกต่างราวกับคนละคนกับผู้ที่มีมารยาทสุภาพในตอนที่ฉันได้พบเขาครั้งแรกทีเดียว
 
"นอกจากนั้น มันจะมีเหตุผลอะไรกันที่ข้าจะทำร้ายคู่หมั้นของบุตรชายข้ากันเล่า ?"
 
".......ข้าไม่รู้ว่าท่านพยายามจะทำสิ่งใดกับบุตรสาวของข้า ทว่าข้าไม่ยินยอมให้ท่านกล่าวว่าไม่มีแรงจูงใจได้หรอก ท่านไวส์เคานท์โอเกร็น"
 
เมื่อยินเสียงเย็นเยียบของท่านไวส์เคานท์ร็อกเชีย ท่านไวส์เคานท์โอเกร็นก็แสดงท่าทีหยอกล้อเป็นเชิงรับไว้
 
"ตัวข้าประสงค์ขออุทธรณ์อย่างเป็นทางการต่อท่านไวส์เคานท์โอเกร็นครับ มันเป็นปัญหาร้ายแรงเกี่ยวกับธุรกิจที่พวกเราได้ดำเนินการร่วมกัน — เป็นเพราะท่านไวส์เคานท์โอเกร็นได้จงใจจุดไฟในเรื่องนี้ก่อน — ข้ามั่นใจว่าเขาพยายามคุกคามบุตรสาวของข้า เพื่อไม่ให้ข้ายื่นเรื่องฟ้องร้องในเรื่องนี้"



NEKOPOST.NET