[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 114 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.114 - 43 ยืนยันคำถาม


ฉันเริ่มกระบวนการตระเตรียมเอกสารสำหรับการมาถึงของบุคคลที่จำเป็นในการร่วมสถาปนาภาคีอัศวินของฉัน ออสการ์ เทเรเซีย สำหรับใบสมัครภาคีอัศวินจำต้องไปที่ทำการส่วนกลาง สำนักงานใหญ่ของกองทัพหลวงประจำเมืองหลวง และจ่ายค่าธรรมเนียม ที่ทำการของพวกเขาเป็นสถานที่ใหญ่โตทีเดียว
 
"ข้ามาในนามของท่านเอิร์ลเทเรเซีย กรุณามอบเอกสารสำคัญในการยื่นเรื่องจัดตั้งภาคีอัศวินให้ทีครับ"
 
วันนี้เบลเวย์นำพาฉันมาที่นี่และอยู่ที่หน้าต่างถัดไป เพื่อเอกสารการจัดตั้งภาคีเราจึงมาที่นี่ แต่เนื่องจากว่าไหน ๆ พวกเราก็ได้มายังสำนักงานใหญ่อัศวินแล้ว ฉันเองก็ต้องการตรวจสอบบางสิ่งเช่นกัน
 
"ข้าขอถามเล็กน้อย ข้าได้ข่าวมาว่ากลุ่มโจรที่ถูกจับกุมในดินแดนคาลเดียของข้าต้องโทษประหารไปแล้วงั้นหรือ "?
 
"กลุ่มโจร เจ้าว่าถึงกลุ่มโจรงั้นหรือ .......หือ ดินแดนคาลเดียของเจ้า ? ถ้างั้นท่านก็คือท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย.....?"
 
"แม้ว่าจะเป็นเด็ก แต่ข้าก็คือไวส์เคาน์เตสจริง ๆ"
 
อัศวินที่หน้าต่างพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ฉันอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วให้กับพฤติกรรมมิชอบของเขา อะไรกันเนี่ยอัศวินที่สำนักงานหลักแสดงกิริยาแบบนี้เนี่ยนะ
 
หูของฉันไม่พลาดที่จะได้ยินอัศวินพึมพำ "นักทรมานน้อย....." หูของฉันดีเกินกว่าที่คาดคิดเสียอีก
 
"ละ แล้วธุระอะไรที่ท่านต้องการล่วงรู้กัน ? อ่า ระเบียบในการมอบข้อมูลของพวกเรามันจัดเป็นข้อมูลปกปิดนะ พวกเขาจะอยู่ที่ไหนหรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาบ้างนั่นก็เป็นข้อมูลปกปิดเช่นกัน"
 
"......บางทีท่านคงจะเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง ข้าเพียงแต่ต้องการจะดูบันทึกคดีที่ไม่ใช่ความลับเกี่ยวกับข้อมูลที่ได้มาจากพวกกลุ่มโจรเท่านั้น"
 
"โอ๊ โอ้ว อ้า บันทึกคดีซินะ"
 
ขณะที่เอ่ยปากเชื่องช้าอย่างกับตัวสล็อต อัศวินก็หาบันทึกคดีให้ฉัน อัศวินคนนี้คงจะคิดว่าฉันเป็นพวกชื่นชอบการทรมานหรืออะไรพรรค์นั้น คงจะเป็นเพราะว่าเขาได้เห็นรอยแผลเป็นที่ฉันทิ้งไว้บนเนื้อหนังของพวกกลุ่มโจร
 
"ครับ บันทึกเกี่ยวกับพวกกลุ่มโจร"
 
ฉันหยิบแฟ้มเอกสารที่เขามอบให้ฉันและกวาดสายตาอย่างรวดเร็ว อย่างที่คิด ไม่มีชื่อของท่านมาร์ควิสนอร์ดเทริมที่ใดเลย แต่ฉันกลับพบชื่อของขุนนางระดับล่างของทางภาคเหนือ ท่านไวส์เคานท์การ์มสเต็ด คงเป็นไปได้ว่าเขาซ่อนเร้นความเชื่อมโยงทั้งหมดไว้ได้และนี่ก็เป็นเพียงแพะรับบาป ? ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันก็ได้จารึกชื่อของท่านไวส์เคานท์การ์มสเต็ดไว้ในหัว จากนั้นฉันก็คืนเอกสารให้กับอัศวิน
 
