NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.118 - 47 ชาดำเรนเวีย


สำหรับวันนี้ เพื่อบรรลุเป้าหมายด้วยการพบเฟเรีย ฉันได้ชมสวนของพวกเขานานเพียงพอแล้ว จากนั้นก็กล่าวขอตัวและผละออกมาจากที่พำนักของร็อกเชียตราบเท่าที่จะเร็วที่สุดได้
 
ท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียและบุตรสาวของเขา เฟเรีย นั้นเป็นขั้วตรงข้ามกับขนบธรรมเนียมของกรีนฟิลด์จริง ๆ ด้วยสิ่งที่แตกต่างอย่างประหลาดในคฤหาสน์ร็อกเชียแห่งนั้น ฉันก็รู้ตัวแล้วว่าขาดข้อมูลไปมากโข
 
อย่างแรก เครื่องเงินที่ฉันเผอิญได้เห็นบนข้อเท้าของเฟเรีย — นั่นเป็นข้อมูลชิ้นสำคัญที่หล่นตุบมาให้ ฉันสามารถเดาได้แล้วว่าทำไมเฟเรียอยากจะยกเลิกการหมั้นหมายกับบุตรชายของท่านไวส์เคานท์โอเกร็น
 
ความหมายก็คือ เฟเรียมีคนที่เธอชอบพอแล้วตอนนี้ และเธอก็ต้องการที่จะแต่งงานกับคนผู้นั้นแทนที่ นั้นคือสาเหตุของการยกเลิกการหมั้นของเธอ
 
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้อย่างง่ายดาย ทว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกนั้น มันซับซ้อนยากที่จะจัดการ และฉันก็รู้สึกโกรธขึงข้างใน
 
การแต่งงานระหว่างขุนนางด้วยกันไม่ได้ทำเพียงเพื่อสถานะเท่านั้น ขณะที่พวกเขาบางครั้งก็ทำเพื่อการเป็นพันธมิตรหรือการแย่งชิงอำนาจ แต่ทั้งหมดก็เป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนทางการค้า
 
นอกเรื่องสักหน่อย แต่พ่อค้าวาณิชในอัร์คเซียไม่ได้ถือครองอำนาจมากมายนัก เพราะว่าธุรกิจขนาดใหญ่ส่วนมากถูกควบคุมบริหารโดยขุนนาง เมื่อครั้งที่ฉันจัดเตรียมสิ่งสำคัญอย่างอาหารและวัตถุดิบจากอาณาเขตอื่นสำหรับพลเมืองใหม่ เนื่องจากผลิตภัณฑ์ส่วนมากไม่มีผลิตในคาลเดียครอบคลุม ท่านเอิร์ลเทเรเซียและฉันก็ต้องจัดซื้อจากลอร์ดท่านอื่น ๆ โดยตรง ก่อนที่จะกระจายให้กับพลเมือง
 
กลุ่มพ่อค้าวาณิชขนาดใหญ่ไม่มีอำนาจ เพราะว่าพวกเขาส่วนมากต่างก็ขายสินค้าหรูหราและชั้นสูง ดังนั้นลูกค้าของพวกเขาก็ไม่พ้นเหล่าขุนนางแทบทั้งหมด พวกเขาจึงอยู่ภายใต้การควบคุมของเหล่าขุนนาง กระทั่งในประมวลศักดิ์สิทธิ์ ระบอบกฏหมายของพวกเรา ก็ยังมีพระกฤษฎีกาว่าด้วยการควบคุมการนำเข้าและส่งออกถือเป็นส่วนหนึ่งในงานของลอร์ดผู้ครองดินแดน คงจะเพื่อไม่ให้พ่อค้าบางคนเป็นผลกระทบต่อเสถียรภาพของประเทศ ถ้าพวกเขามีเงินและอำนาจมากเกินไป
 
เอาล่ะ กลับมาที่ประเด็นเดิม
 
หนึ่งในวิธีการที่สะดวกที่สุดสำหรับการแลกเปลี่ยนระหว่างดินแดนก็คือการแต่งงาน ในภูมิภาคกรีนฟิลด์ มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเด็กผู้หญิงที่จะได้รับการหมั้นหมายตั้งแต่เนิ่น ๆ ทว่าในทางกลับกัน การยกเลิกการหมั้นหมาย มันก็เป็นที่รู้กันดี ถ้าหากว่าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดพบผลประโยชน์ที่ดียิ่งกว่า
 
แม้กระนั้น เป็นเพราะว่าครั้งนี้ฉันได้รับคำร้องขออย่างเป็นทางการมาจากท่านไวส์เคานท์โอเกร็น ฉันจึงถูกบังคับให้อยู่ข้างเขาและทำการประสานการหมั้นหมายนี้ไว้ มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ถ้าหากว่าฉันส่งเสริมการถอนหมั้นนี้แทน
 
