NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ปราชญ์เทพเกิดใหม่ไปเป็นตราไร้ค่า

Ch.93 - ปราชญ์เทพ, เซ็งกับการไร้สามัญสำนึกของคนอื่น


"ค่อยๆ, ค่อยๆ..."

ว่างั้น--แล้วอิริสก็เริ่มใส่พลังเวทพรวดๆๆลงในหินเวท

"เห้ยเดี๋ยว! ปริมาณผิดไปแล้ว!"

ชั้นพยายามรีบหยุด

"อ้อ แค่นี้ไม่พอจริงด้วยสินะ! จะใส่อีก!"

ไม่รู้ว่าอิริสคิดอะไรอยู่ ถึงถ่ายพลังเวทลงไปอีกแทน

"อย่าใส่! ลดลงสิ! หมายถึง, หยุดเหอะ!"

"-เข้าใจแล้ว!"

อิริสหยุดใส่พลังเวทหลังชั้นบอก

แต่สายไปแล้วล่ะ

พลังเวทมากกว่าที่วางแผนกันอีกเยอะ ถูกใส่ลงหินเวทจนมันเริ่มเปล่งแสงสีดำ 

มอนยังไม่ปรากฎออกมา เพราะพลังเวทที่ใส่มากเกินไป, มันเลยกินเวลาก่อตัว

ก็อีกราวๆ 30 วินาทีอ่ะนะ

ชั้นตอบสนองทันที หลังจากคาดเดาขนาดของมอนที่จะออกมาจากหินเวท

"ชั้นนี้พังแน่! เราอพยพกัน!"

มอนที่เกิดมา จะมีขนาดใหญ่จนชั้นนี้เอาไม่อยู่

ดังนั้น เมื่อมันออกมา เพดานหรือไม่ก็พื้นจะพัง แล้วชั้น 17 ก็จะไปรวมกันชั้นข้างเคียง

"เข้าใจแล้ว!"

"เราไปทางไหนกันดี?"

"ทางนี้!"

เป็นห้องเล็กๆที่มีส่วนเหมือนกับเสาเยอะๆ เลยค่อนข้างมั่นคง

ดังนั้น, ชั้นเลยพาไปห้องเล็กสุดที่อยู่ใกล้ๆ

อีกสามคนก็ตามมา

"รูรี่, สลักนี่แล้วแปะติดกำแพง!"

ชั้นให้หินเวทกับกระดาษที่มีวงเวทวาดอยู่แก่รูรี่

"เข้าใจแล้ว!"

ชั้นเองก็สลักวงเวทลงหินเวทอีกอันด้วย

อันนี้เป็นการบรรจุเวทเสริมความมั่นคงแบบพื้นๆ

จะได้เพียงพอต่อการทำให้แถวนี้ไม่ถล่ม

ซักพัก, เราก็ได้ยินเสียงกำแพงเขาวงกตพังโครม

ดูจากทิศทางของเสียง เป็นเพดานที่พังขึ้นไป

"อิริส, บอกแล้วนี่ว่าให้ใส่พลังทีละนิด?"

"ใช่! ก็เลยใส่ทีละนิดแล้ว..."

"แบบนั้นไม่เรียกว่าทีละนิดนะ"

ก็เล่นใส่พลังเวทปริมาณเท่ากับนักเวทค่าเฉลี่ย 100 คน ในเวลานิดเดียว

ยิ่งกว่านั้น พอถึงครึ่งทาง ก็ดันใส่เยอะขึ้นอีก

"ง-งั้นเหรอ?"

"แล้วทำไมถึงคิดว่าไม่ใช่งั้นล่ะ"

ต่อให้มาตรฐานมั่วซั่วแค่ไหน, ก็น่าจะมีขีดจำกัดนะ

แม้แต่มาตรฐานของมังกร, ชั้นก็มั่นใจว่านั่นไม่ใช่『ทีละนิด』 แน่ๆ

"ก็มีคนรู้จักเก่าบอกว่า 『จะทดลองเวทมนต์นิดหน่อย』 แล้วก็ระเบิดภูเขาไปสามลูก..."

"...นี่รู้จักกับคนเพี้ยนแบบนั้นด้วยเหรอ"

"ใช่ แล้วก็มีเวลาที่เขาเรียกมอนซึ่งเก่งกว่าฉันในอดีตออกมา เพียงเพราะบอกว่าอยากเห็นซักกะหน่อย"

อย่าเอาชั้นไปปะปนกับเจ้าคนขาดสามัญสำนึกแบบนั้นจะได้ไหม--เอ๋?

พอคิดๆดู, รู้สึกว่าคุ้นๆแฮะ

อย่าบอกนะ...

『...นี่พูดถึงชั้นเหรอ?』

『ใช่เลย ไกอัสซังในอดีต』

อิริสตอบภาษามังกรเมื่อชั้นถาม

...อืม

"ไปตีมอนกันก่อนดีกว่า"

ไว้ซ่อมแซมสามัญสำนึกของอิริสทีหลังแล้วกัน




NEKOPOST.NET