"ขอบใจ"
 
"อ่า ครับ"
 
ขณะที่ฉันคืนเอกสาร อัศวินก็เก็บมันไปอีกครั้งในทันที สีหน้าของเขาไม่ดูหวาดกลัวหรือสงสัย มีเพียงแค่ความเบื่อหน่ายเท่านั้น และฉันก็ตัดสินผละตัวออกมาจากหน้าต่างก่อนที่ฉันจะได้ยินอะไรที่ไม่ได้จำเป็นเสียเลยอีกครั้ง
 
"โอ้ นั่น นั่น บังเอิญอะไรอย่างนี้ ข้าไม่คิดว่าจะได้เจอท่านที่นี่เลยนะ ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย"
 
เสียงแหบพร่าดังขึ้นทักทายฉัน ทำไมต้องมาเจอที่นี่ ตอนนี้ด้วยเนี่ย
 
"........สบายดีนะคะ ท่านไวส์เคานท์โอเกร็น"
 
"หือ ตอนนี้ข้าไม่สามารถพูดได้หรอกว่าข้าสบายดีน่ะ เพราะว่าข้าแตกต่างไปจากอนารยชนบางจำพวก และข้าก็ไม่พิสมัยที่จะย่างกรายเข้ามาในสถานที่พรรค์นี้ตราบเท่าที่จะเป็นไปได้นักหรอก"
 
ฉันเพียงหัวเราะในใจให้กับท่านไวส์เคานท์โอเกร็นที่เสสรวลอย่างตัวโง่เง่า ฉันไม่รู้ว่าเขามาที่นี่ทำไม ทว่าจากคำพูดของเขาก็ได้เปิดเผยแล้วว่าเขาจำต้องมาเพื่ออะไรบางอย่างด้วยตัวของเขาเอง แม้ว่าเขารังเกียจที่จะอยู่ที่นี่อย่างมากก็ตาม
 
"จริงสิ ท่านไวส์เคาน์เตสคาลเดีย เกี่ยวกับคำไหว้วานของข้าเมื่อไม่กี่วันก่อนเป็นอย่างไรบ้างแล้ว ?"
 
"ข้าได้ติดต่อไปที่ตระกูลร็อคเชียแล้วค่ะ"
 
"โอ้ นั่นก็หมายความว่าท่านยังไม่ได้พบกับบุตรสาวของพวกเขาด้วยตัวเองอีกอย่างงั้นรึ ? นี่ท่านมัวแต่ทำอะไรอยู่ ถึงยังไม่แม้แต่จะไปพบกับผู้ที่ท่านจะต้องไกล่เกลี่ยด้วยเนี่ยนะ !"
 
ท่านไวส์เคานท์โอเกร็นทำทีแตกตื่น ขณะที่ฉันยังคงจ้องมองเขาอย่างเยียบเย็นกลับไป บางทีเขาคงจะรู้สึกขุ่นเคืองที่ฉันยังคงหน้าทนอยู่เช่นนี้ เขามองมาด้วยสายตาที่บอกว่าเขาล่ะเบื่อนักล่ะ
 
"เอาเถอะ ข้าหวังว่าท่านจะรีบจัดการเรื่องนี้ให้ไวเข้าล่ะ"
 
เขากล่าวราวกับว่านี่จะเป็นคำเตือนครั้งสุดท้ายก่อนจะจากไป ต่อให้เขายังคงเป็นขุนนาง แต่ว่ามันจะดีจริง ๆ รึที่เขาเปิดเผยอารมณ์และความคิดของตัวเองออกมาอย่างง่ายดายขนาดนี้ เขาดูจะสามารถใช้ประโยชน์ได้ง่ายดายงั้นล่ะ อ่า ก็นะ ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงตัวหมากที่ใช้แล้วทิ้งเท่านั้นแหละ
 
แต่เพื่อประโยชน์ในการคุกคามฉัน ท่านมาร์ควิสนอร์ดเทริมก็ไม่คิดทิ้งขว้างเบี้ยตัวนี้หรอกมั้ง เขาต้องการให้ฉันได้รับความยากลำบาก ขณะที่ฉันมีสิ่งวุ่นวายหลาย ๆ อย่างไปพร้อมกัน แต่ฉันคิดว่าฉันก็ไม่ได้กังวลกับเขานักหรอก
 
"ข้ามาแล้วครับ .....นายท่านเอลิซ่า มีอะไรเกิดขึ้นหรือครับ ?"
 