การหมั้นหมายของแต่ละตระกูลคือความเกี่ยวดองที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ มันมีผลประโยชน์ต่าง ๆ มากมายจากสิ่งนี้ อาทิ พิกัดอัตราภาษีศุลกากรระหว่างสองอาณาเขตที่จะลดลง และการลดหย่อนข้อจำกัดทางการค้าที่ได้รับอนุญาตในการข้ามเขตแดน
 
นั่นคือเหตุผลที่ทำไมศาสนจักรจึงออกมาสั่งการฉันให้ผสานการหมั้นหมายนี้ การแลกเปลี่ยนการทางค้าของพวกเขาเป็นสิ่งจำเป็น ถ้าการหมั้นถูกยกเลิก นั่นจะมีผลกระทบโดยตรงกับประชากรในเชิงลบทันที ถ้าพวกเขาไม่มีสินค้าเครื่องใช้เพียงพอ และหน้าที่ของศาสนจักรก็คือการรักษาความสงบเรียบร้อย
 
ฉันโมโห เพราะเฟเรียอยู่ในวัยที่เกือบจะจบการศึกษาจากโรงเรียนขุนนางอยู่แล้ว แต่หล่อนกลับเพิกเฉยต่อสิ่งเหล่านั้นด้วยความเห็นแก่ตัวของตัวเอง และพยายามทำลายการหมั้นหมาย
 
ขณะที่ มันชัดเจนว่าคำร้องขอของท่านไวส์เคานท์โอเกร็นคนนั้นตั้งใจที่จะรังควานฉันมากกว่าอะไร และด้วยลักษณะของคนน่ารังเกียจอย่างที่เขาเป็น แต่ทั้งอย่างนั้นผลจากการหมั้นหมายกันนี้ก็จะช่วยต่อชีวิตของพลเมืองทั้งสองดินแดนได้เป็นอย่างดี
 
รายได้ของลอร์ดผู้ครองดินแดนล้วนมาจากภาษีในอาณาเขตของพวกเขา ถึงฉันจะไม่รู้รายละเอียดของสถานการณ์นี้นัก แต่ในเมื่อการหมั้นหมายได้ถูกตัดสินใจ ก็มักจะนำมาซึ่งประโยชน์ทางการค้ามากมายสำหรับพลเมือง และเด็กสาวคนนี้ที่มีอาหาร, เครื่องแต่งกาย และที่พักพิงก็ล้วนแต่มาจากภาษีอากรของผู้คนเหล่านั้น ทว่าหล่อนกลับเลือกความรักของตัวเองเหนือกว่าชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาอย่างนั้นหรือ ?
 
อ้า เพราะว่าฉันก็ยังไม่ได้รู้เรื่องราวทั้งหมด ดังนั้นก็คงจะไม่ควรฉุนเฉียวเกินไป บางทีฉันอาจจะผิดพลาดอะไรบางอย่างก็ได้
 
พฤติกรรมของท่านไวส์เคานท์ร็อกเชียยังคงดึงความสนใจของฉันไว้จริง ๆ แน่นอนว่าฉันได้บอกแล้วว่าทำไมจึงมาพบเขาและเฟเรีย แน่นอนว่าเขาก็ยังรู้เป็นอย่างดีว่าฉันได้รับคำรองมาจากโอเกร็นเพื่อไกล่เกลี่ยให้การหมั้นหมายยังคงผสานกันต่อไป และทั้งที่เป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงปล่อยให้เฟเรียทำตามที่เธอต้องการ จากสิ่งที่ฉันเห็นในวันนี้ บางทีเฟเรียอาจจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เธอไม่รู้เรื่องผลที่ตามมาจากการถอดถอนการหมั้น รวมถึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันไปที่นั่นทำไม
 
 
 
 
 
"ท่านเอลิซ่า ข้านำเครื่องดื่มมาให้ พักสักเล็กน้อยดีหรือไม่ ?"
 
พอฉันกลับมาถึงบ้านก็เริ่มค้นหาความจริงเรื่องท่านไวส์เคานท์ร็อกเชีย พร้อมเทียนไขในห้องหนังสือ ในตอนที่ถูกขัดจังหวะโดยไม่คาดคิด เมื่อมองไปว่าใครกัน ฉันก็พบว่าเป็นออสการ์ที่ได้รับการเชื้อเชิญมาที่ห้องโดยคลอเดีย ทั้งยังมีหญิงรับใช้ถือถาดในมือของเธออยู่ข้างหลังเขาที่กำลังเดินเข้ามาในห้องอย่างระมัดระวัง คิดดูแล้ว ฉันไม่เคยเรียกหญิงรับใช้คนไหนให้เข้ามาที่ห้องหนังสือนี้เลยนี่นะ
 
"อ่า ขอบใจ หวังว่าเจ้าจะไม่ใส่ใจกับความรกของที่นี่นะ"
 
"ไม่เป็นไรเลยครับ นอกเหนือไปจากนั้น ท่านกำลังค้นหาอะไรอยู่งั้นหรือ ? มีอะไรที่ให้ข้าช่วยเหลือบ้างหรือไม่ ?"
 
