[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า ตอนที่ 98 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.98 - ปราชญ์เทพ, บริการบำรุงสถานที่ฝึก


"เรายืมสนามโรงเรียนหน่อยได้ไหม?"

ช่วงเย็นของวันที่เราเอาหินเวทมา

ชั้นมาห้องผู้อำนวยการ เพื่อขอยืมสนามที่ฝึกฝน

"สนาม? จะใช้ทำอะไรกัน?"

"ฝึกต่อสู้อิสระของปาร์ตี้เรา, คงพังสนามกันเป็นการชั่วคราว แต่พรุ่งนี้เช้าก็กลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว"

"เอาสิ, โรงเรียนสนับสนุนนักเรียนมีอนาคตให้พัฒนาตัวเองอยู่แล้ว, แล้วชั้นก็ติดหนี้บุญคุณแกอยู่เพียบเลยด้วย"

ผู้อำนวยการแปะหัวตัวเองพลางว่างั้น

....การปลูกผมผู้อำนวยการ เหมือนจะคืบหน้าไปด้วยดี

 



 

 

ราวสิบนาทีต่อมา

สมาชิกทั้ง 4 ของปาร์ตี้ มารวมกันที่สนาม

"ได้รับอนุญาตมาแล้วเหรอ?"

"สบายเลย นี่ไง"

ชั้นให้ดูคำอนุญาตที่ได้มาจากผู้อำนวยการ

"ม-มีอนุญาตให้พังสนามด้วย.... นี่จะหนักขนาดนั้นเลยเหรอ?"

นอกจากอนุญาตให้ใช้สนามแล้ว, ยังอนุญาตให้พังสนามโรงเรียนได้ ตราบเท่าที่เราซ่อมแซมเสร็จก่อนพรุ่งนี้ 7 โมงเช้า

"ใช่, เป็นสิ่งขาดไม่ได้สำหรับการอนุญาตให้ฝึกแบบจำกัดเวลา.... เอาล่ะ, ก่อนอื่น ตั้งสนามก่อน"

"ตั้งสนาม? ใช้ทั้งแบบนี้ไม่ได้เหรอ?"

อัลมาดูสนามโรงเรียน

สนามโรงเรียนนั้นไม่ได้มีการบำรุงดูแลอย่างดี, แต่ก็ไม่ได้ขรุขระหรือมีสิ่งเป็นอุปสรรค, ดูเหมือนจะใช้งานได้อยู่

แต่แน่นอน ว่ายังไม่ถูก

"เป้าหมายของการฝึกครั้งนี้จะต่างไปหน่อย...., มาทำมือเองก็กินเวลาเกินไป, ชั้นเลยจะใช้เวทมนต์, ทั้งสามคน ถอยหน่อย"

"อ-อืม!"

"เข้าใจแล้ว!"

หลังจากทั้งสามถอยไป ชั้นก็เตรียมเวท

"...เอ่อ, จะใช้พลังเวทเยอะไปรึเปล่าคะ?"

รูรี่ถาม เมื่อเห็นการทำงานของเวทชั้น

ดูเหมือนรูรี่จะเห็นพลังเวทได้ดีแล้วนะ

"ใช่ มันออกจะเปลืองพลังหน่อย, ใช้แบบนี้ไง"

ว่าแล้ว, ชั้นก็วิ่งไปกลางสนามโรงเรียน--ยิงบอลไฟขนาดใหญ่ใส่สนามอย่างต่อเนื่อง

บอลไฟระเบิดทันทีที่โดนสนาม, เกิดเป็นหลุมบ่อ

ทำซ้ำอีกซักหน่อย--แล้วแถวๆสนาม ก็กลายเป็นแดนรกร้าง ไม่เหลือแม้แต่ผิวพื้น

"ส-สนามโรงเรียนนนน!"

"เป็นวิธีใช้ประโยชน์จากคำอนุญาตให้พังสนามอย่างได้ผลชะงัดนัก...."

หลายจุดที่ถูกทำลาย ก็กลายเป็นเศษแก้ว เป็นซากพังๆแล้ว, จนเดินลำบากสุดๆ

แล้วก็, บางจุดยังไหม้อยู่, ชั้นเลยราดน้ำให้ดับ

เพราะงั้น, แถวนั้นเลยกลายสภาพเป็นแอ่งน้ำๆ

...อืม, เป็นสภาพแวดล้อมเหมาะแก่การฝึกยิ่งนัก

"เอาล่ะ, ดูดีแล้ว เริ่มฝึกต่อสู้กันเลย"

ชั้นบอกทั้งสามที่รออยู่

"อ-อย่าบอกนะ....ว่าเราจะฝึกตรงนี้!?"

"นึกว่าขออนุญาตเพื่อที่อิริสซังจะได้สู้อย่างไร้กังวลซะอีก...."