เบลเวย์ที่กลับมาพร้อมเอกสารในมือ ตอนที่สังเกตเห็นฉันยืนเอียงศีรษะขบคิดอยู่
 
"เปล่าหรอก ไม่ได้สลักสำคัญใด ๆ เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือ ?"
 
"ครับ ข้าได้รับเอกสารสำคัญทั้งหมดมาแล้วครับ"
 
"เช่นนั้นกลับไปที่พำนักของท่านเอิร์ลเทเรเซียกันเลย เวลาเป็นสิ่งมีค่า"
 
 
 
 
 
"งานเลี้ยงน้ำชา ?"
 
"ใช่ เป็นคำเชิญจากตระกูลร็อกเชีย หากว่าเจ้าต้องการที่จะพบกับบุตรสาวของพวกเขาอย่างเป็นทางการที่งานเลี้ยงน้ำชา"
 
"บุตรสาวของพวกเขามาที่เมืองหลวงด้วยอย่างนั้นหรือ ?"
 
"นางเป็นนักเรียนในโรงเรียนขุนนาง"
 
อ้อ ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ นั่นก็หมายความว่า เส้นตายคือปีหน้าที่ดรุณีแห่งร็อกเชียจะบรรลุนิติภาวะและเข้าร่วมงานเลี้ยงเดบูตองต์[1]อย่างเป็นทางการแล้วงั้นสิ
 
ในอัร์คเซีย เมื่อครบอายุ 16 ปีจะถูกพิจารณาว่าเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และจะสามารถเข้าร่วมแวดวงสังคมได้อย่างเป็นทางการ ก็นะ มีเพียงแค่ผู้ที่มาจากราชวงศ์หรือตระกูลของท่านดยุคเท่านั้นล่ะที่จะมีสัมพันธ์ที่ดีในทันทีที่ก้าวข้ามเข้าสู่แวดวงผู้ใหญ่ แต่มันก็เป็นกระบวนการที่จำเป็นสำหรับขุนนางทุกคน .....หรืออาจพูดได้ว่า นี่คือพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับขุนนางที่จะต้องเข้าร่วมงานทางสังคมทุกประเภท นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าถึงฉันจะยังไม่ได้เป็นผู้ใหญ่ แต่ฉันก็ยังคงต้องเข้าร่วมงานเหล่านี้เช่นเดียวกัน
 
"ได้ระบุวันที่ไว้รึเปล่าคะ ?"
 
"ยังไม่มี"
 
"ถ้างั้น..... ปล่อยให้หน้าที่ของเบลเวย์เป็นอย่างไร ?"
 
"ทำตามที่เจ้าเห็นสมควรเถอะ"
 
ฉันผงกศีรษะให้ท่านเอิร์ลเทเรเซีย พร้อมจับสังเกตได้ว่าเบลเวย์กำลังจ้องมองมาอย่างตกใจที่มุมสายตาฉันในเมื่อเขายืนอยู่ที่มุมของห้อง จากนั้นฉันก็หันไปและพูดกับเบลเวย์ตรง ๆ 
 
"เบลเวย์ ข้าปล่อยให้เจ้าจัดกำหนดการได้หรือไม่ ?"
 
"นายท่านเอลิซ่า....."
 
เบลเวย์มองกลับไปกลับมาระหว่างท่านเอิร์ลเทเรเซียและฉันด้วยสีหน้าสับสน ฉันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของท่านเอิร์ลได้เลยไม่รู้ว่าตอนนี้สีหน้าของเขาเป็นอย่างไร
 
เบลเวย์กระแอมไอเล็กน้อย จากนั้นเขาก็มองตรงมายังฉันอีกครั้ง
 
".....แน่นอนครับ ขอบคุณที่มอบหน้าที่นี้ให้แก่ข้าเป็นอย่างมากครับ"
 

"ไม่เลย ข้าเองก็เช่นกัน ขอบใจมาก เบลเวย์"

 


 

[1] งานเลี้ยงเดบูตองต์ (Débutante Ball) — เป็นงานเลี้ยงต้อนรับและเปิดตัวลูกสาววัยแรกแย้มของตระกูลขุนนางหรือชนชั้นสูงที่ก้าวขึ้นสู่สังคมชั้นสูงของผู้ใหญ่ครั้งแรก [wiki]



NEKOPOST.NET