ด้วยธรรมชาติของเขาที่ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะจริงจังไปทั้งหมด กระทั่งความเป็นห่วง ฉันได้แต่ยิ้มแหย เขาถูกเบลเวย์ปล่อยทิ้งไว้เพื่อกลับคาลเดียไปจัดการกระบวนการสถาปนาภาคีอัศวินทั้งหมดโดยด่วน มันเป็นเรื่องยากที่จะขอให้เขาทำอะไรอย่างอื่นให้ฉันในตอนนี้ และกระทั่งว่าเขาสามารถช่วยได้ ฉันก็อยากจะเสนอให้เขาไปช่วยท่านเอิร์ลเทเรเซียแทนมากกว่านะ
 
.....นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด
 
ปึด คลอเดียหยิกที่ด้านข้างฉันเบา ๆ หยุดนะ อย่าหยิกเซ่ เนื้อของฉันมันยังไม่แข็งแรงพอ แล้วก็มีจุดบอบบางเยอะนะ
 
อะไรกันล่ะนั่น เมื่อฉันหันมองไปยังเธอ ปากของเธอก็ขยับ "กองทัพ" พะงาบให้ฉัน
 
กองทัพ ? อ๋อ การปฏิรูปกองทัพซินะ เพราะว่ามันไม่ได้เป็นปัญหาเร่งด่วน ดังนั้นฉันจึงไม่ทันฉุกคิด
 
"อืม ขอโทษที ท่านออสการ์ มีสิ่งหนึ่งที่อยากให้ท่านช่วยสักหน่อยน่ะ"
 
"หืม ? ครับ"
 
"มันก็ไม่ได้เร่งรีบนัก แต่ว่าข้าจะให้ท่านและท่านคลอเดียรับหน้าที่ในการปฏิรูปโครงสร้างทางการทหารของกองทัพคาลเดีย มันมีบางสิ่งที่แปลกแยกไปจากระบบกองทัพในปัจจุบัน..... ไว้ท่านฟังรายละเอียดจากท่านคลอเดียหลังจากนี้ก็แล้วกัน"
 
อืม ออสการ์พยักหน้าและตอบสนองว่าตกลง ดังนั้นหนึ่งเรื่องก็ออกได้ไปจากหัวของฉันแล้ว ยอดไปเลย ฉันรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นและจิบชาดำที่เขานำมาให้ฉัน
 
"......หือ"
 
จมูกของฉันจับสัมผัสได้ถึงอะไรที่รุนแรง, หวาน และเย็นอย่างมิ้นต์ อืม อะไรกันเนี่ย..... ฉันรู้สึกอย่างกับว่าเพิ่งจะได้กลิ่นแบบนี้มาเมื่อหัววันนี่เอง
 
"......นี่เปลี่ยนส่วนผสมของชางั้นหรือ ?"
 
"อ้อ ข้าคิดว่าวันนี้มีผสมกลีบดอกเรนเวียลงไปด้วยนะครับ"
 
ดอกเรนเวียงั้นเหรอ ดอกไม้ที่อยู่ในสวนของคฤหาสน์ร็อกเชียที่ฉันไปนั่งคุยกับเฟเรียเรื่องงี่เง่าไร้สาระ ด้วยบรรยากาศแปลกประหลาดและไม่สบายใจซึ่งก็คงเป็นความผิดของตัวฉันเองนั่นแหละ ฉันจึงได้กลิ่นนี้ตลอดเวลา สรุปว่ามันคือกลิ่นของดอกเรนเวียซินะ
 
วันนี้ดอกเรนเวียโผล่เข้ามาปล่อยมากเกินไปแล้ว
 
"......ขอโทษที ทั้งที่ท่านรบกวนนำสิ่งนี้มาให้ข้าแท้ ๆ แต่ว่าได้โปรดใช้ส่วนผสมชาตามแบบทุกทีแทนเถอะ"
 
ฉันลุกขึ้นและกล่าวแบบนั้น ออสการ์เอียงศีรษะตัวเองอย่างสงสัย ขณะคลอเดียที่รู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ร็อกเชียยิ้มกริ่มคล้ายแมว



NEKOPOST.NET