ถ้าแบบนั้น มันก็ไม่ใช่การฝึกน่ะสิ

อิริสมีอันตรายคราวนี้ ก็เพราะหยั่งเท้าไม่ดี

จุดหยั่งเท้าลงบนสนามโรงเรียนนั้นราบเรียบเดินง่าย, แต่หายาก ที่การต่อสู้จริง จะเป็นเช่นนั้น

แม้ว่าจุดเดินยากๆเองก็หายากเช่นกัน, แต่หากชินกับการต่อสู้ในที่แบบนั้นแล้ว จะไปลุยตรงไหนก็สะดวก

"อิริส, ใช้ดาบนี่"

ชั้นส่งดาบที่ทนพอดูให้อิริส

เพราะชั้นเป็นคู่ต่อสู้ให้ เลยไม่ต้องกลัวดาบ, แต่ว่าดาบนี่เป็นของคุณภาพสูงอยู่ ถึงแม้พังไปก็ไม่เป็นไรก็ตาม

เป็นดาบที่บรรจุให้เพิ่มพลังจนถึงขีดสุด

....รูรี่ชักจะเริ่มถนัดการบรรจุแล้ว

เราได้วัตถุดิบมาจากมังกรนี่นะ, ไว้คราวหน้าจะขอให้ทำดาบดีๆออกมาซักหน่อย

"เข้าใจแล้ว!"

พออิริสรับดาบไป, คราวนี้ชั้นก็หันไปหารูรี่กับอัลมา

"รูรี่กับอัลมา, ฝึกการยิงด้วยเวทบรรจุนี่, เป้าหมายคือ--"

เป้าที่ใช้กันในโลกตอนนี้มันใหญ่เกิน, ไม่อาจเป็นการฝึกที่ดีได้

แต่ไหนแต่ไร, การฝึกยิงเป้าไม่เคลื่อนที่ ก็ไม่มีประโยชน์นักในการต่อสู้จริง

จะว่าไป, การเตรียมเป้าแบบที่ขยับได้ก็เปลืองเวลาด้วยสิ--อ้อ มีเป้าดีๆอยู่นี่

"สำหรับตอนนี้, เล็งยิงนี่"

ชั้นเอาเปลือกมอนปูเสฉวนสวมบนหัว

ก็ถ้าบอกให้เล็งยิงร่างกายชั้น คงจะลังเลกันไง

ชั้นมีเปลือกสวมหัวอยู่ก็สู้ได้ หากเป็นอิริสในตอนนี้, ดังนั้นเลยสบายๆ

"บนหัวมาติคุง!?"

"อันตรายเกินแล้ว, ทำงั้นไม่ได้หรอก!"

แต่แหม, ก็คิดวิธีอื่นที่มีประสิทธิภาพไม่ออกแล้วนา

"อัลมา, ลองยิงลูกธนูไปทางนั้น"

ชั้นชี้ไปจุดที่ไม่มีอะไรของสนามโรงเรียน

"เอ๋, ทางนั้น? .....แบบนี้?"

ลูกธนูถูกยิงฝุบไป

แล้วชั้นก็--

"ชึบ"

วิ่งเข้าไป, เปลี่ยนทิศทางลูกธนูด้วยเวท ให้มันพุ่งมาทางนี้ และจับด้วยมือเปล่า

ถ้าแค่ลูกธนูเบาๆ, ชั้นเฉเส้นทางออกไปซะก็ได้

แน่นอน ว่าไม่มีปัญหากับการจับลูกธนูที่ยิงมาเช่นกัน

"นั่นสิ, ดูท่าจะไม่ต้องห่วงแล้ว...."

"แต่ชักจะมืดแล้ว..... ลูกธนูจะไม่เข้าไปโดนจุดบอดเหรอ?"

"ไม่ต้องห่วง, ผิวหนังมนุษย์นั้นเป็นสิ่งรับรู้ได้ดีมาก ต่อให้ชั้นเสียสายตาไป ก็รับมือกับลูกธนูที่ไม่ได้ปกปิดได้"

"ย-ยังงั้นเหรอ! ฉันนึกว่ามีขาเล็กๆจะไม่สะดวก แต่มนุษย์นี่ยอดไปเลยเนอะ!"

"เอ่อ, คิดว่าคนที่ทำแบบนั้นได้ ออกนอกขอบเขตความเป็นมนุษย์ไปแล้วนะ...."

อิริสแปลกใจ, ส่วนอัลมาทำเสียงเหมือนไม่อยากเชื่อ

ก็จริงนะ, หนังมังกรนั้นออกจะด้านๆชาๆ แลกกับความหนา

แล้วการฝึกต่อสู้ก็เริ่มขึ้น




NEKOPOST.NET